Shqiptarët anë e mbanë atdheut sot me gëzim po e kremtojnë 7 Marsin — Ditën e Mësuesit. Urimi i përzemërt që në çdo skaj të vendit, në qytet e në fshat, i bëhet kësaj dite, mishëron respektin e popullit tonë për mësuesit e dashur, për traditën e bukur të arsimit tonë kombëtar e socialist. 7 Nëntori, çlirimi i qytetit të Korçës, vuri në themelet e shtetit tonë të ri edhe shkollën e parë shqipe. Kjo shkollë e dritës hapi një epokë të re në përhapjen e diturisë e të kulturës, në emancipimin e popullit e të gruas shqiptare. Arsimi ynë popullor u bë bazë e fuqishme e zhvillimit të vendit dhe e rritjes së ndërgjegjes socialiste. Nga bankat e shkollës dolën breza të tërë nxënësish e studentësh, kuadro të shumtë të ekonomisë, të kulturës e të mbrojtjes, bij e bija të denjë të popullit tonë. Në të gjitha vitet e pushtetit popullor mësuesi shqiptar ka qenë luftëtar i vijës së Partisë, edukator i brezit të ri me ideale të larta atdhetarie, pune e humanizmi. Ai ka përballuar me nder detyrat e mëdha që i ka caktuar populli dhe Partia. Për arritjet në fushën e arsimit flet qartë rrjeti i gjerë i shkollave të të gjitha kategorive, përfshirja e plotë e fëmijëve në arsimin tetëvjeçar, zgjerimi i mesëm e i lartë, rritja e cilësisë së mësimit dhe lidhja e tij me jetën e me prodhimin. Mësuesit tanë punojnë me përkushtim për edukimin komunist të rinisë sonë, për ta bërë shkollën gjithnjë e më të lidhur me kërkesat e kohës e të zhvillimit socialist. Në këtë ditë të shënuar populli ynë u shpreh mirënjohje mësuesve veteranë dhe brezit të ri të arsimtarëve, të cilët me devotshmëri i shërbejnë çështjes së dritës e të dijes.