KUR DISKUTON PËR HOXHASHTIN, NUK MUND TË LËSH MËNJANË TRANSPORTIN E PËRDENDUAR
TEMA NGA PLENUMI I 9-të
Këtu diskutimi e vuri në qendër transportin, që në rrethin e Hoxhashtit mbart një pjesë jo të vogël të mallrave të ndërmarrjeve. Siç u tha në plenumin e 9-të, njëri ndër preokupimet e vazhdueshme për zbatimin më shpejt e më mirë të detyrave ka qenë rritja e shkallës së organizimit dhe disiplinës në veprimtarinë e transportit. Për kërkuesit e transportit, të cilët janë jo të paktë, gjendja shpesh ka lënë për të dëshiruar.
Kështu në Hoxhasht, në N[?], u theksua se, pavarësisht disa përmirësimeve të kohëve të fundit, transporti nuk po e kryen sa duhet misionin e vet. Numri i automjeteve dhe i mjeteve të tjera të transportit nuk është i mjaftueshëm, por edhe përdorimi i tyre nuk ka qenë gjithnjë në nivelin e kërkuar. Në disa raste automjetet kanë qëndruar pa punë, ndërsa në raste të tjera janë nisur me ngarkesë të pjesshme.
Në diskutim u kërkua që ndërmarrjet të hartojnë më mirë planet e dërgesave, të bashkërendojnë veprimet me sektorët e transportit dhe të shmangin lëvizjet e kota. U fol edhe për disiplinën e shoferëve, për kujdesin teknik ndaj mjeteve dhe për nevojën që riparimet të kryhen në kohë.
Përmendën gjithashtu edhe mungesat në furnizimin me pjesë këmbimi, gjë që e vështirëson mirëmbajtjen e automjeteve dhe ndikon në uljen e koeficientit të shfrytëzimit. U theksua se çdo mjet transporti duhet të jetë në lëvizje sipas grafikut dhe se drejtuesit duhet të ushtrojnë kontroll më të rreptë për zbatimin e detyrave.
Në përfundim u nënvizua se kur diskutohet për Hoxhashtin, nuk mund të lihet mënjanë transporti, sepse ritmi i punës në prodhim e në qarkullimin e mallrave lidhet drejtpërdrejt me të.
Shëmbëllimi i ndërtuesve
MAT
Në aparencë me gjerat e brendshme nuk qe vënë re se viti i ri kishte nisur me ritme të mira në sektorin e ndërtimit. Nga vetë mjediset e punës dhe nga zëri i njerëzve kuptohej se ndërmarrja kishte hyrë në një periudhë tjetër.
Përfaqësuesit e saj pohonin se në ditët e para të tremujorit u dukën shenjat e para të përmirësimit. U shtua kujdesi për organizimin e punëve, u vunë në lëvizje brigada të ndryshme dhe u siguruan materialet kryesore për vazhdimin e objekteve. Kështu u krijua besimi se tremujori i parë do të mbyllej me rezultate të kënaqshme.
Sipas të dhënave të para, u realizuan disa prej zërave të planit, megjithëse jo pa vështirësi. Ndërtuesit e Matit e nisën 3-mujorin më hap të mbarë.
(Foto: N. Nikolla)
Ballafaqimi i fryshëm në treg
PËRMIRËSIM MJESHTAL
Përmirësimet nuk po mungojnë në treg dhe kjo po shihet më qartë në disa qendra të vendit, ku tregtarët e prodhuesit po bashkëveprojnë më mirë për t’u përgjigjur kërkesave të blerësve. U vu re se në treg po paraqiten mallra më të shumta dhe më të përshtatshme me stinën, ndërsa kujdesi për paraqitjen dhe cilësinë është shtuar.
Në disa pika shitjeje u tha se kërkesat e popullsisë po vlerësohen më seriozisht. Furnizimi me prodhime bujqësore dhe me artikuj të përdorimit të përditshëm është bërë më i rregullt. Po kështu janë marrë masa për shmangien e mungesave të panevojshme dhe për përmirësimin e shërbimit ndaj blerësit.
Megjithatë, mbeten ende kërkesa për një organizim më të mirë të transportit dhe të shpërndarjes, në mënyrë që tregu të jetë më i qëndrueshëm gjatë gjithë javës. U nënvizua se ballafaqimi i fryshëm në treg duhet të shoqërohet me përgjegjësi më të madhe nga të gjitha hallkat.
Disa kolektiva halojnë mësigarizimin
- KUKËS
Për takimin e vogëlza këtë Akti [ ? ] pohohej se disa kolektiva të prodhimit industrial e të ndërtimit kishin shfaqur luhatje në zbatimin e detyrave. U vu në dukje se në disa ndërmarrje ritmet e punës nuk kanë qenë të njëjta në të gjitha repartet dhe se mosrealizimet në një hallkë kanë sjellë pasoja edhe në hallka të tjera.
Megjithatë, në analizat e fundit u theksua se ka rezerva të pashfrytëzuara dhe se me një organizim më të mirë mund të arrihen rezultate më të larta. Përfaqësues të kolektivave kërkuan përgjegjësi më të madhe, ndjekje të përditshme të planit dhe masa më të rrepta ndaj shkeljeve të disiplinës.
U kërkua gjithashtu që përvoja e kolektivave më të mira të bëhet pronë e të gjithëve. Në këtë mënyrë, thanë pjesëmarrësit, do të shmanget halimi i mësigarizimit dhe puna do të ecë më me siguri.
Që të ritmon kalo arritja
- GJIROKASTËR -
Janë për vlerësuar përpjekjet në disa sektorë të këtij rrethi ku rezultatet e para të tremujorit kanë qenë inkurajuese. Në bujqësi e në shërbime, por edhe në sektorë të tjerë, është vënë re se kolektivat po punojnë me më shumë ritëm e kërkesë ndaj vetes.
Nga të dhënat e para rezulton se disa tregues të planit janë përmbushur, ndërsa në disa drejtime ka ende mangësi. U tha se duhet të shtohet kontrolli, të forcohet bashkëpunimi ndërmjet sektorëve dhe të përmirësohet ndihma nga specialistët.
Pjesëmarrësit në diskutim nënvizuan se arritja e ritmit të qëndrueshëm kërkon jo vetëm angazhim, por edhe një drejtim më të saktë të proceseve të punës. Kështu, ritmi mund të kthehet në arritje të qëndrueshme.
Gratë i afrojnë njerëzit në parkun e madh të Tiranës?
Kronikë e një të diele
Qe në orët e para të ditës grupe njerëzish nisën të dukeshin në shëtitoret e parkut, të tërhequr prej motit të mirë dhe qetësisë së së dielës. Të rinj, familje me fëmijë, por edhe moshat e tjera, shijonin lëvizjen, bisedat dhe gjallërinë e kësaj hapësire çlodhëse.
Në vende të caktuara dalloheshin grupe vajzash e grash që, me praninë dhe gjallërinë e tyre, tërhiqnin vëmendjen e kalimtarëve dhe krijonin një atmosferë më të çlirët. Njerëzit afroheshin, ndaleshin, shkëmbenin fjalë e vështrime. Dukej sikur vetë parku merrte një ritëm tjetër.
Por kronika e së dielës nuk mbetet vetëm te pamja. Ajo sjell edhe nevojën që ky mjedis të ruhet më mirë, të pastrohet rregullisht dhe të ketë më shumë kujdes në shërbimet publike. Parku i madh i Tiranës mbetet një nga vendet ku njerëzit kërkojnë pushim e afrim me njëri-tjetrin.
(Foto: L. Lila)
Rrugët më të zgjidhin problemin kosovar
Sovra nga 5 a 3 [ ? ]
Në këtë pjesë paraqitet një shkrim i përkthyer ose i ribotuar, ku trajtohen zhvillime që lidhen me problemin kosovar. Teksti thekson se zgjidhja nuk mund të vijë nga rrugë të ngushta apo të dhunshme, por nga një qasje politike më e gjerë, që merr parasysh të drejtat e popullsisë dhe nevojën për stabilitet rajonal.
Autori ndalet te përgjegjësitë e faktorëve të ndryshëm politikë, te roli i opinionit publik dhe te nevoja që tensionet të mos acarohen më tej. Në vijim nënvizohet se çështja kërkon urtësi, dialog e vendosmëri për të shmangur pasoja më të rënda.
Në fund jepen disa vlerësime për rrugët që mund të çojnë drejt zgjidhjes, duke nënvizuar se problemi kosovar është i ndërlikuar dhe nuk pranon receta të thjeshta.