Takim i Presidentit Berisha me z. Cian Ci Cen, zv. kryeministër dhe ministër i jashtëm i Kinës Në marrëdhëniet e reja ndërmjet (Shqipërisë dhe Kinës, kjo vizitë e juaj, zoti zv. Kryeministër dhe Ministër i Punëve të Jashtme, është një ngjarje e rëndësishme dhe një impuls i fuqishëm për zhvillimin e tyre. Enver Hoxha i prishi marrëdhëniet me Kinën pikërisht kur në Kinë u godit Lin Biao dhe Cian Cin, të të cilët ai kishte shpresa të mëdha. Atë e tmerron kursi i ri i hapjes së Ten Hsiao Pinit. Por, padyshim, asgjë nuk ka lëkundur respektin e thellë që shqiptarët kanë ushqyer dhe ushqejnë për popullin kinez, kulturën kineze, gjeninë krijuese të kinezëve. Gjithashtu është fakt i pamohueshëm se Ten Hsiao Pini në kursin e reformave të mëdha, në vetëm inspiroi prapaskotat e tjera lindore, por e shndërroi Kinën, këtë vend të madh, në një faktor të fuqishëm politik dhe ekonomik botëror, roli, pesha dhe kontributi i së cilës po vjen gjithnjë në rritje. Padyshim që për ne marrëdhëniet me Kinën janë dhe do të jenë shumë të rëndësishme dhe në këtë aspekt do të vlerësojmë shumë si kontributin tuaj në zgjidhjen e krizës së Ballkanit, si vend anëtar i Këshillit të Sigurimit që jeni, ashtu edhe bashkëpunimin ekonomik dhe të gjithanshëm me ju. Ne mendojmë se lufta e Bosnjës, pavarësisht nga ngjyrat interkonfesionale dhe interetnike që ajo ka sot, filloi si një agresion i maskuar dhe i hapur i qarqeve shoviniste të Beogradit për krijimin e Serbisë së Madhe. Ju siguroj se, sikur udhëheqja politike e Bosnjës para një viti e gjysmë, të kishte pranuar që Republika e Serbisë së Madhe. Kjo mbështetje ka qenë e dy natyrave; e hapur dhe e fshehtë. Mbështetje të hapur atij i kanë dhënë rreth konservatore ruse dhe ultra-nacionalistët grekë, ndërsa të fshehtë ato qarqe që shohin në krijimin e Serbisë së Madhe dhe të plotësuara interesat e tyre, mendoj unë, të vjetëruara. Prandaj sot ka rëndësi të madhe që Kie na dhe komuniteti ndërkombëtar të mos pranojnë politikën e faktit të kryer të agresorëve, të mos pranojnë pastrimin etnik, i cili është identik me patriotizmin racist të Hitlerit. Ky precedent i rrezikshëm do sillte luftëra të reja dhe në këtë mes Kosova është rajoni më i kërcënuar. Një luftë në Kosovë do të thotë një luftë ballkanike, prandaj është e domosdoshme të merren masat parandaluese si hedhja e embargos ndaj Serbisë edhe në gjendjen në Kosovë dhe vendosja e saj nën kontrollin ndërkombëtar. Zoti Cian Ci Cen tha se ishte plotësisht dakord. Dhe u dënuan marrë masa parandaluese për konfliktin i cili, po të shpërthejë, do kishte pasoja tragjike. Ndërsa për marrëdhëniet dy palëshe midis Kinës dhe Shqipërisë Presidenti Berisha dhe zv-kryeministri kinez theksuan se ato duhet të njohin një zhvillim të ri dhe një bashkëpunim mbi baza të reja, Bashkëpunimi ynë, theksuan ata, duhet të jetë i qëndrueshëm dhe afatgjatë. Pozicioni gjeografik i Shqipërisë dhe rezervat që ajo ka e bëjnë Shqipërinë një vend të përshtatshëm për ardhjen e investitorëve kinezë. Gjithashtu stabiliteti në vend ndikon mjaft në këtë drejtim: Këshillit të Sigurimit që e njëj, interetnike që asaj së Madhe. Siç siguroi gjysmë, të kishte pranuar që Republika e Bosnjës të bashkohej me Serbinë, udhëheqja serbe ishte gati t’u ofronte atyre ofiqe të larta në federatën jugosllave. Pra, shkaku i vërtetë i luftës është vendimi i Millosheviçit për krijimin e Serbisë së Madhe dhe mospajtimi i Bosnjës së tij nga OKB, për të hequr dorë nga sovraniteti i vet. Natyrisht Millosheviçi ka patur dhe ka mbështetje të sigurtë në sipërmarrjen e tij kriminale të ndikon mjaft në këtë drejtim. Në përfundim të takimit z. Cian Ci Cen i dha urimet e përzemërta dhe e ftoi Presidentin Berisha, në emër të Presidentit kinez, për një vizitë në Kinë. Gjithashtu Presidenti Berisha ftoi Presidentin kinez për një vizitë në Shqipëri Zyra e Shtypit dhe e Informacionit pranë Presidentit Tiranë, më 11. 09. 1993

- Intervistë e zotit Xhefri Pati dhënë Bi-Bi-Së-së. Ne kemi një admirimm të madh për Partinë Demokratike Shqiptare, për mënyrën se si ajo i ka zgjedhur problemet e saj në Shqipëri, deklaroi nënkryetari i Partisë Konservatore angleze, Sër Xhefri Pati, në një intervistë ekskluzive dhe në seksionit shqiptar të Bi-Bi-Së-së. - Sër Xhefri, cili është mendimi juaj për këtë kushte të vëna nga grekët? - Ashtu si shpjegova edhe parlamentarít grek, me të cilin fola në takimin e Budapestit, unë mendoj se cilat do që të jenë marrëveshjet midis partive motra në Bashkimin Demokratik Evropian, ato nuk duhet të jenë arsye për bllokimin e progresit brenda organizatës sonë. Në Budapest ne tentuam anëtarësimin e plotë të PDSH në këtë bashkim. Ishte pikërisht ky qëllim që partia «Demokracia e re» kërkonte ta bllokonte. Por argumenti që paraqitën grekët nuk ishte arsye për mospranimin e kësaj partie, sepse në muajin maj ne ishim të kënaqur si komiteti ynë, ashtu edhe anëtarët grekë, pasi PDSH i përmbushte kriteret për anëtarësimin e plotë dhe që nga ajo kohë ata nuk kanë bërë ndonjë gjë. Pra, ata nuk u bënë papritur papranueshëm në sytë e botës. Fatkeqësisht ka patur një incident, për të cilin mua, si një njeri i jashtëm nuk më takon të bëj koment. Por ajo ndodhi dhe grekët reaguan dhe disa thonë se e kaluan masën e reagimit. Ndërsa, përsa i përket çështjes së udhëheqësit të opozitës, këtu bëhet fjalë për ish-liderin komunist i cili akuzohet për korrupsion dhe unë mendoj se, kur të dhëna të tilla dalin në dritë, çdo qeveri e ka të vështirë të mos marrë masa kundër tij nëse nuk do që të akuzohet vetë se nuk mbështet shtetin ligjor. - Sër Xhefri, si mendoni, përse grekët janë kaq kundër Evropës, dhe në këtë çështje, pra, pranimin e PDSH në Bashkimin Demokratik Evropian? - Unë dua të theksoj se grekët ishin tërësisht të izoluar në këtë çështje. Ne kemi një admirim të madh për PDSH, për mënyrën se si ajo ka zgjidhur problemet serioze në Shqipëri. Unë kam frikë se po përvijohet një karakteristikë e politikës së jashtme greke, që, kur kanë mosmarrëveshje me fqinjët, ata i ngjrejnë këto mosmarrëveshje në forume të tilla si në Këshillin e Evropës dhe janë gjithmonë pikërisht grekët që cilëve u dalin probleme të vështira. Kjo nuk është gjë e mirë, pasi grekët kanë një rol të madh në rajon. Ata kanë humbur një shans të madh për të qenë në krye të punëve në rajon dhe, mbi të gjitha, për të qenë konstruktivë. Lidhur me këtë çështje, korrespondenti i Bi-Bi-Së-së në Greqi zhvilloi një bisedë të shkurtër telefonike me sekretarin e partisë grek «Demokracia e Re» Xh. Kostas. Ai e pyeti atë lidhur me qëndrimin e kësaj partie në Budapest. Sic tha zoti Kostas, pranimi i Partisë Demokratike Shqiptare nuk u diskutua në asnjë nga sesionet e konferencës. Si rrjedhim, «Demokracia e Re» s’kishte për se të vendoste veton. Papraprakisht, tha deputeti grek, ishte vendosur krijimi i një komisioni në udhëheqjen e ministrit të Jashtëm austriak, Alois Mok, i cili do të shkonte në Shqipëri për të verifikuar situatën. Mirëpo ky komision nuk shkoi në Shqipëri dhe kështu pranimi i Partisë Demokratike Shqiptare në Bashkimin Demokratik Europian u shty, nuk u anulua. Mashtrues të mjerë! Aleanca social-pun’s e gjatë të gjithë javës shkruajtën se PD nuk u pranua në Bashkimin Demokratik Europian sepse nuk pranoi kushtet për këtë aleancë. Por, si thotë edhe aleati i kësaj aleance Xh. Kosta, ajo nuk është përmendur fare në Budapest. Zëdhënëses social-shoviniste «ZP» nga shumë i ka djegur intervista e Xhefri Pati sa nuk e përmend fare atë. Po e botojmë këtë intervistë si edhe mendimet e Xh. Kosias.

TAKIM I ZOTIT ARBNORI ME ZOTIN CIAN ÇI ÇEN, ZV/KRYEMINISTER DHE JASHTEM I KINES Sot në orën 11.30, Kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, zoti Pjetër Arbnori priti nënkryetarin e Këshillit të Shtetit dhe Ministër i Jashtëm i Kinës, Çian Çi Çen dhe delegacionin që e shoqëron. Pasi dhanë një panoramë të zhvillimeve demokratike në Shqipëri dhe arritjet e Shqipërisë në fushën politike, ekonomike e sociale, zoti Arbnori foli për punën efektive që po bën Kuvendi Popullor, i cili dallohet gjithashtu nga formalizimi i Kuvendit monist që e kishte një tjetër veç një miratues i bindur i urdhrave të diktatorit. Në Kuvend tash ka debate e polemika të ashpra, po dhe konsensus për miratimin e mjaft ligjeve. Në këtë mënyrë ai, po ndërtojmë një demokraci të vërtetë, po askush nuk mund të krenohet se ka një demokraci të përsosur. Kush pretendon se ka arritur një demokraci të tillë, do të thotë se ka një demokraci të vdekur, sepse vetia më e mirë e demokracisë është përmirësimi i saj i vazhdueshëm. Duke folur për politikën tonë të jashtme zoti Arbnori tha se në jemi për paqe, mirëkuptim e miqësi me shtetet e popujt e botës, pavarësisht nga sistemet e largësia e tyre. Në këtë kuadër jemi të interesuar të përmirësojmë e forcojmë marrëdhëniet edhe me Republikën Popullore të Kinës. Kemi pasur marrëdhënie me Kinën, po dhe çaste të errëta. Këto kanë qenë pasoja të politikës së vjetër, tashmë të kapërcyer. Duhet thënë se as populli shqiptar, as ai kinez s’kanë pasur gjë të keqe me njeri-tjetrin. Ndihma e Kinës ka qenë për Shqipërinë (vijon në faqen 4)

- Shkaktarët e përkeqësimit të marrëdhënieve midis dy vendeve dhe dy partive nuk qëndrojnë në anën tonë - Lidhur me deklaratat e përfaqësuesit të partisë “Demokracia e Re” Xhirxhi Kostas që problemi i anëtarësimit të PD në EDU nuk u shtrua fare si dhe lidhur me dorëheqjen e Mico Tagit, kryetar i Partisë Demokratike z. Eduart Selami deklaroi gazetarit tonë Edi Paloka: Deklarata e përfaqësuesit të Demokracisë së Re, se fare në Konferencën e 16 të EDU, mendoj që është një deklaratë e pavërtetë, e cila nuk ka nevojë për koment. Kjo dhe për faktin e thjeshtë që ai deklaroi dhe ai vetë, në pamë rast që sëbashku me kryetarin e EDU, Sekretarin e Përgjithshëm dhe përfaqësues të tjerë, të bënim një orë të tëra që të bindnim përfaqësuesin grek për të hequr veton. Ndërsa për dorëheqjen e Mico Tagit, që është lider i Demokracisë së Re dhe shpalljen e zgjedhjeve të parakohshme në Greqi, unë do të thoja që kjo është shprehje e krizës së brendshme politike të Greqisë e cila pas Luftës së Ftohtë është përfshirë nga ethet e nacionalizmit. Edhe vetë marrëdhëniet e tensionuara midis dy vendeve dhe dy partive tona, kanë qenë një dëshmi e saj, por kjo dorëheqje tregon dhe njëherë që shkaktarët e përkeqësimit të marrëdhënieve midis dy partive nuk qëndrojnë në anën tonë por në mungesën e një politike të qartë të Mico Tagit dhe partisë së tij. Megjithatë urojmë dhe shpresojmë që zgjedhjet e reja të sjellin ndryshime pozitive në jetën politike të Greqisë, fitore e forcave të së ardhmes dhe jo të ekstremove nacionaliste. Shpresojmë që pas kësaj dhe marrëdhëniet tona me Greqinë dhe Demokracinë e Re të normalizohen.

Duket normale çdo iniciativë e opozitës politike shqiptare të konkurrë në zhvillimet politike të vendit me ide dhe projekte konkrete. Duket normale çdo iniciativë e opozitës politike shqiptare të konkurrojë në zhvillimet politike të vendit me ide dhe projekte konkrete. Misioni i opozitës është kritika dhe paraqitja e objektivave konkrete. Një opozitë e tillë konstruktive do të fitonte vlerësimin e demokracisë, progresit, kombit dhe historisë. Por, fatkeqësisht, Shqipëria, vendi i fundit komunist i Europës, u privua nga një kënaqësi e tillë historike. Pas fitores së demokracisë, pushteti i koalicionit demokratik filloi reformën ekonomike, si rrugëzgjidhja dhe e vetme e mbijetesës kombëtare. Por, pikërisht para kësaj veprimtarie historik, opozita ish-komuniste, e trembur nga diskreditimi i saj, nga krimet dhe korrupsioni që e kanë mbërthyer të kaluarën dhe të tashmen e saj, duke mos mundur të realizojë synimin kryesor, rrëzimin e parakohshëm të institucioneve demokratike të ligjit dhe të drejtës, u vërsul në anën tjetër, në aspektin kombëtar. Ajo bëri ç’ishte e mundur për një pjesë spekulantesh politikë, të ndjenjë për ish-kasat e Enver Hoxhës, për të arritur atë që e patën për ideal për 45 vjet me radhë, izolimin e Shqipërisë. Vendet e sotme të Këshillit të Europës, u shpallën “armiq të proletariatit” dhe 45 vite u nënshtruan një propagande të ulët plot shpifje, sharje, shantazhe e kërcënime. Mekanizmat kryesorë të diktaturës ku bënin pjesë edhe «socialistët» e ardhshëm Nano, Agolli, Dokle, Pëllumbi s’lanë njeri demokrat dhe politikan të botës demokratike pa e njollosur me etiketa komuniste, bolshevike. Por, pozicioni i PPSH bëri që zëri i tyre të mos kalonte përtej Adriatikut. Dhe kur pluralizmi politik erdhi nga demonstratat historike të studentëve dhe të popullit papritur «armikë të imperializmit», të grupuar në PPSH, dolën në PSSh dhe filluan fushatën e re në botë. Tashmë jo kundër «perëndimit», por kundër SHBA, Gensherit, Karterit, Delorit, Martinetzit, Lalymerit etj. Dhe mbi të gjitha filluan fushatën kundër... Shqipërisë. Kërkoi Shqipëria të hynte në NATO dhe shtypi e propaganda e PSSH u mbush me faqe të zeza t’irreshtuar për çdo diktaturën shqiptare, për «përkushtimin» që NATO po i bën Shqipërisë, etj. Kërkoi Shqipëria futjen në Konferencën Islamike dhe ish-komunistët «lanë fjalë banale e shpifëse të fjalorit shqiptar», pa e etiketuar kundër këtij adirimi dhe kundër këtyre vendeve, që përbëjnë një të tretën e vendeve të OKB-së. Kërkoi Shqipëria rën-n-dosjen e trupave të OKB në NATO-s dhe PSSH u deklaratë në faqen e parë të shtypit të vet se fajt e Shqipëria dhe jo Greqia! Kërkoi Shqipëria kushtetutën dhe integrimin në strukturat evropiane, partitë e parlamentare dhe PSSH kërçënuën hapur për «thyerje kafkash» dhe «heqje zvarrë». Kërkoi Shqipëria nderimin (vijon në faqen 4)

Çdo ditë që kalon për Neritan Alinë është një demaskim dhe është më e keqja ai vetëdemaskohet si mbrojtës i devotshëm i regjimit të diktaturës komuniste, i cili i gjori me lot për vitet e lumtura të socializmit. Që ky zotëri ka qenë marionetë e Ramiz Alisë dhe bëri të njëjtin e mjetin për ta mbrojtur atë dhe politikën e tij në kurriz të lëvizjes së dhjetorit ’90, kjo tashmë është e qartë dhe ia vlen ta kujtojmë shpesh që ta njohë mirë veten. Por ajo që ia vlen të theksoj është se ky «President» i PAD na ka marrë përsipër të edukojë një brez intelektualësh «idealistë» që do të shërbenin më mirë qëllimeve të tij. E gjithë kjo vjen nga që Neritan Alinë e udhëheqin instinktet e bindjes dhe jo vetëdija. Ai është si ai zogu i pullës që i shkon pas çdo lloj gjallese ose sendi që shikon porsa del nga veza. Kështu që ky zog pule njeh për kloçkë vetëm Ramiz Alinë sepse atje pa për herë të parë kur doli nga veza. Kështu shpjegohet besnikëria ndaj parimeve dhe mendësive sociale të zotit Neritan, besnikëri të cilën e deklaron sa herë që i kujtohet mundësia. Në gazetën (Alternativa) të 11 shtatorit ai pohon se «tani mund të themi se vlera intelektuale ka humbur edhe një shkallë më tepër në socializëm». Arsyet e shprehjes nga Neritan Alia të keqardhjes për socializmin e përdorur janë të shumta, një ndër arsyet që ai ishte më mirë në socializëm është se kur denonconte kolegët bëhej drejtor. Dhe këta kolegët drejtuesh specialistë t’shin «intelektualë idealistë», që zotin Ceka kërkon t’i rikrijojë rishtaz. Po në këtë shkrim po ketij zoti «Presidenti» i AD nuk i vjen mirë që vendosjen e sistemit demokratik në vendet e lindjes ta quajë përmbysje të diktaturës komuniste, por si katastrofë politike. Nuk mund të jetë Neritan Alia në këtë përmbysje, vërtetë ishte katastrofe, dmth për «intelektualë» të tillë Ceka EDITOR SURI

Krerët e PS-së dhe Dokle - FAJTORE PARA HISTORISË

Neritan Alia nostalgjik

Lajmërohen anëtarët e Këshillit Kombëtar të PDSH se ditën e Premte dt. 17.09.1993, në sallën e Muzeut Historik Kombëtar, ora 11.00 do të zhvillojë punimet Këshilli i Zgjeruar Kombëtar i PDSH, në mbyllje rendi ditës: Konsolidimi i mëtejshëm i strukturës demokratike dhe zhvillimi i reformës fazë e re për promovimin e demokracisë në Shqipëri. Ftohen të marrin pjesë në punimet e këtij këshilli grupi parlamentar i PDSH, qeveritarët dhe kryetarët e bashkive të Partisë Demokratike. Zyra e shtypit dhe e informacionit të Partisë Demokratike