EDHE PROVAT DOKUMENTARE VËRTETOJNË KRIMIN
“Dëshmitë “italiane” vërtetojnë se Lev Coe ishte aktuar nga qeveria shqiptare.
-Ngumbimi i pasë shkëputur për Lev Coe bën që të eliminoheshin ofertat e grupit të madh e të njohur ‘Curcio Frères’, i cili krijoi dhe përpunoi në 1992 teknologjinë e përpunimit italian.
-Periudha e gjashtëmujorit të transpozimit të ligjit për kurse shifrën fantastike të 420-600 milionë lireta.
-Eksperti italiano “indipendent” Nanos-Shitili i Coe për Vitti[sic] 1914 miliardë lireta me fitim me 90.
Kaq ishte edhe humbja në ndihmat italiane.
“Dëshmitë “italiane” vërtetojnë se Lev Coe ishte aktuar nga qeveria shqiptare.
-Ngumbimi i pasë shkëputur për Lev Coe bën që të eliminoheshin ofertat e grupit të madh e të njohur industrial italian “Curcio Frères”, i cili krijoi dhe përpunoi në 1992 teknologjinë e përpunimit italian.
-Periudha e gjashtëmujorit të transpozimit të ligjit për kurse shifrën fantastike të 420-600 milionë lireta.
-Eksperti italiano “indipendent” Nanos-Shitili i Coe për Vitti[sic] 1914 miliardë lireta me fitim me 90. Kaq ishte edhe humbja në ndihmat italiane.
Në fakt që vërteton më se miri fajin e Nanos Manos-Orekson të muajit po është deklarata e ministrit të Financave të Italisë, Franko Reviglio, për gazetën “Corriere della Sera” më 8 janar 1994.
Ai e konsideron të ngutshëm, jo “teknikisht të arsyeshëm”, vendimin e qeverisë italiane për të shkëputur marrëveshjen me “Curcio Frères” dhe për t’ia dhënë “Nanos” e “Lev Coe”.
Sipas vendimit që paraqitëm në numrin e kaluar dhe për të cilin Orekson ka insistuar “pa kushte” siç doli nga biseda që po citojmë me ministrin e Financave, “Curcio Frères” ofroi t’i vinte në dispozicion shtetit shqiptar 16 mijë ton pasta të përziera e të paketuara, me një vlerë totale prej 7 milionë dollarë, për 70 mijë ton grurë, në vend të 5 mijë tonëve të premtuara nga “Lev Coe”, një sasi qesharake, po ta krahasosh me nevojat jetike të vendit tonë në atë kohë.
Pas kësaj shifre që tregon qartë se ç’vlerë po përfitonte shteti shqiptar, po përmendim vetëm dy fakte të tjera që e bëjnë edhe më të qartë për publikun arsyen e ngritjes sonë të zërit kundër një skandali që do të kishte pasoja të rënda për fatet ekonomike të vendit. “Nanos” do të fitonte 420 milionë lireta në qoftë se koeficienti i reduktimit do të ishte 4 për qind dhe jo 6 për qind siç ai deklaron. Në rast se qeveria shqiptare do të pranonte 8 për qind, “Nanos” do të fitonte 600 milionë lireta. Këto shifra dalin fare qartë nga një tabelë përllogaritjesh që ne po e botojmë sot. E po qe se llogaritim fitimin e “Nanos” mbi bazën e çmimeve të një firme tjetër italiane, “Curcio Frères”, humbja që i shkaktohej Shqipërisë arrinte shifrën e 2.4 miliardë liretave, ose 14 milionë dollarë. Këtë shumë e bënte të mundur edhe preferenca për të blerë grurin prej së paku 41 për qind më lirë se “Nanos” dhe për ta përpunuar atë po ashtu me koeficientë shumë më të volitshëm.
Po dje, pas kthimit nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, në një prononcim për shtyp, kryetari i PD-së, z. Eduard Selami, u bëri thirrje organeve kompetente shtetërore që të veprojnë sipas ligjit ndaj këtij skandali. Sipas tij kjo çështje nuk ka të bëjë vetëm me luftën ndaj korrupsionit, por me mbrojtjen e interesave jetike të shtetit shqiptar.
për të shtuar më tej se ndoshta për ta paraqitur “normal”, vendimin e qeverisë italiane për të kaluar marrëveshjen tek “Lev Coe”, “Corriere della Sera” vëren se italianët kishin marrë në konsideratë edhe një arsye tjetër: nxitimin absurd të Oreksonit për ta nënshkruar marrëveshjen. “Ai i paraqiti vetë qeverisë italiane një dokument sipas të cilit qeveria shqiptare kishte vendosur t’i jepte përparësi vetëm “Lev Coe”.
Përkthimi i këtyre fjalëve është fare i qartë: duke anuluar ofertat e “Curcio Frères”, Orekson i hoqi shtetit shqiptar mundësinë për të përfituar ndihma ushqimore shumë më të mëdha dhe me kushte shumë më të favorshme. Kjo është arsyeja pse kjo çështje merr jo vetëm karakterin e një skandali ekonomik, por edhe të një akti të rëndë kundër interesit kombëtar.
(Vijon në faqen 4)