PARTINË DHE TËRË JETËN E VENDIT E REVOLUCIONARIZON ZHVILLIMI E THELLIMI I MËTEJSHËM I VIJËS SË MASAVE
Situata në vendin e posacli? dhe ndërkombëtare, kërkesat e revolucionit tonë socialist dhe të procesit të thellimit të gjithanshëm të demokracisë socialiste, nevojat e zhvillimit të mëtejshëm pa ndërprerje të ekonomisë, të shkencës e të kulturës, domosdoshmëria e lidhjes sa më të ngushtë të organeve shtetërore me masat e popullit, kanë shtruar para partisë detyrën e zgjerimit të organizimit e të veprimtarisë revolucionarizuese të masave punonjëse në jetën e vendit. Për këtë po zhvillohet diskutim i gjallë e i frytshëm në organizatat-bazë të partisë dhe në kolektivat punonjëse rreth tezave të pleniumit të 9-të të KQ të PPSH-së.
Lufta e lëvizjes revolucionare e klasës punëtore e të masave të gjera punonjëse, përmban në vetvete ligjësi e veçori të caktuara zhvillimi. Në kushtet kur ka përmbysur rendin e vjetër, kur ka marrë pushtetin politik dhe ka ndërtuar rendin e ri socialist, të drejtimit e organizimit të veprimtarisë së saj revolucionare u dalin detyra të reja. Duke ecur me ritme të pandërprera përpara në rrugën e socializmit, asaj i duhet gjithnjë e më shumë të mposhtë vështirësi e pengesa, të përballojë kundërshtime e ndikime të huaja, të kapërcejë kontradikta e mangësi, të shmangë rrezikun e vetëkënaqësisë, të burokratizmit e të shkëputjes nga populli. Që të gjitha këto kërkojnë rritjen e rolit të masave, forcimin e kontrollit të tyre shoqëror, thellimin e demokracisë socialiste dhe luftën e vazhdueshme kundër shfaqjeve negative.
Partia jonë, duke u mbështetur në mësimet e marksizëm-leninizmit dhe në përvojën e vet të pasur revolucionare, ka ndjekur e ndjek me konsekuencë vijën e masave si një nga parimet themelore të veprimtarisë së saj. Ajo e ka parë gjithnjë popullin si krijuesin e historisë, si forcën vendimtare të revolucionit dhe të ndërtimit socialist. Pikërisht kjo vijë ka qenë një ndër burimet më të rëndësishme të lidhjeve të pathyeshme të partisë me popullin, të autoritetit të saj dhe të fitoreve të socializmit në vendin tonë.
Sot, në kushtet e reja të zhvillimit të shoqërisë sonë, vija e masave duhet zhvilluar e thelluar më tej. Kjo do të thotë zgjerim i pjesëmarrjes së drejtpërdrejtë të punonjësve në qeverisje, në drejtimin e ekonomisë, në kontrollin mbi aparatin shtetëror e ekonomik, në jetën shoqërore e kulturore. Do të thotë gjithashtu rritje e përgjegjësisë individuale e kolektive, forcim i frymës së llogaridhënies dhe i kritikës revolucionare, luftë më e vendosur kundër formalizmit, rutinizmit, shkeljes së ligjshmërisë socialiste e çdo dukurie të huaj për shoqërinë tonë.
Në këtë kuptim, diskutimi i tezave të pleniumit ka rëndësi të madhe politike e ideologjike. Ai ndihmon në sqarimin më të thellë të detyrave, në mobilizimin e ndërgjegjshëm të masave dhe në pasurimin e mëtejshëm të përvojës sonë revolucionare. Çdo komunist, çdo punonjës, çdo kuadër drejtues është i thirrur të japë mendimin e vet, të kritikojë me guxim, të propozojë rrugëzgjidhje, të marrë pjesë aktive në përmirësimin e punës dhe në forcimin e disiplinës proletare.
Vija e masave nuk është një slogan, por një metodë e tërë pune dhe drejtimi. Ajo kërkon që organet e partisë e të shtetit të dëgjojnë me vëmendje zërin e popullit, të njohin nga afër hallet, shqetësimet e kërkesat e tij, të punojnë mes njerëzve dhe bashkë me ta, të mbështeten te iniciativa krijuese e masave. Vetëm kështu revolucionarizimi i mëtejshëm i partisë dhe i tërë jetës së vendit bëhet një proces i gjallë, i ndërgjegjshëm dhe i pandalshëm.
Në kushtet kur imperializmi dhe reaksioni intensifikojnë përpjekjet e tyre për të goditur socializmin, kur propaganda borgjezo-revizioniste synon të mbjellë dyshim e hutim, ruajtja dhe forcimi i unitetit parti-popull merr rëndësi edhe më të madhe. Ky unitet forcohet jo me fjalë, por me punë konkrete, me drejtësi, me afërsi me njeriun, me luftë kundër privilegjeve e mendjemadhësisë, me respektim të ligjit dhe me vendosmëri revolucionare.
Prandaj zhvillimi e thellimi i mëtejshëm i vijës së masave është një nevojë objektive, një kërkesë e kohës dhe një garanci e fuqishme për ecjen përpara të socializmit në Shqipëri.