Interpretimi që i bën Dokt vendimit te qeverisë tregon se ai ishte i përlyer keq “ZP”, zyrtarët e caktuar për privatizimin që pas vendimit nr. 145, datë 22 qershor 1993, i kishin skaduar pa bërë asgjë, para prokurorisë; i pari personazh i SHIK-ut, duke dhënë llogari, pa pasur të drejtë fjale, për prapësitë e pallogaritshme në atë qeveri të uzurpuar. Pse ka urdhëruar Berisha në ndarjen e OXFORD-it? Sipas ligjit 7501, qeveria duhej të kthente përmes organeve ligjore të gjitha pronat e konfiskuara, jo me urdhër të SHIK-ut, sikur bëri me OXFORD-in. Siç pohohet ne vendimin nr. 145, pronat e konfiskuara jepeshin me qira, ndërsa “familjes” së SHIK-ut, iu dhanë në privatizim, pa pyetur për zgjidhjen ligjore. Pasi është mbaruar kjo skemë, Alia shkoi të vjedhë dhe duke mbuluar gjurmët e 100 milionëve, dogji zyrën e komisionit. Në këtë alarm as PP SHIK nuk do ta shpëtojë dot Alinë nga falimentimi i plotë. “Oxfordit” iu vodh toka ku ka qenë ndërtuar. Po si? Ja si ka ndodhur. “ZP”, zyrtarët e caktuar për privatizimin që pas vendimit nr. 145, datë 22 qershor 1993, i kishin skaduar pa bërë asgjë, para prokurorisë; i pari personazh i SHIK-ut, duke dhënë llogari, pa pasur të drejtë fjale, për prapësitë e pallogaritshme në atë qeveri të uzurpuar. Sot, si njëri nga uzurpuesit e qeverisë, i ka rënë barra Dr. Berishës, me ftohtësinë me të cilën urdhëron pa ndier asgjë, të interpretojë në emër të qeverisë një vendim të saj, të marrë para dy vjetësh. Vendimi i qeverisë me datë 22 qershor 1993, i kapur gjatë protestave të forta në qeveri, i jepte një komisioni të caktuar prej saj të drejtën që në emër të qeverisë shqiptare, t’i privatizonte SHPSH “Oxford”, pa pyetur për gjithë sa kanë ndodhur me faktin e privatizimit të tij. Ngritja e këtij komisioni dhe akti i djeshëm i qeverisë, tregojnë se Dr. Berisha, shtyrë jo vetëm nga mllefi politik, po edhe nga korrupsioni, nuk ka ndërmend kurrë të heqë dorë prej “Oxfordit”. Në fakt, deri dje pronat e “Oxfordit” kanë qenë pronë e shtetit shqiptar, por e fituar me vendim gjykate prej kësaj qeverie. Në këtë dallim qëndron dhe gjithë thelbi i çështjes. Kjo qeveri nuk e fiton dhe nuk e shet “Oxfordin” si pronë të saj. Oxfordi deri më 1991 e ka pasur një pronë të vetën, truall prej 200 milionë lekësh, ku është ngritur qendra. Iu dha për qira me një vendim të padrejtë, i bazuar në faktin se tokat e konfiskuara, sipas vendimit nr. 145, datë 22 qershor 1993, jepeshin me qira për privatizim, pa u shitur. Sipas po këtij vendimi, qeveria ishte e detyruar të kthente pronat e konfiskuara. Ajo nuk e bëri këtë, por ua dha “me privatizim” njerëzve të SHIK-ut. Ky është skandali më i madh i qeverisë shqiptare. Për më tepër, derisa prokuroria ka filluar hetimet për veprimtarinë e PP SHIK, organi i vetëm i autorizuar për të pyetur dhe për të dhënë përgjegjësi është prokuroria. Ndërhyrja e djeshme e qeverisë në favor të Alisë është jo vetëm e paligjshme por edhe e paturpshme. Alia vazhdon të jetë personazhi më i dyshuar për gjithë vjedhjen e “Oxfordit”, për djegien e zyrës së komisionit dhe për falimentimin e një institucioni me emër. Qeveria shqiptare nuk mund të mbrohet duke shtrembëruar të drejtën. Ajo nuk mund të zëvendësojë vendimin e gjykatës me urdhrin e SHIK-ut. Kushdo që lexon vendimin nr. 145 e kupton se qeveria nuk kishte të drejtë t’ia shiste pronën askujt, por vetëm të administronte kthimin e saj ligjor. Çdo veprim tjetër është uzurpim. ( vijon )

- Domethënë verifikon jo nga buxheti i shtetit me “fondin solidaritet”, por me qira pune me vlerë se 200 mijë dollarë nga Cërrion Doke Më zbuk biseda rodhi me rrethanat, me pyetjen banale dhe indiskrete; “ku e ke paguar llaçin, tullat, hekurat e dyshemesë; ku e ke paguar edhe pe, te perdet dhe tapiceritë?” e kujtova pa ndërprerje se “nuk e paguante me qeverinë shqiptare”. Ai nuk ka qenë dhe as mund të jetë kurrsesi, i tillë. Më zuri keq pyetja jo se mu shmang, por ngaqë nuk e tregoi as me fakte një shpjegim si çdo njeri i rëndomtë. Përkundrazi, më vuri në dyshim, me siklet që nuk e fshihte dot, se ndoshta pyetja ime lidhej me të tjera dyshime. Më pas e kuptova se kishte të drejtë. Kisha pyetur një njeri, për një pasuri, pronësia e së cilës kishte qenë problem i politikës shqiptare për dy vjet rresht. Më pas, po e rivendos, do ta përdor këtë rast për të treguar se “politikani” Dokle, vëngërronët në llogari aritmetike dhe në politikën e madhe. Ai ka ndërtuar një banesë që kushton më shumë se 200 mijë dollarë, jo nga buxheti i shtetit, por nga punë të marra në dorë prej njerëzve të lidhur me pushtetin. Nuk është hera e parë që emri i tij lidhet me përfitime të dyshimta. Në këtë rast, ai përpiqet të fshehë origjinën e parave dhe të paraqitet si i zakonshëm, por pyetja e thjeshtë e nxjerr në pah këtë mospërputhje. ( vijon në faqen 7 )

Sipas shtypit austron 0 Josten zoti Aiffred shtypët pas kthimit në tij nga Mbledhja e ministrave të punëve të jashtme të vendeve anetare te Insiative se Evropes Qendrore tha pjesa Im- e kesaj nisme- Zëdhënësi i ministrisë të jashtme tha se për këtë anëtarësim gjendet mirëkuptimi në shumicën e qarqeve politike ne Austri. Në gazetën “Die Presse”, e cila siç thekson zëdhënësi, i kushton vëmendje mjaft të madhe kërkesës së Shqipërisë për anëtarësim të plotë në Iniciativën e Evropës Qendrore, u raportua se Shqipëria e ka fituar përkrahjen edhe të Italisë dhe të Hungarisë, por se “rezervat” e Kroacisë dhe të Sllovenisë ende mbeten. Sipas kësaj gazete, “rezervat” burojnë nga bindja se Shqipëria ende nuk ka bërë mjaft për të përmbushur standardet për integrim të plotë rajonal. ( vijon në faqen 8 )

Të hënën paradite me ftesë të Mapit, presidentit të Shqipërisë, dr. Sali Berisha, Presidenti i Kore-së, z. Paak Çhll, së bashku me bashkëshorten e tij, mrs. Park, vizitoi ekspozitën e “Onufrit” dhe muzeun arkeologjik. Gjate vizitës, presidenti i Kore-së u njoh me historinë e Shqipërisë dhe me vlerat artistike e kulturore të vendit tonë. Në mbarim të vizitës, ai shprehu kënaqësinë e veçantë për mikpritjen dhe vlerësoi traditat e lashta të kulturës shqiptare. ( vijon në faqen 7 )

Së pifja dhe mësurina denohen ligjërisht “ZP” - Dje saktësuam se njera nga akuzat ndaj Ilir Hoxhës “se ka përfituar privilegje e shuma të mëdha parash nga banka” nuk qëndronte. E bëmë këtë jo për të shmangur vëmendjen nga çështje të tjera, por për të respektuar të vërtetën dhe për të zbatuar parimin se abuzimet financiare duhet të provohen me fakte. Me këtë logjikë, sjellim edhe deklarimin e z. Vasil Vrioni, i cili sqaron se gjatë kohës kur ka qenë deputet dhe ministër i Financave nuk ka marrë asnjë shpërblim nga kjo bankë. Ai kërkon që debati politik të mos përdorë shpifjen dhe mjegullimin si metodë. Në rast se ka shkelje, ato duhet të hetohen dhe ndëshkohen ligjërisht. Në të kundërt, akuzat pa prova dëmtojnë seriozisht jetën publike dhe besimin tek institucionet. ( vijon në faqen 2 )

- Ministri Meksi, ambasadori trovesh Stanton i përveshëm tutin vrasesko Kosga... ehj. Midis, ambasadave diplomatike, prefekturës e pallatit politik, kryengjyshi te te ftoikës, zyrës së partive politike, kryeqyteti u çudirise. Jo rrallë, detyrimet e shtuara, paksa të përçudnuara, ndërtojnë dekorin e ditës. Në këtë rrëmujë simbolesh e përfaqësimesh, më shumë se sa ceremonial, duket se vendi po jeton një teatër politik të lodhur. Shënimi i sotëm ndalet te një episod i vogël, por domethënës, në tipografinë “At Gregj Fishta”, ku një botim u pa si shenjë e një afërsie të çuditshme mes zyrtarëve e misioneve të huaja. ( vijon në faqen 8 )

Pergjigje “ZP”- se per gjyqtarët e kryeqytulit te 4 23 prill ’95 Shpifja dhe mashtrimi denohen ligjërisht Sqarimi i bërë në numrin e datës 23 prill u botua për t’i qëndruar korrektësisë dhe për të ruajtur etikën e debatit publik. “Përgjigjja” nuk synon të shmangë hetimin, por përpiqet të vërë kufi mes akuzës politike dhe provës ligjore. ( vijon në faqen 2 )

- Armi plose kryeministri Meksi, ambasadori trovesh Stanton i përveshëm tutin vrasesko Kosga... ehj. Mëkli, ambasadë diplomatike, prefekturë, pallat politik. Gjate një takimi zyrtar u realizua kjo fotografi, e cila shoqëron shkrimin përkatës. në Shqipër evropian, në një shtjep të lart ory e kështu mare është urtë të klishu mare sëpër se, në tekst më të kjasë mare.

Shpifja dhe mashtrimi denohen ligjërisht Shkrimi i mësipërm vazhdon: “Në vitin 1993, me urdhër të qeverisë, u ndërmorën hapa të nxituar për privatizime të dyshimta dhe për lëvizje të paqarta fondesh. Në këtë klimë, emrat e zyrtarëve përdoren shpesh pa përgjegjësi.” Ky sqarim lidhet me nevojën që opinioni publik të dallojë midis përgjegjësisë reale dhe shpifjes politike. ( vijon në faqen 2 )

Aktore, profesore, politikane, te deshtuar, diagramë e cinizmit te te ligra DURACAKUN NATA Piloti: Siç e sotme do të shtrohet në tribunë. I ylli në formë e madhe të qytetit kreu. Në këtë kuptim, ironia nuk është zbukurim, por mënyrë për të demaskuar shëmtinë morale. I vendosur në një gjuhë të ashpër dhe të drejtpërdrejtë, ky shkrim i ngjan pamfletit, duke renditur tipa e sjellje që, sipas autorit, përfaqësojnë cinizmin e kohës. ( vijon në faqen 2 )

Llogaritë personale te Pellumbit Frrrok Çupi ngado që te hidhet ne kumjin e “ZP”-së lidhet

Faqe 6 enciklopedike