Nano e kritikon Shqipërinë në veprimtari të ndryshme shoqërore e anëve" e kondrason me fashizmin e me vargonjtë e nga ndryshimi i rrethit Demokracia nuk do të lejojë të përdhoset nga kriminelët. Eshtë plotësisht e kuptueshme, që kryetari i partisë socialiste, z. Fatos Nano i dënuar me vendim të formës së prerë si autor i shpërdorimit të detyrës në dëm të një shteti me një ekonomi të shkatërruar nga 50-vjeçari i kaluar, jo vetëm të vuajë dënimin sipas ligjit, por edhe të mos ketë të drejtën morale të nxijë Shqipërinë e demokracinë para opinionit dhe të kritikojë shtypin, gjyqtarët dhe policinë shqiptare. Dëshmitë e njëpasnjëshme të shtypit kombëtar e atij ndërkombëtar, por edhe të prokurorëve e hetuesve, provojnë se si Nano në vitin 1991-1992, i pajisur me pushtetin e siguruar me votë manipuluese dhe me urrejtjen që u ushqye gjatë 45 vjetëve për pluralizmin e ekonominë e tregut, drejtoi një qeveri të korruptuar, qeveri që i dha rritje galopante krimit ekonomik e financiar. I shkëputur krejt nga realiteti i jetës së vështirë të popullit tonë, i rënë pre e gjendjes së rënduar psikologjike dhe i kapur nga ethet e urrejtjes ndaj pluralizmit politik e ekonomisë së tregut, Fatos Nano e kupton si një shpresë për të shpëtuar veten nga turpi i gjykimit te bashkëvuajtësit e tij ordinerë, të paraqesë me akuza absurde qeverinë demokratike, parlamentin shqiptar, drejtësinë dhe shtypin e pavarur, të cilët i quan me ndjenjën e tij se i kanë zënë frymën, fashistë, stalinistë dhe inkuizitorë modernë. Ps e kuptojmë nga qetësia e z. Fatos Nano se manipulimet dhe intrigat e njohura të papagallit të kuq, përfundojnë dhe rezultojnë të pasuksesshme. Po të kujtojmë deri sot, Fatos Nano e paraqet si çështje personale konfliktin që ai ka me shtetin ligjor e me qeverisjen demokratike, duke i akuzuar për gjoja vrasjen e J. Kosta dhe vjedhjen e fëmijëve në Shqipëri. Të tilla shpifje e trillime, që pasqyrojnë qartë gjendjen e tij mendore janë aq qesharake, sa nuk e nderojnë as vetë atë e as ata që e shtyjnë e e porosisin të tilla letra nga qelia. Për asnjë shqiptar nuk mund të ketë kuptim që ai, si njeriu me mendësi orientale të urrejtjes ndaj kundërshtarit, hedh poshtë me gjuhën e urrejtjes e mllefit tërë institucionet e shtetit demokratik dhe i krahason ato me fashizmin stalinist. Këtë mund ta bëjë vetëm ai njeri, që ka përdhosur me veprimet e tij jo vetëm pasurinë e këtij vendi, por dhe shpresat e një pjese të popullit shqiptar. Asnjë prokuror e asnjë gjyqtar në Shqipëri nuk e dënoi z. Fatos Nano as për bindjet e tij politike e as për idetë e tij. Ai u dënua pasi drejtësia konstatoi se ishte implikuar në një sërë shkeljesh të rënda të ligjit. Në vend që të reflekojë për fajet e veta, nga burgu ai përpiqet të japë urdhra politikë për mbrojtjen e korrupsionit dhe të krimit. (Vijon në faqen 2)

Mjafton të këqyrësh shtypin e këtyre ditëve dhe jo vetëm atë të opozitës, por dhe atë të llojit “Koha Jonë”, “Alternative”, “Dardania”, “Aleksi”, “Bujku”, “Flaka”, “Milosao” etj., për të vërejtur se ekziston një sinkronizim i njëtrajtshëm i pretendimeve të spektrit politik në të cilin bëjnë pjesë ata, mbi ekzistencën e një “krize politike” në Shqipëri. Këto pretendime vijnë në mënyrë të organizuar njëri pas tjetrit, në forma të ndryshme, por me të njëjtin synim: të krijojnë idenë se vendi po shkon drejt një përplasjeje të madhe politike. Mirëpo, për të kuptuar se sa qëndrojnë këto pretendime, mjafton të shihet realiteti shqiptar dhe funksionimi i institucioneve. Shqipëria ka sot një parlament pluralist, një qeveri që funksionon, një opozitë të përfaqësuar, një shtyp të larmishëm dhe një jetë politike të hapur. Debati politik, pakënaqësitë, kritikat dhe polemikat janë pjesë normale e demokracisë dhe nuk përbëjnë në vetvete krizë. Në të vërtetë, ajo që kërkon opozita është të paraqesë çdo vështirësi, çdo problem ekonomik apo social, çdo tension të natyrshëm të tranzicionit si dëshmi të dështimit të rendit demokratik. Kjo është një përpjekje propagandistike për të fituar terren politik, jo një analizë objektive e gjendjes. Disa nga zërat që flasin për “krizë”, deri dje kanë qenë pjesë e sistemit që e çoi vendin në kolaps. Prandaj, nuk është e vështirë të kuptosh se përdorimi i këtij termi është më shumë një mjet politik sesa një përshkrim i saktë i realitetit. Kriza e vërtetë do të ishte mungesa e alternativës, bllokimi i institucioneve, shtypja e mendimit ndryshe apo mohimi i zgjedhjeve. Asgjë e tillë nuk po ndodh. Përkundrazi, debati është i gjallë dhe kjo tregon se sistemi demokratik funksionon. (Vijon në faqen 2)

HIDHET NË HUMBINËM TËRË ATA MUNDIM TOS MOHO MORDHSUN?![?] Teksti në pankarta dhe mbishkrime në foto është pjesërisht i palexueshëm.

“Gjasat është se i takojnë”..., po fshehin të vërtetën. Fatos Nano kërkon të viktimizohet dhe të mbulojë me tym politik përgjegjësinë e tij penale. Përpjekjet për ta paraqitur si të burgosur politik bien ndesh me faktet dhe me vendimet e drejtësisë. Gjithë zhurma propagandistike që ngrihet rreth tij synon të ushtrojë presion mbi opinionin publik dhe mbi institucionet e shtetit. Nëse opozita mendon se me deklarata të bujshme, me mitingje apo me presion mediatik mund të zhbëjë vendimet e gjykatave, ajo gabon rëndë. Demokracia nuk funksionon me ultimatume. Ligji është i barabartë për të gjithë dhe askush nuk mund të vendoset mbi të. Rasti i Fatos Nanos është provë se shteti ligjor po konsolidohet. Kushdo që ka shkelur ligjin duhet të përgjigjet. Kjo nuk është hakmarrje politike, por zbatim i ligjit. (Vijon në faqen 6)

Maturia e debatit parlamentar, që po shfaqet në mbledhjen e sotme të Këshillit Bashkiak të Korçës, ku diskutohet për votimin, për dhënien e mandatit të këshilltarit Skënder Ruka dhe për vendimin e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve për rinovimin e zgjedhjeve në zonën nr. 1992, tregon se kemi të bëjmë me një proces me pasoja politike. Vendimi i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve për të lënë në fuqi rezultatin e zgjedhjeve të 23 qershorit 1992, e njëkohësisht për të kërkuar përsëritjen e zgjedhjeve të 22 marsit 1992, krijon një kontradiktë të dukshme. Ky akt, i shtyrë përtej afateve dhe normave ligjore, ngre pikëpyetje serioze për qëllimet që fshihen pas tij. Përplasja rreth mandatit të këshilltarit dhe interpretimi selektiv i ligjit nuk mund të shërbejnë për të ndryshuar vullnetin politik të qytetarëve të Korçës. Këshilli i Korçës duhet të respektojë ligjshmërinë dhe rezultatin e zgjedhjeve, jo të bëhet instrument i kalkulimeve të ngushta politike. (Vijon në faqen 2)

Presidenti i Republikës Sali Berisha i dërgoi dje familjes së dëshmorit të rendit, oficerit të repartit special të ndërhyrjes së shpejtë, nën/kolonel Zefi Zaza, telegramin e mëposhtëm: Lulë do të ishte pak po t'ju dërgoja për mortin që ju ka pllakosur, dhimbja ime si individ dhe institucioni që përfaqësoj e ndjen këtë humbje kaq të madhe. Si bir i një dere të shquar e qëndrestare të Matit e si antikomunist i vendosur në ferrin komunist, si një oficer i talentuar me tiparet më të mira të një rendësi të lartë të policisë shqiptare e si simbol i guximit dhe shpresës për të nesërmen e qetë dhe të sigurt të vendit, Zefi Zaza do të mbetet në memorien tonë dhe të kolegëve të tij, familjes dhe mbarë popullit shqiptar. Luftëtari trim i demokracisë dhe i rendit do të prehet tek varri i dëshmorëve të kombit. Emri i tij është gdhendur në zemrat dhe mendjet tona. Së bashku me ju dhe fëmijët e Zefit dhe prindërit e vëllezërit e motrat e tij, përkul kokën me respekt para kujtimit dhe veprës së tij. Ngushëllime Presidenti i Republikës Sali Berisha.