Qeveria demokratike mori përsipër që po brenda po atij viti me 41 bankë të huaja vendimmarrëse po ashtu krijuan nga veprimet e paligjshme të regjimit komunist Dytë: vlera e FMN për treguesin e katër ekonomikë. Ajo i dha qeverisë shqiptare vlerësimin për qetësinë e vendeve të rajonit e përgjithshëm, si dhe për rritjet ekonomike. Dytë: pas shembjes së murit të Berlinit dhe shkatërrimit të sistemit komunist në Shqipëri u trashëgua një barrë e rëndë financiare nga regjimi i kaluar. Në fund të vitit 1991, detyrimet e jashtme arrinin një nivel shumë të lartë dhe rëndonin mbi ekonominë kombëtare. Duke u nisur nga shifrat zyrtare, vlera totale e borxhit të jashtëm ishte rreth 500 milion dollarë. Këto përfshinin detyrimet ndaj qeverive të huaja dhe kreditorëve privatë. Këto detyrime ishin krijuar nga regjimi i kaluar përmes marrëveshjeve të shumta ekonomike e financiare. Në fund të vitit 1993, gjendja ndryshoi. Borxhi i trashëguar u rillogarit dhe u përcaktua se kishte arritur në rreth 700 milion dollarë. Kjo shumë përfshinte jo vetëm principalin, por edhe interesat e prapambetura dhe penalitetet e krijuara ndër vite. Duke u nisur nga vlerësimet e Bankës Botërore dhe të Fondit Monetar Ndërkombëtar, qeveria shqiptare hartoi një strategji të posaçme për trajtimin e këtij borxhi. U zhvilluan negociata me qeveri dhe banka kreditore, me qëllim ristrukturimin dhe shlyerjen e detyrimeve. Për zbatimin e kësaj strategjie, qeveria vendosi si prioritet rikthimin e besimit të kreditorëve ndërkombëtarë ndaj Shqipërisë. Kjo nënkuptonte stabilizimin makroekonomik, frenimin e inflacionit, rritjen e prodhimit dhe vendosjen e disiplinës fiskale. Përveç marrëveshjeve me qeveritë kreditore, qeveria nisi bisedime edhe me bankat tregtare të huaja. U trajtuan detyrimet që rridhnin nga financimet afatshkurtra, linjat e kreditit, si dhe interesat e vonuara. Një pjesë e mirë e këtyre detyrimeve kishin lindur nga veprime të paligjshme, abuzive dhe të papërgjegjshme të regjimit komunist. Midis tyre përmenden furnizime të parealizuara, kredi të papërputhura me destinacionin dhe kontrata të nënshkruara pa garanci reale ekonomike. Qeveria demokratike mori përsipër që po brenda një kohe relativisht të shkurtër të përmbyllte marrëveshjet themelore me kreditorët. Kjo konsiderohej vendimtare për rikthimin e Shqipërisë në tregjet ndërkombëtare të kapitalit dhe për krijimin e kushteve për investime të reja. U synua gjithashtu që shlyerja e borxhit të bëhej pa cenuar reformat e brendshme ekonomike, pa dëmtuar shtresat në nevojë dhe pa penguar procesin e privatizimit. Qeveria theksoi se barra e trashëguar nga komunizmi nuk mund të pengonte ndërtimin e ekonomisë së tregut. Në këtë kuadër, u arritën marrëveshje me 41 banka të huaja vendimmarrëse. Këto marrëveshje përbënin një hap të rëndësishëm drejt normalizimit të marrëdhënieve financiare të Shqipërisë me botën. Procesi i negociatave u shoqërua me verifikime të hollësishme të dokumentacionit financiar dhe me evidentimin e përgjegjësive për krijimin e borxhit. U theksua se një pjesë e konsiderueshme e tij buronte nga praktika të mbyllura, jo transparente dhe jashtë çdo kontrolli publik. Për rrjedhojë, trajtimi i borxhit të jashtëm nuk ishte thjesht një çështje financiare, por edhe një proces i domosdoshëm për pastrimin e trashëgimisë së rëndë të regjimit komunist dhe për orientimin përfundimtar të vendit drejt ekonomisë së hapur të tregut.

- 151 mijë dollarë janë lëvruar në bankë nga llogaria e Fondit të Solidaritetit të KS të shpërdoruar nga PS në vitet '91-'92 Skandal Qindra mijë dollarë të tjera të shpërdoruara nga krerët e PS -151 mijë dollarë janë lëvruar në bankë nga llogaria e Fondit të Solidaritetit të KS të shpërdoruar nga PS në vitet '91-'92 Nga BDI LLOGA 400 milionë liret italiane depozitoi në një llogari individuale në pronësi të sekretarit të parë të ambasadës shqiptare në Romë (?) dhe po këtë shumë depozitoi (shuma është e përfshirë në llogarinë konsullore) në bankën e Napolit. Kjo, sipas një raporti të kontrollit të lartë të shtetit, është vetëm një pjesë e shumës së shpërdoruar prej ish-PPSH dhe më pas prej PS. Të fokusuar në skandalin më të fundit dhe që dëshmohet në kontratën për shitjen e ndërtueses së PPSH shumës prej 738 mijë ECU dhe interesat e saj, janë lënë në mjegull veprimet e tjera të udhëheqjes së vjetër të PPSH. Përfshirja në këtë histori e kryetarit të sotëm të PS dhe madje e dy sekretarëve të parë të ministrisë së jashtme dhe ambasadës tonë në Romë! kryesisht të mbajtura në fshehtësi dëshmojnë se kryetarë, jo vetëm për 738 mijë ECU, por dhe për 400 milionë lireta italiane. Sipas procesverbalit të kontrollit, datë 10 shtator 1993, të grupit të kontrollit për veprimtarinë ekonomiko-financiare të ambasadës sonë në Romë, rezulton se në fillim të vitit 1991, në llogarinë bankare në Romë në emër të ambasadës shqiptare dhe të konsullatës ishin depozituar shuma të konsiderueshme, pa dokumentacion shoqërues dhe pa miratim institucional të rregullt. Përmendet një shumë prej 400 milionë liretash italiane, e cila sipas dokumentit, u vendos në një llogari individuale dhe një pjesë në bankën e Napolit. Nuk është sqaruar origjina, destinacioni i saktë dhe përdorimi përfundimtar i kësaj shume. Dyshimet lidhen me faktin se këto fonde mund të kenë qenë pjesë e pasurive të PPSH-së, të kaluara më vonë nën administrimin e PS-së. Mungesa e dokumentacionit përforcon dyshimet për shpërdorim, devijim fondesh dhe përdorim privat të mjeteve financiare. Në procesverbal përmenden gjithashtu ndërhyrje të personave të caktuar në administrimin e llogarive dhe shmangie të rregullave të kontabilitetit. Kjo e bën çështjen jo vetëm politike, por edhe penale. Dokumentet flasin për lëvrime të tjera, përfshirë 151 mijë dollarë të nxjerra nga llogaria e Fondit të Solidaritetit të KS dhe të shpërdoruara nga PS në vitet 1991-1992. Këto para sipas akuzës nuk kanë shkuar për qëllimet për të cilat ishin mbledhur. Në artikull ngrihen pyetje edhe për rolin e drejtuesve të atëhershëm të PS, përfshirë kryetarin e sotëm, si dhe për përfshirjen e ish-funksionarëve diplomatikë në Romë. Fshehtësia me të cilën janë kryer transaksionet vlerësohet si një provë e qartë e mungesës së transparencës. Përfundimisht, rasti paraqitet si një tjetër dëshmi e shpërdorimeve financiare që lidhen me pasuritë e ish-PPSH-së dhe me mënyrën si u administruan ato në vitet e para të tranzicionit shqiptar. FAQE 5

Mësa e tragjësit në Itali në përvjetore kundër Majkos Shukat-kolori D. Zeneli si shok i ndërmarrjeve në fshehtë A do t'i njohë Metes besnikëria që po shpërdori Rusht per ni marrë zëmti

Intervistë e Presidentit Sali Berisha për World Service britanik FAQE 5

Nga SAMI MILOSHI FAQE 5