Gramoz ruci[?], ftesa per mendim ndryshe dhe vlera e nje njeriu Gramoz Ruci, ftesa per mendim ndryshe dhe vlera e nje njeriu Pasi, fshehtone analist ka arritur te imagjinoje se per habine e tij jane ecur jo ne procesin e ndryshimeve ne shoqerine tone, por ne kathjellimin e natyrshem te koherave te reja ne Shqiperi. Ndersa, po te vihesh ne pozitat e zotit Ruci, vertet mund te mendosh se i vetmi shpetim i rendit eshte ruajtja e nje qendre te vjeter mendimi. Per kete ai e konsideron shpesh here si te rrezikshem cdo lloj pyetjeje kritike ndaj hierarkive te ngurta. Nje qendrim i tille, natyrisht, nuk ka te beje me demokracine e brendshme, por me friken ndaj saj. Nje force politike nuk mund te reformohet nese nuk pranon debat, nese nuk respekton individin dhe nese nuk lejon qe zeri i arsyes te degjohet mbi zhurmen e aparatit. I ashtuquajturi mendim ndryshe nuk eshte semundje, por kusht i lirise. Ne kete kuptim mbrojtja e nje personi kthehet lehte ne mbrojtje te vetes dhe te nje kulture politike qe nuk ndahet dot nga e kaluara. Nese zoti Ruci mbron Doken, ai ne fakt po mbron edhe menyren si jane ngritur e ruajtur pushtetet e vjetra. Por ky model eshte ne krize, sepse koha kerkon llogari, transparence dhe pergjegjesi. Ne nje shoqeri te hapur individi ka vlere, ka dinjitet dhe nuk mund te perdoret si hallke e verbër e nje mekanizmi. Prandaj pyetja mbetet: a po mbron ai Doken, apo po mbron veten? (Vijon ne faqen 6)

Pelumbi, Dode dhe Mekonbishi e Gjushi te kushtezuar e te trembur ne antiforme shprehen dhe shpallin disfaten e socialisteve te reformuar Pelumbi, Dode dhe Meksi[?] e Gjushi te kushtezuar e te trembur ne antiforme shprehen dhe shpallin disfaten e socialisteve te reformuar Jepen trajtimet Kuvendi popullor dhe Shpresa per embrionet e pashpresuara. Sali Berisha po entuziazmon dhe shpirtin e sklerotizuar te nomenklatures. Triumfi i madh i liderit historik dhe i programit social dhe demokratik i PD qe po provon ne veprim, jo vetem te shfrytezoje iluzionin, por edhe te edukative per votat e papritura, po vihet ne mode. Nje pjese e nomenklatures se re, e njohur ne revistat komuniste te mesit te viteve '80, e cila me pare quhej e '40 e '60 dhe me e nepergojshme nga te gjitha, zeri revolucionar i skllavopronareve me te vjeter se socialistet e vecante e deshperueshme. Ne rregjistrimin e fundit te pikes me te zhvleresuar ne sajh[?], u tha se vota e elektoratit shqiptar te 22 marsit paska qene nje mase normale e larmise se spektrit politik shqiptar. Po te jete keshtu, ku e paska humbur rilindja e majte entuziazmin e 25 qershorit? Ku jane me qindra mijera votat e dikurshme te ish-PPSH-se? Ne fakt elektorati konservator e antikomunist nuk i ka marre votat e tyre, por vetem ka fituar zemrat e shqiptareve, sepse ndryshe nuk shpjegohet ky ndryshim cilesor e sasior. A i ka sjelle kjo demokracise shembjen, apo perkundrazi ka vulosur fitoren e saj? Ketu qendron nyja e debatit. Debatet e shtabeve socialiste e ideve te tyre antireformatore shpesh ecin ne rrugen me te gabuar, pasi deformojne realitetin, e shpjegojne gjendjen me panik e fobi, dhe jo me logjike politike. Programi ekonomik i PD po merr gjithnje e me shume perkrahje, sepse 600 mije fermere e kuptuan se nuk u sherbejne me skemat abstrakte te kolektivizmit te ri. Po keshtu biznesi i vogel e i mesem e sheh te ardhmen ne liberalizimin e tregut e jo ne rikthimin e dogmave. Keta qytetare e kane ndjere me shume se kushdo ndryshimin. (Vijon ne faqen 6)

Deri dje Hajdaraga e shihte pervojes si nje zgjatim “K” me nje force, i pavarur mbi marifetet e sekserizmit politik dhe i asgjesonte me perbuzje te asaj “cdo semundje” me se cilesonte aftesine e “mjeshtrit” dhe ndershmerine. Kete atehere zoti Hajdaraga e qortoi me thenie te tjera, sipas te cilave Namik Dokle per qejf partise e zgjati me shume se duhej “sistemin”, ju pershtat se ne e zgjedhore “te” te kuqe. Ne kete sfond, teksa zera te ndryshem ne PS po fillojne te pyesin per pergjegjesite e humbjes, zoti Hajdaraga shfaqet serish si avokat i nje modeli qe po konsumohet. Ai nuk arrin te binde se mbron nje njeri; me teper duket se po mbron nje mekanizem te vjeter besnikerish e heshtjesh. Te marresh ne mbrojtje Namik Doken pa iu pergjigjur pyetjeve te opinionit publik do te thote te mos pranosh asnje mesim nga realiteti i ri politik. Kjo sjellje e ben edhe me te dukshme krizen e se majtes, e cila nuk e gjen kurajen te ndahet nga praktikat e djeshme. Zeri i reformes nuk mund te jete nje alibi retorike. (Vijon ne faqen 6)

Ne seancen e paradites Mbledhja e se enjtes e Kuvendit Popullor nisi me diskutimin e qendrimeve te organizatave te pensionisteve, te cilet me anen e projektit “Per statusin e invalidit dhe te veteraneve”, po kerkojne nga deputetet qe te ndryshoje vendimi i marre ne seancen e 6 prillit 1995. Deputeti Baxhaku i vuri ne dukje pleniumit se drafti i paraqitur ne seance eshte pjese e nje kerkese te perbashket e veteranve dhe invalideve. Sipas tij, me draftin jane marre ne konsiderate disa verejtje, por jo te gjitha. Ai theksoi se pensionistet e fshatit dhe ata te qytetit duhet te trajtohen ne menyre me te barabarte. Gjate diskutimeve u verejt edhe shqetesimi per trajtimin financiar te invalideve te luftes. Ne fund deputetet vendosen ta shtyjne shqyrtimin per ne seancen e pasdites. (Vijon ne faqen 2)

Sqarim i gazetes “SPORTI” Ne lidhje me deklaraten publike te gazetarit sportiv Ferdinand Xhaferraj, sipas se ciles ne artikullin “100 shqiptareve me te medhenj” do te ishin bere deformime e keqinterpretime, redaksia e gazetes “Sporti” sqaron se materiali eshte botuar ne menyre te plote dhe pa asnje nderhyrje ne mendimin e autorit. Ne materialin ne fjale nuk eshte bere asnje deformim i deklaratave, asnje shkurtime arbitrare dhe asnje cenzurim i qellimshem. Redaksia thekson se standardi i saj profesional nuk mund te vihet ne dyshim permes akuzave publike te pabazuara. Gazeta “Sporti” mbetet e hapur per cdo sqarim te metejshem, por kerkon qe debati te zhvillohet mbi fakte dhe jo mbi insinuata. (Vijon ne faqen 2)

Nuk e dime ne qofte se te nderuarin z. Dokle e ka ngacmuar me teper humori i nje deklarate politike apo shqetesimi i opinionit publik per 400 mije dollaret e humbur. Por ne cdo rast, pyetja qendron: ku shkuan keto para dhe pse askush nuk jep nje pergjigje te qarte? Shqetesimi publik eshte i ligjshem dhe nuk mund te zhbëhet me tone ironike apo me shmangie retorike. Kur flitet per nje shume te tille, opinioni pret transparence, jo humor. Nese z. Dokle ndihet i prekur, ai duhet te ndihmoje ne sqarimin e ceshtjes dhe jo ta zhvendose debatin ne terrene emocionale. Ne nje shtet ligjor pergjegjesia publike eshte e pashmangshme. (Vijon ne faqen 2)

Pas “Spinures”, “ZP” u versulet dhe deputeteve te saj, aq’ i “aqifit” “coborove” zbulobet nje fjale e re per “tradhtaret”: “Zhupin” Verberine dhe doktrinarizmin e nje force qe ska qene prone private e asnje personi e konfirmon me qartazi ky shkrim i fundit i “ZP”, organit zyrtar te socialisteve. Ne qender te sulmit jane ata qe kerkojne mendim ndryshe, reforme dhe nje vleresim te sinqerte te humbjeve elektorale. Artikulli i “ZP” nuk kursen etiketime fyese e anatema politike, duke i trajtuar kundershtaret e brendshem si armiq. Kjo gjuhë tregon se ne PS po forcohet nje klime pastrimesh dhe perjashtimesh ideologjike. Ne vend qe te reflektohet mbi gabimet, po kerkohet nje fajtor i ri. Kjo kulture politike nuk prodhon reforme, por mbyllje dhe frike. (Vijon ne faqen 2)

Mbrojtja e prones 15-perqindeshe e P-s se duke u sqaruar dhe votuar Ligji qe rrezon Musarajn Ne njoftimin me dokumentacion e djeshem te seances se Kuvendit Popullor, u trajtua nje sere ceshtjesh qe kishin te benin me veteverisjen vendore dhe administrimin e prones. U diskutua mbi nje projektligj qe perfshinte dispozita mbi mbrojtjen e prones dhe kufijte e kompetencave te organeve vendore. Deputeti Ali Spahia nenvizoi nevojen qe administrimi i pasurive publike te behet me rregulla te qarta dhe pa nderhyrje politike. Gjate debatit u prek edhe ceshtja e prones 15-perqindeshe, e cila solli replika midis deputeteve. Ne fund u kerkua qe teksti i ligjit te sqarohej pike per pike para votimit. (Vijon ne faqen 7)

Po, ZP-ja vazhdon te perpiqet te justifikoje humbjen e saj politike me sulme kunder cdo zeri kritik. Nen urdherat e Gramoz Rucit, ajo po shfaq lajthitje te njepasnjeshme ne menyren si etiketon mendimin ndryshe dhe si i frikesohet reflektimit. Gazeta nuk sjell argumente, por klishe ideologjike. Ne vend te analizes, ofron sharje; ne vend te pergjegjesise, ofron histeri. Kjo menyre e komunikimit politik e vendos me qarte ne krize gjithe aparatin propagandistik qe dikur pretendonte te fliste ne emer te se majtes. Opinioni publik i sheh tashme keto sjellje si shenja te nje deshperimi qe nuk mund te fshihet me retorike. (Vijon ne faqen 2)

Qendrimi prej struci ne rruket e nje pseudoshkencetari Propoganda e PS fyen ish-anetaret e saj te distancuar Bogdani nje shkandal i paskrupullt Rusevlet, gjigru me nje kembe, qe ngriti ne Ameriken