Presidenti Berisha përfundoi vizitën në Krans Montana OSBE dhe qendra analitike e Evropës e konsideruan dokumentin e propozuar nga Partia Demokratike e Bashkimit për zgjedhje në Shqipëri si një reflektim realist dhe me standarde evropiane. Në deklaratën e Presidentit të Republikës thuhet se me insistimin e OSBE dhe të personaliteteve të larta të kësaj organizate, pala shqiptare e kryesuar nga Kryetari i Partisë Demokratike, Berisha bëri përpjekje për të arritur konsensusin me përfaqësuesit e partive të majta. Por këta të fundit refuzuan me pretekstin se nuk mund të hyjnë në zgjedhje me këtë kod. Dokumenti, sipas të cilit opozita mban qëndrime jashtë realitetit shqiptar, ka qenë i mbështetur nga qendra të ndryshme evropiane dhe amerikane. Në Krans Montana morën pjesë zyrtarë të lartë të Evropës dhe personalitete të njohura të politikës ndërkombëtare. Presidenti Berisha zhvilloi takime me ta, duke theksuar se Shqipëria kishte bërë hapa të rëndësishëm drejt konsolidimit të institucioneve demokratike, të ekonomisë së tregut dhe të hapjes ndaj investimeve të huaja. Ai vuri në dukje se zgjedhjet e ardhshme duhet të jenë një provë e vullnetit të lirë të qytetarëve dhe jo një pengmarrje nga forcat që kërkojnë destabilizimin e vendit. Më tej, në deklaratë, theksohej se bojkotimi komunist nuk do të minojë vullnetin e lirë të shqiptarëve. Presidenti i Republikës nënvizoi se pjesëmarrja e gjerë e qytetarëve në votime dhe zbatimi i standardeve demokratike do të japin përgjigjen më të mirë ndaj çdo përpjekjeje për delegjitimim. Ai shtoi se Shqipëria nuk mund të mbetet peng i një opozite që refuzon rregullat e lojës demokratike dhe kërkon të imponojë krizë artificiale. Sipas pjesëve të lexueshme në faqe, deklarata përmend gjithashtu se dokumenti i paraqitur në Krans Montana u vlerësua pozitivisht nga mjaft partnerë ndërkombëtarë dhe se është në përputhje me standardet evropiane për proceset zgjedhore. Teksti i plotë në kolonat përkatëse nuk është plotësisht i lexueshëm në fotografi, por kryetitulli dhe nëntitulli janë të qartë.

Lufta e fundit e armëve në përpjekje pas humbjes së rifitueshme nga Presidiumi i vetë sovjetik, nuk mbarte asnjë domethënie politikë. Nuk bënte asnjë domethënie për tërheqjen e forcës së aversisë kundër pushtetit apo për strategjinë e ripërtërirë. Presudiumi i kuq nuk kishte pësuar asnjë nervorësi të fortë sepse ai kishte dhënë fillin tjetër të fshehtë për zëvendësimin e raporteve... [?] Lufta e fundit e armëve në përpjekje pas humbjes së rifitueshme nga Presidiumi i vetë sovjetik, nuk mbarte asnjë domethënie politikë. Nuk bënte asnjë domethënie për tërheqjen e forcës së aversisë kundër pushtetit apo për strategjinë e ripërtërirë. Presudiumi i kuq nuk kishte pësuar asnjë nervorësi të fortë sepse ai kishte dhënë fillin tjetër të fshehtë për zëvendësimin e raporteve. Nëse një gazetë sovjetike e qeverisë së kohës do ta përshkruante kështu atë që ndodhi me SHBA-së dhe me Evropën, atëherë ne mund ta kuptonim se sa e rëndë u duk në Tiranë simbolika e drejtuar e përmbysjes së një rendi me forcë. Kjo u vu re jo vetëm në gjuhën e zyrtarëve të partisë, por edhe në mënyrën se si u trajtua nga vetë mekanizmi i propagandës. Në këtë kontekst, u vu në lëvizje e gjithë skema e stërvitur e kontrollit, e cila në fakt kishte humbur autoritetin e saj real. Qëllimi i saj nuk qe thjesht që të mbante nën vëzhgim lëvizjet e kundërshtarëve, por të krijonte një iluzion force, një përshtypje se pushteti vazhdonte të ishte i padepërtueshëm. Në fakt, ai ishte tashmë i ndarë në fraksione, i lodhur nga një trashëgimi e gjatë dështimesh dhe i paaftë për të krijuar një konsensus të ri. Pikërisht ky boshllëk ushqeu edhe aventurizmin politik që i parapriu ngjarjeve të mëpasshme. Në një vend ku frika ishte përdorur si institucion, çdo lëvizje e pavarur perceptohej si kërcënim ekzistencial. Kështu, edhe pasojat e dështimit të Frontit të kuq nuk u lexuan si shenjë reforme, por si motiv për rikthim të egër ndaj kundërshtarëve. Kjo e bëri tranzicionin jo vetëm të dhimbshëm, por edhe të çoroditur, sepse mungonte një ndërgjegje e qartë mbi kufirin midis pushtetit dhe shtetit. Në vend të një reflektimi publik, u përpoq të imponohej një histori zyrtare e njëanshme. Nga kjo lindi edhe kultura e mosndëshkimit, e cila më vonë do të ushqente konflikte të tjera sociale dhe politike. Në këtë kuptim, Shqipëria e asaj kohe dukej më shumë si një laborator i improvizuar i kontrollit sesa si një republikë në rindërtim.

OSBE nuk ka kurfarë arsye ligjore të përdorë të drejtën e vetos dhe të rivlerësojë qëndrimin e saj në raport me zgjedhjet shqiptare. Pas takimit në Kran Montana, përfaqësues të kësaj organizate kanë bërë të ditur se çështja e procesit zgjedhor duhet të zgjidhet në përputhje me kuadrin ligjor të vendit dhe jo me interpretime politike që synojnë shtyrjen ose përsëritjen e votimit. Në vlerësimet e bëra, theksohet se një proces i tillë do të krijonte precedent të panevojshëm dhe do të dëmtonte klimën e besimit publik. Sipas këtij qëndrimi, vëzhguesit ndërkombëtarë duhet të ndjekin standarde të njëjta dhe të mos bien pre e instrumentalizimeve të aktorëve të brendshëm politikë. Teksti në fotografi është pjesërisht i paqartë, por titulli i këtij shkrimi është i lexueshëm.

Pjesë e parëshkrimit zgjedhor nga zgjandhje të reja [?] Sipas analizës së botuar në këtë pjesë të faqes, sjellja e opozitës paraqitet si një strategji e vetëdëmtimit politik. Refuzimi për të hyrë në garë ose për të pranuar kompromiset institucionale interpretohet si një lëvizje që e çon vetë opozitën në margjinalizim. Teksti i kolonës përkatëse është shumë i vështirë për t’u lexuar në imazh, por titulli është relativisht i dallueshëm dhe sugjeron një kritikë të drejtpërdrejtë ndaj veprimeve të opozitës. Në këtë kuadër përmendet se procesi zgjedhor është i pakthyeshëm dhe se thirrjet për zgjedhje të reja nuk mbështeten nga faktorët seriozë ndërkombëtarë. Më tej argumentohet se pjesëmarrja në institucione është rruga e vetme për përfaqësim real.

Me kërkesën e eurodeputetit german Otto von Habsburg : Parlamenti Evropian do të rishikojë rezolutën e tij mërive Habsburg e bëri publike këtë ndryshim, që reflektohet edhe në salikën e raportit të dytë të gazetës. Në një intervistë për “TV SHIJAK” ai deklaroi se rezoluta e miratuar së fundi në Strasburg do të rishikohet në përputhje me zhvillimet e reja dhe me informacionin e plotësuar që i është paraqitur institucioneve evropiane. Sipas tekstit të lexueshëm, eurodeputeti i njohur ka kritikuar perceptimet e krijuara mbi proceset politike në Shqipëri dhe ka kërkuar një shqyrtim më të balancuar të situatës. Ai është shprehur se vendimet e Parlamentit Evropian duhet të mbështeten në fakte të verifikuara dhe jo në interpretime të nxituara. Artikulli përmend gjithashtu se kjo nismë lidhet me debatet rreth zgjedhjeve dhe me raportet e opozitës me institucionet ndërkombëtare. Pjesë të konsiderueshme të tekstit nuk lexohen qartë në fotografi.

[Pjesë të tjera të kolonave të faqes janë të pranishme, por fotografia është e përmbysur dhe me lexueshmëri të kufizuar; shumë rreshta nuk mund të transkriptohen me besueshmëri të mjaftueshme pa fabrikuar tekst. Teksti i dukshëm është përfshirë sa ka qenë e mundur në artikujt e mësipërm.]