Pandeli Majko, deputet i Partisë Socialiste në një intervistë dhënë BBC-së mbrëmë, ka shprehur rezerva lidhur me kursin politik të Partisë së tij. Gazetari e ka pyetur Majkon se si shpjegohet prej tij fakti se ai ka qenë një nga pjesëmarrësit e Lëvizjes Demokratike të Dhjetorit ndërsa tani është deputet i PS-së e cila akuzohet si parti konservatore, Majko ta hënë se është e vërtetë, në ndarjen tonë ka diçka fatale. Partia Socialiste ka shumë rrugë për të bërë që të arrijë qëllimet e veta. Majko ka mesuar të shprehet më lirshëm se sa është urdhëri i Ruçit për anëtarët e partisë së tij. Nuk është e çuditshme që një ditë edhe ky djalë të internohet në kampin e reformatorëve të tjerë të PS-së duke zbukurur pak nga pak shkallët e hierarkisë së kësaj partie.

Sot Presidenti i Republikës priti deputetin gjerman Karl Herman Haack me të cilin bisedoi për marrëdhëniet në rritje midis dy vendeve si dhe për situatën politike e reformën në Shqipëri.

Gjinushi, i pandreqshëm në aventurën e tij të së keqes, i pakorrigjueshëm dhe pa asnjë ndjenjë pendimi për të shkuarën e vet të kompromentuar ende vazhdon ta kuptojë politikën si artin e mashtrimit F. 3

Dalja nga qeveria e stabilitetit-domosdoshmëri për fatet e demokracisë YLLI VEJSIU Në të vërtetë dalja nga Qeveria e Stabilitetit u bë në një mbledhje të rregullt të Këshillit Kombëtar në një nga sallat e Pallatit të Kulturës. Kujtoj që çështja e daljes nga Qeveria e Stabilitetit ishte bërë evidente dhe e domosdoshme për vetë zhvillimet dhe rrethanat politike. Në këtë pikë nuk pati diskutime të shumta me përjashtim të ndonjë ministri që kundërshtonte ashpër idenë e daljes nga kjo qeveri dhe të ndonjë të mos prononcuar për daljen e PD-së nga Qeveria e Stabilitetit. E vërteta është se vendimi për daljen nga qeveria e Stabilitetit u muar mbi bazën e kërkesave të bazës së partisë, e cila kishte kuptuar me kohë absurditetin e qëndrimit të PD-së në këtë lojë qeverie e cila me punën dhe strategjinë e saj sabotonte idealet e lëvizjes demokratike të dhjetorit. Kështu që të nejt në këtë qeveri nga këndvështrimi politik ishte për situatën e rëndë politike dhe ekonomike që ishin krijuar. Unë si kryetar i Degës PD-Tiranë e ndjeja fort trysninë e anëtarëve të PD-së sepse për të ishte rastik i vdekjes së Tiranës diskutonte dhe këmbëngulte për largimin e menjëhershëm të PD-së nga Qeveria e Stabilitetit. I vetmi problem për t'u diskutua në Këshillin Kombëtar dhe pati debat ishte nëse duhej larguar menjëherë që atë ditë, apo duhej të prisnin një javë, nëse do të plotësoheshin apo jo kërkesat e PD-së ndaj Qeverisë dhe ndaj Ramiz Alisë. U vendos me shumicë votash për variantin e dytë, duke gjykuar se kështu PD-ja tregohej e arsyeshme, tolerante dhe kulturë demokratike që dëshiron stabilitet. Maj kohe ne drejtimin e Këshillit Kombëtar ne tribune veç të tjerëve ishte dhe Z. Neritan Ceka. Dalja nga Qeveria e Stabilitetit u bë pas skadimit të afatit të kërkuar, pasi u bë e qartë dhe u krijua bindja absolute se kërkesat e PD-së nuk do të plotësoheshin, madje nga Kryesia e PD-së si negociator me Ramiz Alinë ishte caktuar z. Ceka. Të nesërmen e ditës së skadimit të afatit është bërë një mbledhje e grupit parlamentar të PD-së ku u diskutua dhe gjykua rreth situatës se krijuar dhe për shpalljen e një vendimi kolegjial për daljen nga qeveria e stabilitetit. Shpallja e këtij vendimi për largimin nga Q.S. ishte bërë në mjediset e nesërmes së skadimit të afatit në një sallë të Pallatit të Kongreseve me anën e një konference shtypi. Ne konferencen e shtypit iu deklarua u be nga z.Berisha. Z. Berisha beri një analizë të faktorëve qe e detyronin PD-në të largohej nga ajo qeveri si dhe cila u vlerësua si e domosdoshme dhe bëri me kohë e duhur. Në krah të z.Berisha ishte dhe z.Ceka i cili nuk foli as dhe një fjalë. Nuk kaluan vese pak ditë kur z.Ceka kurdisi prapa krahëve e njohur me Ramiz Alinë, lëmin e deklaratës makkeqe duke kryer kështu një akt pabesie ndaj PD-së dhe Berishës.

EDITORIAL Situata dhe rrethanat antireformë në Partinë Socialiste janë substanciale për një parti që ka në historinë e saj me dhjetra raste të eleminit të grupeve reformatorë brenda partisë. Rasti i për të cilin u kozua si në përpjekje për të shpejtuar parinë nga pengeja dhe nga ofraja ajo ishte në të vërtetë shërbimësia e shëmtisë së elementëve brenda PPSH që nga themelimi saj e deri në vjeshtën e këtij viti. Malëshovizmi ingjitur pas praktikave të Partisë Socialiste është një ndër arat e shumta që mund ta lëshin këtyne e socialisteve të sotëm me paraardhësit e tyre. Rasti i vjeshtës ka një histori të vetën dhe nuk ka ardhur thjesht si një veprim që e revolton nga ndonjë brenda për brenda partisë. Ajo është psikologji dhe memorie ideologjike staliniste. Eleminimi brenda partisë është shkollë e cila e realizoi më së miri partia e komunistëve shqiptarë. Ky regjim kishte dy mënyra të ndryshme, njëri eleminim për shkak të rrezikut mbrenda ndaj një klani tjetër, ndërsa i dyti ishte ai i eleminimit për shkak të tendencave reformiste dhe i ndryshimit që shfaqeshin herë pas here në radhët e kësaj partie. I pari i konvertoi tek partia socialiste jo i formën e eleminimeve direkte por me prezencën dhe mekanizmin e partisë. Ky rast është mjaftueshëm për të vërtetuar drojtjen e kësaj partie. Për hir të një uniteti fals ata janë rezervuar në mënyrë permanente të shpalosin idetë e tyre në media sotapokandryshe nga stuhëja e deklaratës së tipit të kësaj partie. Vetëm rasti i pranishëm apo jo të Marksit brenda programit bëri të shfaqej uniteti i prishur i PS-së. Nga drejtuesit e saj kjo qe u trajtua si një divergjencë e zakonshme por nuk është një dallim krejt i zakonshëm në politikë midis atyre që e duan Marksën dhe atyre që nuk e duan. Eshtë fjala për një dallim esencial. Duke i munguar kësaj partie institucion i eleminimit direkt sipas një arsyetimi të ngritur mbi ketë institucion ata kryen largimin e grupit reformator nga kryesia e partisë. Kështu ata bënë të mundur përsëritjen edhe njëherë të asaj afere që në vitin 1945 në drejtimin e atëhershëm të PPSH-së. Atëherë për të njejtat motive larguan Malëshovin i cili kërkonte reforma që kapitalizojnë jetën shqiptare, gjë e cila do të bënte të mundur shmangien e komunizimit të saj. Rikthimi i këtij fenomeni tek partia socialiste është një shpresë më pak se nga ajo udhëheqje që mban sot të lidhur reformimin e kësaj partie mund të pritet një ndryshim. Malëshovizmi socialisteve do të jetë brenda tyre për sa kohë do të jetë brenda saj edhe baza e teorike e Partisë së Punës si mekanizëm që ndjek realizimin brenda kësaj partie. Nëse do të ndodhte ndryshe, ata nuk do ta konceptonin fushatën e tyre elektorale si një fushatë me gradin të theksuar lindor, si një fushatë me reflekse sociale që synon zgjidhje të tipit komunist, dhe si një fushatë që do të ketë si rrjedhojë mbështetjen në forcat e vjetra. Nuk është e qartë për këtë parti ta kalojë kthinën para opinionit shqiptar mungesën e të ardhmes brenda vetes. Rinovimi i tyre nuk do të jetë rinovim brenda një uniteti fals të saj dhe nuk mund të përqafohet si i tillë sa herë që një klan flitet më i fortë. Të gjithë firoret e klaneve të ndryshme të kësaj partie nuk janë fitore të reformimit të saj. Rasti i vjeshtës është rasti i humbjes së reformimit në këtë parti për shkak të fitores së konservatorëve të partisë dhe i përpjekjeve të tjera të kësaj mbijetese parti. Dy ditë më parë shtypi socialist ka reformuar datën e krijimit të kësaj partie duke e sjellë atë në pikënisjen shqiptare gati njëlloj pas fitores së pluralizmit. Nisma e ndryshimit të datës së themelimit të kësaj partie është largim ilegal nga e shkuara dhe jo një largim që vjen sipas ndëshjes me të apo ndarjes prej saj. Largimi kalendarik nga pesëdhjetë vjet me të tyre dhe kthim i malëshovizmit është një kontraditë e madhe. Nëse ata janë krijuar jashtë murej jashtë Partisë Demokratike e duhen bërë e qartë se nuk duhej të kishin arsye dyloje të largonin reformator nga kryesia ose të largonin bashkë me të shkuarën jo vetëm atë çfarë nuk është më interes për shqiptarët siq është historia e PP-së, por edhe metodë e goditjen e stalinzane e tyre për pesëdhjetë vjet rresht. Vetëm rasti shqiptar sot drejtohet nga elementë të penalizuar. Edhe kur është rasti për të bërë ndonjë reformë ngrithet mur konservator që fatkeqësisht është gjithnjë gati brenda kësaj pjesë të spektrit politik shqiptar.

Ceremoninë e përmortëshme për varrosjen e nënës së Fatos Nanos, Gramoz Ruçi përsëri, duke qenë plotësisht brenda natyrës së vet, u përpoq ta shfrytëzojë për kapital politik, madje u perpoq ta shndërrojë në një manifestim politik duke i quajtur kortezhin që e manifestojë në sheshin "Skënderbej". Si njëri që i ka humbur krejtësisht ndjenjat njerëzore i njëri që nuk di të respektojë as vdekjen e një nëne (dhe vdekja e çdo nëne është një moment dhimbjeje njerëzore) Ruçi u përpoq ta shndërrojë ceremoninë e dhimbshme të varrimit në një akt politik, duke luajtur kështu paturpësisht me gjërat më të shenjta që i disponon, ne shqiptarët, kemi ditur t'i respektojmë si askush shnderuar nderimin për të vdekurin në një nerv virtutet me kartë të ketij populli. Ruçi, ky manipulator i vdekjes, me këtë akt çnjerëzor, e dëshmoi edhe një herë makabritetin e natyrës së tij. N.GJINI

Konferencë shtypi e Kryetarit të PSD Për Gjinushin konvertimi i komunistëve në socialistë përëndimorë zgjat jo më pak se 10-20 vjet. Kështu u shpreh dje në konferencën për shtyp që dha lideri socialdemokrat duke lënë të kuptohet kështu se për Gjinushin nga komunist në socialdemokrat do të duhen 40 vjet. Duke folur para gazetarëve, lideri i mbetur i vetëm i socialdemokratëve shqiptarë, tha se partia e tij është afër për të qeverisur, qoftë me 2 për qind të vendeve në Parlament, qoftë me një përkushim të zakonit, mund të përfshihet PSD. Gjinushi tha, se 10 vjetët e partisë janë të detyruara, nëse pushtat apo opozitë qofshin, të punojnë për vendin konform ligjve demokratike, ndërkohë që deklaron më mirë se nuk e njeh ligjin, që ai e zotoi i "antikushteutues" mbi verifikimin e figurës morale të politikanëve. Kryetari i PSD sulmoi ashpër trezvën e partive politike të thirrura nga Presidenti i Republikës, ndërkohë që parapërqesuesit në këtë tryezë, deputeti Gjergj Rakaj që u shprehë për televizionin se "ishte një dialog i suksesshëm". Gjinushi shpalli dhe njëherë interferencat politike, duke deklaruar se partia e tij ndjen një afrim të natyrshëm me PS, edhe pse kjo e fundit aktualisht mbahen struktura dhe një pjesë të figurave të PPSH. Megjithëse nuk shprehet për aleanca paragjykore, Gjinushi lë të kuptohet, se ekziston një vullnet i mirë i partisë mëmë, PS, për planngjitshës do të libere në popull. D.Hana

Dorëheqja e Qeverisë së Stabilitetit në kujtesën e Mitro Çelës si gazetar dhe deputet Pyetje: Si e kujtoni kohën kur Qeveria e Stabilitetit dha dorëheqje? Në dhjetorin e '91 unë isha Kryeredaktor i "RD"-së. Isha anëtar i Kryesisë së PD-së dhe deputet në Kuvendin Popullor. Si gazetar më kujtohet se ishte një ditë e ftohtë. Mbledhja e Këshillit Kombëtar u bë në një nga sallat e Pallatit të Kulturës. Pati debate, po, veç kundra dorëheqjes së Qeverisë së Stabilitetit. Kjo është normale në jetën e çdo partie. Ishte nga ata njerëz në debat politik, po të kemi parasysh dhe faktin se në atë kohë, brenda Këshillit Kombëtar, kishte njerëz me mendime e koncepte të papajtueshme me njëri-tjetrin. Veçse debatet, diskutimet kan ëvlerë deri sa të "separi" votimi. Atëherë të gjithë ne, pra e gjithë Këshilli Kombëtar, po thuaj unanim, votoi që ministrat, të larguar nga Partia Demokratike e qeverisnin nga qeveria e Stabilitetit. Pyetje: Pse përmendet lekto fjalë? Përgjigje: Kjo lidhet me një ngjarje, të muajit nëntor. Në atë kohë, shkurt 1992, së bashku me Berishën, unë isha në Paris me disa gazetarë. Shkuam për të bërë një marrëveshje midis "RD"-së dhe "Le Figaro". Në ditë ngrënje darkë së bashku me Ismail Kadarenë, Ismaili më tha: "Nuk e di ç'është kur kombi e lëmon?" [?] ... Me tha Ismaili: "Unë e shoh, me hapin më të shumë nga idhësia e kësaj kohe". Ishte fjala për marrëveshjen mes PD e PR, PSD dhe Partisë Agrare. Mirëpo në muajin shtator ky koalicion prishi dhe lidhjen me koalicionin i i Fjalës [?] dhe për koalicionin midis PD-së me PR-në dhe PSD-në. Sipas mendimit tim ishte kyçi i fundit i Qeverisë së Stabilitetit.

Deklaron kryetari i komunës socialiste Xhevat Uremi Komuna e Zgerzhanit [?], në rrethin e Fierit, me kryesisht me juridiksion 6 fshatra. Në të ka pasur gjeologë e specialistë minerarë të cilët dhe shfrytëz i fushës. Në veç të ka bashkëpunuar [?] ... BIJAR LILA

Procesverbali i mbledhjes së Byrosë Politike të Komitetit Qëndror të PPSH, të datës 2 dhe 3 korrik 1974 F.7

"Zëri i popullit" i djeshëm, njofton se i pari kryetar socialist i qarkit deklaroi publikisht largimin e tij nga PS-ja, u mbledh komiteti rajonal i Partisë Socialiste i cili analizoi aktin e shemtuar e kryetarit të tij dhe unanimisht vendosën ta largojë kryetarin nga Partia Socialiste. Të njejtin fat do ta pësonin nga partia do të pësonte të gjithë ata që do të largohen nga PS-ja, pa përmendur njollimin i ZP-së. Z.H