Komunikatë për shtypin e zëdhënësit të PD Shpallet partia e ish-ëve Komunikatë për shtypin e zëdhënësit të PD Deklaratë e vetëdiskreditimit Shpallet partia e ish-ëve Siç u muar vesh nga një njoftim i publikuar dje në Tiranë, një grupish (hafish? [?] të Sigurimit dhe komunistë, etj) kanë shpallur Partinë e ish-ve, për të sulmuar për umpinen? [?] të PD-së. Këta ishë në vend që t’i kërkonin falje PD-së që me figurën e tyre dhe me veprën e tyre ia kanë dëmtuar imazhin asaj, kanë vendosur t’i lenë bloqet e spiunllëqeve, tregtinë e zezë, dhe punët e gara të felqulira [?] të virulen PD-së. E keqja nuk është thjesht pse ata sulmojnë PD-në, strukturat e saj dhe drejtuesit kryesorë të saj, pasi secili ka të drejtë të thotë atë që mendon. E pakonceptueshmja në botën politike, por dhe njerëzore, qëndron në faktin se pikërisht këta njerëz që PD-ja i largoi si ish-bashkëpunëtorë të Sigurimit të Shtetit dhe funksionarë të korruptuar kanë pafytyrësinë t’i japin moral PD, bile edhe ta akuzojnë, siç shprehen ata “për gjendjen e rëndë që po kalon vendi”. Po cili është konkretisht drejtuesi i kësaj partie? Ajo kryesohet nga Artan Hoxha, i zgjedhur si bashkëpunëtor i Sigurimit të Shtetit qysh në moshën e gjimnazit. I përfolur si një ndër pionierët e korrupsionit gjatë kohës që ka qenë ministër i tregtisë në qeverinë demokratike të vitit 1992. I vlerësuar si njeri që abuzoi me mandatin e ministrit të dhënë nga PD, duke shtirë në dorë dhe privatizuar prona që nuk i takonin. Nuk thonë kot se për Artan Hoxhën nuk gjen djathë vetë që lasin mirë në tërë Durrësin prej rreth 100 mijë banorësh. Kësaj radhe u bëme portretin e kryetarit po në numrat e tjerë do t’u njohim me bëmat e të tjerëve në fushën e korrupsionit dhe të shibimeve në dobi të Sigurimit të Shtetit. Në këtë komision nismëtar dhe në Partinë e ish-venjshëdhe [?] shumë faqen dhe biografinë e tyre, duke Çakoq, Vasil Gjika, Lindita Piftri, Simon Puta, Esat Çoku etj. PD ashtu si dhe populli shqiptar, gjen tek ky kontigjent njerëzish, shkaktarët e vërtetë të cenimit të imazhit të saj në popull dhe të demokracisë në tërësi. Opinioni publik u njoh me një deklaratë të bërë nga disa ish deputetë të Partisë Demokratike, të cilët pretendojnë për një rinovim të PD-së. Midis të tjerave në këtë deklaratë pretendohet se ato janë menjanuar dhunshëm nga Partia Demokratike. E vërteta është se të nënshkruarit e kësaj deklarate kanë qenë deputetë të Kuvendit Popullor që nuk kanë mundur të rikandidohen për shkak të zbatimit të ligjit për verifikimin e figurave dhe nuk ka asnjë shmangie të dhunshme për të cilën bëjnë fjalë ata. Shmangia është pasojë e moralit të tyre dhe të ndonjë ish-ministri që ka nënshkruar bashkë me këto ish-deputetë. Partia Demokratike me këtë rast thekson se nuk impresionohet aspak nga deklarata të tilla impotente, prapa të cilave qëndrojnë një grusht njerëzish që nuk kanë mundur të mbrojnë as moralin e tyre gjatë regjimit komunist. Nga ana tjetër, PD-ja asnjëherë nuk ka ngatërruar as nuk do të ngatërgojë themeluesit dhe veprimtarët e saj të vjetër me këta spiunë dhe individë të korruptuar, që dukepërdorshur veprën e dëmtuan sadopak edhe imazhin e PD-së. PD do të vazhdojë të jetë një parti e progresit që fiton duke mbrojtur të drejtat, të nderëshem, modern dhe kombëtar. ndershmen, modernen dhe kombëtaren. PS-ja përmes zëdhënëses së saj, “ZP”, nën okelion: “Pas miratimit të mocionit për ndërhyrjen në Shqipëri”, shpreh shqetësimin përmes dy nën titujve “Kë do të sigurojnë ushtarët italianë popullin, apo Berishën” dhe se “Shqiptarët duan ushtime dhe jo ushtarë”. Këto shqetësime “ZP”-ja nuk i shpreh si të saja, por përmes gojës së aleatëve të saj Bertinotti të “Rifondacionit komunist” dhe Bossit të “Lëgës së Veriut”, dy grupe politike të ekstremiste, njeri i majtë dhe tjetri i djathtë që kërkojnë copëtimin e Italisë. Nuk është aspak e rastësishme duartrokitja dhe amplifikimi i deklarimeve të këtyre forcave politike ekstremiste italiane në “ZP”. E mbështetur nga këta aleatë dhe të tjerë, Partia Socialiste, ku hapur nëpërmjet hallkave të saj lokale, dhe ku fshëhuroazi frymëzoj dhe ndihmoi shtabet e rebelëve në pucin ushtarak për shkëputjen e jugut të Shqipërisë, dhe marrjen e pushtetit me dhunë në pjesën tjetër të Shqipërisë për rivendosjen e Shtetit. Në këtë komision ishin me dhjetëra parti e ish-venjindhe? shumé faqen dhe biografine e tyre, Dode Kaqaj, Vasil Gjika, Lindita Prifti, shqiptar, gjen tek ky kontingjent në popull dhe të demokracisë në tërësi. tyre e çuan popullin grup ish-esh. PD ka gjetur tek këta bartës të korrupsionit përkohësisht derisa u larguan e panë dhe vlecësuan emrin e PD, si mjet përfitimi politik e material. Fatkeqësisht kjo i ka kushtuar PD në sytë e popullit shqiptar. Demokracia nuk mund të shënohet nga ish- sigurimsa dhe hajdutë që gjenden në partinë e ish-ve, por vetem nga njerëz të ndershëm dhe të drejtë që kanë mbi çdo gjë, lirinë, demokracinë dhe Atdheun. Gjëja e fundit që mund të bëjnë ish- spiunët dhe të korruptuarit është të “i kërkojnë llogari PD, që shëmng luftën civile në vend, mbrojti demokracinë e reziquar nga puçi ushtarak komunist, por t’i kërkojnë falje publike asaj dhe gjithë popullit shqiptar për spiunimet, vjedhjet që kanë bërë nën mandatin e PD. Pergënjeshtrim

PS fillon të shfaqë dyshimet e saj për forcat shumëkombëshe Nga mënyra se si ka filluar të interpretojë ardhjen e forcave shumëkombëshe në Shqipëri, kuptohet lehtë se PS ndjehet e shqetësuar. Partia Socialiste mund të ketë qenë e sigurtë se do të pengojë ardhja e misionit ushtarak shumëkombësh në kryesinë e Italisë. Këtë garanci ajo e merrte nga qëndrimi “jo” i Rifondacionit Komunist përmes Fasinos, dhe “Legës së Veriut” përmes Bossit, sidomos të së parës, që është në koalicionin me Prodin. Meqenëse vetojat e komunistëve italiane dhe ajo e Bosit dështuan dhe ardhja e shumëkombëshes u bë fakt, PS-ja filloi të shfaqë mos aprovimin e saj, natyrisht në mënyrë të kamufluar ndryshe diskreditimi i saj në sytë e botës do të thellohet edhe më tej si një forcë politike ekstremiste e majtë që cila jo vetëm ashpër shkakton, e kështu dhe komunizmit, (duke na sjellë primitivizmin Haxhi Qamilas). Duke u thelluar në një deklarim të Bossit “ZP”-ja citon thënien e tij se “Nuk mund të fusësh kokën në gojën e luanit duke shpresuar se do të dalësh prapë i gjallë”. Këtë thënie “ZP”-ja e përsëriti si një kërcënim real për ushtarët italianë që do të vijë në Shqipëri. Kjo përforcohet en “ZP” sidomos kur deklaron në shkrimin “Zgjedhjet e qershorit të rrezikuara” se “çdo incident i rastësishëm apo i provokuar ndaj këtyre (forcat shumë kombëshe) mund të përdoret nga Berisha si preteks për shtyrjen e zgjedhjeve”. Me tepër se kaq ky duhet të shërbej si një paralajmërim ogurzi se diçka mund të ndodhë, dhe po e tha këtë gjë PS-ja dihet se ajo e bën. Siç theksojmë e Bossit, të cilin e preferon “ZP”-ja për qëllimet e saj, ne do të pranojmë si real por komunistëve italiane dhe ajo e Bosit dështëuan majtë e cila jo vetëm që është shkaktare e krizës dhe shkatërrimit të Shqipërisë, por do të akuzohej dhe si pengesë për vendosjen e rendit, qetësisë që pushtetet e zgjedhura nga populli të fillojnë punën normale, dhe ndihmat për popullin të vijnë e të shpërndahen qetësisht pa probleme. Po të kihet parasysh se kjo deklaratë është bërë në një tribunë ku ishin të pranishëm dhe përfaqësues të PS-së, del qartë se Partia Socialiste nën presionan e këtyre komiteteve të rebelëve, dhe se shkaku atje e forcave ushtarake shumëkombëshe i nxjerr jashtë këto komitete që për shqiptarët dhe botën janë të paligjshme dhe faktor krimi, destabilizimi dhe terrori në këto zona. Dalja nga skena e këtyre komiteteve do të thotë neutralizimin i politikës së dhunës dhe tensionimit të situatës, do të thotë mbetje në mes të rrugës apo dështim i revolucionit me dhunë dhe i skenarit që u zbatua një jug nga Partia Socialiste dhe krahu i saj i armatosur. Ja pse PS-ja ka filluar të shfaqë dyshimet dhe mosaprovimin për misionin ushtarak shumëkombësh në Shqipëri. MENTOR SHEHU

Deklaratë e Sindikatës së Pavarur të Minatorëve të Shqipërisë Sindakata e Minatorëve të Shqipërisë lindi në zjarrin e luftës kundër komunizmit. Ajo lindi si domosdoshmëri historike bashkë me forcat e tjera të koalicionit antikomunist, në atë koalicion që përbënte të tykshin forcën politike kryesore të asaj kohe, Sindikatën e Minatorëve të Shqipërisë. Punonjësit shqiptarë të grupuar rreth saj, Lufta e saj konsekuente, mitingjet, demonstratat, Greva e saj e Urës e 25 Majit të vitit 1991 bënë të mundur rrëzimin e Qeverisë Nano dhe administrimin e zgjedhjeve demokratike 3 vjet përpara. SPMSH si sindikata e tipit perëndimor e deklaruar në Statutin e saj si organizatë antikomuniste idhët e rreshtuar që nga Dhjetori i vitit ’90 krahas forcave demokratike që aspironin për lirinë dhe demokracinë e vërtetë. Ajo ka mbështetur në mënyrë të vazhdueshme institucionet legjitime të shtetit shqiptar, ajo ka mbështetur institucionin e Presidentit si institucion i lartë i Republikës së Shqipërisë dhe Kuvendin e Shqipërisë. Bazë për këtë mbështetje është dhe mbetet lufta jonë e përbashkët për përmbysjen e diktaturës në Shqipëri, është lufta jonë e përbashkët për ndërtimin e themeleve të institucioneve demokratike, njëkohësisht është konsekuenca jonë në zbatimin e vendimeve të Kongresit historik të Minatorëve, Metalurgëve dhe Gjeologëve të Shqipërisë më 14-15 Tetor 1995 dhe rikthimuar në mbledhje Këshillit Kombëtar të datës 10.4.1997. nga ana tjetër me këtë institucion janë të lidhura pazgjidhshmërisht lufta për demokraci, sukseset dhe realizimet e Sindikatës së Minatorëve, Metalurgëve dhe Gjeologëve. Vetë Presidenti i Republikës z. Sali Berisha ka dhënë ndihmën kryesore për realizimin e kërkesave të Minatorëve, Metalurgëve e Gjeologëve Shqiptarë dhe të krejt punonjësve të Industrisë Minerare Shqiptare, të cilat janë të njohura nga të gjithë dhe aq më tepër nga punonjësit e kësaj industrie që i kanë prunë më dorë koalicionit. SPMSH në të gjithë aktivitetin e saj kombëtar e ndërkombëtar ka pasur dhe ka për bazë demokracinë e brendshme, transparencën dhe diversitetin e mendimeve dhe pikën më të rëndësishme të jetës së saj organizative, mbrojtjen e kompromisit të interesave të punonjësve të Industrisë Minerare Shqiptare. SPMSH, gëzon respekt dhe autoritet të padiskutueshëm në planin e brendshëm dhe atë ndërkombëtar. Ajo është anëtare me të drejta të plota e Internacionales së Minatorëve të Botës dhe pranuar vezhguese në organizmin e Parlamentit Europian E.U.R.A.C.O.M. Është Sindikata e fuqishme në lëvizjen sindikaliste shqiptare që ka në përbërjen e saj pjesën më vitale të punonjësve shqiptarë. Ajo si e tillë i bën apel të gjithë popullit shqiptar për situatën e rëndë në të cilën ndodhemi të dënojë të gjitha ato forca të cilat për hir të interesave të tyre e çuan popullin vijon faqe 3

Refleksion për një Bolshevik Faqe 3

Ditën e dielë, më datë 13.04.1997, ora 11.00 në sallën e mbledhjeve të Pallatit të Kongreseve, do të zhvillohet mbledhja e Këshillit Kombëtar të PDSH, për të analizuar gjendjen në vend dhe masat që duhen marrë. Ftohen antarët e Këshillit Kombëtar dhe deputetët.

Faqe 3 Zoti i dhë të gjallë do të nderojë Kryeministrin Italian Romano Prodi kur emëroi si Sekretar për Çështjen e Bashkimit Europian me Komisionin e Partisë Demokratike të Majtë në kabinetin e tij, Piero Fassino.

Përgënjeshtrim për ZP Në artikullin “Të korruptuarit e PD-së japin dorëheqjen” të botuar në “ZP” dt.08.04.1997 ka pasaktësi dhe keqdashje të qëllimshme, mbasi ka vërtetuesi të ushkuara: 1. Zoti Mili Tapia nuk është Kryetari i Bashkisë, por Kryetari i Këshillit të Bashkisë Patos dhe nuk ka deklaruar në asnjë instancë lokale dorëheqjen e tij dhe nuk është akuzuar në Këshillin Bashkiak për korrupsion apo motive të tjera. 2. Është e vërtetë që në tryezën e partive politike të datës 2 Prill 1997, kishte diskutuar largimin e Sekretarit të Këshillit Bashkiak z. Eqerem Zavalani dhe kuadrin e ristrukturimit të Pushtetit Lokal, dhe është kërkuar respektimi dhe zbatimi i drejte i procedurave ligjore nga organet shtetërore. 3. Distancoheni nga artikulli dhe konfirmojmë se nuk ka të bëjë me P.S. në Patos dhe as me drejtuesit e saj, por është pjellë e mendjes së anonimati BK. Kryetari i PS dhe Kryetari i grupit socialist në Këshillin e Bashkisë Patos MYZALJEN HOXHA

Në editorialin e djeshëm gazeta “Albania” ndër të tjera shkruan se “Për më shumë se një muaj, mungesa e shtypit bëri që historia së Shqipërisë të mbetet pa u dokumentuar një nga periudhat e saj më të vështira me më shumë ngjarje, dhimbje dhe dyshime për të ardhmen e saj”. Sqarohemi, se në këtë pohim ka pasaktësi. Gjatë muajit kur munguan gazetat e tjera, ndër to edhe “Albania” ka dalë rregullisht gazeta “Rilindja Demokratike”, me në ndërrpreje tre-katër ditësh. Kështu që, mund të thuhet se kjo periudhë është dokumentuar në faqet e shtypit shqiptar. Mund të dokumentohej edhe më plotë sigurisht, po të dilnin edhe atyre gazetave që nuk kanë dalë, përfshi edhe “Albanian”. I dimë vetë arsyet pse nuk i botuan gazetat. Mirë do të kishte qenë tua boshid dhe lexuesve të tyre. “RILINDJA DEMOKRATIKE”