Njëherë me Marksín, njëherë pa Marksin
Strategjia e Nanos në sundimin e Partisë Socialiste
Politika klandestine
Pas Lien Fishtit, i cili mëdha dhe deri më tani ka qenë në qendër të akuzave të opozitës dhe edhe më gjerë për të qenit një mbështetës i vijës marksiste në programin e PDSH, ditët e fundit ka para komprometuese e të fshehta. P.sh. këtë javë në gazetën "Koha jonë" dhe "Dita Informacion" është botuar një letër dhe një artikull të botuesit Shkëlzen Maliqi, ku në thelb sulmohet dhe vihet në dukje kundërshtia e heshtur ndaj filozofitëve dhe pikëpamjeve të Marksit. Këto shkrime kanë tërhequr vëmendjen e kreut të Partisë Socialiste, Fatos Nanos, e cili më pas ka bërë të vetën një pjesë të madhe të atyre kritikave.
Mungesa e një debati të hapur teorik publik dhe të organizuar në radhët e socialistëve dhe përpjekja për t'u shndërruar në një lëvizje politike evropiane të kanë bërë kryesocialistin Fatos Nano ta paraqesë publikisht këtë kritikë të heshtur ndaj filozofitëve dhe pikëpamjeve të Marksit. Ai u detyrua të prononcohej për hir të insistimit të mediave.
Në gazetën e fundit javore "Zëri i Popullit" organ i PSSH-së, deri më sot burim i vetëm dhe unik ku mund të gjendeshin tezat bazë dhe analiza të ndryshme të autorëve marksistë, botohet një shkrim kritikues i fortë kundër filozofit të shekullit të kaluar, Karl Marksit. Shkrimi i titulluar "Fatos Nano dhe tezat e Marksit" është botuar pa autor, çka të shtyn të mendosh se në një farë mënyre kemi të bëjmë me një lëvizje politike në Partinë Socialiste dhe me hezitim për ta shpallur hapur këtë qëndrim. Megjithatë ka shumë të ngjarë që Fatos Nano ta ketë drejtpërdrejt ose të paktën me porosi të tij.
Deri tani nga ana e disa veprimtarëve të lëvizjes së socialdemokracisë shqiptare prej shumë vitesh është kritikuar dhe kundërshtuar marksizmi dhe dogmatika e tij. Por asnjëherë deri më sot nuk është vënë në qendër të vëmendjes, me kaq insistim dhe me forcën e kreut të socialistëve. Kështu në numrin e fundit të gazetës së PSSH-së boton një analizë të gjatë në disa faqe kundër Marksit dhe dogmave të tij. Opozi[cioni?] socialistë dhe përkrahesit e kësaj doktrine e kanë konsideruar këtë shkrim si të diktuar nga vetë Fatos Nano.
Në të njëjtën kohë Fatos Nano po rreket të krijojë figurën e një politikani modern, larg skemave të vjetra ideologjike. Kjo lëvizje e tij duket se lidhet me përpjekjen për ta paraqitur Partinë Socialiste si forcë të moderuar para opinionit ndërkombëtar dhe elektoratit vendas. Por ky qëndrim i dyzuar, herë me Marksin e herë pa të, tregon sipas kritikëve një politikë klandestine e oportuniste.
I nxitur nga ky debat, opinionistë të ndryshëm kanë vënë në dukje se nëse Partia Socialiste dëshiron të bëjë një kthesë të vërtetë, duhet ta shpallë hapur distancimin nga doktrina marksiste dhe jo të veprojë me mesazhe të fshehta e me artikuj anonimë. Përndryshe, kjo sjellje mbetet pjesë e një taktike të dyfishtë që synon të mbajë së bashku rryma të ndryshme brenda partisë.
Shkrimi i botuar pa autor në organin e PSSH-së ka shtuar më tej hamendjet dhe komentet për rolin personal të Fatos Nanos në këtë operacion politik dhe propagandistik.