KOMUNISTËT KONSERVATORË NE SULAM TË HAPUR KUNDËR REFORMAVE
Për një gjysëm shekulli nëndhëi [?] të kjo komuniste shqiptare u ndërtua në qarqet e pushtetit me një urrejtje të paparë kundër reformës në tërësi dhe kundër figurave të reformatorëve në veçanti. Kjo e ashpërsi politike është trashëguar edhe këto ditë, kur e veçanta e kundërshtarëve tanë është një urrejtje patologjike ndaj reformës së tregut dhe reformatorëve të saj.
I
Komunistët konservatorë shqiptare e kanë nisur sulmin e tyre frontal kundër reformës ekonomike qysh në momentin kur PD u bë fituese në zgjedhjet e 22 marsit, forca dominuese e qeverisë së koalicionit dhe subjekt i pandiskutueshëm reformator në vend. Kundër reformës ekonomike dhe qeverisë së re, ata kanë përdorur një arsenal të tërë mjetesh, nga psikoza dhe paniku i mungesave deri tek bllokimi i punës dhe sabotimi i ekonomisë.
Kundër reformës kanë qenë dhe janë tërbuar ata që kanë grabitur dhe përfituar nga prapambetja e derisotme e ekonomisë sonë, drejtues e organizatave, burokratë të vjetër e teknokratë të skualifikuar, ish drejtues e aktivistë të frontit, të rinisë, të grave etj, nënpunës të paaftë të aparatit të qeverisjes, ish sigurimsa e komunistë fanatikë.
2. Mobilizimi i komunistëve konservatore e mori një hop të madh me ardhjen në krye të organizimit të revanshit komunist të ish aparatit propagandistik të PPSH, ata përdorën aparatin e tyre të ish Komitetit Qendror, organizatën e partisë në rrethe dhe mbeturinat e organizatave të masave. Ashtu e quajtura shtyp i pavarur, në të cilin u rreshtuan me kohë një pjesë e intelektualëve dhe të ashtuquajturit specialistë, u vu e gjitha në shërbim të shpifjes dhe diskreditimit të qeverisë. Më së shumti ata shfrytëzuan dhe po shfrytëzojnë figurat e oficerëve me grada e poste të larta, që po i pengon reforma dhe demokratizimi i ushtrisë.
Sot e kësaj dite, urrejtja ndaj reformatorëve dhe politikës së reformës së tregut po i bashkon konservatorët e djeshëm dhe të sotëm në një front të përbashkët kundër qeverisë së reformave.
3. Mobilizimi i konservatorëve komunistë kundër reformës po ndodh në një kohë, kur zhvillimet reale në Shqipëri janë të lidhura ngushtë me suksesin e reformës dhe me eleminimin e pasojave të katastrofës ekonomike të trashëguar nga sistemi i vjetër.
Në radhë të parë, si reformatorë dhe qeveri e ndryshimeve të mëdha, ne po bëjmë çmos që reforma ekonomike të japë rezultate të prekshme për popullin tonë dhe për më tepër në kushtet e një krize të thellë. Në vend që të ndihmojnë qeverinë në këto procese, konservatorët po veprojnë çdo ditë për ta sabotuar dhe për ta paraqitur situatën më të zymtë se sa është në të vërtetë.
Një shembull domethënës është veprimtaria e tyre për të krijuar mungesa artificiale në treg, për të nxitur panik te konsumatorët dhe për të trembur njerëzit me parashikime katastrofike. Nëpërmjet rrjeteve të tyre të vjetra në administratë, në ndërmarrje dhe në aparatin lokal, ata kanë penguar vendime të rëndësishme, kanë shtyrë zbatimin e masave të privatizimit dhe kanë nxitur pakënaqësi shoqërore.
Nga ana tjetër, duke pasur kontroll të pjesshëm mbi informimin, ata kanë përhapur me qëllim lajme të rreme e të stisura kundër qeverisë dhe reformave. Kjo përpjekje synon të krijojë një klimë mosbesimi dhe demoralizimi, në mënyrë që të dështojnë përpjekjet për transformimin demokratik të vendit.
Në të njëjtën kohë, konservatorët kanë kërkuar të përdorin vështirësitë e tranzicionit si provë kundër reformës, duke harruar se pikërisht politika e tyre e djeshme e çoi Shqipërinë në këtë gjendje. Ata kanë frikë nga tregu, konkurrenca, transparenca dhe përgjegjësia, sepse këto u heqin privilegjet e fituara në sistemin e vjetër.
Nëse reforma ecën përpara, atëherë humbasin bazën e tyre të vjetër ekonomike, politike dhe psikologjike. Prandaj lufta e tyre kundër reformës është në thelb luftë për të ruajtur mbeturinat e një rendi të dështuar.
(Vijon në faqen 4)