Gjuha e egër diskontinuiste e nxjerrë me pasion në mbledhjen e djeshme me veprimtarët e Forumit Demokratik Socialiste nga zotërinjtë Milo e Gjinushi, ngjalli së tepërmi pagëzdisjen dhe nervozizmin e ish kreut të shkarkuar të FRESH-it, Pilo Kerri dhe disa eksponentëve të tjerë më të ulët të kësaj partie. Si dyshja Moretti-Sacco, drejtuesit e PSD vepruan të sigurtë se me syrit e gjithë shqiptarëve po realizonin një akt sado modest, heroik në dështimin e zhvillimeve demokratike të vendit. Ata jo vetëm që lëshuan breshërinë e sharjeve dhe fyerjeve ndaj partisë Demokratike dhe lidershipit të saj, por deri aty sa të shpallin dhe falimentin e saj. Pas dështimit të turpshëm të protestës së organizuar prej tyre dhe dështimit katastrofal të orvatjes për t'i hedhur hi syve opinionit me lejlekun e koalicionit antipushtet, PSD po shpërfaq kësisoj fytyrën e vërtetë. Sidoqoftë, përveç sarkazmës politike që mund të ngjallë në opinionin shqiptar kjo aventurë sa qesharake aq dhe mjerane, ajo dëshmon për disa të vërteta të hidhura të cilat u panë dje dhe që ne mendojmë se duhet të jenë më të qarta edhe për shqiptarët. Dje në mbledhjen e djeshme me veprimtarët e Forumit Demokratik Socialist, me tërë trukun propagandistik, u pa qartë se tashmë Gj[^?]nushi e Milo u kanë shpallur luftë jo vetëm zgjedhjeve demokratike dhe parlamentit pluralist, por edhe vetë votës së lirë. Nga të gjitha sulmet, shpifjet, trillimet dhe denoncimet e djeshme të kësaj dyshe, një gjë ishte e sigurtë: shembja e murit të fundit që i ndan ende socialistët e moderuar nga ekstremi i majtë. Tashmë ky binom është vetëdëshmuar si qendra e gravitetit të së majtës ekstreme në Shqipëri. Me gjuhën e përdorur, me tonin, me mllefin e akumuluar prej humbësish kronikë dhe sidomos me paralajmërimet e hapura për "përshkallëzim" të veprimeve politike e për aktivizim të forcave destruktive, u duk qartë se PSD është vënë përfundimisht në shërbim të një linje aventuriste e destabilizuese. Në vend që të reflektojë mbi humbjen e thellë elektorale dhe mbi refuzimin masiv që elektorati shqiptar i bëri politikës së saj, ajo po kërkon të mbijetojë përmes tensionit, shpifjes dhe aleancave të dyshimta. Kjo përpjekje për të ricikluar frymën e vjetër të konfrontimit klasor, për të ringjallur retorikën e urrejtjes dhe për të paraqitur si opozitë moderne atë që në thelb është vetëm një strehë e mllefit antidemokratik, nuk mund të mashtrojë askënd. Shqiptarët e dinë mirë se kush i ka penguar reformat, kush ka nxitur bojkotin, kush ka ushqyer kaosin dhe kush sot kërkon të marrë hak përmes rrugëve jashtëinstitucionale. Në këto rrethana, çdo afrim i Gjinushit me Milon dhe i Milos me Gjinushin nuk përbën as risi politike e as platformë, por vetëm një bashkim interesash të ngushta personale, të mbështetura mbi nostalgjinë për një të shkuar të dështuar. Është një binom që ecën jo drejt një të majte evropiane, por drejt ekstremit të majtë shqiptar, me gjithë pasojat që kjo mund të sjellë për klimën politike dhe institucionale të vendit.

NGA ARTIKUJT E NJË ZYRTARE TË LARTË TË IPF-së, ZONJËS MARY JOSE SEBALIA Qeveria e re e Shqipërisë, me zgjedhjen e saj që i dha fund një epoke 40 vjeçare të marksizmit brutal, iu desh të ndërmerrte masa ekonomike drastike për të ndalur falimentimin e vendit. Një nga këto masa ishte privatizimi dhe liberalizimi i ekonomisë. Të dhënat e botuara nga autorja vënë në dukje se, ndonëse Shqipëria nisi nga një pikë jashtëzakonisht e ulët, ritmet e reformës kanë qenë të shpejta dhe rezultatet e para mjaft inkurajuese. Sipas autores, rënia e prodhimit industrial dhe bujqësor, mungesa e furnizimeve, shkatërrimi i infrastrukturës dhe kaosi monetar përbënin fillimisht një sfidë thuajse të pakapërcyeshme. Megjithatë, vendosja e disiplinës fiskale, frenimi i inflacionit, liberalizimi i çmimeve dhe hapja ndaj ndihmës së huaj krijuan bazën për stabilizimin e situatës. Ajo vëren se në më pak se një vit u dukën shenjat e para të ringjalljes ekonomike. Në artikull theksohet gjithashtu se programi i reformave u shoqërua me kosto sociale të ndjeshme, veçanërisht për shtresat e varfra dhe për të papunët, por se qeveria arriti të shmangte një katastrofë më të thellë. Autorja nënvizon se guximi politik për të marrë vendime të vështira ishte vendimtar dhe se mbështetja ndërkombëtare pati një rëndësi të posaçme. Në përfundim, artikulli e paraqet Shqipërinë si një rast domethënës të një vendi që, megjithë trashëgiminë e rëndë të së kaluarës, ka mundur të përballojë sfidën ekonomike dhe të hedhë themelet e një ekonomie të tregut. Përvoja shqiptare, sipas saj, dëshmon se edhe vendet më të varfra mund të ecin përpara kur kombinohen reformat e vendosura me mbështetje të jashtme dhe me një orientim të qartë politik.

e vet NJE ELEGJI PËR PETRËN ARBNORIN - (vijon nga faqe 8) Për këdo që din të mendojë me kokën e vet dhe jo me parimet e një makiavelizmi shqiptar me vlera të deformuara etike para nëntë shekujve, dënimi moral e politik i kësaj tragjikomedie duket fare e domosdoshme. Por njëra gjë është e vështirë të pranohet: nga cili shteg e me çfarë kodeksi po u drejtohet sot elektorati një pjese të klasës politike që ende nuk ka nxjerrë asnjë mësim nga përgjegjësitë e veta? Arbnori, i cili me gjasë ka më shumë se kushdo tjetër legjitimitet moral për të folur për lirinë, burgun, vuajtjen dhe qëndresën, përdoret këtu si figurë për të veshur me melankoli një humbje politike që nuk është tragjedi, por pasojë e natyrshme e garës demokratike. Të qash për disfatën tënde si për një katastrofë kombëtare do të thotë të mos e kuptosh ende se ç'është pluralizmi dhe ç'do të thotë rotacioni i besimit qytetar. Nëse dikush ka sakrifikuar vërtet në këtë vend, ai meriton nderim dhe jo instrumentalizim. Nëse dikush ka vuajtur burgjet dhe represionin, ai nuk ka pse të shndërrohet në flamur retorik për të justifikuar dështimin e një politike apo pafuqinë për t'u përballur me realitetin. Askush nuk i mohon Arbnorit biografinë, por askush nuk mund të pranojë që ajo të përdoret si mburojë kundër kritikës politike. Kultura politike shqiptare, nëse dëshiron të pjeket, duhet të mësojë të ndajë dhimbjen personale nga përgjegjësia publike. Pikërisht këtu qëndron edhe thelbi i kësaj polemike: njëri në liri nuk ka kujt t'i qahet për disfatën e vet. Humbja në demokraci nuk është mërgim, as internim, as burg. Është vetëm humbje. Dhe nga humbja mësohet, nuk vajtohet. (vijon në faqen 8)

Flet në rendin e ditës së punimeve të Kuvendit të djeshëm, kryetari i Partisë së Unitetit Kombëtar, Idajet Beqiri. Problemi i Përgjithshëm, për nocionin e përmbushjes së programit dhe të shtetit ligjor, i është e njohur deputetit të PUK. Demokracia është një nga kuptimet njerëzore më të rëndësishme që i është fituar historikisht sistemit pluralist. Rruga e shtetit juridik kalon përmes respektimit të institucioneve dhe të procedurave parlamentare. Pikërisht për këtë arsye, fjalimi i mbajtur dje në Kuvend është paraqitur si një thirrje për përgjegjësi politike dhe për respektim të rregullave të lojës demokratike. Në të u nënvizua se pluralizmi nuk mund të mbetet vetëm një slogan, por duhet të bëhet praktikë e përditshme e jetës politike shqiptare. U fol gjithashtu për nevojën e një klime më të qytetëruar debati dhe për shmangien e gjuhës së ashpër që rrezikon të helmojë jetën publike. Kryetari i PUK theksoi se interesat kombëtare duhet të qëndrojnë mbi interesat e ngushta partiake dhe se Kuvendi ka për detyrë të japë shembullin e parë të maturisë, dialogut dhe respektit institucional. Sipas tij, një shtet demokratik nuk mund të ndërtohet pa përgjegjësi të ndërsjellë dhe pa vetëpërmbajtje nga të gjithë aktorët politikë.

Kutia imish, kremvice [?], salçiçe, supa, pure. Industria ushqimore, ferma e prodhimit të produkteve ushqimore, "Sheri", ka në shitje një sasi mallrash sipas standardeve gjermane. Në pikat e shitjes së koncensit të PSD mund të gjeni mallra me standard të ulët me këto çmime: proshutë (?) 50 fr 1 kg sallam 40 fr 1 kg gjoks pule 45 fr 1 kg Këto produkte janë sipas standardit gjerman dhe kushtojnë afërsisht 35% më lirë. Adresa: kryqëzimi i rrugës së Durrësit pas Universitetit Bujqësor [?], në kthesën e fundit në krahun e majtë. Telefon 2472. Ndërmarrja "Rilindja Demokratike" REKLAME Të gjithë mallrat e mësipërme janë të cilësisë së lartë dhe sipas gjit[a?] standardeve evropiane. Të interesuarit mund të telefonojnë në numrin 29069 ose të paraqiten në godinën e "RD", çdo ditë nga ora 10-12.00.