Konferencës e Tiranës 14 - 20 prill 1956 Diktatori Hoxha - varrmihësi i Konferencës Nga fondi i trashëgimisë së PS Konferencës e Tiranës 14 - 20 prill 1956 Një faqe tjetër e zezë në historinë e Partisë së Punës Diktatori Hoxha - varrmihësi i Konferencës f.7

Socialistët kanë formuluar fushatën e tyre elektorale mbi nihilizmin. Ata kanë një histori të plotësuar si në aktivitetin partiak ashtu edhe atë parlamentar që ka realizuar biografinë e tyre mbi platforma sundërshit dhe braktisjeje. Konsumi elektoral socialist ka në bazë një politikë të tillë që i ka dhënë kësaj partie pamjen e një forcë politike që do të ndryshojë drejtim në të gjitha përcaktimet e reformës duke ndryshuar edhe funksionet e sistemit të tanishëm demokratik. E gjithë kjo është një pikëpyetje e madhe sepse proceduralisht socialistë synojnë vazhdimin e kapitalizimit të Shqipërisë apo do të jetë një prapa kthëhu për të gjithë atë që është arritur deri tani. Vijmësa e socialistëve është mjaft e dyshimtë. Që tani ata kanë deklaruar se do të ndryshojnë ligjet ndërkohë kanë një përkufizim evaziv për natyrën e ligjeve që do të ndryshojnë. Deri tani ata kanë votuar kundër të gjitha ligjeve themelore të reformës ekonomike, politike dhe legjislative të vendit. Është votuar kundër ose është abstenuar për ligjin e të drejtave të njeriut, kanë qenë plotësisht kundër reformës në ushtri duke u bërë kështu derën penguesit e përcaktimit të një aplikimi të formave perëndimore në ushtrinë shqiptare. Menduar më gjatë ky është edhe një kundërshtim real i integrimit të Shqipërisë në NATO pavarësisht se ata legalisht janë deklaruar pro pranimit të Shqipërisë në Aleancën e Atlantikut. Kanë kundërshtuar ligjet e privatizimit dhe janë përpjekur vazhdimisht që privatizimi të pengohet duke i vënë fre edhe integrimit kapitalist të ekonomisë shqiptare. Kundërshtimi i privatizimit ka patur qëllim kufizimin e investimeve në Shqipëri dhe sabotimin e ndihmës së Bankës Botërore dhe në Shqipëri. Kështu krijoheshin dhe kushtet e refuzimit të ndihmave ekonomike dhe planifikimit të programeve të mëdha investuese nga Bashkimi Evropian. Pozicioni i socialistëve përballë alternativave dhe programit reformës është një faqe e tendencës izoluese për Shqipërinë që me vonë do të shërbente edhe argument elektoral për zgjedhje të tjera. Këtu… zgjedhje të tjera. Kundërshtimi i socialistëve për futjen e Shqipërisë në Këshillin e Europës dhe më vonë raportet e pafund plot fiktivitet për shkelje të të drejtave të njeriut në organizma të ndryshme të Europës janë skema e plotë e udhëheqjes socialiste për të krijuar një fytyrë antievropiane Shqipërisë. Sistemi ligjor ka qenë disert sistemet më të goditura në mënyrë permanente nga socialistët. Ata kanë kundërshtuar reformën ligjore si dhe kanë ushtruar presion të madh ndaj gjykatave shqiptare duke cenuar më së njëherë pavarësinë e tyre. Kjo është edhe pasqyra e alternativave të socialistëve shqiptarë mbi të cilat është mbështetur opozita e majtë për katër vite të ndryshimit intensiv të Shqipërisë. Ky është edhe bilanci politik i kreut socialist përpara elektoratit shqiptar. Premtimet e tyre janë diametralisht të kundërta me jetën politike dhe ekonomike që ka kryer Shqipëria në këto katër vite. Në këtë rast deformohet natyrshmëria e ndryshimeve e cila logarit edhe deformimin e potencialeve të krijuara, mentalitetin kapitalist të individit, bashkëjetesën me kapitalizmin si formë e ekonomisë dhe demokracinë si formë e jetës politike dhe shoqërore. Në këtë rast kemi reduktimin e shpejtësisë apo kthimin sipas vektorit të kundërt të saj. Në situatat që krijon mohimi është e pamundur të krijohen kushtet e vijimësisë që premtojnë socialistët. Në rastin e konkurrencës të alternativave të kundërta nuk bëhet fjalë për vijime por për ecje përpara ose për kthim prapa. Si në ekonomi, si në politikë, po ashtu edhe në jetën shoqërore socialistët nuk kanë qenë as edhe një moment alternativë kundër ndërrimit të premtimeve të tyre për ruajtjen e shpejtësisë së zhvillimit. Bile ky premtim tingëllon plotësisht absurd në kushtet e mungesës së plotë të tyre qoftë edhe në një nga parametrat e shpejtësisë së zhvillimit.

Për të djathtën shqiptare 58% e pikëve Të gjithë të majtët sëbashku vetëm 29% Ndër partitë, Partia Republikane e treta Rezultatet e para të Eurobarometrit E djathta shqiptare ka 58 për qind të pikëve, krahasuar me të majtën që ka 29 për qind. Ky është rezultati më i fundit që ka ardhur nga konkluzionet e Eurobarometrit në Bruksel. Rezultatet janë nxjerrë pas një sondazhi që Eurobarometri ka kryer gjatë muajit dhjetor në Shqipëri. Shifrat që kanë arritur nga selitë e Bashkimit Evropian tregojnë edhe njëherë se fitorja e forcave demokratike është e padiskutueshme. Shqiptarët kanë vendosur të shkojnë djathtas çfarë në ambientin politik shqiptar do të thotë vendosmëri për reformat dhe integrimin e Shqipërisë në Evropë. Eurobarometri ka përfshirë në të djathtën shqiptare Partinë Demokratike, Lidhjen e Djathtë, PBDNJ dhe Partinë Demokristiane, ndërsa në të majtën janë përfshirë Partia Socialdemokrate dhe Partia “Aleanca Demokratike”. Shifra për të majtët është një tregues efektiv që pasqyron edhe “kontributin” që ka dhënë kjo pjesë e spektrit politik në realizimin e reformës në Shqipëri si dhe reflektojnë qartë prirjet konservatore dhe reminishencat e së kaluarës të këtij krahu që fare nuk mund të gjejë mbështetje tek elektorati shqiptar. Po sipas Eurobarometrit Partia Republikane zë vendin e tretë duke ruajtur kështu disa vende më pas për Partinë Socialdemokrate dhe PAD-në. Rezultatet e mësipërme përbëjnë vetëm një pjesë të konkluzioneve të shumta që ka nxjerrë Eurobarometri në Shqipëri. Siç shihet nga shifrat e mësipërme rezultatet… amerikan, ndërsa krahasuar me vetë shifrat e vitit të kaluar nxjerrë po nga Eurobarometri ka një rritje të dukshme të elektoratit pro Partisë Demokratike dhe forcave të djathta. Shtypi i majtë është treguar mjaft agresiv ndaj sondazheve të kryera kohët e fundit nga Institucione kombëtare dhe ndërkombëtare të pavarura. Është bërë përpjekje nga forcat e majta që të minimizojnë realitetin prodemokratik shqiptar të vërtetuar edhe tani së fundi nga Brukseli. Pavarësisht këtij reagimi realiteti përsëri është kokëfortë. Konvergjimi i disa rezultateve nga institucione prestigjoze konfirmon suksesin e qeverisjes demokratike dhe reformat në Shqipëri ndërsa thërret edhe njëherë në krye të proceseve Partinë Demokratike.

Qëndrimi antintelektual është jo vetëm pjesë integrale e kursit politik të PS-së, por dhe obsesion i leadershipit të kësaj partie. Deklarimet për dhunë, lancimet, shpifjet, fyerjet e kërcënimet janë bërë mjetet më të dashura për kastrën e konservatorëve marksistë në krye të PS-së, në luftën kundër intelektualëve. Me këtë qëndrim,(të gjendur në vorbullën e një krize të thellë) këto eksponentë antintelektualë, në krye të PS-së, për shkak të së shkuarës së tyre të inkriminuar që i komprometon rëndë, jo vetëm që u kanë mbyllur portën e aderimit në këtë parti këtyre intelektualëve, por dhe nuk i reshtin fyerjet ndaj tyre. Në këtë vazhdë ata shpallën dje në faqen e parë të “ZP”-së edhe garancitë e humbjes së sigurtë të tyre. E njera nga këto garanci është padyshim edhe anatemi që kreu i kësaj partie u bën gazetave “RD” dhe “Albania”, duke i etiketuar ato si “mjete antintelektuale”. Tjetikëtosh kështu këto organе do të thotë të fyësh në mënyrën më të pacipë e më banale intelektualët më të ndotur të kombit shqiptar, që kanë qenë vazhdimisht prezent në faqet e këtyre gazetave me shkrimet e tyre, duke filluar me kolosin e letrave shqipe Ismail Kadare e për të vazhduar me emrat e tjerë të nderuar si Ramadani Sokoli, Çesk Zadeja,Bardhyl Londo, Zija Çela,Vath Koreshi, Halil Sykja,Sokol Shupo,Visar Zhiti, Kozma Lara,Adrian Civici, Ilia Telo,Zhani Çiko,Bahri Beçi, Mustafa Arapi,Gazmend Muka, Alush Shima,Edi Hila, Begir Meta e dhjetra e dhjetra intelektualë të tjerë. Ky “metër” që përdor opozita për të matur “antintelektualizmin” e këtyre gazetave, është prova më sinjifikative e obsesionit të tyre ndaj intelektualëve të vërtetë. Është dëshmia më tringëlluese e koshiencës kriminale të kreut të kësaj partie. E të zgjedhës si alternativë, për të konkurruar në garën elektorale fyen të tilla adresuar elitës së kulturës dhe shkencës së një kombi, është as më shumë dhe as më pak veçse perversitet politik.E ky perversitet meriton vetëm një çmim;Përçmimin.Ka vetëm një destinacion ; Humbjen, Shuarjen, Degradimin.

Nga selia qendrore e PS-së në Tiranë për të marrë pjesë në konferencën e tretë të degës së kësaj partie për rrethin e Kavajës u dërgua njeriu më i besuar i F.Nanos apo manekini “socialist” të ri shqiptar, Ilir Meta. Eshtë e kuptueshme zgjedhja e tij për këtë mision. Gramoz Ruçi, edhe pse sezon sikur të mos ishte ministri i brendshëm i qeverive të Alisë dhe Nanos, mëkatar në masakrën e 2 Prillit 1991 në Shkodër, përsëri e di mirë se në qytetin e Josif Budës, Jak Shtinit, Mir Veliut, Ilir Rugës, Qazim Karicit, Idriz Kazazit etj, është i urryer dhe i padëshirueshëm edhe për krimet e djeshme edhe për mëkatet e sotme partiake dhe personale. Edhe Servet Pellumbi nuk mund t’i harrojë priftet që i kanë bërë kavajasit kur ka kaluar goftë edhe tranzit nëpër qytetin e tyre apo kur ka guxuar të ndalojë për pak çaste. Kështu që njeriu më i përshtatshëm u gjykua Ilir Meta. Edhe pse nuk është aq mëkatar sa shokët e idealit, që e urdhëruan të shkonte në Kavajë, përsëri për kavajasit Ilir Meta është po aq i urryer, i paçueshëm dhe i padëshirueshëm sa ata, sa vetë flamuri partiak që tund dhe socializmi që predikon. Duke qenë nga nxënësit më të mirë të profesorëve të vjetër në artin e gënjeshtrës e mashtrimit, hipokrizisë dhe demagogjisë, ai dërdhi lule krokodili për hallin e vjetra 50 vjeçare të Kavajës dhe ato të tranzicionit dhe u ngjir duke i premtuar rekullira që nuk i beson as vetë dhe “alternativa” dhe “programi” i partisë së tij nuk mund t’i realizojnë as kur Iliri i vogël të bëhet një plak 100 vjeçar. Si të gjithë shokët e udhëheqjes së PS-së dhe ai u përpoq t’i fshihte me shaminë e vet arritjet apo frytet afro 4 vjeçare të demokracisë në qytetet dhe fshatrat e këtij rrethi, vilat, hotelet dhe motelet, pallatet e reja estetike nga jashtë dhe të bollshme nga ambientet e brendshme, lokalet e mëdha të standarteve moderne nga ambientet dhe asortimentet, firmat dhe ndërmarrjet e fuqishme private, që tani veprojnë me qindra mijëra dhe bile edhe me miliona dollarë. Vetëm për 3 vjet, më 1993-1995, janë dhënë apartamente banimi sa nuk janë dhënë për 20 vjet nga allasocializmi i Metës. Duke u treguar i verbuar nga të dy sytë sipas porosisë dhe interesit të udhëheqjes Ilir Meta nuk zuri fare në gojë dhe i mohoi veprat e fazës së parë të 5 milionave DM të dhëna bujarisht nga qeveria gjermane për infrastrukturën e këtij qyteti. Sikur të vinte nga një planet tjetër plagët 50 vjeçare që i hapi socializmi i tij Kavajës ai i reklamoi dhe interpretoi si fryte të qeverisjes së PD-së, prandaj sipas tij, Kavaja duhej t’i kthente shpinën kësaj partie dhe të votojë përsëri për strukturë në gjoksin e PS-së, Nanos, Dokles, Ruçit, Pellumbit, që nuk i zë gjumi dhe po treten si qirinj për hallin ende të pazgjidhura të Kavajës.

Servet Pellumbi paraqiti në Konferencën e Tiranës kartat profetike të humbjes së Partisë Socialiste. I duartrokitur prej një grushti të kasketash “papriviligjuara” dhe një dhjetë a njëzetë ish oficerësh të Sigurimit, që lypin të ushtrojnë profesionin e dikurshëm me çdo çmim, nësehi socialist shpalosi para elektoratit prioritetet e politikës së vazhdimësisë dhe përvojën e shkëlqyer të qeverisjes së kampit ish komunist të konvertuar sipas parimeve të marksizmit krijues të ish lektorit të Shkollës së Partisë, Pellumbit. Rezëmeja e këtij të fundit e përligji mungesën e alternativës socialiste, vakuumin e identitetit të shtitur, amortizimin e figurave, shkallimin e godinës së unitarizmit rreth marksizmit, trashëgiminë kriminale dhe kontrollohen strukturat e partisë, kontrollin që mbetet i shpëlirë sekrete ushtrojnë mbi platformën politike etj, duke i servirur elektoratit pamjen e komprometuar të polit të kuq, atë të objektivave të papërshkueshëm së strukturave të PPSH-së dhe të hozhimizës. Shtatë të ashtuquaturat “prioritete” të platformës elektorale të PS të cilat Pellumbi i amplifikon si “tokë të përbashkët” me PD-në, Hoxhien, Shuarjen, Degradimin.

Shiraku i shkruan Berishës Presidenti Berisha ka marrë një letër nga Presidenti i Francës Jacques Chirac, i cili ndër të tjera shkruan: “Dua t’ju konfirmoj vullnetin tim për të thelluar marrëdhëniet e miqësisë dhe të bashkëpunimit me vendin tuaj në perspektivën e afrimit të Shqipërisë me Bashkimin Evropian”. Zyra e Shtypit dhe Informacionitpranë Presidentit

Gënjen Gjinushi apo “KJ” Në faqen e parë të “KJ” Mendiluce e cilëson ligjin antigjenocid si jo demokratik ndërsa po tek “KJ” antigjenocid si jo demokratik ndërsa po tek “KJ” në faqen e katërt Mendiluce e quan atë një ligj normal e që nuk mund të cilësohet jodemokratik f.3 Të tjetkoshtë kështu këto organe do të thotë të fyesh të nderuar të kombit shqiptar, që kanë qenë vazhdimisht prezent. N.GJINI