Deklaratë e zëdhënësit të Ministrisë së Jashtme të Shqipërisë Ministria e Jashtme e Shqipërisë shpreh shqetësimin e saj të madh për rritjen e konsiderueshme të terrorizmit shtetëror serb-kosovar në Kosovë. Brenda një jave, forcat policore e ushtarake të Serbisë kanë ndërmarrë tre ekspedita ndëshkimore kundër popullsisë civile në Mitrovicë, Prishtinë, e Gjakovë, duke përdorur armët e zjarrit, duke plagosur shumë vetë, rrahur e arrestuar dhjetra të tjerë. Terrorizmi shtetëror serb, po vepron jo vetëm hapur, por me një qëllim të paramenduar, të krijimit të një konflikti në Kosovë. Republika e Shqipërisë vazhdimisht ka tërhequr vëmendjen e qarqeve, parlamenteve, institucioneve ndërkombëtare dhe mbarë komunitetit ndërkombëtar për rrezikun e madh të politikës agresive të terroriste të Beogradit në Kosovë dhe për strategjinë serbe të shtrirjes së flakëve të luftës në jug të gadishullit. Ngjarjet e ditëve të fundit provojnë më së miri se Serbia po i shkon më qëllim politikës së provokimit të popullit shqiptar dy milionësh në Kosovë, për të krijuar precedentat e një përplasjeje në shkallë shumë të gjërë, e cila, natyrisht do të kishte pasoja të pallogaritshme. Shkallën e lartë të rrezikut në rajonin jugor të Ballkanit e paralajmërojnë edhe provokacionet e shtuara ushtarake që Serbia ndërmerr kundër Republikës së Shqipërisë. Provokacioni i 6 Gushtit, ku u plagosën nga forcat serbe në territorin shqiptar tre vetë, dhe ai i 11 gushtit i shkeljes së hapësirës tonë ajrore nga një helikopter serb, hedhin dritë në një plan me të vërtetë makabër të Beogradit për të provokuar tensione konflikte të reja, për të (Vijon në faqen 4)

Siç është bërë e ditur, këto ditë Komuniteti Evropian i ofroi një ndihmë të re Shqipërisë në shifrën 35 milionë ECU apo 42 milionë dollarë. Nëpërmjet kësaj ndihme ky Komunitet tregoi edhe një herë se është donatori kryesor i shumëanshëm, ndihma e të cilit arrin kuotën e përgjithshme të 350 milionë dollarëve. Ndihma e tregoi se Komuniteti Evropian është pararojë e dashamirësve të Shqipërisë. Ndihma e tij është përdorur në drejtime të tilla si, për bilancin e pagesave, financimin e programit Phar etj. Aksioni i ndihmës së re prej Komunitetit Evropian, është një konfirmim i rëndësishëm i një fakti real, është konkretizim i një gjykimi të pjekur tashmë në qarqet politike ekonomike e financiare ndërkombëtare se reforma, në përgjithësi, dhe ajo ekonomike në veçanti në Shqipëri ka nevojë me hapa të shpejta. Bile, vetë këto organizma kanë shprehur konsideratën se ritmet e përshtatimit të reformës në Shqipëri kanë qenë të një karakteri befasiues për ta. Ky sukses i deritanishëm i reformës në Shqipëri shpreh qartë meriten se ajo duhet të mbështetet e Komuniteti po jep shembullin në këtë drejtim. Nëpërmjet sipërmarrjeve të tij në drejtim të ndihmës ndaj Shqipërisë, Komuniteti Evropian ka përcuar te organizmat e tjerë ndërkombëtarë ekonomike e financiare mesazhin e domosdoshmërisë së mbështetjes edhe nga ana e tyre. Dhe fakt është se Shqipëria ka gëzuar përkrahjen të plotë. Ajo ka bashkëpunuar dhe është përkrahur edhe nga Banka Botërore, Banka Evropiane e Investimeve, Banka për Rindërtim dhe Zhvillim etj. Si rrjedhojë e kësaj mbështetjeje, Shqipëria ka përfituar ndihma për frymë më tepër se të gjithë vendet e tjera të Evropës Lindore. Duke e vlerësuar në mënyrë pozitive reformën në Shqipëri, përmirësimet mbështetëse ekonomike e financiare, KE u zgjon shqiptarëve optimizëm, atë optimizëm të domosdoshëm përballë vështirësive të natyrshme aktuale dhe përpjekjeve të forcave social-komuniste për destabilitet, etj. Mbështetja që i bën KE Shqipërisë është edhe një vlerësim pozitiv për forcën politike që udhëheq procesin e reformës në të. Ajo tregon se kursi i ndjekur nga kjo forcë politike, nga Qeveria aktuale e saj, është al i duhur e se me këtë kurs do të arrihen synimet e caktuara. Populli shqiptar ka qenë kurdoherë i ndjeshëm ndaj dashamirësisë që kanë treguar të tjerët ndaj tij. Kundrejt kësaj dashamirësie ai ka ruajtur gjithmonë mirënjohjen. Edhe ndaj ndihmës së Komunitetit Evropian, për gjithçka, që ky Komunitet ka bërë për të ndihmuar vendin e tyre, shqiptarët përgjigjen me një fjalë: Mirënjohje. SHPETIM LUKU

Arrestohen R. Alia, P. Murra, F. Çami, V. Çër(r)ava, M. Asllani, P. Miska dhe B. Bekteshi. Nga gjithë ish-byroja mbetet jashtë vetëm L. Çuko. - Një akuzë më shumë për R. Alinë “Ata u lidhën me Benin meqenëse dinte italisht”. - Alia: “Do të preferoja një gjyq politik”. - «ZP» vajton. - Si e pritën Alinë miqtë e tij në burgun e Tiranës? Më në fund, pas akuzave të shumta protestave dhe një lajmi «të nxituar» në radio, të enjten ish-numri i një regjimit komunist, R. Alia, e ndërroi shtëpinë komode të së bijës ku ishte në arrest me qelinë e burgut të Tiranës. Në të njëjtën ditë zunë qelitë e tyre dhe Foto Çami, Prokop Murra, Vangjel Çërrava, Muho Asllani, Pali Miska, dhe Besnik Bekteshi. Kështu, me përjashtim të Lenka Çukës, në burgun e Tiranës ndodhen gjithë krerët e regjimit kriminal komunist. Akuzolën si vjedhës ordinërë. Kanë përfituar nga pozita e tyre për të vjedhur. Për R. Alinë një akuzë më tepër, bashkëpunimi i tij me Nanon në skandalin e ndihmave italiane ku «u zhdukën» 8 milionë dollarë. Liruar me akuzën e dy Alia do të dënohet një deklaratë, në vargun e deklaratave dhe intervistave të mëparshme. «Këste për luftë politike, diktaturë etj. Pra asnjë deklaratë publike që të lidhet konkretisht me akuzen. Megjithatë, shpjegimi i tij në ambientet «të ngushta» lidhje me atë që ndodhi në Bejrut ishte se «Ata e njohin Bej-» Gjatë gjithë një zot anonim që u shfaq papritmas në «Alternativa SD» që qëndruar në qoshë njerëzisë e në bisht të ngjarjeve pa e ditur se ç’kërkonte, pa shkuar as majtas, as djathtas. Në intervistën e Alisë duket sikur ai është i penduar, por nuk është ashtu. R. Alia vazhdon të nxjerrë helm nga goja e të shohë gjak. «Unë shoh gjak në këtë vend» - tha ia në një ambientet e ngushta që përmenda më lart. Ai shihte gjak pas arrestoheshin miqtë e tij. Është e «çuditshme» koincidenca e kësaj thënieje të R. Alisë në kohën kur Nano u akuzua së bashku me të për skandalin e ndihmave italiane me thirrjet e K. Islamit për thyerje hakmarrjes pas arrestimit të Nanos. R. Alia sheh gjak, pranon që ka bërë krime politike e megjithatë «ZP» e PS vajton arrestimin e tij dhe të krerëve të tjerë të PP (PS): «Asnjëherë burgu i Tiranës nuk ka patur kaq ish-pushtetarë të rangut të lartë njëherësh brenda qelive të tij», «... demokracia shqiptare ka mbetur jetim, Endrra e bukur u vodh, u vra. Bashkë me ...»

Refleksione përmes portierësh pa kornizë të drunjë... Para së gjithash do të donim të bënim një saktësim për përdorimin e termit «ekstrem». Përkufizimi me të kuptuar një akt vrasjeje, zagar i S. Berishës?! E, ndërkaq, sjellë ndërmend dëshminë e një pacienti, edhe ai nga Vlora, që, në kohën kur dr. Brokaj ishte ministër historinë e vet Universitetin Shqiptar... «Komën» e fundit në «pazmorën» e vet të krimit Kaci do «kopiste» me deklaratat e tij

Një lajm sensacional: Zoti anonim në «Alternativën SD» zbuloi më së fundi birin e vet, «Jezusin», Fatos Nano. majtas, as djathtas as para as prapa. Ai vetëm shihte se njerëzia po prishej e se Zoti anonim (thuhet se është social-demokrat), duhet të zgjidhte një bir, një krah të ri, që të vendoste rregullin midis njerëzve e të krijonte moralin e një shoqërie të re, të krijonte një Bibël të re, shpëtimtare për njerëzinë e prishur. Dhe, më së fundi, e zgjodhi, birin e vet, «Jezusin» Nano, shpëtimtarin e shpirtërave të sëmurë. Dhe për të krijuar Krishtin e ri, Ai zgjodhi pikërisht njërin antikrisht, duke dëshmuar këtu fuqinë e vet hyjnore. Pra zgjodhi Krishtin të ri «Kryeantikrishtin», vullnetarin e kalitur në shëmbjen e kishave dhe të xhamive, djegësin e librave të shenjtë, persekutuesin e fetarëve, dhe krye të korruptuarin. Kjo është mrekullia! Dhe tani që «çifutët» e pabindur demokratë e futën në burg këtë «Jezus» të ri, ai, që të mbushë vakumin e krijuar vetë, po përpunon teorinë e tij e cila do të botohet së... (Vijon në faqen 4) ... «Jezusin», Fatos Nano. «Alternativa SD», ka qëndruar në qoshe njërezisë pa shkuar as tij e cila do të botohet së... ... në ka patur kaq ish-pushtetarë të rangut të lart njëherësh brenda qelive të tij…», «demokracia shqiptare ka mbetur jetime, Endrra e bukur u vodh, u vra. Bashkë me të «vrane» edhe protagonistët kryesorë të fazës së tranzicionit». Pra, sipas «ZP»-së ura demokracia pse përfunduan në burg kriminelët (R Alia e pranoni vetë). Sidoqoftë, Alia preferon gjyq politik. Një deklaratë kjo që me siguri u ka ardhur hidhi­tur të tjerëve që gjenden brenda. Dihet që disa nga ish-bashkëpunëtorët e Alisë e konsiderojnë atë si fajtor për «fatkeqësitë» e tyre. Alia mbrohet duke thënë se ka shmangur gjakderdhjen, por ka të tjerë si H. Isai që e akuzojnë për të kundërtën. Atëherë, çdo të ndodhë me Alinë dhe të tjerët? Do të dënohen si v’dhës ordinere apo aku­zave të tyre do t’u shtohen dhe vrasjet, burgimet, internimet, rrethimi me tela me gjemba i një populli të tërë? Sot, edhe ligjërisht, me anullimin nga parlamenti të ligjit të miratuar nga R. Alia, sipas të cilit nuk mund të dënohesh për krime të bëra përpara 20 vjetëve, ekziston mundësia që të plotësohet preferenca e R. Alisë. EDI PALOKA

Para së gjithash do të donim të bënim një saktësim për përdorimin e termit «krim». të bënim një saktësim për përdorimin e termit «krim». Zakonisht me të kuptohet një akt vrasjeje, dhunimi torture, etj. të këtij lloji. Në këtë term do ta përdorim në funksion të kuptimit juridik dhe moral, të cilat i japin një përmbajtje më të plotë dhe më të gjerë aktit të një krimi. Kështu, sipas Kodit Penal dhe sipas moralit të një shoqërie, krime, përveç të tjerave quhen edhe fyerjet, shpifjet, falsifikimet, hipokrizia, imoraliteti, cinizmi, pafytyrësia, etj. etj. të kësaj game... Dhe për secilin nga këto, si në Kodin Penal ashtu edhe në moralin e një shoqërie, ka dënime të përcaktuara mirë... Le t’i konkretizojmë obsionet tona përmes portreteve reale të atyre që pavarësisht se sot pa kornizë të drunjtë, i kanë ndërruar dhe i ndërrojnë portretet e tyre në korniza të drunjta ornamentesh të praruara pushtetash: FATOS NANO: I ka rrëmbyer kësaj bote thuajse gjithë ç’njohin për shpirtin e vet. Ndoshta një «grykësi» e lindur kjo pasi bashkëmoshatarët e vet kujtojnë se qysh fëmijë, zgjuarsia e tij kontrastonte dukshëm me shfaqjen e cinikut e meskin. Po këta bashkëmoshatarë nuk harrojnë grabitjet e tij në gjimnazin «Sami Frashëri». Biografia e mëtejshme dhe aktivitetin e tij moral - politik nuk është nevoja t’i kujtojmë, pasi tashmë ato janë të stërnjohura. Do të rikujtojmë vetëm se «komçat e fundit në «pazmore» e tij të krimit penal dhe kombëtar ishin skandali me ndihmat italiane dhe deklarata e përbashkët me PASOK-un. Nuk po përmendim këtu tragjedinë e dy prillit kur ai ishte kryeministër, as «kontributin» e tij në Institutin e Marksizëm-Leninizmit të Nexhmije Hoxhës, as realizmin e strategjisë së shkallës së dytë për «zhvërrimin e Shqipërisë». SABIT BROKAJ: Eshtë i lidhur pazgjidhshmërisht me epokën e krimit që sapo përmendol, gjë në kuptimin e cangalit - diktator Enver Hoxha. Nuk mund t’i japë asnjë kuptim faktit i ballafaqimit me një bashkëshort të vet në tregtinë e zullia me firmën «Meta...», po sot me dr. Bro... En. Por balanca e agresionit të tij ka mbetur në një nivel kritik. Prej modës së tij kanë dëgjuar edhe ohera vulgare të tipit «Ik ore, zagar i S. Berishës!» E ndërkaq, sjellë ndërmend dëshmën kur dr. Brokaj ishte ministër Shëndetësie, i kish thënë: «Zoti Sabit, më zgjidh hallin se unë i kam në dorë të gjitha faktet për të diskredituar!» Dhe doktori - ministër e kish përçjellë me përgjigjen brutale: «Ik ore!! Më diskredito, se do të më bësh nder, pasi do të më heqin nga ky vend pune ku marr 11 mijë lekë dhe do të më çosh në ndonjë vend tjetër ku të marr 50-60 mijë...». Po. Idetë ka qenë të qarta, parashikimet të sakta, përkushtimi për hallet e popullit» po ashtu. Për të nesërmen e «revanhizmit» demokratik ata patën menduar e vepruar qysh atëherë. E «komçat e pazmore» së krimit edhe për dr. Sabitin tashmë duhet të jenë mbyllur gjer në grykë... Mjaft të kujtojmë «zhdukjen» e ndihmave mjekësore dhuruar Shqipërisë.... GRAMOZ RUÇI: - Intelektual me shkollë partie e institutin e mesësit të fshatit «që mbahet mend në Tepelenë në ato skenat klasike të sekretarëve të komiteteve të PP. Por ajo që do mbetet e pashlyer nga kujtesa do të jetë skena e dëshmisë së tij në sallën e gjyqit të Shkodrës AI, ish ministri i 2 prillit-në rolin e dëshmitarit me vështrimin e tij i urrejtur akoma ish-vartësit dhe bashkëfajtorët e vet në bankon e të akuzuarit. Diktura e atij vështrimi ishte: «Më shpëtoni, t’ju shpëtoj! Mos e skelni betimin! Kini besim te ne! Koha jonë do të vijë shumë shpejt e do t’ju lirojmë!... Ma mirë ndokush nga ne jashtë se sa të gjithë në burg!...» Dhe ata nuk e shkelën e gjer tani nuk e kanë shkelur «besimin»! Shkuan vetëm në birucat e tyre dhe Gramozin e shokët e tij e të tyre të krimit i lanë jashtë. KASTRIOT ISLAMI: Me përkëndhel i flashin Kaci, por kjo nuk ndikon aspak në zbutjen e treguesve të tij të vulgaritetit, banalitetit, prepotencës dhe arrogancës së karakterit të tij. Thonë se blograt e tij e krimit ka zanafillë të hershme, por unë do të pranoja se mirësimi ajo nisi atë ditë kur Kad ia fizikën e filloi të merret me politikën; pra atë ditë kur pranoi të fluste në xhep portofolin e atij ministri Arsim që do të mbyllte për herë të parë në historinë e vet Universitetin Shqiptar... «Komçën» e fundit në «pazmore» e vet të krimit Kaci do ta «kopsis­te» me deklaratat e tij të njohura kriminale e antikushtetuese mbi përdorimin e dhunës ala komuniste... Zoti (nëse ai e beson në të) e shpëtoftë nga mëkatet!... Pas tre portreteve të sipërpërmendura, do ta mbyllnim ciklin me një tjetër, diçka më poshtë e më anash nga «lloji» i të sipërpërmendurve, por më lart në «llojin» e vet dhe pikërisht me: NAMIK DOKLE: Orator, prestigjator, xhongler, e «bilbil» i fjalës social-komuniste. Do të veçoja ato ditë të dhjetorit ’90 e fillimet ’91-shit, kur ai në rolin e shefit të shtypit komunist, si kryeredaktor i «ZP»-së, grinte e priste majtas e djathtas mbi trupin e brishtë të demokracisë së sapolindur shqiptare. Inkuizicioni i tij ishte makabër, teksa, me një listë emrash të liderëve të rinj të demokracisë, varur në murin e zyrës së tij maskaro-editoriale, shpallte dhe urdhëronte: «Sot e ka radhën filani! Nesër fisteku!...» Dhe vazhdonte pas kësaj sulmi i shpifjeve, intrigave, kërcënimeve ultimative mbi figurën dhe personalitetin e atyre njerëzve që triumfit të demokracisë i kishin kushtuar gjithçka. Dokle është ai që me kohën «skëlqimin» e duhur «komçave» në «pazmorën e krimeve të liderëve të vet, «shkëlqim» ky që ka çuar në vërbimin e tij që nuk e çakun e të pashpresit... Në mos mundtë dot vetë, zoti (në qoftë se e beson) e shpëtoftë edhe atë!... Siç shihet, duke përjashtuar deri diku Doklen, gjithë të tjerët i bashkon një fakt: Janë anëtarë të një qeverie gjakatare si ajo e 2 prillit. Në mes tyre blatohet enigma e krimit të «pazot» mëgjithëse të gjithë e njohin të fshehtën e kësaj enigme... Dhe është pikërisht ky modus i unifiketit të tyre. Shpërbërja e një hukte të tij «djeg» gjithë zinxhirin e të inkriminuarve. Nuk kemi të bëjmë me modus, por me alternativë apo alternativë politike. Kjo është e fundit, pasi në radhët e PS-së ka edhe personalitete që aspiroj­në për socializmin demokratik, por që tash as fundi po e shpallin gatipublikisht papundësinë e bashkëjetesës me «bashkëidealistët e tjerë». (Vijon në faqen 4)

Këngëtari i komunizmit nuk mund të heshtë së kënduari për komunizmin. Për Dritëro Agollin 65 për qind e shqiptarëve që votuan për PD janë turma. - Për Dritëro Agollin 65 për qind e shqiptarëve që votuan për PD janë turmë. - Persekutorët, sigurimsat, xhelatët, të korruptuarit, lumpeni i ushtrisë së kuqe enveriane qenkan populli. - Flamurtari i korrupsionit të kuq, Fatos Nano, do të bëhet hero dhe legjendë ashtu si Enver Hoxha. Bëri shumë mirë «ZP» që e botoi të plotë dhe pa redaktim diskutimin e Dritëro Agollit në mbledhjen e Komitetit të Përgjithshëm Drejtues të PS-së më 6 gusht 1993. Edhe më mirë bëri «Koha Jonë» e botoi në faqet e humorit intervistën e mrekullueshme, në rast apo shans i mirë, nacionalistëve të tij, për t’u bindur se Dritëro Agolli ka vdekur si poet ditën që vdiq Enver Hoxha. Duke e njohur mirë, duke ditur se në dejot e tij rrjedh shumë faki se sa gjak, se ai vetën më 65 ditë të vitit mund të jetë i sëmurë, nuk çuditem aspak nga lajthitjet, broçkullat, kumbullat e papjekura të shokut Dritëro në këtë diskutim apo fjalim «historik» që shqiptarëve që votuan për PD janë turmë. - Populli ka vedur faki se sa gjak, se ai vetëm shokut Dritëro në këtë diskutim apo fjalim «historik» dhe në intervistë. Bindemi edhe më shumë se emrin dhe kujtimet Dritëro po e shfrytëzojnë me shumë zgjuarsi regjisoret dhe aktorët nanolistë për ta reklamuar si poet demokratik tradhëdin e re që duan të realizojnë në skenën kombëtare shqiptare. Eshtë për të... (Vijon në faqen 4)