Seksioni i Milanos i prokurorise italiane, e ngarkuar me procesin e

e komposicionit “Duar te pastra”, kerkoi te marten qe t’i hiqet pasaporta Bettino Kraksit, ish-kryetarit te qeverise dhe ish-sekretarit kombetar i Partise Socialiste te Italise, njoftojne burimet gjyqesore. Indjekur me shume se 13 dosje per krimet e korrupsionit, pervetesimit, bashkeperfshirjes ne falimentim, thyerje te ligjit per financimin e partive politike, Bettino Kraksi ben pjese ne grupin prej 37 personash per te cilet prokuroria e Milanos ka kerkuar te dalin perpara gjyqit per ceshtjen Enimont, i cili ka shkaktuar pervetesimin e miliarda liretave. Kerkesa per heqjen e pasaportes motivohet me faktin se ai mund te arratiset, per duhet qe ajo te miratohet nga gjykatesit e ceshtjes. Te marten gazeta “La Stampa”, botoi nje fotografi te Bettino Kraksit, i cili eshte bere simbol i korrupsionit politik, gjate kohes kur ka qene me pushime ne Tunizi. Perpara kesaj kerkese gjykatesi i ceshtjes ka bere heqjen e pasaportave per rreth 15 persona, midis te cileve figurojne socialistet Karlo Tonjoli dhe Paolo Piliteri ish-kryetare bashkie te Milanos, si edhe Klaudio Sinjorile i demokrasise kristiane, ish-ministri Paolo Cirino Pomicino dhe Xhorxho Moskati, si edhe ish-sekretari kombetar i Partise demokrate italiane, Karlo Kiko PARTITO SOCIALISTA PSI

Mberriti ne Tirane dhe zhvilloi nje vizite zyrtare dy ditore, Sekretarja e Pergjithshme e Gjykates Kushtetuese te Austrise, dr.Brixhita Vagner. Gjate qendrimit ne vendin tone, zonja Vagner u takua me ministrin e Drejtesise, Kudret Cela, Kryetarin e Gjykates Kushtetuese, Rustem Gjata si dhe me personalitete te tjera te drejtesise shqiptare. Ajo erdhi ne Shqiperi si perfaqesuese e gjykates kushtetuese me te vjeten ne bote(mbi 70 vjet) dhe me nje autoritet te larte prane Keshillit te Europes,-tha per ATSH-ne z.Rustem Gjata. Zonja Vagner do te ndihmoje per administrimin organizimin e punes ne Gjykaten Kushtetuese, e cila ka relativisht eksperience te re. ATSH

-326 milion EKU ndihme per vitet 1991- 1993 BE-ja ka akorduar ne vitet 1991 deri ne vitin 1993 ne total nje shume rreth 326 milione EKU si ndihme per Shqiperine. Pjesa me e madhe e kesaj shume eshte perdorur per blerjen e ushqimeve dhe produkteve te perberjen e perditshem. Kjo shume ka qene rreth 135 milion EKU. Per vitin 1994 shuma e perdorur per kete qellim do te zvogelohet. Ndihmat e akorduara nga BE-ja per kete periudhe do te perdoren me shume ne drejtim te ndihmes teknike si dhe pagesave e drejtimeve per te perballuar reformen qe po ben qeveria shqiptare.

“Albetrol” dhe kompania italiane “API” SPA nenshkruan pak dite me pare ne Rome nje marreveshje per krijimin e shoqerise se perbashket “Albetrol-Api”. Kjo shoqeri do te ushtroje aktivitetin e vet ne mbushjen dhe shperndarjen e gazit te lengshem te prodhuar ne Kombinatin e Perpunimit te Thelle te Naftes ne Ballsh dhe te gjitha nga importi, ne bombola dhe rezervuare te vegjel per ngrohje dhe gatim per popullaten. Kontrata qe kompaniani italiane “API” e sjell fillimisht 10000 bombola gazi te lengset se bashku me aksesoret e nevojshem dhe te sistemoj impiantin e mbushjes se gazit te leng ne Kombinatin e Ballshit. Shoqeria e perbashket do te perfsheh gjithashtu edhe ne shperndarjen e karburanteve, duke ndertuar dhe vene ne eficience brand 14 mije e 6 distributore, qe i perkasine “Albetrolit”. Vlera totale e investimeve nga “API” kap vleren e 2.2 miliarde liretash dhe fitimet e realizuara nga shoqeria e perbashket do te investohen ne Shqiperi ne perputhje me objektin e veprimtarise se saj.

Klodine Kaneti shkruan: Biografia e pare e Enver Hoxhes, “sulltani i kuq” i Shqiperise, botuar ne Paris, nga Tomas Shreiber, percakton personalitetin enigmatik te tij, qe ne emer te nje komunizmi te clirimit te shpirtit, per te cilin pretendonte se ishte i vetmi i paster, mbeti deri ne fund “kryetari koke forte i nje diktature te pamëshirshme”. Rinia e ketij djali te nje tregtari te pasur mysliman megjithate nuk ka asgje me te vertete revolucionare. Ky aventurier shpirtual i kreu studimet e tij per drejtesi ne Monpelié fale nje burse e dhene nga qeveria e presidentit dhe mbreti te Frances, ardhshëm Zog, dhe pastaj, pa arritur te marre as edhe me te voglen diplome, behet diplomat ne Bruksel ne sherbim te mbretit. Ai e fiton kohen e humbur me vone, pasi ishte profesor i gjuhes frenge dhe i estetikës ne liceun Francez te Korçes, duke drejtuar nje bar ne Tirane, pastaj si partizan, i denuar me vdekje nga pushtuesi italian. Mbasi u be zot absolut i Shqiperise, ai do te jete njeri pas tjetrit, stalinisht dhe maoist, duke u shkeputur me radhe me marre boten komuniste dhe duke shpikur per vendin vendin e tij formulen qe mbeti e famshme “mbeshtetje vetem ne forcat e veta”. E dinte ai se Stalini, qe ai e kishte admiruar deri ne fund, kishte thene per shqiptaret, “tutelem” e te cileve ai u kishte buruar fillimisht jugosllaveve: “ata jane besnike si qente, por kjo eshte karakteristike per nje njeri pazmitive”? Po ai Stalinin u kishte keshilluar jugosllaveve te “gallberonin Shqiperine dhe dha sa me shpejt aq me mire do te ishte” dhe e cilesonte Enver Hoxhen si “mikroborgjez”. Tomas Shreiberit iu desh te bente nje item te vertete policor per te “grumbulluar elemente te sigurte” rreth jetes dhe thasheve politike te “sullanit te kuq”, shkruan personalitetet te cilat jane plot falsifikime. Per me teper, librat e tij modifikohet regullisht ne menyre qe, pas spastrimeve te pamëshirshme dhe to pergjaksime, te zhdukesin nga historia, shoket e oreve te para si Mehmet Shehu, i cili ne dhjetor te vitit 1981 kishte “vrare veten” ne menyre te habitshme para se te hidhej ne bale dhe dhjetor s’lagi e sherbimeve te fshehta amerikane, jugosllave dhe sovjetike.” Autori, arrin te deshmoje keto personalitet te habitshme, qe megjithate eshte “me shume mendje dhe nje biha ne shkelqyer i familjes”, gje te cilen shqiptaret nuk kane ditur kurre per shkak qe Hoxha dinte te ruante “klan-in” e tij, sikurse beri gjithçka per te fshehur den e fund semundjen e tij shum te renda.

-Shume prej te reneve - viktima te mendjes demoniake dhe dores tinzare te E.Hoxhes- -Deshmoret nuk mund t’u perkasin kurresesi krimineleve- -Demagogjia e sotme e PS per LANÇL dhe deshmoret - fyrje e madhe per te renet, rivrasje e tyre - 5 maji, dita e vrasjes se Qemal Stafes, shenuar me nje piedestaline e ditëve me te shenuara te historise sone kombetare, si dita e te reneve dhe deshmoreve te rene ne luftrat per liri, pavaresine, demokracine dhe mireqenien e Shqiperise. Eshte e padyshimte se martiret e lirisë i kujtojme e i nderojme, ne te 365 ditet e vitit, por çdo 5 maj na duket se i kemi me prane, si te gjalle mes te gjalleve. Ne armatën e lavdishme te deshmoreve bejne pjese dhe mementoje respektin dhe mirenjohjen me te larte te te reneve te sotem e te neserm jo vetem te rene ne luftrat per liri, por edhe ata qe u vrane nga diktatura enveriane, sepse aspiruan dhe luftuan per demokraci te vertete, per nje Shqiperi te shkeputur nga Lindja Komuniste e te inkuadruar ne Evropen Perendimore. 5 maji pavaresisht se lidhet me rënien e tyre eshte shenuar ne ditelindje apo dite pervjetore per te gjithe. Njëkohesisht eshte edhe per brezat e te gjalleve duke kujtuese apo apel per te pare se ç’kane bere me pune e vepra per te realizuar endrren e idealin e te reneve, se ç’kane bere per vendin e per kombin, per perparimin e mireqenien, prosperitetin e tyre. Edhe ne kete 5 maj ne jemi te ndergjegjshem se u mbetemi akoma shume borxhlinj te reneve e te gjalleve, se Shqiperia e sotme, edhe pse ka shenuar shume plage te komunizmit enverian dhe ka pesuar ndryshime menjesore, esenciale, historike, eshte akoma shume larg stadit ne te cilin e deshirojme te gjithe. femijet e fshatit, ku jepeshin me triska e tollona ne sasira minimale edhe ato ushqime qe prodhoheshin ne vend. E megjithate ne çdo 5 maj ata kishin tapusines e pashpëtesise te krenoheheshin perpara te reneve e te gjalleve e te kishin bere Shqiperine ashtu siç e kishin enderruar dhe deshiruar ata. Ne te vertete per Enver Hoxhen dhe Ramiz Alinë “mrekullia shqiptare” ishte Blloku ku ata gezonin me sy e sorollop te gjitha te mirat e privuara per popullin e thjeshte e per te cilat natyrisht nuk ia kishin zili botes. Ne qofte se pushtuest i vrane nje here, Enver Hoxha dhe diktatura e tij i vrane edhe disa here te tjera. I vrau per here te dyte kur tradhetoi idealin e tyre, kur pushtimin fashist e zëvendësoi me pushtimin komunist, kur ne vend ne demokracise se vertete qe enderronin ata vendosi diktaturen me monstruoze, qe me kosen e luftes se klasave kositi dhjetera mijera demokratesh, antikomunistesh, nacionalistesh. I vrau per here te trete, kur prinderit, femijet, vellezerit, motrat, nipat e mbesat e tyre i la per gati 50 vjet ne mjerimin migjenian, i skllaverori dhe izoloi si asnje popull tjeter ne Evrope e me gjere, kur shume prej njerezve te familjeve te tyre i mbuloi ne burgje e kampe te internimit. Monstra Enver Hoxha nuk kurseu edhe shume nga bashkeluftaret e tij, komuniste edhe os e 5 maji, vrasja e Qemal Stafes shenon njekohesisht edhe inicimin prej Enver Hoxhes te fushates 45 vjeçare te zhdukjes dhe asgjesimit te bashkepunetoreve te tij me te afert, ne rradhe te pare atyre me ... Vlore, vrasjate nga Brigada e pare. Po vriten ne Tirane me dyzina njerez dhe oficere te dores se dyte...Ne Lume po vihen ne plumb dhe kot se koti atdhetare. (AQSHF 14.D.2) Sipas strategjise dhe udherave te M. Popovicit dhe te D. Mugoshes, te perçelluar apo formuluara nga robot i tyre E. Hoxha u kryen vrasje masive mbi njerez te pafajshem edhe ne Vlore, Dumre, Martanesh, Mallakaster, Kukes, Diber, Mirditë, Librazhd, Lushnje etj. Ne tetor 1943 M. Shehu vrau 62 fshatare nacionaliste. Ata qe i shetpuan plumbit i theu me thike D. Mugosha. Po me urdher te M. Shehut u vrane edhe 111 ushtaraket italiane, te dorezuar ne zonen e Shengjergjit. Fushata e enveriane e vellaavrasjes vazhdoi e u zgjerua edhe me shume edhe pas luftes, per gati gjysëm shekulli, duke vrare me mijera te tjere, duke persekutuar mizorisht rreth 1 milion shqiptare, nje popull te tere. E megjithate Enver Hoxha, partia e tij, “ZP”, historiografia zyrtare komuniste i shtremberuan paturpesisht te vertetat historore e te dokumentuara, e reklamuan fitoren e 28 nentorit 1944 jo si fryt te madh te luftes se popullit dhe te flijimit te 28 mijë bijve te tij, por si veper te PKSH-se dhe te Enver Hoxhes. Po me te njejten hipokrizi, demagogji e paturpesi ata e reklamuan diktaturen enveriane si kulmin e demokracise, Shqiperine “socialiste” si realizim te plote te idealit te deshmoreve. Edhe sot, PS si vazhduese e drejtpërdrejtë e PK dhe PP, vazhdon me te njejtat slogane te flase per LANÇL dhe Edhe në këte 5 maj ne jemi te ndëgjershem se nukbetmi akoma shume borxhlijn të reneve të gjallëve, se Shqipëria e sotme, edhe pse ka shëruar shumë plage te komunizmit enverian dhe ka pesuar ndryshime menjeçore, e deshirojme te gjithe. Fajtor kryesore per kete jane Enver Hoxha, Ramiz Alia, me shoke, partia e tyre, qe ka nderuar per 53 vjet ti emra, por aspak shpirtin, rrugen, ideologjine dhe strategjine, mjetet dhe menyrat e ekzistences dhe te veprimtarise. Socializmi alla enverian e la Shqiperine edhe 50 vjet te tjera pas Europes. I hapi plage qe ndoshta do te duhen dekada per t’i sheruar, ia beri me te gjate e me te veshtire rrugen e rimëkëmbjes, zhvillimit, perparimit, mireqenies, modernizimit. PK dhe PP e djathme apo PS e sotme i tradhtuan pabesisht dhe mizorisht endrrat, idealin, luften dhe sakrificat mbinjerezore te partizaneve, te deshmoreve, te te gjithe popullit qe u ngrit ne lufte per liri, kunder pushtuesve fashiste e naziste. E Hoxha me shoke u prematuan ta benin Shqiperine nje vend te begate, te zhvilluar, me mireqenie europiane per te gjithe, te lire e demokratike, por e shnderruan ne burg e ferr te madh per vete shqiptaret, ne vendin me diktatorial jo vetem ne Europe, ku ndëshkoheshin teper rende edhe per nje fjale goje, edhe per nje varg poezie apo nje pikture ku shprehej qofte edhe me gjuhen e Ezopit zhgenjimi, pakenaqesia, protesta e akuza. Deshmoret kane luftuar dhe sakrifikuar jeten, rinine e pasur per nje Shqiperi qe te ishte parajse jo vetem per shqiptaret, por Enver Hoxha, Ramiz Alia me shoke e shnderruan ne nje geto te madhe afrikane me mes te Europes, ku mungonte gola e qumeshtit, buka e misrit, kockra e vezes dhe per vete shume prej njerezve te familjeve te tyre i mbylli kurseu edhe shume nga bashkeluftetaret e tij, komuniste ose jo.5 maj, Hoxhes te fushates 45 vjecare afert, me radhe te pare te atyre qe me nivelin e tyre te larte intelektual, me ndershmerine dhe perkushtimin patriotik, ishin bariera per realizimin e strategjise se tij te kultit te diktatures e te perjetesimit te copetimit kombetar. Nder rreth 200 komunistet qe u vranë ne lufte nje pjese e tyre jane viktima te pabesise dhe kurtheve enveriane, te plumbave pas shpines te njerzve te tij. Neqoftese do te hidhnim nje veshtrim listes se emrave te drejtuesve kryesore te formacioneve partizane do te shohim se shumica e tyre jane asgjesuar apo eliminuar nga Enver Hoxha dhe klani i tij fiziskisht apo politikisht, me plumba apo me damkosjen e pamerituar e te pabazuar si elemente antiparti, tradhetare etj. Teper shprehese dhe domethenese eshte vrasja e Mustafë Gjinishtit. Enver Hoxha ka shkruar me doren e vet:”Sa per Mustafa Gjinishtin ajo(vrasja- shenimi yne) ka qene ndryshe. Ne mendojme se ajo duhesh bere” (AQSHF 14.D.2 V.1944) Qysh ne ate kohe u kuptua qarte se eliminimi i Mustafa Gjinishtit u be nga Enver Hoxha, sepse bashke me Mustafane duhej asgjesuar edhe Marrevashja e Mukjes, qe i kundervihej hapur planeve te Miladin Popovicit dhe te Dushan Mugooshes. Vrasja e M.Gjinishit dhe hedhja poshte e Marrevashjes se Mukjes shenoi njekohesisht edhe ndenjen e zjarrit te luftes vellavrasese. Enver Hoxha pohon me gojen e vet. Asnje s’e peshonim. Parrulla”O me ne o kunder nesh” ishte ne rendin e dites...Nuk shikonim se beshën ato ekzekutime ne shume prej njerezve te familjeve te tyre i bëmë burgjeve, ndonimin dhe shfrytezimin- njohja e te drejtes se popullit shqiptar qe taqetare te Maqedonise. Enver Hoxha i PKSH-se dhe te bive te tij, si per veper te PKSH-se dhe te Enever Hoxhes. Po me te njejten hipokrizi, demagogji e patupertesi ata e reklamuan diktaturën e drejtperdrejte e PK dhe e PP, vazhdon me te njejtat slogane te fase per LANÇL dhe per deshmoret, sikur alo kane qene dhe do te mbeten monopole te perjetsheme te saj. Po ç’beri PK, PP apo PS per gati 50 vjet per deshmoret dhe veteranet e gjalle? Per luften dhe sakrificat sublime i gjenjeu duke ua mbushur gjoksin me dekorata, ndersa u la bosh xhepat dhe shtepitet. U ngriten lapidare per deshmoret, por familjet e tyre edhe sot e gjithe diten jetojne me apartamente si kotoçe. U dha nje shtese mujore prej 100 lekesh, por me rrogat apo pensionet 500-600 lekë, nuk mund te pretendohej dhe arrije nje jëtese normale, duhet te kurseje gjate apo te futej 2-3 vjet ne lotari per te blere nje kostum, nje televizor, bardhe e zi me autorizim. E prandaj edhe sot e shihet shume prej veteraneve te mbajne akoma veshur kostumet e marteses. Megjithate “ZP” vazhdon avazin e saj 50 vjeçar te demagogjise se peshtire me luften e te renet. Por kushdo mund te kete te drejte te flase per to,veç jo ju enverianet e vjeter e te rinj, veç jo ju qe mbumë Shefqet Peçin dhe Haxhi Lleshin, veç jo ju qe vrate ne kufi apo ne qytetete me 1989-1992 qindra e qindra shqiptare, jo ju qe organizuat masakren e 2 prillit 1991 ne Shkoder, tragjedine e Fushe-Arrezit etj.etj. Duke vëzhduar te shihni LANÇL, dhe vepren e deshmoreve me syzat e E.Hoxhes te R.AIise ju i vrisni poshtersisht edhe nje here tjeter te renet, i fyeni dhe tallni patupertisht te gjallet, shtoni barren e krimeve dhe te fajeve historike.

drejtuar Sekretarit te Pergjithshem te OKB-se Shkelqesise se Tij, Zotit Butros Butros Ghali Zhvillimet e fundit ne krizen e ish-Jugosllavise japin shprese se po shkohet drejt nje pike per zgjidhjen e krizes boshnjake. Krijimi i Federates kroate-muslimane eshte nje ogur i mire, shenje e perqasjes serioze qe mund t’i hapin shtigje dhe horizonte te reja diplomacise boterore per nje zgjidhje te drejt e te qendrueshme te problemeve ne gjithe rajonin e Ballkanit. Intelektualet shqiptare mendojne se ky eshte nje moment crucial per çeshtjen shqiptare, qe duhet te shenoje rikthimin e saj ne agjenden e politikes nderkombetare dhe trajtimin e te vertetes historike me nje vemendje te re dhe ndjeshmeri me te madhe ndaj parimeve te Kartes se OKB-se. Eshte aspirata e popullit shqiptar ne te dy anet e kufirit, por eshte edhe interesi i te gjithe popujve te rajonit dhe i paqes mbareevropiane qe kjo rreze drite, qe po shfaqet ne horizontin e politikes nderkombetare, te mos kaloje pa ushtruar ndikimin e vet per rihapjen e dosjes shqiptare. Ne kushtet e sotme problemet e mbetura pezull nga shthurja e federates jugosllave mund te zgjidhen vetem me nje optike realiste, duke patur parasysh situatat konkrete dhe duke u permbajtur legjislacionit nderkombetar, siç del ai nga nje varg aktesh shumepaleshe. Çeshtja e Kosoves si nje nder komponentet thelbesore te krizes jugosllave, qe nuk eshte aspak çeshtje e brendshme serbe” kerkon doemos nje rishqyrtim dhe zgjidhje te drejte ne frymen e mbi bazen e parimeve te reja demokratike. Perballë kesaj situate eshte e domosdoshme qe opinioni me i gjere zyrtar dhe joz yrtar te kete perpara te gjithe elementet e çeshtjes shqiptare. Kriteri themelor percaktues ne perballimin e problemeve te kesaj natyre te ketu perballe te gjitha problemeve te kesaj natyre ne kete funksion ku rizhvillimi global te vlerave e te problemeve te vetvendosjes se popujve. E drejta per vetvendosje e nje detyrim preciz perpara Organizates se Kombeve te Bashkuara. Ne gjykimin tone, ky detyrim rrjedh prej Rezolutes se Asamblese se Pergjithshme te OKB-se te dhjetorit 1960 mbi dhënien pavaresise vendeve dhe popujve koloniale, ne piken 1 te se ciles thuhet: “Nenshtrimi i popujve ndaj nje robërie, dominimi dhe shfrytezimi te huaj perben mohim te te drejtave themelore te njeriut, eshte ne kundershtim me Karten e Kombeve te Bashkuara dhe komprometon kauzen e paqes e te bashkepunimit boteror”. Dhe me tej, ne piken 2 nje formulim qe nuk le vend per interpretime ekuivoke: “Te gjithe popujt kane te drejten te vendosin lirisht fatin e tyre..., ata percaktojne lirisht statusin politik te tyre...” Parimi i vetvendosjes se popujve ka gjetur nje konfirmim te ri te fuqishem nga aktet e KSBE-se dhe dhe ne dokumentat e Bashkesise Evropiane. Komuniteti nderkombetar eshte aktualisht i angazhuar drejtpërdrejt ne zgjidhjen e problemeve qe shtrohen ne marredheniet midis kombeve dhe shteteve. Rrjedhimisht, nuk mund te kete zgjidhje jashte parimeve te konsakruara nga nje varg i tere instrumentash nderkombetare. OKB-ja eshte njehokesisht edhe nismëtare edhe depozitare e tyre. Shikuar ne prizmin e ketyre instrumentave, çeshtja e Kosoves nuk mund te futet ne shtratin prokrustian te regjimit te minoriteteve. Per nga permasat dhe kompleksiteti i saj ajo perben nje rast tipik te regjimit kolonial, te shoqeruar per me teper me shkelje te tilla te te drejtave individuale e kolektive, qe s’jane gje tjeter veç aparteid dhe segregacion ndaj popullsise shqiptare. Ne keto rrethana, nderhyrja e OKB-se eshte absolutisht e domosdoshme per shkak te rrezikut qe mund te sjelle nje shkalëzim i metejshëm i krizes aktuale shqiptaro-serbe, me reperkusione ne rajon dhe me gjere. Ne qofte se nuk do t’u ndalet ne kohe dora pushtuese serb, ata do te kryejne mbi popullsine shqiptare te Kosoves nje holokaust te vertete. Duke u nisur nga situata e mesiperme, ne intelektualet shqiptare, te ndare nga kufijt, por te bashkuar nga ideali kombetar, i drejtohemi Shkelqesise Suaj, Zoti Sekretari i Pergjithshem, me thirrjen qe çeshtja e ardhshme se Kosoves dhe e gjithe shqiptareve qe jetojne ne ish-republikat e federates jugosllave te shperberë-ne Maqedoni, Serbine Juglindore dhe Mal te Zi-te trajtohet sa me pare ne nje konference te veçante nderkombetare nen egiden e Organizates Universale. Per mbare kombin shqiptar sot eshte imperative: -Njohja e Republikes se Kosoves si shtet i pavarur, sovran e neutral, duke u vene nen mbikqyrjen dhe mbrojtjen e organizmave nderkombetare; -njohja e te drejtës se popullit shqiptar ne trojet etnike shqiptare te Maqedonise, qe perbejne rreth 40% te popullsise se atjeshme; -njohja dhe respektimi shqiptarëve te Malit te Zi dhe te Serbise Juglindore te drejtave kombetare dhe njerezore, qe burojnë nga Akti Final i Helsinkit dhe Karta e Parisit. Nga ana e vet, populli shqiptar zotohen solemnishte te respektoje plotesisht e rigorozisht keto te drejta per minoritetet etnike ne gjirin e vet. Eshte bindja jone e thelle se prania dhe perkujdesja aktive e OKB-se eshte garanci vendimtare si per gjykimin ashtu edhe per realizimin ne praktike te nje zgjidhjeje te drejte e te qendrueshme, e cila do te mbyllte pergjithmone kapitullin e dhimbhshem te konflikteve dhe armiqesive ballkanike. E perfundojme kete thirrje duke shprehur se Shkelqesia Juaj do te veproje me urgjence, siç e kerkon nje çeshtje qe e kercenon te degjeneroje ne nje situate konfliktuale nga me tragjiket. Adem Demaci, Ismail Kadare, Rexhep Ismajli, Abdylhadi Zylfiqari, Rexhep Qosja, Ali Aliu, Ismail Turku, Rexhep Zllaku, Ali Podrimja, Jusuf Vrioni, Resul Shabani, Alfred Uçi, Andromaqi Gjergji, Kol Ashta, Rifat Teqja, Angjelin Perlocaj, Koli Xoxi, Robert Ndrenika, Arben Puto, Kozma Laza, Sabri Hamiti, Asti Papa, Kristo Frasheri, Azem Shkreli, Kudret Velca, Seit Mancaku, Bardhyl Londo, Mahir Domi, Seluadin Bekteshi, Çesk Zadeja, Mehmet Bardhi, Shaban Demiraj, Dritero Agolli, Muhamedin Kullashi, Sherif Delvina, Eqrem Basha, Muharrem Lika, Trim Gjata, Emir Kranjta, Murat Isaku, Xhevahir Spahiu, Fatos Arapi, Nazmi Rahmani, Xhev et Gega, Fehmi Agani, Nermin Vlora, Ymer Jaka, Gani Bobi, Nexhat Mustafa, Zana Tuku, Gazmend Zajmi, Nikolla Pano, Zef Rrakacolli, Gjergji Zheji, Pandeli Çina, Zekëria Cana, Halil Sykja, Ramadan Sokoli, Zejnula Rahmani, Hamlet Bezhani, Ramiz Kelmendi, Zenun Çela, Hivzi Islami, Remzi Nisini, Zija Shkodra, Inva Mula, Zhani Ciko -njohja e te drejtës se popullit shqiptar qe taqetare te Maqedonise. Ciko

Me daten 7 Maj ora 10.30 ne Selinë e Partise Demokratike zhvillohet mbledhja e Keshillit Kombetar te Lidhjes Demokratike te Gruas Shqiptare. Do te marrin pjese kryetaret e degeve dhe nje anetare kryesie. FORUMI I LIDHJES DEMOKRATIKE TE GRUAS SHQIPTARE