Gjykata e Tiranës firmos urdhërin e kryeministrit Nano NE FAQEN 5

Nano vret dhe burgos opozitën dhe kërkon “pafajësi” për vjedhjet e tij NE FAQEN 4

Prokuroria po përgatit një valë të re arrestimesh politike NE FAQEN 4

Berisha: Europa e di se Shqipëria e Fatos Nanos dhe Serbia e Millosheviçit janë të vetmet vende në Europën e sotme me burgje politike dhe të burgosur politikë

Nga Bardhyl LONDO Komuniteti ndërkombëtar tashmë i ka ngarkuar një detyrë jo të lehtë presidentit shqiptar: zgjidhjen e krizës përvëluese shqiptare. Kjo shpresë e komunitetit ndërkombëtar rrjedh natyrshëm nga roli që duhet të luajnë institucionet i presidentit në ngjarje të tilla tronditëse të cilat askush nuk i dëshiron. Por kjo zgjidhje ka dhe një kontekst fare të lehtëshëm: askush në perëndim nuk ka më besim tek kryeministri aktual dhe tek parlamenti njëngjyrësh. Të dy këto institucione janë injoruar plotësisht nga komuniteti ndërkombëtar. Dhe presidenti, ndonëse me shumë vonesë, bëri hapin e parë me mesazhin e vet. Është e qartë se kriza shqiptare nuk mund të zgjidhet me mesazhin e parë. Por pa e parashikuar këtë hap dhe duke pritur hapa të tjerë konkrete sa më të shpejtë, duhet thënë se mesazhi i presidentit harronte shumë gjëra madje, harronte gurët e themelit të cilët duhet të vihen në themel të asaj zgjidhjeje që e dëshirojnë dhe e mirëpresin të gjithë. gjithë. Po çfarë harroi presidenti? Nyjen gordiane pa shpërbërjen e së cilës s’mund të bëhet fjalë për një zgjidhje të vërtetë e afatgjatë. Presidenti harroi të thoshte se kriza pavarësisht nga simptomat e shfaqura qysh më parë, u bë akute kur u arrestuan me metoda tipike të juntave ushtarake ata që tashmë kanë hyrë me emrin “të gjashtët” dhe sidomos me vrasjen tradhtisë dhe shpërthyesë të tribunët popullor, Azem Hajdari. Kjo vrasje do ta mbajë penë historinë dhe ardhmëritë shqiptare për një kohë të gjatë, sepse ajo është një nga pushtatimet më ogurzeza që ka në njerës në historinë tonë. Të gjithë na dhamë nëpërta përgjegjësitë dhe deputetë të tillë si Lujg Gurakuqi, Hasan Prishtina apo grupi i deputetëve të opozitës në vitet e para të pasluftës. Kur këto plagë kullojnë ende gjak si mund të durohet dhembja dhe hemorragjia e plagës së Azem Hajdarit? Në të njëjtën kohë që presidenti ynë shkruante mesazhin e tij, ministri i Brendshëm blegjepë dorë dhe dorëzohen vetën me vdekjen një emigrant me ngjyrë... Çfarë duhet të presin qeveritarët tanë për të dhënë dorëheqjen? Presidenti duhet t’i kujtojë kryeministrit aktual, se pas vendosjes së pluralizmit, Shqipëria është i vetmi vend në ish-lindjen komuniste ku janë vrarë politikanë dhe deputetë. Ishte po ky kryeministër kur u vra Arben Broci, ishte po ky kryeministër kur u vra Azem Hajdari. Si ka mundësi që vriten politikanët antikomunistë me të spikatur? Si ka mundësi që plembi, në mes të asaj turme mijëra vetësh, “zgjodhi” Skënder Kalenjën dhe Adem Shehun, dy antikomunistë, të deklaruar familjarisht qysh pas vendosjes së diktaturës komuniste? Presidenti duhet t’i kujtojë kryeministrit dhe qeverisë aktuale se pikërisht gjatë qeverisjes së tyre rifilluan vrasjet politike dhe atentatet politike. Kjo është simptomë më e kobshme që mund të jetë. Në rast se nuk ndalen këto atentate, në rast se nuk kthehen heqjet deliran te imunitete, arrestimet absurdë të prokurorisë, masat e burgosjes së presidentit janë fare të pavlefshme. Ish-ministri i Brendshëm me zgjuarsinë dhe gjakftohtësinë proverbiale, thuajse në debatin televiziv “fenomenit: “Po të kishte qëlluar shefi, po të kishte qëlluar vrasësin sot do të ishte në gjallë më varreza”. E pra, ne atë tollovi të marsit që shtynë 97, apo në “regjimin” e Berishës së atëhershme, atë gjynë se ata janë në pushtet apo “regjimin” e Berishës së sotëm, ku nuk ka asnjë politikan. Dhe nëse është akuza e madhe që është vendosur realizimi, për të ndodhur akuzë e madhe? Kryeministri aktual rrënon akuzën e rëndë dhe vrasjeve të politikanëve si kryetar Arbën Broc, Azem Hajdari etj., që në ndodhë vetëm në qeveritë antidemokratike. Partitë politike të opozitës dhe komuniteti ndërkombëtar nuk kanë kërkuar mesazhe, por kanë kërkuar bisedime midis partive. Por a mund të kërkohet bisedime kur presidenti ne unëson me partinë që e ka sjellë në krye të institucionit që e përfaqëson, vazhdon ta quajë partinë më të madhe të opozitës terroriste? Tashmë i ashtuquajturi “grusht shteti” ekziston vetëm në fantazinë e shumërë për të ruajtur pushtetin të dekleratave qeveritare që vazhdon të transmetojë TV shtetërore dhe që i hedhin ende më benzinë zjarrit. Askush nga komuniteti ndërkombëtar nuk e ka pranuar hamendjen e qeverisë aktuale për një grusht shteti me 14 shtator. Në rast se presidenti është i interesuar vërtet për uljen e gjakrave dhe për fillimin e bisedimeve, ai duhet të kërkonte ndërprerjen e deklaratave provokative e luftënxitëse të qeverisë aktuale që ushqen të mbrëmë ekranin e televizionit dhe të thërrë policizimin e shoqërisë shqiptare. Presidenti aktual duhet të bënte atë që realizoi paraardhësi i tij 9 mars të madh të fillonë zgjidhjen e krizës pikërparadashmë që nga arrestimi “të gjashtëve” dhe sidomos nga termet që shkakton vrasja e Azem Hajdarit. Mesazhi i presidentit tani është një fakt i kryer. Duke e përshëndetur edhe kështu siç është, le të shpresojmë se ai do të vazhdojë ndërmarrjen e tij nga një për tani kane vlera të thjeshta kortezje, me veprime konkrete dhe sidomos në këto veprime shpresojmë se ai do të kapë thelbin e fenomenëve. Presidenti ka shumë në dorë për të ardhmen demokratike të Shqipërisë. Ai duhet ta dëshmojë këtë.

Pollo: Një hap i parë drejt rimarrjes së dialogut politik, është respektimi dhe përmbushja nga ana e qeverisë e të gjitha rekomandimeve të KE-së NE FAQEN 3

Me 25.09.1998, Këshilli Bashkiak i Burrelit e shpalli me unanimitet “Qytetar Nderi” të qytetit të Burrelit, dëshmorin e demokracisë shqiptare, Azem Hajdari.

Sot, ora 17.30 në sheshin “Agif Pashë Elbasani”, “Lidhja kundër Diktaturës” organizon manifestim proteste kundër qeverisë së Fatos Nanos. Po sot në orën 10 00 “Lidhja kundër Diktaturës” në Peshkopi organizon një miting proteste në sheshin kryesor të qytetit.

Televizioni, qendra e urrejtjes kombëtare Kur komuniteti ndërkombëtar po kërkon një klimë pajtimi në Shqipërinë e zhytur në krizë të thellë politike, demonët e urrejtjes kombëtare spikas[in] me të gjithë spektrin e të keqes së tyre të paparueshëm. Kur komuniteti ndërkombëtar po kërkon një klimë pajtimi në Shqipërinë e zhytur në krizë të thellë politike, demonët e urrejtjes kombëtare spikasin me të gjithë spektrin e të keqes së tyre të paparueshëm. Nuk ka asnjë dyshim që kryedemoni është Fatos Nano, njeriu që e zhyti në gjak Shqipërinë e dy vjetëve të fundit, dhe tani po kërkon t’i nxjerrë fërfuri asaj duke tentuar luftën civile mes shqiptarëve. Në kohën që nuk i ka ngelur asnjë detaj i qeverisë së tij pa dëshmuar, ai po kërkon të mbajë peng të gjithë vendin, duke vendosur diktatin e klanit të tij, që e paraqet Fatos Nanon si alternativën e vetme të koalicionit qeveritar. Kjo sfidë që është pranuar prej të gjithëve, që nga Presidenti kështu edhe deri tek anëtarët më i humbur i Komitetit drejtues të Partisë Socialiste, është në fakt fatkeqësia e madhe e këtij vendi. Në ka një njeri që i ka fryrë dhe i ka nxitur flakët e urrejtjes si askush tjetër në Shqipëri, ky është Fatos Nano. Mjafton të kujtosh aktin që Blerim Cela, të cilin kryeministri e ka shpallur prej kohësh armik, është ende në burg me akuzën më absurde dhe më qesharake në botë. Mjafton të kujtosh faktin që në qeverisjen e tij, rrugët dhe sheshet janë skuqur me gjak demokratësh, që nga protestues të thjeshtë e deri tek lideri i Dhjetorit, i pavdekshmi Azem Hajdari. Po kështu, edhe mbajtjen në burg të kryetarit të partisë së tretë në Shqipëri, Ekrem Spahias, dhe ish-shefit të komisariatit, Sali Shehu, të cilët mbrojtën Radio-Televizionin nga shkatërrimi i plotë. (Vijon në faqen 5)

Dje, mitingu në sheshin “Skënderbej”

Asambleja Parlamentare e KE, kërkon ndërprerjen e arrestimeve politike, gjetjen e autorëve të vrasjes së Azem Hajdarit, si dhe rikthimin e imunitetit parlamentar për kryetarin e PD, Sali Berisha

Qytetarë të Tiranës dhe të gjithë Shqipërisë! Të mërkurën, sërish në shesh Të gjithë në sheshe kundër diktaturës së Fatos Nanos! Ditën e mërkurë, me 30 shtator ora 18.00 e gjithë Tirana në Sheshin “Skënderbej”. Ora finale ka ardhhur! Sheshet e demokracisë janë sheshet e fitores! Sot Shqipëria ka nevojë për ne! Të gjithë në sheshin “Skënderbej”!