Çuarja e PSD drejt ekstremit të majtë dhe rrokullima e saj në prehrin socialkomunist konservator duhet parë jo si veprim i nxituar (siç patëm dëshirë ta quanim për shumë kohë) që kështu lidhje me momentin apo me egon e ndonjë lideri që i është shkrepur me kryeneçësi të tregojë se dikush është, por si produkt i binomit Gjinushi - Milo. Kjo kthesë 180 gradë e disa liderëve të PSD drejt busullës të rrezuruar të Enverit dhe alternativës së tij, tashmë të bojkotohet nga kontinenti ynë (duke përjashtuar Milosheviçin), është produkt i diversitetit të kahershëm të binomit Gjinushi-Milo (brënda gjirit të kësaj partie), duke i bërë një puç makbethian jo vetëm krahut të ndershëm që beson në alternativën e socialdemokracisë evropiane, por duke e komprometuar në thelb këtë alternativë më sytë e elektoratit shqiptar. Kjo rrëshqitje e harnshme drejt unifikimit të PSD me PS në ide, aksione, programe, deri edhe në përcaktimin e orës prezicë të daljes nga Parlamenti e që u festua nga grupet përkatëse parlamentare si një fitore e madhe në mjediset e plazheve të Durrësit dhe atyre të Evropës, duhet parë si finsi në një kronikë të paralajmëruar. Le ta shohim më hollësisht këtë kthesë drejt ekstremit të majtë. 1. Se pari binomi Gjinushi- Milo prodhoi me nervozinë idenë e zgjedhjeve të parakohëshme. Kërkesa u bë kaq marramendëse, thua se sikur të bëheshin zgjedhjet pas dyzet ditësh ata jo vetëm do të siguronin mazhorancën në parlament, por do të propozonin edhe kandidatin për President duke harruar shqetësjen drejt ekstremit të majtë është shënuar në mbrojtjen gati të padurueshme që i ka bërë pikërisht korrupsionit të majtë nëpërmjet «Alternatives SD». Kjo avokaturë ndaj korrupsionit komunist, ka sjellë jo vetëm shtrembësime për ndryshimin e kursit politik, por ka sjellë dyshime edhe për faktin përse u shqetësohen binomin Gjinushi-Milo, zbulimi dhe denimi i këtij korrupsioni? A mos kemi të bëjmë thjeshtë me një mbrojtje instiktive e llojit? (Nënkupto substancat komuniste). Koha do ta provojë. 4. Së katërti ky unifikim i PSD me PS ka rezultuar jo vetëm me vlerat materiale të numëruara, siç thuhet në matematikë, apo në shfaqjen konkrete të tyre siç e përkufizojnë gjuhëtarët, por edhe në ndjesinë shpirtërore, intelektuale, propagandistike, publicistike. Konkretisht, pas vëllezërimit të Gjinushit me Nanon ndodhi «motorizimi» i «Alternativës SD» me «ZP» e shpjeguar nga fenomeni i rotacionizmit ku dora ndikon tek mendja dhe anasjelltas, PS ndikoji tek PSD. U prekën sulmet kundër shtetit demokratik, Presidentit të Republikës, reformës demokratike. E njëjta platformë vepronte në të gjitha sulmet komuniste që i bëjnë këto dy gazeta Qeverisë Demokratike në hapjen ndaj botës, politikës paqësore në rajon, afirmimit të arritjeve të regjimit demokratik dhe rritjes së prestigjit të shtetit tonë demokratik. Kjo ofensivë alla komuniste është kaq e hapur dhe kaq agresive, kaq e mbushur me tone urrejtjeje deri në egërsi, sa do lexues mund ta kuptojnë të duke lexuar faqet e këtyre dy gazetave. Ne ve- Në vetëm sa u bëmë një kalim të shpejtë sa për të vërejtur këtë kualicion dështëk që ka përfunduar në hijen e çadrave të plazhit, duke e quajtur unikën e punëtorëve shqiptarë, si «të shtunat komuniste». Harrojnë zoti Gjinushi, Milo apo pseudocialdemokratë të tjerë se socialdemokracia evropiane e ka vlerësuar lartë këtë vendim të qeverisë shqiptare duke e vështruar si një rjedhëm të natyrshëm të demokracisë. Por prapë nuk ka gjë, bllokmeni Gjinushi në rolin e pseudocialdemokratit, ka kohë që e ka përkthyer këtë teori në socialdemokraci europiane. Ai, siç duket, e ka qëndruar besnik teorisë së «koka e njeriut mbushet ose me ideologji m-l, ose me ideologji borgjeze». Pra sipas këtij përkufizimi koka e Gjinushit ka mbetur e mbushur me ideologji komuniste. 5. Se pesti duhet thënë se thelbi vajtues i PSD në fundin e ekstremit të majtë u konkretizua edhe në qëndrimin ndaj çështjes kombëtare. Në qoftë se Nano bëri deklaratën e turpit me Papandreun, moh(o)hej çështja shqiptare në Ballkan, përkatësisht injorohej problemi Kosovës dhe ai çam, ku bëhej thirrje që në Ballkan të mos ketë ndërhyrje për ndarjen e luftës në Bosnjë dhe përhapjen e saj në ish Jugosllavi. Realisht ku kërkohej t’i lihej dorë e lirë Millosheviqit që të fillonte masakrën në Kosovë. PSD është e vetmja parti që nuk mbajti asnjë qëndrim. Binomi Gjinushi-Milo nuk arriti kurë të botojë as edhe një deklaratë formale, çka ishin mesuar të bënin shpesh kur ishin në parlament, por i qëndruan me besnikëri kualicionin me PS, përkatësisht kualicionin ortodoks antishqiptar serbo-grek. Kualicioni i rrezikshëm për paqën në rajon, të cilin tërë bota demokratike e ka dënuar, duke reaguar me forcë ndaj, siç ishte deklaratat e prera të SHBA dhe NATO-s, siç ishte dërgimi i ushtarëve amerikanë në Maqedoni, qëndrimi i ashpër kundër shovinizmit grek. Pra e dhe ky fakt meriton tjetër koment. Sidogëfte, ne e nënvizuam, atë vetëm sa për të argumentuar përsëri kalimin e qëllimshëm të PSD dhe z. Gjinushi drejt ekstremit të majtë. Po kështu do ta mbyllim këtë shënim duke theksuar se u takon më së pari vetë forcave të vërteta social demokrate, që kanë dhënë dhe japin një kontribut të pamohueshëm për konsolidimin e demokracisë, si me mjete parlamentare në Kuvendin Popullor, po ashtu edhe në instancat shtetërore të të gjitha niveleve, të dënojnë këtë kurs aventurier të disa krerëve të partisë së tyre. Pasi do të jetë humbje me të vërtetë e madhe për demokracinë në Shqipëri nëse PSD do të humbasë ngjyrat e saj për ambiciet karrjeriste të një apo dy liderëve të saj. MUJE BUÇPAPAJ fitore e madhe në mjedit e plazheve të Durrësit dhe aty të Europës, duhet parë si finishi i një kronike ekstremit të majtë. 1. Se pari binomi Gj(i)unushi- Milo prodhoi me nervozizëm idenë e zgjedhjeve të parakohëshme. Kërkesa u bë aq marr(e)zisht, të propozonin edhe kandidatin për President duke harruar tamam si ferri të llastuar se më 22 mars ata kishin mundur të fitonin vetëm në një zonë elektorale. Të paktën zoti Gjinushi nuk e mohon dot se hyri në parlament në sajë të ndihmës dhe shpirtmadhësisë së PD dhe Prof. Berishës, të cilët jo vetëm që nuk i vunë asnjë kandidat konkurent në zonën e tij, por dërguan të bëjnë propagandë elektorale drejtuesit kryesorë të Partisë Demokratike dhe aktivistët më të mirë të saj. 2. Gjinushi e din fare mirë se elektorati demokratik i Peqinit as nuk votojë thjesht për të, pasi ai jo vetëm e njihte si ministër të Ramizit, si pinjoll të bllokmenëve komunistë, por e dinte shumë mirë se ai kishte mbrojtur komunizmin deri më 31 mars, e dinte shumë mirë që u kishte shkruar studentëve në grevën e urisë për heqjen e emrit të diktatorit E. Hoxha dhe u kishte kërkuar me këmbëngulje deri në mëngjesin e 20 shkurtit, që të hiqnin dorë prej kësaj kërkese. Ky ka qenë një presion i cili nuk mund të harrohet lehtë. Po kështu peqinasi ia dinë shumë mirë zotit Gjinushi se tërë disidenca e tij në regjimin komunist përmblidhet në 7 ditë të egra të tij në këmbë, në kohën ndërmjet lënies së postit të ministrit të Arsimit dhe Kulturës dhe marrjes së postit të kryetarit të PSD. Nejse, kjo punë i përket një analize tjetër e ndoshta nga vetë PSD, por me këtë fakt desha të argumentoj se sa e pabazë ishte kërkesa e «binomit» për zgjedhje të parakohëshme e cila të kujton baladën e kalorësit mosmirënjohës i cili pasi kaloi lumin i shau zotërisë kalin... Por nuk ka gjë, peqinasi i ka kujtuar këtij binomi se lumi është bukur i gjatë dhe se zotëria është po aq e gjatë, elektorati shqiptar, i cili nuk ndryshon për 24 orë, siç ndryshojnë bijtë dhe partitë bimore apo trinomë të çdo lloji. 2. Se dyti binomi ekstremist, për të çimentuar aleancën me PS dhe për të provuar se kualicioni me PD ka qenë një taktikë që buron nga filozofia staliniste që presupozon idenë e përshatjes së komunistëve në rrethanë të caktuara, (në këtë rast opinion demokratik kombëtar) për të mbledhur forca dhe për të goditur kundërshtarin në momentin më të rrezikshëm dhe në çastin më të dobët, paralajmëroi 1 prill daljen nga parlamenti. Dhe ashtu ndodhi vërtetë. Kjo i ngjau më së shumti filmave me malie, ku bosli apo padroni për tu bindur në sinqeritetin e shërbëtorit të tij planografisë i cakton të kryej një aksion të rrezikshëm, fjala vjen një atentat. Në rastin tonë binomi i PSD kreu një provë të vështirë të padronëve të tyre komunistë, duke bërë një atentat apo një provokacion kundër demokracisë, siç ishte dezertimi nga parlamenti. 3. Se tretë kjo aleancë e PSD me PS dhe kjo rrë...

- NGA AKTIVI I PD NË LEZHË MERR PJESË z. E. SELAMI - «Emri i Partisë Demokratike është i lidhur pazgjidhshmërisht me ecurinë e proceseve demokratike në Shqipëri». Kështu deklaroi në fillim të fjalës së tij kryetari i PDSH, z. Eduard Selami, në aktivin e zgjeruar të degës së PD në Lezhë, me pjesëmarrjen e aktivistëve drejtues të PD dhe përfaqësuesve të saj në të gjitha hallkat e pushtetit lokal. «Periudha pas 22 marsit dhe deri më sot, tregoi se PD e meritoi votëbesimin e popullit duke i dhënë atij lirinë, pronën dhe shtetin e së drejtës. Koha tregon se Shqipëria e përballoi sfidën ekonomike. Ajo sot ndodhet përballë dy sfidave të tjera: së pari, gjendja e tensionuar në Ballkan dhe së dyti në planin e brendshëm, me pikat e dobëta të reformës, veçanërisht me reformën në drejtësi. Tranzicioni u shoqërua me viktima, shkatërrime, vjedhje, korrupsion dhe për të gjitha këto drejtësia duhet të thotë fjalën e vet. Organet e drejtësisë me vonesë dhe zvarritjen ndaj korrupsionit të Nanos dhe kastës së kuqe ish-pushtetmbajtëse, tregojnë se janë në duart e komunistëve të kuq, se ish-kryetarët kanë njerëzit e tyre që i mbrojnë, prandaj PD duhet ta ketë në epiqendër reformën në drejtësi. Në Shqipëri, si në gjithë vendet e Lindjes, ish-komunistët po kërkojnë me çdo çmim rikthimin e pushtetit politik. Partia Socialiste braktisi parlamentin sipas një skenari të parapërgatitur pa kurfarë arsyeje. Kjo ishte një njëkohësisht një gafë dhe dështim i plotë i tyre. Po kështu u gënjye edhe PSD, por PD me votën e popullit vazhdoi punimet në parlament dhe në qeveri për realizimin e objektivave të reformës. Ajo ka mandatim dhe përkrahjen e popullit për ushtrimin e pushtetit demokratik, pavarësisht nga ikja e PS dhe PSD nga parlamenti. Ministri i Punës, Emigracionit dhe Përkrahjes Sociale, z. Dashamir Shehi, pasi u ndal në ritmet e reformës në ekonomi dhe të programeve, bëri një sqarim të hollësishëm për reformën në çmime, veçanërisht në atë të çmimit të bukës. Ngritja e çmimit të bukës ka barazuar çmimin e grurit dhe të miellit me atë ndërkombëtar. Ajo bëri që kurrë më në Shqipëri të mos flitet për gogolin e bukës. - MERR PJESË z. E. SELAMI - Shteti s’do të dalë më si lypsar, por si partner. Ai s’do të marrë më valutë borxh për blerjen e bukës, ndërkohë që rritja e këtij çmimi krijoi një xhiro më të madhe të parave dhe rriti të ardhurat e shtetit në fshatra. Për qytetarët dhe fshatarët e zonave malore, shteti subvencionon 100 për qind çmimin e bukës ndërkohë që për dy javë janë ngritur çmimit, në magazinat e privates kanë krijuar rezervë gruri për 60 ditë, rezervë që ne s’e kemi pasur që prej 6 vitesh. Ministri për Problemet e Pushtetit Lokal, z. Rexhep Uka, pasi argumentoi që PD i ka mbajtur premtimet e saj dhe theksoi nevojën e imponimit më të madh të njerëzve në debatet politike të Ballkanit, u ndal në problemet e pushtetit lokal. Ai theksoi se, nëse ka bllokim të pushtetit lokal, kjo ka ndodhur pikërisht në zona ku kanë fituar socialistët, për fajin e vetë atyre. Duke folur për ligjin e ri për kompetencat e pushtetit lokal, z. Uka njoftoi të pranueshmit në konfidencë se është propozuar që Lezha të jetë prefekturë, lajm që u prit me duartrokitje në sallë. Përshëndeti sekretari i përgjithshëm i PD zoti, Tomor Dosti, i cili bëri një ekspoze të vëmendjes së madhe që qeveria demokratike dhe parlamenti me shumicë nga PD, u ka kushtuar institucioneve të pushtetkurtuara. Më pas u kalua në pyetje - përgjigje. Në përgjigje të pyetjeve të shumta z. Selami dha këto deklarata: «Banimi do të dalin në gjyq jo për kafe, por për genocid politik. Zgjedhje të parakohshme s'do të ketë këtë, para vitit 1996. Lufta e PS për pushtet është e pandershme. Skani kufrarë bazë për akuza për korrupsion në qeveri. Nëse do këtë, ne reagojmë ashpër se po korrupsioni ka vetëm një ngjyrë, ngjyrën e zezë». Në takim folën edhe deputetët e zonës, z. Tonin Alimhillaj dhe z. Rudolf Marku, si dhe përshëndeti ish-i dënuari politik me 30 vjet burg, Ndue Bajraktari. Korres. i «RD» Ajo i shërbeu paqes dhe mirëkuptimit në rajon. Suksesi i saj i siguroi Shqipërisë të mirëkuptuar me atë komunitet. për gogolin e bukës. Korresp. i «RD»

- NJË PËRGJIGJE PËR PJETËR ARBNORIN - Për këdo që din të mendojë në mënyrë të pavarur, që karakterizohet sado pak nga natyra e demokratit dhe që ka ndjekur historinë e politikës shqiptare, nuk është e vështirë të nxjerrë përfundimin se gjithmonë në Shqipëri përpjekjet demokratike janë bërë nga forcat properëndimore e, mu në prag të fitoreve, ato janë rëmbyer nga forcat regresive që e durojmë dot demokracinë pasi si rregull janë karakterizuar nga mllefe të historisë së tyre private apo familjare, ose kanë pasur e kanë një mendësi orientale, që ua errëson vetëdijen e i shtyn drejt mësy(r)rave aziatike të pushtetit. Duke dashur ta bëj të qartë pozicionin tim politik para opinionit publik shqiptar, dua të theksoj se kredoja ime politike, qyshse i kam hyrë lëvizjes për përmbysjen e komunizmit në Shqipëri, ka qenë e mbetet vendosja e një demokracie liberale perëndimore dhe lufta kundër çdo force antidemokratike. Në këtë pikëvështrim, duke marrë shkas nga fjala e z. Pjetër Arbnori kundër meje mbajtur në grupin parlamentar të PD, unë nuk ka si të mos i përgjigjem atij, një individi, i cili ka hyrë në politikë jo për të bërë diçka për kombin apo shoqërinë që i përket, por për të realizuar një mllef të vjetër hakmarrjeje. Pra, pa dashur ta shoh sulmin e tij si një diçka personale, por si një dokument politik, duke i qëndruar gjithmonë mendimit se demokracia shqiptare ka vend për çdo individ e për çdo ide, por që në fund patjetër duhet të fitojë fryma e tolerancës, mirëkuptimit e konsensusit, do mundohem t’i bëj një analizë alibisë së Pjetër Arbnorit. Do të përpiqem të evidentoj ndërkohë cilat janë tendencat e sotme politike në gjirin e PD dhe ç’përfaqësojnë ato. Po ta lexosh me vëmendje fjalën e zotit Arbnori, botuar në gazetën «RD» me datë 18.7.1993, e kupton fare lehtë se personin në fjalë e shqetësojnë zhvillimet e reja brenda PD, diskreditimi i grupit të tij (Vijon në faqen 2)

Futet në rendin e ditës së punimeve të Kuvendit, kërkesa e Prokurorit të Përgjithshëm, për heqjen e imunitetit të deputetit FATOS THANAS NANO

BIBLIOTEKA KOMBËTARE TIRANË