Ushtria, organizatë bazë e PS
Industri e dezinformimit
Gjeneralët e shkarkuar janë të gjithë personalitete ushtarake, të shkolluar në perëndim, kurse të preferuarit e Klikës, shumica e rezervistë fanatikë e injorantë, menaxherë firmasht tregtare me kontribut konvert gate rebelimit komunist për shkatërrimin e ushtrisë
Nano: “Asnjë shqiptar në Itali”
Dazinformimi
Nuk mund të përmendet emri i kontesit Nano në asnjë vendim të Presidencës dhe të Këshillit të Mbrojtjes në lidhje me emërimet në ushtri, nisur nga e drejta kushtetuese e Presidentit të Republikës si Komandant i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura dhe amnistia e kryeministrit Nano për rebelët. Presidenti i Republikës së Shqipërisë ka dekretuar si të drejtë kushtetuese caktimin e komandantit të Korçës me 1 oficerin drejtues të Këmbësorisë në 5 rrethet e qarkut. Nano mund të mos e dijë se Presidenti i Republikës ka dekretuar emërimin e tij. Ai mund të mos e dijë se Presidenti i Republikës ka aprovuar edhe emërimin e komandantëve të brigadave në Tiranë, Vlorë, Gjirokastër dhe Fier. Në qoftë se komandantët që ka ngarkuar Nano si komandantë të urdhëruar nga qeveria socialiste në Tiranë dhe në brigadat, kanë lënë armët të grabiten, kanë lënë ushtarët të vriten dhe kanë lënë strukturat komanduese të rrënohen, kjo nuk do të thotë se vendimet e Presidentit janë të pavlefshme. Presidenti ka dekretuar komandantët e qarqeve dhe të brigadave sipas kushtetutës, kurse Nano dhe njerëzit e tij i kanë zëvendësuar me militantë politikë. Kjo është thelbi i krizës së ushtrisë shqiptare.
Urdhëresat e fundit të qeverisë së PS kanë hequr nga drejtimi i ushtrisë shumicën e gjeneralëve dhe kolonelëve me karrierë profesionale dhe i kanë zëvendësuar me njerëz të lidhur politikisht me PS. Ky proces ka kulmuar pas trazirave të vitit 1997, kur depot e armëve u grabitën dhe zinxhiri komandues u shkatërrua. Në vend të ringritjes së ushtrisë mbi bazë profesionale, është ndjekur një vijë partiake. Shumë prej oficerëve të rinj nuk kanë përvojë komanduese, ndërsa të tjerët njihen si rezervistë fanatikë ose ish-drejtues të firmave tregtare. Kjo e ka kthyer ushtrinë në një strukturë të politizuar dhe jo në një institucion kombëtar.
Më tej, propaganda qeveritare përpiqet të paraqesë çdo kritikë si sulm ndaj shtetit, ndërkohë që problemi është pikërisht shkatërrimi i shtetit ligjor. Ushtria nuk mund të shndërrohet në një degë të partisë. Ajo duhet të bazohet mbi disiplinë, meritë dhe profesionalizëm. Përndryshe, vendi mbetet i pambrojtur dhe i ekspozuar ndaj aventurave politike.
Në faqen 5