PARTINË DHE TËRË JETËN E VENDIT E REVOLUCIONARIZON ZHVILLIMI E THELLIMI I MËTEJSHËM I VIJËS SË MASAVE
Situata në vendin tonë është e qëndrueshme. Shqipëria krijon e përparon me klasën punëtore, me fshatarësinë kooperativiste, inteligjencien popullore, me forcat e veta.
Emancipimi i përgjithshëm është shoqëruar me revolucionarizimin e jetës së Partisë dhe me thellimin e demokracisë socialiste.
Populli dhe Partia jonë në unitet të pathyeshëm kanë punuar dhe punojnë për të begatuar më shumë vendin, për ta forcuar e revolucionarizuar më tej jetën. Në këtë kuptim, edhe vendimet e Plenumit të 9-të të Komitetit Qendror, fjala e rëndësishme e shokut Ramiz Alia u pritën me interesim të veçantë si nga njerëzit e thjeshtë, ashtu edhe nga komunistët e kuadrot. Detyrat që u shtruan në këtë forum të lartë janë të asaj rëndësie që kërkojnë mendjen, militantizmin e secilit. Çështja është si të zbatohen në praktikë. Dhe zbatimi i tyre arrihet jo me fjalë, me zotime dhe me mbledhje të shpeshta; por me punë, me kulturë e fantazi, me stil e metodë dinamike.
Një fushë e gjerë e veprimit konkret është revolucionarizimi i mëtejshëm i jetës së brendshme të organizatës-bazë të Partisë. Tashmë, ajo, siç u tha në Plenum, do të bëhet një jetë më aktive e njerëzve të thjeshtë të punës e të specialistëve. Se janë këta, që të interesuar për atë që diskutohet, do të bëjnë pyetje e sugjerime, do të nxitin debatin konstruktiv për të marrë vendime më të kontrollueshme e të zbatueshme, për t’i çuar punët e prodhimit më përpara. Në kushtet e një mjedisi me njerëz të interesuar për të kapërcyer disa praktika e metoda të vjetëruara burokratike e liberale, komunistët, kuadrot, specialistët dhe punonjësit do të bëhen më kërkues, sepse do ta ndjejnë veten para një përgjegjësie më të madhe. Edhe shtegu i pështjellimeve, i thashethemeve «u tha, pse s’u tha, ç’u bë dhe pse s’u bë?», do të mbyllet, sepse gjërat do të thuhen hapur. Në këtë mënyrë, e gjithë veprimtaria e organizatës-bazë në tërësi vihet më mirë e në vijim nën kontrollin e masave punonjëse, ndërsa në veçanti komunistët militantë, si në mendime, në organizime e në realizime konkrete, fitojnë mbështetjen e fuqishme të të gjithëve. Tani u tuj ne nuk pa se thuhet «E di vetëm organizata», por «e di organizata, e dimë edhe ne».
Që mbledhjet e hapura të realizohen me ato nivele që nënvizoi Plenumi i 9-të i KQ të Partisë, shtrohet detyra e menjëhershme të vëmendjen që strukturat organike, organizatat e aparatet të jenë sa më dinamike e të shkathëta. Edhe sukseset nuk kanë munguar. Por thekset e reja me të cilat u nyen dukje ky problem në Plenumin e 9-të, kërkojnë zhdervjelltësi, jo fushatizëm, hapa më konkretë në luftën kundër burokratizmit dhe liberalizmit. Këto masa i kërkon zhvillimi dialektik i jetës. Duke ecur në rrugën e zhvillimit të paprerë në fushën e prodhimit, të arsimit, të kulturës etj. shpesh grumbullohen edhe dobesi të rritjes. Prandaj duhet hequr ndryshku, indiferentizmi e burokratizmi nëpër organizata-bazë, të këqija këto që shfaqen e, po nuk u luftuan, arrijnë të trashen dhe dëmtojnë punën. Eshte e vërtetë që tek ne midis aparateve dhe njerëzve të thjeshtë nuk ka mur ndarës, nuk ka kontradikta. Por është fakt: në disa raste lidhjet sa më të ngushta midis tyre i pengojnë metodat e praktikat burokratike, lëshimet e ndërsjella. Mirëpo burokratizmi nuk luftohet me mjete burokratike, administrative por duke rritur rolin e masave, duke forcuar demokracinë socialiste, me forcën, me më shumë përfaqësinë e klasës punëtore. Vetë mënyra si do të zgjidhen kuadrot është shprehje e demokracisë me përmasa të gjera.
Një punë e ndjeshme është e zgjedhur apo e zgjedhur në organizatë-bazë të Partisë ndikon e rezulton drejt që klasa punëtore, masa të zgjedhë më të mirin, më të devotshmin. Mendime të kundërta do të ketë. Por ato nuk duhen politizuar. Rrahja e përplasja e mendimeve: «ky është i zoti», por «ky tjetri është më i zoti», s’ka asnjë të keqe, veç të mirës. Përmbajtjet një bashkëbisedimi të ngritë në kolektiv, pa diktim të presionit, do të dalin e zgjidhen kandidaturat më të përshtatshme.
Kuadrot tanë të emëruar apo të zgjedhur janë të devotshëm për çështjen e Partisë e të popullit. Ata militojnë kudo ku ka nevojë Atdheu. Edhe masat e ndjejnë veten në çdo kohë e në çdo fushë të veprimtarisë shoqërore si një faktor organizues, krijues e realizues me rëndësi vendimtare. Por në përputhje me emancipimin e përgjithshëm të zhvillimit frontal të ekonomisë, të kulturës, të shkencës, kuadrot e të gjitha hallkave e instancave duhet ta ndjejnë veten më shumë përgjegjës para punonjësve. Stani sotëm kërkon që koha e mandateve të disa funksionarëve të emëruar apo të zgjedhur të kufizohet. Se kështu edhe qarkullimi bëhet konkret, metodë. Është gabim të mendosh se disa kuadro «ia kanë marrë dorën» punëve të Partisë në tërësi e të popullit, ndaj janë të pazëvendësueshëm. Një kuadër e specialist, një masë punonjësish duhet të zgjedhë e të zgjedhë në mënyrë demokratike.
Plenumi i 9-të i Komitetit Qendror të Partisë kërkon nga të gjithë punë, madhë shumë punë. Komunist, kuadër, intelektual, punëtor e kooperativist revolucionar është ai që pa pritur çdo të thotë e çdo të bëjnë të tjerët, vepron menjëherë. Të mos harrojmë një gjë që do kuptuar qartë nga të gjithë: komunistët dhe kuadrot më shumë se asnjëherë i shohin masat në sy si veprojnë, si diskutojnë, si orientohen. Kërkesat, porositë e Partisë janë konkrete. Konkret duhet të jetë edhe veprimi. Çështja është që askush, kuadrotë, të mos i mendojë jashtë vetes ndikimet e burokratizmit e të liberalizmit. Përkundrazi, të veprojë si militant, si qytetar aktiv, të shpallosë hapur mendimin e tij se «mund të bëjë më shumë dhe ku mund të japë më shumë si komunist, si kuadër, duke bërë edhe autokritikë, duke nxjerrë e detyra. Po qe nevoja, ta propozojë vetë qarkullimin, lëvizjen apo lënien e detyrës. Militante është ajo organizatë partie, ai aparat e kolektiv që e lufton konceptin «prit të presim» dhe vepron për të lehtësuar administratën, propozon kandidaturat e nevojshme, vë në krye të punëve më të aftët. Përkredhjet, përkujdesjet për të mos ua prekur disav e rogat, janë anakronike. Psikologjia e frikës «kush e di ç’do të na…
të Partisë. Tashmë, ajo, siç u tha në Plenumin, do të bëhet një jetë më aktive. Partia jonë në etapa të ndryshme, e ka parë punën, revolucionarizimin e demokratizimin e saj me vëmendjen më të madhe. Me këtë synim, për të gjitha problemet e mëdha që kanë shqetësuar Partinë, është thërhequr edhe mendimi i masës. Ky mendim i çmuar ka ardhur nëpërmjet formave e praktikave të ndryshme. Por sot masës së gjerë të punonjësve i jepet mundësia të thotë më drejtpërdrejt fjalën e saj në çdo mbledhje të organizatës-bazë. Një praktikë kaq demokratike i vjel më mirë sugjerimet e propozimet për rrugë-zgjidhjen e problemeve që ngre jeta. Dhe që të mundësohet realizimi sa më i mirë i kësaj demokracie brenda në Parti, punonjësit si gjithë thnjë do të shkojnë më dëshirë në mbledhjen e hapur, jo thjesht për të shuar kureshtjen, si vizitorë. Organizatat-bazë të Partisë kanë dhe do të kenë nevojë për mendimin e pje-[?]
Në fushë të veprimit konkret është edhe Parti, punonjësit si gjithë të tjerët
...shme të të gjithëve. Tani e tutje nuk ka pse të Partisë, shtrohet detyra e menjanimit të formalizmit. Këto mbledhje kanë vlera të mëdha njohëse, edukative, sepse do të zhvillohen jo me fjalë pa fund, a për të kaluar radhën. Masat e gjera në mbledhjet e hapura informohen gjerësisht si për përvojën e mirë, për ata që realizojnë e drejtojnë njëkohësisht, për rrugët që janë ndjekur, për faktorët vendimtarë, por edhe për dobësi e të meta, për shkaqet e prapambetjes. Kështu, në unitet mendimi e veprimi, ngrihet më lart mobilizimi për zbatimin e planeve të zhvillimit ekonomik, për realizimin e çdo problemi që i intereson popullit. Thelbësore është që «mbledhjet e hapura» të rritin nivelin e informimit e të gjykimit të kthjellët, siç porositi shoku Ramiz Alia në punimet e këtij Plenumi, «një shkollë jo vetëm për komunistët, por edhe për masat punonjëse»...
Shtypi i Partisë ka munduar dhe ka tërhequr [?]cialist Marko, dhe shokë të tjerë.
(ATSH)
...shmë masat punonjëse».
Shpesh herë Partia ka munduar dhe ka tërhequr [?]...shmë masat punonjëse».
...rokratike, socialiste, me forcën, me më shumë e më kuadrot është shprehje e demokracisë më përmasa të gjera. Ajo jo vetëm do të plotësojë dëshirat, por do të verë në krye të punëve njerëz të aftë, që do të dinë të qeverisin e të përballojnë detyrat në rritje. Armatë e kuadrove tanë është e madhe. Në qoftë se dikur për të zgjedhur dhe emëruar një kuadër, do të duheshin shumë ditë, ndoshta edhe muaj, sot atë e zgjedh aty për aty kolektivi. Se në gjirin e tij ka kuadro me ose pa parti, që mund të drejtojnë me aftësi ndërmarrjen, kombinatin, institucionin, apo komitetin... Normat e Partisë do të ruhen. Partia e ka udhëhequr e do të udhëheqë si kurdoherë me kujdes politikën e kuadrit. Demokracia e masave, zgjedhja e drejtorëve, mandatet në zgjedhjet etj., tregojnë dukshëm forcën e Partisë. Por të heqësh dorë nga skemat, të cilat aty-këtu kanë bërë vend, nuk është e lehtë. Pikërisht këtu duhet vendosmëria, bi-[?] të masat punonjëse».
...nave për Panë. Të orientohesh edhe si tillë kërkoje të rinj me kualitje të shëndoshë, me përvojë dhe zotësi, do të thotë të zbatosh në praktikë një porosi të herëpashershme të Partisë, që rinia ta marrë e ta çojë më tutje stafetën e revolucionit. «Koha, situata e sotme, - nënvizoi shoku Ramiz Alia në Plenum, - nuk i durojnë qëndrimet burokratike. Atëre u duhet dhënë fund dhe sa më shpejt, aq më mirë. Ta bëjmë këtë, po të jetë nevoja edhe me ndonjë sakrificë, sepse çdo etapë e revolucionarizimit të jetës së Partisë e të vendit kërkon stilin e njëc-[?]
...marrje kanë qëndrimet, mungesa e njohjes së përvojës së re. Por të metat, dobësitë nuk janë të atyre që i kanë bërë, ato kanë arsye e shkaqe shoqërore e politike që duhen luftuar. Rrethi ynë nuk duhet të bëjë sakrifica. Se në këtë kanë mësuar dorën» punëve të Partisë, të pushtetit e të organizatave të masave. Dhe si të tillë kanë të drejtë të mbajnë për një kohë të gjatë detyrën, pavarësisht se nuk e përballojnë dot. Një kuadër i zoti nuk mund të ndenjë së punët të t’i bëjë posti, ai e vret më shumë mendjen për punën, për të përmbushur detyrimet ndaj popullit e Partisë. Të orientohesh edhe si kadrovetë më tutje stafetën e revolucionit. «Koha, situata e sotme, - nënvizoi shoku Ramiz Alia në Plenum, - kërkon stilin e njëc-[?]
...ar rokullisen, të aftët. Përkëdheljet, përkujdesjet për të mos ua prekur disave rrogat, thonë larg», është jashtë kohe.
Kuptohet, që fjala e shokut Ramiz Alia në Plenumin e 9-të nuk cenohet qoftë edhe me një diskutim, me një artikull, me një njoftim. Vendimet e këtij forumi kërkojnë studim, dhe njohësisht veprim e secilit për të zbatuar me frymë krijuese, shpejt e pa humbur kohë, për të ngritur në këmbë masën e gjerë të punonjësve, për t’i bërë ata të interesuar të plotësojnë e realizojnë detyrat e planit, t’i japin shtytje ndërtimit të socializmit e revolucionarizimit të Partisë e krejt jetës së vendit. Të gjitha këto kanë për qëllim rritjen e mirëqenies së masave punonjëse, rritjen e rendimentit e të prodhimit, furnizimin më të plotë të popullit. S’ka dyshim se fitoret e arritura do të thellohen më tej në udhëheqjen e Partisë me shokun Ramiz Alia në krye.