Momente që po kalon vendi ynë janë të atilla që ia kërkojnë kontributin çdo shqiptari, çdo atdhetari të ndershëm. Veçanërisht populli pret në këto momente prej Partisë së Punës e cila duke e reformuar veten e drejton moral për të qenë bartëse e progresit. Partia e Punës e ka shpallur qartë në programin e saj elektoral se do ta rinovojë vetveten për t’iu përgjigjur detyrave të kohës. Veçse një gjë duhet të jetë e qartë për këdo: rinovimin nuk mund ta bëjnë veç një grusht njerëzish në aparatin e Komitetit Qendror të Partisë apo në aparatet e Komiteteve të Partisë të rretheve, të predispozuar e të sado të përcaktuar qofshin këta. Rinovimi i Partisë si një domosdoshmëri urgjente është e duhet të jetë çështje e gjithë komunistëve që nga ai më i thjeshti. Pikërisht pse është një çështje e të gjithëve edhe veprimtaria teorike e praktike për ta realizuar këtë rinovim duhet t’i përfshijë të gjithë. Mjaft më me fantazi nga zyrat, mjaft më me ide e disi me njerëzve me «tru special» që shartojnë e punëtorin e jetesën e tyre e kanë shfrytëzuar vetëm për evidencave e raportimeve burokratike se sa nga kontaktet e gjalla e të drejtpërdrejta me ta. Po ço të thotë që të përfshihesh e gjithë partia në rinovimin e vetvetes? Do të thotë që ne mbledhjet e organizatave të Partisë të bëjmë të hapur pyetjen: ç’men-doni o vëllezër, si ta përterijmë Partinë, si t’i braktisim dogmat e postulatet? Me siguri do të vëlonjë mendimet. Por, do të ketë ndoshta edhe nga ata që do të heshtin, do të ketë nga ata që do të tregohen indiferentë, siç mund të ketë edhe nga ata që duke patur frikë nga ndryshimet, nuk shprehen dot nga e vërteta. Ata që nuk përfshihen në këtë «qarkullim» të madh të gjakut të Partisë, mund edhe të mblidhen jashtë radhëve të saj si «eliza të atrofizuara». Të tjerë bij e bija të popullit do ta mbushin Partinë me gjak të ri, jo thjesht pse janë të rinj në moshë, por se me bindjet e tyre do ta nxit-ratojnë e zbatojnë programin e Partisë. Sigurisht rinovimi i Partisë së Punës së vjetër ka hyrë në vitin e 50-të të saj nuk është një gjë e lehtë. Rinovimi përfshin konceptet e struktura, teori e praktika. E këto nuk bëhen as në një ditë as në një muaj, nuk realizohen as vetëm duke lëshirë me «gomën e lapsit» gjithçka. Por një gjë du-ket sheshit si nevojë urgjente; ajo që duhet mohuar sot s’ka pse të varritet për nesër, ajo që do mbajtur si vlerë e Partisë duhet pohuar po sot me forcë; pa lënë asnjë forcë tjetër politike ta nëpërkëmbë. Kjo është dialektika e rinovimit, është mëseja dialektike. Ajo vepron në të gjitha qelizat e shoqërisë sonë dhe për të mirë të saj është në palcë të programit elektoral të Partisë. Realist rinovimi ka filluar; po lehtësohen aparatet e Partisë. Kjo është pozitiv - një hap konkret e si vetë Partia haqë dorë nga strukturat të rënda burokratike. Por edhe në këtë fushë ende ka hezitime: «Ku do të shkojë ik-si e ku do të shkojë ypsiloni». Asnjë recetë nuk mund të japim, veçse diçka është krejt e qartë: njerëzve do t’u vinte mirë që ik-si sin dhe ypsilonin t’i shihte në ato punë që janë të zot’i bëjnë, aty re nuk do ta bënte fare për shtër-vje se si bie fjala një instruktor apo ndoshta edhe një sekretar Komiteti Partie, në bazë të përgatitjes që kanë, të punojnë deri e duhe punët e thjeshta në profesionin e tyre. Nga ana tjetër e drejta morale e Partisë për të qenë bartëse e progresit nuk mund të shkëputet kurrsesi nga distancimi me privilegjet që kanë gëzuar e gëzojnë ende disa kuadro partiake. Kur njerëzit e thjeshtë, rrijnë nëpër radhë për të blerë mallrat ushqimore, është me të vërtetë e pafalshme që disa zyrtarë partitakë nuk u bien të shkurtër, siç i gjenë këto mallra me loj-loji mënyrash. Po t’jepesh të rinj në moshe, por se me bindjet e tyre do ta nxit-ratojnë e zbatojnë programin e Partisë. Sigurisht rinovimi i Partisë së Punës së vjetër ka hyrë në vitin e 50-të të saj nuk është një gjë e lehtë. Rinovimi përfshin koncepte e struktura, teori e praktika. E këto nuk bëhen as në një ditë as në një muaj, nuk realizohen as vetëm duke lëshirë me «gomën e lapsit» gjithçka. Por një gjë duket sheshit si nevojë urgjente; ajo që duhet mohuar sot s’ka pse të varritet për nesër, ajo që do mbajtur si vlerë e Partisë duhet pohuar po sot me forcë; pa lënë asnjë forcë tjetër politike ta nëpërkëmbë. Kjo është dialektika e rinovimit, është mëseja dialektike. Ajo vepron në të gjitha qelizat e shoqërisë sonë dhe për të mirë të saj është në palcë të programit elektoral të Partisë. Realist rinovimi ka filluar; po lehtësohen aparatet e Partisë. Kjo është pozitiv - një hap konkret e si vetë Partia haqë dorë nga strukturat të rënda burokratike. Por edhe në këtë fushë ende ka hezitime: «Ku do të shkojë ik-si e ku do të shkojë ypsiloni». Asnjë recetë nuk mund të japim, veçse diçka është krejt e qartë: njerëzve do t’u vinte mirë që ik-si sin dhe ypsilonin t’i shihte në ato punë që janë të zot’i bëjnë, aty re nuk do ta bënte fare për shtër-vje se si bie fjala një instruktor apo ndoshta edhe një sekretar Komiteti Partie, në bazë të përgatitjes që kanë, të punojnë deri e duhe punët e thjeshta në profesionin e tyre. Nga ana tjetër e drejta morale e Partisë për të qenë bartëse e progresit nuk mund të shkëputet kurrsesi nga distancimi me privilegjet që kanë gëzuar e gëzojnë ende disa kuadro partiake. Kur njerëzit e thjeshtë, rrijnë nëpër radhë për të blerë mallrat ushqimore, është me të vërtetë e pafalshme që disa zyrtarë partitakë nuk u bien të shkurtër, siç i gjenë këto mallra me loj-loji mënyrash. Po t’jepesh

- Fragmente nga letrat në redaksi - Është meritë e PPSH-së që po ecim drejt Evropës Proceset e demokratizimit të jetës së vendit, e them me bindje të plotë, janë një hap i madh cilësor që e ka ndërmarrë PPSH, e cila po lufton në çdo drejtim që shteti ynë të ecë me hapin e kohës drejt Europës së qytetëruar. Mirëpo ka shumë fjalë e komente o demokratizimi i vendit, të drejtat e njeriut, etj., - si kusht themelor e i domosdoshëm, roli dhe rezultati i Kartës së Helsinkit, i ndryshimeve në vend e tjera të Lindjes si dhe të tjera slogane, duke mohuar atë që është vetë populli shqiptar bashkë me Partinë që u lind e u rrit nga ky popull, për ndërtimin demokratike e jo ndikimi i jashtëm. Mendoj se edhe për vështirësitë e mëdha të ekonomisë të vendit që po hasen dhe jetojmë sot, du-het të bëhet së kotë nuk kalohen me fjalë boshe e lart, por me punë vetëmohues e mobilizim të gjithanshëm të të gjitha forcave e mjeteve që disponojmë. VJALI ALIU ndërmarrja Pyjore, Vlorë Çdo komb e di se çdo vepër arti, përmendore, bust etj, muze a çdo veper tjetër, janë produkt i tij, janë rrjedhë e luftës, punës, sakrificës që përbëjnë historinë e tij, atij kombi. Asnjë politikë asnjë lëgji, asnjë pushtet nuk ka të drejtën e shkeljes së një përmendoreje që i takon kombit të tij, të shkatërrojë një muze, qof-të edhe një lapidar të thjeshtë. Ato duhej të jeto-në me kombin sa të jetojë po vetë ai. Çdo komb i kulturuar, duhet t’i ruajë ato përjetësisht, mbase zhdukje a tyre do të thotë vetëzhdukja e po atij kombi, kjo në veçantë për ato kombe që janë të vegjël si i ynë. Do të ishte fatale sikur sa herë të ndryshohen regjimet, sistemet, apo politikat e një kombi, të zhdu-heshin skulpturat me to edhe ato gjëra në art, kulturë, histori, skulpturë, arkitekturë, por dhe në politikë, që i përkasin asaj epoke. Kombet e vendet e tyre do të ktheheshin kështu në gërmadha. LLESH NIKOLLË DUDI, LEZHË

«Unë do të dua ty, qoftë se ti, do ta duash Partinë time», - Gjeshka i shkrimtare Gjikë Kuqali (dëshmor) vajzës që donte, kur ajo kundërshtoi të marrë pjesë aktive në luftë kundër okupatorit fashist. Ne me Gjikën sot, na ndajnë vetëm vjetët, por në zemër ajo që na bashkon me të gjithë brezat, është dashuria për Partinë, sepse këtë dashuri nuk mund ta ndajmë nga dëshuria për atdheun, për socializmin. Dashuria e vërtetë është ajo që të don edhe me të metat që e Populli e shpëreh shumë qartë: nuk mund të hasë bukë pa berë thërrime. Ai që ka ndërtuar shtëpinë me djersë nuk mund të shesë nuk e prish atë, sepse vjen keq për mundin e tij. VEHBIJE LOHJA Tiranë

Programi elektoral i PPSH-së reflekton rrjedhën logjike të arritjeve kushtetuese dhe shtron probleme të zhvillimit, të tendencave dhe të prirjeve të të rejave, jo vetëm shoqërore-ekonomike të vendit tonë, por edhe të tëllimit horizontal e vertikal të demokratizimit të gjithë jetës së vendit tonë. Ky program bashkë me projektkushtetutën dallohen për qartësi nga programet e subjekteve të tjera elektorale, të cilat po marrin pjesë në të drejtë të plota në zgjedhjet e Kuvendit Popullor. Programi elektoral i PPSH, ndonëse është për një legjislaturë, dallon për fiksimin e zgjidhjeve - mediate e permanente të detyrave strategjike, ku secila gërshetohet me të tjerat në fushat politike e ekonomike, sociale e arsimore, të mbrojtjes dhe ato diplomatike në përputhje me proceset ndërkombëtare. Programi i Partisë së Punës, e mbështet rritjen e mirëqenies te puna e gjithëm populit, ai e mbështet përparimin në tabanin e krijuar tash 46 vjet. Unë si mësues i historisë, kam formuar bindjen se atë që bëri mendja dhe dora e njeriut tonë në këto 46 vjet, nuk i ka bërë kaq shpejt as një vend tjetër në Evropë, as Anglia pas revolucionit të saj, as Franca pas revolucionit borgjez, as BS pas Revolucionit Socialist të Tetorit, duke i marrë në përpjesëtim me popullsi, me potencialin ekonomik e teknik që kishin ato ku kanë kryer revolucionet e tyre. Prandaj t’i shohim të tashmen me realizëm e patriotizëm si i kemi gjithë sa nevojitet për kapërcimin e vështirësive, për të realizuar kërkesat e plotësimit tonë ekonomik, kulturor, teknik si edhe shërbimeve të tjera. PASHK PICAKU Perlat, Mirditë

Ndjek me kujdes shkrimet e ndryshme në gazetat tona, por disa prej tyre shpesh herë krijojnë indinjatë, bile disa edhe shumë të tilla se në to shoh pasione, mllefe, inate, aty-këtu edhe mohime. Vihen gabimet në dukje jo me atë ndjenjë përgjegjësie që të gjendet rruga e rregullimeve e ndreqjeve, e mos për-sëritjeve, por «luftohet» se cili stilograf shkruan më «bukur» e më ashpër. Disa shokë gazetare nxjtohen shumë, bile mund të thosha se revani i tyre nuk i shërben çështjes, por përkundrazi. Ata në shkri-met e tyre japin të kuptosh se këtu në Shqipëri paska sunduar kaosi, anarkia, i tërë drejtimi i vendit ka qenë bërë vetëm me dadhakegësi e nga dashakeqës, nga injorantë e të pa kulturë. Të shkruash kështu e të nisësh kësh-tuhu e bajataps shkrimin e bajes-taps shkruese në bajapet dhe shtypin, se sot s’është populli i 1945 po i 1991-së, e ai kur i le-xon e s’i pëlqejnë e s’janë reale shkruimet përdre-dha buzët dhe vazh gëtën në dollap, për të mb-ështjellë bukën. Pluralizmi i mendimit është debat, aq më tepër e artiapak, po gjithmonë për të ndrequr punë e jo për të prishur, se për të prishur terri ç’u bë për 45 vjet brez-nada një javë i venë kazmën. Po ç’fituan në në këtë mes? Fl-lon vetëm ai që s’do Shqipërinë. THANAS MARKU Sarandë

Është koha kur kombi kërkon të bëjë hapa përpara dhe në këtë rrugë të gjithë e shohim se po hasim pengesa të shumta e të mëdha. Më bën përpjeshtje se disa njerëz i shqetëson shumë çështja se cilat parti do të marrin pjesë në zgjedhjet e ndryshme që të mos shpiejnë lehtëvizjen demokratike në vend. Ata nuk e dinjë se deshtojnë me misionin e tyre «clirimtar» që i atribuojnë vetes dhe me këtë nuk u përgjigjen as detyrave të kohës, as e dje aspiratave të popullit. Shqipërisë i nevojitet demokraci e qetësi. Dhe këto do ta arrijmë duke zgjedhur vetëm tonë në punë e më të dha që kemi përpara. Mosime-njimi me punë të ndryshme bën që peshë kryesore të qëndrojë në bisedime e debate në luftë mendimesh a pozitash të ndryshme që karakterizohen me një ton kritik që i mbretë edhe gjithçkaje të deritanishme. Vërtetjet dhe «pse»-të e shumta sikur na mërzitin. E rëndësishme është të gjejmë rrugën për një transformim të gjërësishëm të jetës së vendit, - kjo duhet të na shqetësojë të gjithëve. Veçse, jetë e pavarur e veta në specialistët e tij. Ne duhet të jemi të ndërgjegjshëm se është karakteristikë për kohën se ky transformim duhet të jetë një shndërrim i shkallëzuar. E në këtë të transformim njerëzit duhet të jenë të gatshëm të punojnë më shumë. ARTAN ALI HOXHA mësues, Shkodër

Kam mendimin se, në stadin e sotëm të zhvillimeve politike në vendin tonë, demokratizimin, që po udhëheq Partia me shokun Ramiz Alia në krye, e pranon plotësisht populli. Këtu mund të përjashtohen vetëm tri kategori njerëzish që përbëjnë një pakicë nga numri. Së pari mendoj se janë kategoritë e burokratëve, ata që kanë zënë poste drejtuese e privilegje jo me aftësi e meritë por me «ma-kineritë», të kundërta me moralin e popullit. Këta, në luftën për ruajtjen e «karrierës» bëjnë çkanë në këtë për perimin e rrugës së re të demokratizimit. Të dytët janë disa njerëz «imopë politikë» që nuk kuptojnë situatën dhe zhvi-llimin, që i marrin ato statike, të mbërqena e çdo gjë të kaluar të përsosur. Të tretët janë ata që kë-në të dy të gjëra si «ideologë» të pa-bublluar më parë që kanë «erdi-goja» sepse në parun nuk mund të flisnin. Të tre këta tipa gjithkush po i ndan me bisadat e debatet e këtyre ditëve intensive në çdo mjedis ku ata zhvillohen. Janë këto, përvashisht nga ç’pozita a interesat partiake veprojnë e flasin, po na mbjellin tensione e shqetë-sime jo të vogla për popullin që e do me shpirt demokratizimin, a rritjen e saj të plotë, me qetësi e urtësi. HEKURAN HYSA Elbasan

Dje ministri i Punëve të Jashtme, Reis Malile, priti në kabinetin e Shtetit të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Rumanisë, domnul Neagu. Gjatë takimit i cili kaloi në një atmosferë miqësore u vunë në dukje marrëdhëniet shqiptaro-rumune që kanë shënuar arritje të reja dhe se ekzistojnë mundësitë që bashkëpunimi në fushat ekonomike, kulturore, tekniko-shkencore midis të mëtej të zgjerohet edhe më tepër. Ministri i Jashtëm, Reis Malile (Vijon në faqen 4)

Në Ministrinë e Punëve të Jashtme u zhvilluan bisedimet për marrje midis delegacionit të Ministrisë së Jashtme të RPS të Shqipërisë, të kryesuar nga zëvendës-ministri i Punëve të Jashtme Gjon Gorshi, dhe delegacionit rumun, të kryesuar nga sekretari i Përgjithshëm i Ministrisë së Jashtme, Reis Malile, zëvendëssekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Ministrave, Gjon Gorshi, dhe ... (Vijon në faqen 4)

Dje u nis për në Zvicër delegacioni qeveritar shqiptar i përbërë nga zëvendëskryetari i Këshillit të Ministrave, Fatos Nano, dhe zëvendësministri i Punëve të Jashtme, Muhamet Kapllani, i cili do të marrë pjesë në takimin e Forumit Ekonomik Botëror, Klaus Shvab, do të marrë pjesë në punimet e sesionit të 7-të të këtij Forumi, që zhvillohet tradicionalisht në Davos. Në aeroportin e Rinasit, delegacionin e përcollën nga ministri i Punëve të Jashtme, Reis Malile, zëvendëssekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Ministrave, Gjon Gorshi, dhe ...

Këto ditë dolën nga shtypi dhe u vunë në qarkullim dy dokumente themelore të KSE-së, Akti Final i Helsinkit dhe Karta e Parisit për një Evropë të Re. Të dy këto dokumente u botuan nga Shtëpia Botuese «8 Nëntori» në bashkëpunim me Institutin e Studimeve të Marrëdhënieve Ndërkombëtare, pranë Ministrisë së Punëve të Jashtme. (ATSH)

Për disa ndryshime në përbërjen e Këshillit të Ministrave Në mbështetje të nenit 78 të Kushtetutës; Me propozim të Kryetarit të Këshillit të Ministrave; PRESIDIUMI I KUVENDIT POPULLOR TË REPUBLIKËS POPULLORE SOCIALISTE TË SHQIPËRISË V E N D O S I: 1. Fatos Nano lirohet nga detyra e sekretarit të përgjithshëm të Këshillit të Ministrave dhe emërohet zëvendëskryetar i Këshillit të Ministrave. 2. Shkëlqim Cani emërohet zëvendëskryetar i Këshillit të Ministrave. 3. Ahmet Kambaril lirohet nga detyra e ministrit të Shëndetësisë. 4. Sabit Brokaj emërohet ministër i Shëndetësisë. 5. Alfred Uçi lirohet nga detyra e kryetarit të Komitetit të Kulturës dhe të Arteve meqenëse del në pension. 6. Moikom Zego emërohet kryetar i Komitetit të Kulturës dhe të Arteve. 7. Aleks Luarasi emërohet sekretar i përgjithshëm i Këshillit të Ministrave. Ky dekret hyn në fuqi menjëherë. Tiranë, më 31.1.1991. Nr. i dekretit: 7462. PËR PRESIDIUMIN E KUVENDIT POPULLOR TË REPUBLIKËS POPULLORE SOCIALISTE TË SHQIPËRISË SEKRETARI Sihat Tozaj KRYETARI Ramiz Alia

Fatos Nano: Zëvendëskryetar i Këshillit të Ministrave. Lindur në Tiranë në vitin 1952. Ka mbaruar studimet e larta për ekonomi politike. Ka titullin «kandidat i shkencave ekonomike». Ka qenë Sekretar i Përgjithshëm i Këshillit të Ministrave. Shkëlqim Cani: Zëvendëskryetar i Këshillit të Ministrave. Lindur në Tiranë në vitin 1956. Ka mbaruar studimet e larta për ekonomist. Ka qenë Drejtor i Përgjithshëm i Bankës për Marrëdhëniet me Jashtë. Sabit Brokaj: Ministër i Shëndetësisë. Lindur në Berat të rrethit të Vlorës në vitin 1942. Mjek kardiolog. Ka gradën shkencore doktor. Ka qenë dekan i Fakultetit të Mjekësisë. Moikom Zego: Kryetar i Komitetit të Kulturës dhe Arteve. Lindur në Tiranë në vitin 1949. Ka mbaruar studimet për gjuhë e letërsi dhe është specializuar si historian arti. Ka qenë sekretar i Komitetit të Përgjithshëm të Punës së Shqipërisë në rrethin e Durrësit. Aleks Luarasi: Sekretar i Përgjithshëm i Këshillit të Ministrave. Lindur në Ersekë, në vitin 1941. Është jurist. Ka titullin docent. Ka qenë zëvendësdekan i Fakultetit të Shkencave Politike Juridike.