VENDIMET E PLENUMIT TË 9-të TË KQ TË PARTISË Për afro tre muaj me radhë opinioni ynë shoqëror ndjek e diskuton gjerësisht vendimet e Plenumit të 9-të të Komitetit Qendror të Partisë. Përmasa e problemeve që ngrihen, këndvështrimi e rrugët për zgjidhjen e tyre i japin këtij Plenumi një rëndësi të veçantë që ka të bëjë me të sotmen e të ardhmen. Po çfarë është arritur? Shumë apo pak kemi bërë? Për ata që janë mësuar me punë rutinë, të zakonshme, është bërë shumë, bile punë e lodhshme. Për ata që vendimet e këtij Plenumi vazhdojnë akoma t’i nënvizojnë rresht për rresht, mund të themi se është fillimi i një pune të madhe që na pret. Kjo ka të bëjë, së pari, me një rritje cilësore të punës së Partisë, me të gjitha fushat e jetës e të zhvillimit, ekonomik e shoqëror. Tema e revolucionarizimit dhe e demokratizimit të jetës së vendit, dëgjimi dhe zbatimi i vijës së masave ka qenë pikëmbështetje e hershme në të gjitha dokumentet e Partisë, që me nënshkrimin e tyre të parë nga shoku Enver Hoxha. Ajo në kohë e periudha të ndryshme ka fituar tipare të reja. Plenumi i 9-të në këtë drejtim bën një hop të madh përpara me kërkesa në rritje. Është zotësi e kuadrove dhe njerëzve tanë që të kuptojnë esencën e këtyre kërkesave, të thellohen e me mendçuri e vendosmëri të ecin me hapin e kohës. Organizata - bazë është themeli i Partisë. Vendimet e Plenumit të 9-të jo pa qëllim e venë theksin te domosdoshmëria e revolucionarizimit dhe e demokratizimit, në radhë të parë, të vetë organizatave - bazë, të komunistëve. Po si po ecet? Përgjigjet disa herë për të ngritur dukka në organizatë, janë bërë në kohë, ata ta ndjejnë veten të barabartë me kolektivin, kokëulur e të sakrifikojnë, të vëmendshëm e humanitarë. Ky është militantizmi i komunistëve, ky raporti Parti - masë, komunistë - kolektiv. Këtu e kanë forcën e perspektivën e tyre edhe vendimet e Plenumit. Çdo etapë e revolucionarizimit të jetës së Partisë e të vendit kërkon stilin e njerëzve të vet. Këtë stil duhet ta gjejmë, në radhë të parë, tek organizatat-bazë, te komunistët. Respektimi i mendimit të masës, i asaj që është bartëse e progresit, është sot temë e ditës dhe e kohës. Në këtë kuptim asnjë vendim me rëndësi, në fushën e zhvillimit e të ecjes përpara, nuk mund të quhet i plotë dhe i menduar pa u nënshtruar gjykimit të masave. Në pak dekada vendi ynë ka përmbysur raporte të pakrahasueshme në zhvillimin e industrisë, të bujqësisë, të artit e kulturës. Bashkë me këto është rritur edhe një plejadë e madhe kuadrosh, specialistësh e drejtuesish. Sot në një kombinat apo në një institucion të madh ka më shumë punonjës të kualifikuar e me arsim të lartë sesa kishim dikur një rreth i tërë. Pra, tani ka shumë njerëz të ditur e të zotë, ku në të gjitha forumet e Partisë e të shtetit, deri në Kuvendin Popullor, në qeveri e në organizatat e masave mund të zgjidhen më të mirët e të mirëve, njerëz me partishmëri e të besuar, të aftë e të vendosur, duke zbatuar kështu edhe vendimin për kohëzgjatjen e qëndrimit në një vend. Por askund zëri i demokracisë nuk ndihet më drejtpërdrejt, sesa në zgjedhjen e drejtuesve dhe përgjegjësave direkt në kolektivat e punës. Prandaj, ashtu siç porosit Plenumi, kandidatët që do të propozohen nga mbledhja për postet drejtuese, të dalin para zgjedhësve e të parashtrojnë platformën e punës së ardhshme, ku i mbështeten mendimet e tyre për të çuar përpara prodhimin apo punën krijuese. Pas kësaj t’i themi «urdhëro edhe voto e punë të mbarë». Por këto rregulla nuk iu shkojnë për shtat disa koncepteve burokratike që vijnë edhe nga «predisumet e mbledhjeve» e ku jo vetëm ndërhyjnë pa të drejtë, por influencojnë e bëjnë presion që të zgjidhen në drejtim njerëz që kanë më tepër njohjen e bekimin e tyre, megjithëse nuk kanë ndonjë reputacion para opinionit shoqëror, bile në disa raste janë jo vetëm pa kualifikimin e nivelin arsimor, por edhe pa ndonjë perspektivë apo mundësi përparimi në të ardhmen. Nga ana tjetër, në mjaft raste po ngurrohet për të lëvizur drejtues e përgjegjës që jo më pesë e dhjetë vjet ruajnë një karrige, por kanë kapërcyer edhe të pesëmbëdhjetat. Edhe në këto raste shokët nga «presidiumi» vrapojnë të nxjerrin kartën e rastit të veçantë, që po qe se e do kolektivi, drejtuesit mund të rrinë edhe jashtë kritereve. Dhe këto raste të veçanta ata janë gati t’i paraqesin si rregulla. E drejta e kolektivit duhet respektuar edhe për rastin e veçantë, ama edhe qarkullimin e kuadrit ta vlerësojmë, ashtu siç e përcakton vendimi i Plenumit. Sidoqoftë, njerëzve të zotë, edhe pas kohës së qenies në drejtim nuk u mbyllet rruga, bile vetë kolektivi me bindje të plotë do t’i rekomandojë për vende të tjera me peshë pune e krijimtarie. Plenumi këtyre dobësive edhe të përsëritura, u thotë «ndal!». Veç kjo nuk mund të arrihet me riparime të pjesshme, siç është thirrur dendur edhe në të kaluarën, ku në disa raste janë shkurtuar njerëzit në një zyrë e janë ngdhirë në një tjetër, apo kanë ndryshuar thjesht sekretorët, degët e ndonjëherë edhe vetëm katin. A mos do të ishte më mirë që ky problem, pasi të studiohej mbi bazën e ngarkesës efektive të administratës, shokëve nëpunës apo ekonomistë, inxhinierë, teknologë etj., që dalin të «lirë» t’u thuhet: «Këtu keni këtë bazë materiale, këtu keni makinerinë e mekanizmat e shpërndarë kudo e të pa vëna në punë. Urdhëroni, krijoni sektorë, linja prodhimi apo edhe deri ndërmarrje me llogari më vete, duke vendosur vetë për shumën më gjera, që nga prodhimi e deri tek pagat e numri i punëtorëve». Kjo punë që duhet të ketë karakter të përhershëm e të jetë shumë të përhershëm që të zbatohet në jetë, do seriozitet, zgjuarsi, fantazi e guxim, sepse ata që nuk duan telashe nëpër këmbë e dhe njëqind shtigje po u tregove të gjitha janë në gjendje t'i mbyllin. SOъKRAT NDREÇKA Organizata - - bazë, të komunistëve. Po si po ecët? Përpjekjet disa herë për të ngritur dikka rolin e organizatës e të komunistëve në sytë e kolektivët, që merr pjesë në mbledhjet e hapura, nuk e shpëton dot punën rutinë që bëhet në disa raste e, aq më keq, kur ecet me mendimin se kaq kemi mundësi të e kështu do të shkojë kjo punë. Edhe shqetësimet që u ngritën në fillim, se cilët do të vijnë në mbledhje, ku do të gjenden sallat për tërë kolektivin, si do të veprohet po të jetë puna në mbledhje ndonjë ngatërrestar etj., gradualisht po fashiten, por për fat të keq në mjaft raste organizatat - bazë bëjnë punën e zakonshme: të mësuarit e rutinë, zgjaten në diskutime me probleme të dorës së dytë, rrinë në mbledhje me orë të tëra deri në mesnatë. Komunistët, në këto raste, duhet ta dinë se njerëzit s'kanë kohë për të humbur. Secili që mban teserën e Partisë duhet ta ketë të qartë se vendimet e Plenumit të 9-të kërkojnë një organizatë - bazë cilësore, që të dalë nga faqet e ngushta të procesverbaleve, me komuniste që t'i prijnë karvanit, që t'u thonë mase: «Ejani me ne, jo: nisuni se erdhëm», dhe, në të njëjtën kohë. Organizata - - por për fat të keq në mjaft raste organizatat - një organizatë - procesverbaleve, me komunistë e të mirëve, njerëz me partishmëri e rë askund zëri i demokracisë nuk ndjehet më drejtpërdrejt, se sa ndërmarrjeve apo të institucioneve. Puna e deritanishme mund të themi ka dhënë rezultate të mira. Aty ku kriteret janë zbatuar drejt e me pjekuri, diskutimet kanë qenë të zjarrta e të argumentuara. Njerëzit që kanë dalë në drejtim janë peshuar me seriozitet e përgjegjësi. Por krahas kësaj, duhet pranuar se «hijet» burokratike nuk i kanë lëshuar e nuk i lëshojnë lehtë, «qitapet e vjetëruara nga koha» e nuk i rra- llojnë porositë që të kihet më tepër kujdes; se mos na dalin në drejtim njerëz me pak njohje, për të cilët s'ka shumë të dhëna, e nuk u njihen aftësi etj. Këto përkujdesje e poza burokratike, kanë më tepër qëllim të mos u ikin nga sfera e influencës drejtuesit që do t'u vlejnë atyre në ditë të mira e të këqija. Në fund të fundit, ata që nuk u çelin rrugë proceseve të demokratizimit të mëtejshëm të Partisë e të jetës së vendit, tremben se mos u rrëshqasin postet. As konceptet e përpjekjet e disa karrieristëve, që si thua «sot unë e nesër ti në këtë karrige», nuk duhet të lejohen të manipulojnë kolektivin. Më sakt është: para pjesëmarrësve të paraqiten kriteret, të zbatohet vendimi në mënyrë të drejtë e të besueshme. Në procesin e revolucionarizimit e demokratizimit, vend të veçantë ka edhe procesura e zgjedhjeve. S'ka dyshim se diskutimi i hapur dhe votimi i fshehtë u përmbahet më mirë parimeve të drejtësisë. Por edhe këtu nuk mungojnë rastet e nxjerrjes krye të interesuarve për manipulime. Kjo në disa raste paraqitet, me gjoja vështirësi praktike të realizimit të votimit apo: u thanë fjalë kaq të mira për drejtori sa nuk i zë as kutija e votimit. Pa le në disa raste, kur nuk mungojnë edhe servilët e interesaxhinjve, të cilët ngrihen të parët e mbushin me lëvdata tavolinën e mbledhjes së presidiumit për drejtorin e pastaj me besim se po thonë ndonjë gjë të madhe, propozojnë që votimet të bëhen të hapta. Këta «lëmoshëpritës» depozitojnë kështu tek eproti bamirësi-në e se nesërmes. Kjo praktikë gjoja e të shtruarit në kolektiv, po ndiqet dendur edhe për miratimin e vajtjes jashtë shtetit për specializime me afatë të ndryshme. «Unë të propozoj ty, shoku drejtor, kurse ti më nxirr rris-kun në krahun tjetër». Në vendimet e Plenumit të 9-të shtrohen probleme të mëdha të kullimin me peshë pune e krijimtarie. Vendimet e Plenumit të 9-të për revolucionarizimin e demokratizimin e jetës së vendit, qëllimin kryesor në thelbin e tyre e kanë në çuarjen përpara të forcave prodhuese e krijuese jo me rrugë të zakonshme, jo me ngathtësi e letargji burokratike, por me impulset e reja e të fuqishme që kërkon socializmi. Shoku Ramiz Alia ka theksuar se sot kemi nevojë për punën e mendjen e të gjithëve, pra për një mobilizim total që nëpërmjet revolucionarizimit e demokratizimit të jetës së vendit të rritim forcën e atdheut, të realizojmë planet në fushën e prodhimit e të rritjes së mirëqenies, të mbrojmë e sigurojmë lirinë e pavarësinë. Partia nuk punon me fushata. Gabohen ata që presin plenum në 10-të për të mbyllur kapitullin e të 9-tit. Vendimet e Plenumit të 9-të janë tepër të rëndësishme për të sotmen e të ardhmen e ato do t'i zbatojë deri në një populli me Partinë.

INFORMACION NGA FUSHATA E MBJELLJES Brigada e 3-të perimore që drejtohet nga Rifat Kaso në NB «Mustafa Kaqaci» të rrethit të Kërujës është zotuar që planin e prodhimit për eksport ta realizojë 110 për qind dhe për këtë po punon çdo ditë. (Foto: A. Bodinaku - ATSH) Brigada e 3-të perimore që drejtohet nga Rifat Kaso në NB «Mustafa Kaqaci» të rrethit të Kërujës është zotuar që planin e prodhimit për eksport ta realizojë 110 për qind dhe për këtë po punon çdo ditë. (Foto: A. Bodinaku - ATSH)

Mbjellja e pambukut ka hyrë në fazën më të rëndësishme, kërkohet plotësimi i grafikëve të planifikuar. Janë mbjellë rreth 1 mijë ha në shkallë rrethi. Zëtimi është që brenda 25 prillit të përfundojë kjo detyrë në të gjithë sipërfaqen prej 5187 ha. A do të realizohet? Në kooperativën e Kashtëbardhës është mbjellë deri tani mbi 70 për qind e sipërfaqes. Sektori që drejtohet nga Remzi Mu-llai e përfundoi mbjelljen. E sollëm këtë shembull për të treguar se nuk mungon përvoja e mirë. Edhe në ekonomitë e tjera, si në Krutje, Gërmenj, Kryekuq etj. po realizohen grafikët, duke zbatuar të gjitha kërkesat teknologjike të bimës. Çdo proces drejtohet nga specialistët. Por ka edhe ekonomi, si: Gorreja, Bubullima, NB e Çermës etj. që nuk kanë filluar ende nga mbjellja. Detyra ishte dhënë që brenda marsit të mbillej 32 për qind e sipërfaqes në shkallë rrethi: Jemi 1 në prill. Ç’pritet? Mbjellja është njëra anë. Po për mbirjen ç’masa janë marrë? Temperaturat disi të larta e kanë bërë më të ndjeshme ujitjen për të siguruar mbirjen. Ujitja me rrjedhje të lirë është shtrirë në të gjitha ekonomitë dhe brigadat që kanë pambuk. Po shfrytëzohen me kursim burimet ujore me qëllim që të mos ndjehet mungesa e lagështisë në çdo fazë të zhvillimit të bimës. SOKRAT NDRECKA

- ELBASAN - Është parashikuar që mbjellja e misrit të përfundojë dy javë më shpejt se viti i kaluar. Ndërkohë kooperativat bujqësore të Rasës e Dragotit dhe NB-ja e Peqinit, që këto ditë e përfunduan mbjelljen e tij dhe tani kryejnë ujitjen, nivelimin dhe rrëzimin e ngastrave. Në përfundim të detyrës janë e- dhe Shirgjani, Gjergjani, Trojasi, Pajova, Klosi etj. Grafiku ditor nga 90 ha arrin 95-100 ha. Veç tejkalimi i grafikut u takon vetëm disa ekonomive, kur ka të tjera që ose nuk kanë nisur fare nga mbjellja, ose janë në hektarët e parë. Kooperativa e (Vijon në faqen 2)

- DURRËS - Nën punët e shumta në bujqësi spikat edhe mobilizimi për mbjelljen e fasuleve. Masat për këtë u morën me kohë, duke e vlerësuar këtë bimë dhe mbjellja u ndoq me përgjegjësi hap pas hapi. Duke punuar me aksion, të gjitha ekonomitë bujqësore, përveç Jubë - Sukthit, e përfunduan mbjelljen e fasuleve në kohë. Ky është një sukses që do shoqëruar me masa të tjera, që të sigurohet edhe prodhimtaria sa më e lartë. Thatësira e zgjatur ka vështirësuar mjaft mbirjen. Për këtë po luftohet me të gjitha mjetet për ujitjen. Po shfrytëzohen impiantet dhe vende - vende ujërat me rrjedhje të lirë. Punë të mirë po bëjnë sidomos kooperativat bujqësore të Kryevidhit, e Spaneshtit, që kanë edhe sipërfaqet më të mëdha me këtë bimë, të Lekajt, Maminasit etj. Megjithatë është e nevojshme që të shfrytëzohen në maksimum çdo burim ujor për të siguruar mbirjen e plotë të fasuleve.

Kryetari i Presidiumit të Kuvendit Popullor të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, shoku Ramiz Alia, priti dje ambasadorin e jashtëzakonshëm dhe fuqiplotë të Republikës së Filipineve në Republikën Popullore Socialiste të Shqipërisë, Hose Fernandez, i cili paraqiti letrat kredenciale. Në ceremoninë e dorëzimit të letrave kredenciale merrnin pjesë ministri i Punëve të Jashtme Reis Malile, sekretari i Presidiumit të Kuvendit Popullor Sihat Tozaj, drejtor në Ministrinë e Punëve të Jashtme Bashkim Dino dhe të tjerë. (ATSH)

Kryetari i Presidiumit të Kuvendit Popullor të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, shoku Ramiz Alia, priti dje ambasadorin e jashtëzakonshëm dhe fuqiplotë të Rumanisë në Republikën Popullore Socialiste të Shqipërisë, Gheorghe Miku, i cili paraqiti letrat kredenciale. dhe fuqiplotë të Rumanisë në Republikën Popullore Socialiste të Shqipërisë, Gheorghe Miku, tjerë. (ATSH)

Për 6 ditë me radhë, në shtëpinë e pushimit të pionierëve të Enverit «Qemal Stafa» dhe në mjediset e tjerë sportive të qytetit të Durrësit, u zhvilluan finalet e spartakiadës së 27-të kombëtare të pionierëve të Enverit. Në këtë veprimtari të forcave e tyre në 7 lloje sporti si, në atletikë, gimnas­tikë, shah, ping-pong, futboll, volejboll dhe basketboll 1800 sportistë të vegjël nga rrethe të ndryshme të vendit. Ndërmjet e garat u zhvilluan me rivalitet e cilësi të lartë sportive, ku u evidentuan ekipet dhe individët më të dalluar. Sportistët e vegjël të rrethit të Durrësit, të cilët zunë vendet e para si për djem ashtu edhe për vajza, merituan kupën e spartakiadës. Vendin e dytë e merituan sportistët e «Partizanit» dhe vendin e tretë ata të rrethit të Vlorës. (Sipas ATSH-së)

MJE NGA NGJARJET NDËRKOMBËTARE TË DITËS Mbajtja e një forumi ndërkombëtar në Amsterdam pati në qendër të tij procesin e ribashkimit gjerman. Duke folur për aspektet kryesore të ribashkimit, kryeministri i RD Gjermane, Hans Modrov, kërkoi vëmendjen se ky bashkim duhet të jetë një proces demokratik dhe pjesë e pandarë e integrimit të Përgjithshëm në Evropë. Ekziston nevoja që ky hap të bëhet duke respektuar interesat e të gjitha shteteve të tjera. Modrovi e shikon, gjithashtu drejtë dhe të nevojshme, që Polonia të marrë pjesë në bisedimet për aspektet e jashtme të ribashkimit që do të zhvillohen dy Gjermanitë dhe katër Fuqitë Fituesë të Luftës së Dytë Botërore deri sa në këto bisedime do të përfshihet edhe problemi i kufijve polakë. Për kryeministrin e RD Gjermane paralajmëroi se fjala e bashkimit të dy Gjermanive dhe sotme gjermane dhe më pas arritjen e një traktati të ratifikuar nga të dyja këto shtete. Ai shtoi se e mbështet statusin e një asnjanësie politiko - ushtarake për Gjermaninë, e cila bën pjesë në sistemin e sigurimit evropian. Sipas tij, kjo tërheq trupat e huaja ushtarake duhet të largohen nga Gjermania deri në vitin 1991.

Organizata - bazë është themeli i Partisë. Vendimet e Plenumit të 9-të jo pa qëllim e venë theksin te domosdoshmëria e revolucionarizimit dhe e demokratizimit, në radhë të parë, të vetë organizatave - bazë, të komunistëve.