28/09/1993
Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Rilindja Demokratike

28 shtator 1993

PËR NJË ORGANIZIM MË TË MIRË DHE MË CILËSOR TË PARTISË

- TOMOR DOSTI, SEKRETAR I PËRGJITHSHËM I PDSH - Tranzicion i vështirë ky i yni, por pikërisht në këtë vështirësi qëndron dhe madhështia e tij, sepse obligon çdo njërin nga ne se marrim pjesë aktive në zbutjen e kësaj vështirësie. E megjithë përfaqësuesit të PD, partitë më të madhe të vendit, duhet të jemi të ndërgjegjshëm për atë që bëjmë e do të bëjmë. Çdo parti mund të funksionojë mirë nëse ajo i ka rrënjët e saj brenda shoqërisë. Dhe, pikërisht për këtë themi se jemi parti e popullit, që i drejtohemi gjithë popullit, të gjitha shtresave të tij në të gjitha nivelet, çdo individi. Si parti e tillë kjo nuk mund të pranojë idenë e luftës së klasave, e cila, megjithatë, një ideologji antihumane e bën devizën e saj, e bën një kategori historike. Mendoj se një parti e hapur, e lirë, pa paragjykime duhet të jetë si tipar të vetin personalizmin shoqëror të bazuar në karakter shtylla: personalizmin, solidaritetin, përgjegjësinë dhe përkushtimin. Pikërisht në respektimin e tyre një parti mbijetojnë. Të nisur nga kjo ide ne duhet të punojmë seriozisht që partia të jetë gjithmonë reflektimi i shpirtit dhe aspiratës së popullit, pra gjithmonë e gjallë. Ta bëjmë atë një organizëm të gatshëm, të përgatitur dhe eficient sepse vetëm kështu do të kemi mundësinë e vënies në jetë të parimeve të programit tonë që janë si bazë e veprimit tonë politik. (Vijon në faqen 2)

LISTAT E VULLNETARËVE TË ENVERRIT NXIRREN NGA ARKIVAT E PPSH/SHSI TË «RINOVUAR» PËR TU PËRDORUR NË PETICIONIN PËR FALOSIN!

Me qindra mijëra persona që prej dy vjetësh nuk ndodhen në Shqipëri dhe që janë larguar për në Greqi, Itali dhe vende të tjera, figurojnë si nënshkrues të peticionit për lirimin e Fatos Nanos. PETICIONI DOKLE-RUCI-BROKAJ-BLLOF DHE MASHTRIM Bota e njeh mirë fytyrën e vërtetë të social-komunistëve shqiptarë.

KALOI NJË VERË E NXEHTË!

Pasi kaloi një verë e nxehtë dhe bashkë me të një fruth politik jo i zakonhtë, ka ardhur koha të tregohemi në të matur. Të shash kundërshtarin në mënyrë të paprinciptë është po aq imorale sa dhe të mbrohesh pa u mbështetur në asnjë kriter. Dukuri të tilla vihen re të ndeshesh në atmosferën e rëndë të luftës politike që po zhvillohet rreth demokracisë që po ndërtojmë. Për të qenë objektiv shkëputje nga të gjitha palët, por udhëheqja e PS e ka kaluar masën. Në një kohë që PD ka vetëm një rrugëdalje: Sulksesin - PS, megjithëse si opozitë ka shanse, i është krijuar bindja se alternativë të vetme ka prishjen e ekuilibrit politik të vendosur pas 22 marsit. Dhe kjo e ka një shkak. Ajo më shumë se trembur se sa e etur për pushtet, për të mbuluar korrupsionin e saj në fazën e tre qeverive Nano-Bufi-Ahmeti, korrupsion që u dokumentua me gjyqësi, e nxjerr atë përfundimisht nga loja politike, ka gjetur si më të efektshme strategjinë e rrënimit total të vendit duke u nisur nga logjika e thjeshtë: dy duar për një kokë janë. Dhe për më shumë këtë strategji e vesh në lëkurën që ajo bën për të mbrojtur demokracinë. Duke pretenduar, me pretekstin e mosparaqitjes së kushtetutës, preteksi i besueshëm në shikim e parë (se nuk është para! komisioni dhe drejtuesit e tij) grupi parlamentar i PS doli nga parlamenti për të krijuar një vakuum social, një pështjellim politik me shpresë se do të tërhiqen masat popullore, si demokracia në maj - qershor 1991 dhe duke zgjedhje të kushtë për rrezimin e qeverisë dhe zgjedhje të reja për të krijuar një ekuilibër të ri politik në favor të tyre. Kjo dështon. Dhe për të mbuluar këtë dësh[t]im u shfrytëzuan veçanërisht Nako dhe Kalakula, para al shkallëve të drejtave të njeirut, e dy të sin të gjithë forcat demokrafunçë për t'u marrë pjesë në rrëzimin e komuniz- traçkëve nga tullum i skalionit të dytë, pas muaji mit. Po dhe ky sulm në gjykim e tyre, pa muash konsut. Me bën me shalë e pas asimilitarë duke tun- kjthehet përtej të zakonshë të klasore e dakë thirun me sytë të lektoron të për të kthehet dhe në bekimin e saj të bekuan që priftët t'i kthehet dhe në bekimin pas të kalojë fazën e ngjesh të legjendës - në qytetin e Tiranës. Fushatën e udhëheq dhe popi në bugin e z. Namik Dokle, i pari ljan Dr. S. Pëllumbi dhe z. Namik Dokle, të social-kongresit e zënuar të kadastë 50 vjeçare e social-komunistët, kurse në dyti shkruan me zemra të përmbysëm e plotë, të nervozizuar me deziluzionin që shkaktuan politike shkakërues. Na mbetët një qëllë që bën banane politiken e PS e e cila në e thotë këtë banane, demokracia na afron më daj kësi të trishtuar me PS, ose shpërbërje vobull, anarshi, shkatërrime. Për të mbruar kredibilitetin dhe për të larguar errën komuniste që së vjen kilometra larg, që në fillim të fjalës së tij z. Dokle murrbet se përfaqëson të majtën evropiane. Dhe pas kësaj uverture me një maestrozitet shpalI rrezikun e likuidimit politik të PS, mundësinë e demokracisë shqiptare. Por kur kështu?! Kur e paskeni marrë autorizimin për ta përfaqësuar atë? Kur dhe si dolI kjo e majtë evropiane në Shqipëri? Apo si perëndesha e menjëherë, Afërdita nga koka e Zeusit zëmgur? Në mitologji ato ndodhin, por në jetë jo. Një ditë përpara së të flinte PS ballati i Kongreseve ushtonte «Partia Enver jemi gati kurdoherë». Dhe 12 orë më vonë u shpalI socialistë, pas 50 vjetëve që qenë përtypur xhamxhazin m-l. Na nxirrni një dokument zotërinj ku keni bërë analizën kritike të PPSH, të figurës së E. Hoxhës dhe keni përcaktuar kriteret e ripranimit të 160 mijë anëtarëve që kanë qenë gështat e hekurt të diktaturës komuniste. Apo në heshtje prisni kohë më të mira për të thënë atë që ju do zemra dhe që z. Nano e të tjerë Evropë? I mbajë me shëndet. Heshtni të pakten. Ju që të pretendoni të mbijetoni duhet të kaloni nëpër purgatorin dantesk. Për këtë, e dini, është e nevojshme një herë të vdisni! Tani besoj se me kuptoni, z. Dokle, se jeni burrë i zgjuar. Ekzistenca e partisë më ortodokse, konservatore, komuniste në vendet e lindjes është një dëshmi e shtrë e demokracisë shqiptare, e tolerancës së saj ndoshta në një shkallë të pajustifikueshme e komprometuese. Kjo tregon se rrugët e demokracisë në Shqipëri janë më të gjëra se sa duhen dhe jo janë shqishta siç pretendoni. Po ju do thoni se këni program euro-socialist. Po kush ju beson? Mama juaj (PPSH) vërtetoi se nuk ndiqte «idetë po kohendëtrisa» u transformua në një makinë njerëzzimi. Se, Daradha ndën daradhë bie. Pra, siç shikhet, nuk ka asnjë shëngjë qëndëgjur, me rrezikun potencial që PS po mbart dhe po çfaq. BUROKRATA LIGJORE Sipas z. Dokle kemi arritur një udhëheqje ku bnakmaraja po bën kërdi. Demokracia po asfiskohet nga gëgjet dhe dëmtimet politike. Kush i lejon këto rreja realitet shqiptart mendon se gjaku ka shkuar deri në gjur. Por kur prek problemet nga një afër e takon rrugës ish-sekretarët e PPSH, oficerët e lartë të MPB dhe persekutorët e të bjell-kampëve i shkëlqen një rrumbullaksur e faqë-gage dhe kur i pyet për fëmijët e gjithë me mbyllë e rre ne përpjekura (se dinë ata) të regjontajn se kanë afrosh, ose nëpër Evropë e deri në Amerikën e larg dhe kur monizmi i tyre nxjerr urdhër internimi dhe për fëmijët e djepit. Dhe kësaj i thonë hatmin e frët? Ju më kuptoni? Dokle se jeni burrë i zgjuar. Kësaj i thonë të dëshon peshqeqin duke u ar. (Vijon në faqen 2)

Vullnetarët e Enverit të rinovuar në vullnetarë të Fatosit

Para më shumë se dy viteve, kur nostalgjikët e komunizmit të Enver Hoxhës formuan shoqatën e jashtëligjshme të vullnetarëve të Enverit, shtypi komunist publikoi shifrën 1 milion gjoca të nënshkruese të këtij peticioni. Tani, pas dy vitesh, nga 1 milion enveristët e atëhershëm, shtypi komunist publikoi se 700 mijë kanë aderuar te shoqata e Fatosit!! Paradokset janë aq të shumta, saqë vërtetohet se shifrat e shtypit komunist janë jo vetëm fiktive, por edhe false. 1 milionët e «ZP» të shkurtit ’91 votuan për PD në Mars ’92, paradoks që tregon se asnjëherë kjo shifër s’ka qenë e saktë në listat e sajuara të Miloshevës. Në mars ’92 PD triumfoi me 70 për qind të elektoratit, kurse në korrik ’92, një pjesë e votuesve të PD më 22 mars s’morën pjesë në votime thjesht për keqpërdorim, dhe përsëri PD triumfoi, përballë elektoratit komunist që ruajti shifrat e 22 marsit, pra 30 për qind e tyre. Tani, në të se 84 për qind e shqiptarëve të zgjedhura me të drejtë vote paskan nënshkruar peticionin e shoqatës së F. Nanos ose, e llogaritur ndryshe, del se gjysma e administratës shtetërore, lokale dhe partizake e PD, të jetë antarë e shoqëria e Fatosit?! Absurditete të tilla jo vetëm që s’u beson njeri, por janë të dala mode si në kohën e Miloshevës. Po si janë suguruar 2 vjet popa Fatosi? Shumë siç u peticionit të Fatosit?! Si plant, ekstion voluntari me besuarit? uftë janë ma- rrë të gatshme nga ish-nënshkruesit e shoqatës së Enverit, ku figurojnë emra personash, që ka kohë që kanë emigruar në Greqi, Itali dhe vende të tjera të Evropës. Së dyti, janë llogaritur në peticionin e Nanos anëtarët e PSSH, anëtarët e PASOK-ut, të PS bullgare, kubaneze e kushedi se ç’të partië tjetër në botë. Së treti, janë përfshirë listat e të gjithë atyre familjarëve që kanë nënshkruar në kërkesa për ndihma humanitare të Karitasit, Kryqit të Kuq dhe të denuarve me pushtim të is-familjarëve të tyre. Së katërti, janë lista të vjedhura të ish - të përsekutuarve dhe të dënuarve me pushkatim të publikuara në gazetën antikomuniste «Liria» - duke u vjedhur emrin dhe improvizuar firmën. Së pesti, ekziston mundësia që këto lista të jenë të vjedhura nga lista e popullsisë shtetare të Shqipërisë, që ndodhen nëpër dikasteret përkatëse, ... por, sidogoftë, variant i parë është më i besueshëm. Pra, nga një milionët e vullnetarëve të Enverit, janë shkëputur fletët me nënshkrimet e 700 mijë vetave, nën siglën e vullnetarëve të Fatosit, ndërkohë që emrat e nënshkruese ose janë fals, ose s’ekzistojnë, ose janë emigracion dhe lista janë të numruar telefonik të RSHT. S’ka as bazë kohore, as numërese, as politike, as juridike. Sipas gënjeshtrave të «ZP» del që nga arrestimi i Fatosit, çdo ditë të kenë nënshkruar lirimin e tij, nga 14 mijë veta, që sa ka anëtarë PS. Pra, çdo ditë u llogarit nga një PS për të dalë mashtir-mi i fundit i peticionit të Doklës, Ruçëve, Pëllumbëve, Brokajve e kompanì, ish-liderë frymëzuese të shoqatës së vullnetarëve të Enverit. Bllofin e konservatorëve ekstremistë të PS, nuk e ban njeri, veç Fatosit, i cili i kreokoset, N. Hoxhës duke i thënë se ia mori listat burrit të saj për t’i pasur gardh të vet. Po kë mashtron PS me këto trillime? Shqiptarët jo, se nuk i beson njeri. Athërë ata gënjejnë botën, për fatmirësisht duan të gënjejnë atë botë demokratike që as Nanon, as Doklevë nuk e beson më. Ata e njohin «sinqeritetin» dhe «drejtësinë» e PSSH, sinqeritetin i bazuar në qëndrimet antievropiane dhe drejtësia e bazuar në korrupsionin dhe vjedhjen e miliona dollarëve të ndihmave evropiane! Dhe partia e vetme evropiane që votol kundër aderimit të vendit të vet në këshillin e Evropës, kërkon të bëjë një «show» tjetër, duke pretenduar të mashtrojë, ashtu si Enveri, të gjithë botën! Vullnetarët e Enverit kalonë kështu nga arkivat e F. Kakos në vullnetarë të F. Nanos!