Intervistë me Z. Anton Çeta Destabilizimin dhe gjakderdhjen mundohen të sjellin në Shqipëri, vetëm ATA QE DIKUR I KANE NDIER LEZETIN! Pyetje: Profesor dolët nga takimi i qeverisë së 2 korrikut në Golem të Kavajës me një deklaratë ku i quajtët “forca antikombëtare e antishqiptare” ato që kërkojnë krijimin e një lëvizjeje fashisto-populiste në Shqipëri. I referoheshit vetëm qëndrimeve të një grupi të veçantë, apo kishit parasysh edhe deklarimet e fundit të disa intelektualëve pas kthimit nga Konferenca e Londrës? Përgjigje: Unë para të gjithash shqetësohem nga organizata apo organizime që sapo kanë dalë në skenë e po mëtojnë ta paraqesin vetveten si përfaqësuese të gjithë kombit. Ka njerëz që jetojnë në botën e miteve politike dhe besojnë se mund të rikthejnë me parrulla atë që historia e ka rrëzuar. Këto prirje janë të rrezikshme. Në Shqipëri njerëzit kanë nevojë për qetësi, punë e rend. Pyetje: Ju po aludoni për emra konkretë? Përgjigje: Po, mund të përmend edhe emra. Ka individë që kanë jetuar gjatë në Perëndim dhe janë mësuar të flasin në emër të kombit, por në të vërtetë nuk njohin hallet e përditshme të këtij populli. Ka të tjerë që, duke u mbështetur në zhgënjimin e një pjese të njerëzve, nxisin urrejtje dhe përplasje. Kjo është lojë me zjarrin. Pyetje: A mund të na thuani se kë keni konkretisht parasysh? Përgjigje: Të them të drejtën, në intervistat dhe shkrimet e fundit kam parë mjaft formulime që i afrohen populizmit primitiv. Ka edhe njerëz të dëshpëruar, që dikur kanë përfituar nga privilegjet e regjimit të mëparshëm dhe tani duan kaos që të rikthehen si shpëtimtarë. Këta janë më të rrezikshmit, sepse janë gati të hedhin vendin në gjakderdhje. Pyetje: A e shihni ju këtë rrezik si të afërt? Përgjigje: Çdo shoqëri në tranzicion e ka këtë rrezik. Por unë besoj se Shqipëria ka edhe një rezervë të madhe mençurie. Populli ynë ka vuajtur shumë dhe e di çmimin e paqes. Nuk duhet lejuar që zhurma e pakicës të zëvendësojë zërin e shumicës së qetë. Pyetje: Cili është roli i intelektualëve? Përgjigje: Intelektuali duhet të flasë me përgjegjësi. Ai nuk duhet të bëhet zjarrvënës i debatit publik. Sot më shumë se kurrë na duhet maturi, gjuhë qytetare dhe respekt për institucionet. Nuk fitohet demokracia duke i vënë zjarrin shtetit. Pyetje: A mendoni se ka ndërhyrje nga jashtë në këtë klimë? Përgjigje: Nuk përjashtohet asgjë. Shqipëria ndodhet në një hapësirë ku interesat e të tjerëve shpesh kryqëzohen. Por në fund përgjegjësia kryesore është jona: të mos bëhemi vegël e askujt. Ata që dikur e kanë ndier lezetin e pushtetit pa ligj, sot mundohen të rikthejnë destabilizimin. Kjo nuk duhet pranuar. Pyetje: Cili do të ishte mesazhi juaj për opinionin publik? Përgjigje: Të ruajmë qetësinë dhe të mos biem pre e provokimeve. Shqipëria ka nevojë për punë, për shtet ligjor dhe për bashkim rreth interesit kombëtar. Destabilizimin dhe gjakderdhjen e duan vetëm ata që dikur kanë ndier lezetin e tyre. (intervista vijon)

MISIONI VEZHGUES I KOMUNITETIT EVROPIAN mbi incidentet në kufirin verior TIRANË: Përfundimet zyrtare të MVEKE-s lidhur me incidentin në kufi shqiptar, 6 korrik dhe 7 gusht, denë të mërkurë mbrëma në Tiranë. Në konkluzionet e Misionit të Vëzhguesve të Komunitetit Evropian thuhet se janë 1200. Ali Pllana me 1200 të përndjekur, me emrin 1100, Ndre (GENVEK) kur ka paraqitur në Greqi 'grup me vendbanim në fshatin Aramicë/Andon Poçi, rreth 20 km në jugperëndim të Gjirokastrës. Në datën 6 korrik 1993 në orën 20.30, një grup prej 30-40 personash të veshur me uniforma ushtarake, erdhi në fshat. Të paktën njëri prej tyre foli në greqisht dhe pyeti për banorët me origjinë greke. Më pas ata grumbulluan rreth 110 nga këta banorë dhe u larguan për në jug. Më pas ata u kthyen dhe i pyetën banorët për djemtë e tyre, veçanërisht ata që banonin në Athinë ose që kishin shkuar për vizitë andej. Më 7 korrik rreth orës 2.30, këtij grupi iu bashkuan edhe 6-7 automjete dhe 100 deri 150 vetë. Banorët vendas, me disa përjashtime, u mblodhën përsëri. Pasi u lanë të lirë, ata u urdhëruan të nënshkruanin disa deklarata, të shkruara me dorë në greqisht, me përmbajtje antigreke. Disa të rinj u morën me vete. U dëgjuan të shtëna arme dhe fshatarët u tronditën. Nga korrespondentët tanë në Sarandë, Delvinë dhe Gjirokastër janë raportuar versionet e mësipërme për ngjarjet e 6 dhe 7 korrikut. MVEKE paraqiti dje versionin zyrtar mbi ngjarjen. Në raport thuhet se viktimat e grabitjes dhe rrëmbimit të 4 djemve paraqitën ankesa në policinë shqiptare në Delvinë. Policia vendore u transferua në Sarandë. Më 5 gusht pati kërcënime të tjera. Këto ngjarje i dhanë nxitje dërgimit të 25 gazetarëve ndërkombëtarë nga Athina. Në raportin e MVEKE thuhet se grekët e ardhur nga Athina nuk kanë qenë të armatosur, e aq më tepër të kenë sulmuar policët shqiptarë. Ajo shton se versioni i autoriteteve greke ka qenë krejt i ndryshëm nga ai i deklaruar nga pala shqiptare. Sipas MVEKE, situata në kufi meriton hetim të paanshëm. Për sa i përket informacionit se nga Greqia erdhën 3 autobusë me turistë grekë për të ndjekur gjyqin e pesë nacionalistëve shqiptarë në Janinë, përfaqësuesi i MVEKE i tha sot 'L. DEYDER': 'I serf 1 padires ksagioulo, te VENVEK, Tirana'.

“Agresion nuk u bë njug vend, nuk duhet të futet në burg edhe Naco” Çfarë kërkojnë monsitë? “Agresion nuk u bë njug vend, nuk duhet të futet në burg ehe Naco” Nga kronika të botuara kohët e fundit del se kryeredaktori i gazetës greke “Stohi” dhe dy deputetë të “Asfida”-s, Çamër[?], Haxhi Jorgji dhe Kryebardhi, kanë organizuar një “spektakël” propagandistik në Kakavijë, mbi bazën e të cilit pohojnë se ushtarët grekë qenkan vrarë si “në pritë” nga shqiptarët. Në republikën fqinje ndjekjet e vrullshme nacionaliste po marrin përmasa gjithnjë e më të rrezikshme. Për këtë mund të kujtojme një sërë tezash të prodhuara nga shtypi grek, me qëllim që të përgatisin psikologjikisht opinionin publik për ndërhyrje të mundshme. “Kakavia po bombardohet”, “shqiptarët po sulmojnë Greqinë”, “janë vrarë rojet kufitare” etj. Mbi to ndërtohen interpretime që e paraqesin Shqipërinë si vend agresor. Jo më larg se 1300 vjet më parë, disa fise të ardhura nga Afrika Veriore kaluan në Gadishullin Iberik, pushtuan Spanjën e sotme dhe qëndruan aty 8 shekuj. Askush nuk ka menduar të rivendikojë sot territorin spanjoll në emër të tyre. Por këto ditë, pas ngjarjeve të kufirit greko-shqiptar, po flitet me insistim për “Vorio-Epirin” dhe për nevojën që Greqia të japë “një përgjigje të ashpër”. Sot në gazetën “Elefterotipia”, që shërben si një lloj barometri për humorin e qarqeve të caktuara në Athinë, shkruhet se “Shqipëria duhet të marrë mësimin e duhur”. Kjo gjuhë është shqetësuese. Gjithsesi, ajo shpjegon pjesërisht histerinë që po përhapet te segmente të caktuara të opinionit publik grek. Nëse vazhdohet me këtë ritëm, spektakli propagandistik në kufi mund të kthehet në alibi për aventurë politike. Shqiptarët presin qetësi, jo ulërima nacionaliste.

Janë privatizuar 31 për qind e banesave Privatizimi i banesave, proces që duhet drejtuar me përmirësime ligjore VIII Janë privatizuar 31 për qind e banesave - Tiranë dhe Durrësi kanë privatizuar vetëm 20 për qind të banesave. - Të dhëna e errëta po mundësojnë banesat më zvarrë. [?] Të dhënat e marra nga Ministria e Infrastrukturës e banesave të privatizuara gjatë periudhës 1.11.1992 deri më 31.7.1993, pasqyrojnë një ecuri jo të kënaqshme të procesit. Mospërputhjet ndërmjet të dhënave të raporteve të ministrisë dhe vlerësimeve të drejtorive rajonale tregojnë se në disa rrethe puna ka ecur ngadalë dhe pa koordinim. Rrethi i Tiranës dhe ai i Durrësit rezultojnë me përqindjet më të ulëta të privatizimit, përkatësisht rreth 20 për qind. Kjo lidhet me numrin e madh të banesave shtetërore, me mungesën e dokumentacionit të plotë dhe me vonesat në përgatitjen e vendimeve përkatëse. Në disa zona janë hasur probleme edhe me përcaktimin e truallit. Sipas burimeve zyrtare, deri në fund të korrikut janë privatizuar rreth 31 për qind e banesave në shkallë vendi. Ritmet ndryshojnë ndjeshëm nga një rreth në tjetrin. Ka vende ku procesi po ecën mirë, por edhe të tjera ku ngecjet janë serioze. Ekspertët mendojnë se nevojiten përmirësime ligjore për të sqaruar statusin e objekteve, pronësinë e truallit dhe përgjegjësitë e organeve vendore. Pa këto qartësime, procesi rrezikon të zvarritet dhe të krijojë pakënaqësi të panevojshme. Shkrimi vijon në faqen 6

Gazeta antiqip- tare “SHQIP” gënjen Në javën e fundit të botimit të gazetës socialkomuniste “Shqip”, një ndër shkrimet më sensacionale ishte ai me titull: “Mandela e republikës socialiste në Shqipëri[?]”, me autor Sefir Zaganjori. Në këtë shkrim me 2000-2500 fjalë për akuzat ndaj Sali Berishës, për “shpikje”, “keqpërdorime” etj, gjëja më e spikatur ishin trillimi dhe insinuata. Materiali u pa si pjesë e një fushate kundër opozitës. Në fund të artikullit gazeta kthehej te një tezë e njohur: se zoti Berisha paska ardhur me mbështetje të huaj. Marrja e mendimit të publikut nëpërmjet titujve bombastikë është një metodë e njohur e shtypit të verdhë. Por kur kjo bëhet në emër të një gazete që pretendon seriozitet, atëherë mashtrimi bëhet edhe më i rëndë. Për këtë arsye, lexuesi duhet të dijë të dallojë mes kritikës dhe shpifjes. Tiranë, 9.8.93