Nga Sami Mili Momentet që po kalon vendi ynë janë të mbarsura me kontradikta të mprehta dhe me vështirësi, të cilat populli ynë i paguan për t’u përparuar. Në procesin e kapërcimit të së vjetrës dhe të afirmimit të së resë, si në çdo periudhë kthese, përplasen interesa, koncepte, qëndrime e praktika të ndryshme. Rruga e rinovimit kërkon guxim, maturi dhe përgjegjësi, por edhe qartësi ideologjike e politike për të mos rrëshqitur në mohim të vlerave themelore të socializmit. Sot më shumë se kurrë del në pah nevoja për të analizuar me frymë dialektike të gjitha dukuritë që shoqërojnë zhvillimin shoqëror. Nuk mund të ecet përpara duke mohuar gjithçka që është bërë, as duke mbrojtur verbërisht gjithçka që ka ekzistuar. Dialektika e rinovimit nënkupton të kuptosh se çfarë duhet ruajtur, çfarë duhet ndryshuar dhe në ç’drejtim duhet të ecim. Vetëm kështu shmangen ekstremet dhe krijohet një bazë e shëndoshë për konsolidimin e rendit, të ligjshmërisë dhe të jetës demokratike. Në këtë kuadër shtrohet me forcë detyra e forcimit të unitetit të popullit, e rritjes së rolit të organizatave shoqërore dhe e vendosjes së një klime besimi. Kritika dhe autokritika mbeten mjete të domosdoshme për të korrigjuar gabimet, për të shmangur deformimet burokratike dhe për të hapur rrugën e iniciativës krijuese. Por kritika duhet të jetë e ndershme, konkrete dhe e lidhur me përgjegjësi qytetare, jo me demagogji apo destruksion. Rinovimi i vërtetë nuk mund të vijë si import i modeleve të huaja, por si rezultat i përvojës sonë, i traditës sonë dhe i kushteve konkrete të vendit. Ai kërkon punë të organizuar, disiplinë shoqërore dhe një kuptim të drejtë të lirisë. Liria pa përgjegjësi sjell anarki; përgjegjësia pa liri sjell ngurtësim. Pikërisht në bashkëveprimin e tyre qëndron thelbi i një rinovimi që i shërben njeriut, atdheut dhe socializmit.

Është nevojë e kohës që në të gjitha hallkat e jetës ekonomike e shoqërore të çlirohet energjia krijuese e masave. Iniciativa pionere, kur mbështetet dhe orientohet drejt, bëhet faktor i rëndësishëm për rritjen e prodhimit, për përmirësimin e cilësisë dhe për kursimin e burimeve. Përvoja e kolektivave më të mira tregon se aty ku njeriu ndihet i vlerësuar dhe i dëgjuar, aty ku propozimet e tij merren seriozisht, rezultatet janë më të dukshme. Por nxitja e iniciativës nuk mund të mbetet thjesht në thirrje të përgjithshme. Ajo kërkon ndryshim në stilin e drejtimit, luftë kundër burokratizmit, formalizmit dhe barazimit. Organet drejtuese duhet të krijojnë kushte reale që idetë e reja të provohen, të përgjithësohen dhe të shpërblehen. Po kështu, puna edukative duhet të thellojë ndërgjegjen e përgjegjësisë, të disiplinës dhe të pronës shoqërore. Sot, kur vendi përballet me vështirësi të shumta, ka më shumë rëndësi se kurrë të mbështetemi te forcat tona. Çdo vend pune mund dhe duhet të bëhet vatër mendimi e veprimi krijues. Çdo kolektiv duhet të gjejë rrugë të reja për të përdorur më mirë rezervat e brendshme, për të shmangur humbjet dhe për të rritur efektivitetin. Kjo është rruga më e sigurt për të ecur përpara me dinjitet dhe me besim.

Sali Proko[?] ka qenë profesor i ekonomisë politike. Ai ka mbaruar studimet e larta në ...[?] dhe ka kryer një veprimtari të gjatë pedagogjike e shkencore. Ka botuar artikuj e studime për çështje të ekonomisë, të organizimit dhe të drejtimit. Gjatë viteve të fundit ka mbajtur edhe detyra drejtuese në aparatin shtetëror e arsimor. (ATSH)

Kam mundësinë, si qytetar dhe si njeri i këtij vendi, të shpreh mendimin tim lidhur me disa dukuri që po vërehen kohët e fundit. Fjalët për demokraci janë shtuar, por jo rrallë ato përdoren pa përmbajtje, si parullë dhe jo si bindje. Demokratizimi nuk do të thotë dobësim i shtetit, as shthurje e disiplinës, por pjesëmarrje më e gjerë e qytetarëve në vendimmarrje, respekt për ligjin dhe luftë kundër privilegjeve. Ka edhe nga ata që duan ta paraqesin demokratizimin si mohim të gjithçkaje të mëparshme, ose si rast për hakmarrje e kaos. Këta, në të vërtetë, nuk e duan demokratizimin. Ata kërkojnë përfitim personal, zhurmë politike dhe destabilizim. Demokracia e vërtetë kërkon kulturë, qytetari dhe ndjenjë përgjegjësie. Ajo nuk mund të ndërtohet mbi shpifje, urrejtje apo thirrje për përçarje. Sot vendi ka nevojë për qetësi, për debat të mençur dhe për reforma të menduara mirë. Qytetarët duhet të dëgjohen, institucionet duhet të funksionojnë dhe ligji duhet të mbizotërojë. Vetëm kështu demokratizimi bëhet rrugë e përbashkët dhe jo slogan i zbrazët.

Me ftesë të organizatorëve, një delegacion qeveritar shqiptar do të marrë pjesë në forumin ekonomik botëror që zhvillohet në ...[?]. Delegacioni do të zhvillojë kontakte me përfaqësues të qeverive, të organizatave financiare dhe të qarqeve të biznesit, për të paraqitur zhvillimet ekonomike në vend dhe mundësitë e bashkëpunimit. Pjesëmarrja në këtë forum shihet si një mundësi për të zgjeruar lidhjet ekonomike me botën dhe për të krijuar kontakte të dobishme në kushtet e reformave që po ndërmerren. Në përbërje të delegacionit bëjnë pjesë përfaqësues të ministrive ekonomike dhe të institucioneve të tjera përkatëse.

Tekst shumë i paqartë në kolonën e djathtë të poshtme; pjesa më e madhe e rreshtave nuk lexohet qartë nga fotografia. Duken emrat Ali Ibrahimi dhe disa fjalë të shpërndara si “poeti”, “vërtetë”, “vepra”, “në Paris[?]”.

Për disa ndryshime në përbërjen e Këshillit të Ministrave Në mbështetje të nenit 78 të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë dhe propozimit të Kryetarit të Këshillit të Ministrave: VENDOSA: 1. Të liroj nga detyra e sekretarit të përgjithshëm të Këshillit të Ministrave shokun Kristaq Fidhi. 2. Të emëroj sekretar të përgjithshëm të Këshillit të Ministrave shokun Xhevdet Alija. Tiranë, më 31.1.1991 PËR PRESIDIUMIN E KUVENDIT POPULLOR TË REPUBLIKËS POPULLORE SOCIALISTE TË SHQIPËRISË SEKRETARI SHTJEFËN KRISTAQI