Ka komunistë, por edhe kuadro partie, që pyesin të tjerë se ç’u tha e ç’u bë në mitingun a në një veprimtari tjetër masive të partive të tjera. Nëse i pyet, të tillë kuadro, çiltërsisht, ishin a s’ishin vërtet, apo pse nuk interesohen për ato veprimtari, aty për aty, ndesh me një vështrim gati të dyshimtë: «Ç’pyetje është kjo?! Më provokon kështu? Si mund të ndodhesha unë në atë veprimtari?» Mendojmë se një shmangie e tillë është tashmë e vënë. Kudo ku debatohen për problemet tona të sotme, ku hidhen argumente e kundërargumente për rrugëzgjidhjet duhet të jetë i pranishëm mendimi ynë. Të debatojë, të hedhë poshtë ato që duhen hedhur, të bind, të argumentojë me fakte se Partia e Punës dhe komunistët janë bartës të progresit të shoqërisë sonë. Pse e themi këtë? Së pari, vetë partitë e tjera janë krijesa të procesit të demokratizimit, nismëtare e të cilit është Partia e Punës. Anëtarësia ose simpatia për njërën a tjetrën nga këto parti, lidhet me parapëlqimet e secilit. Mundet që edhe në një familje të ketë anëtarë e simpatizantë të partive të ndryshme. Në një qytet a fshat, në një qendër pune po e po. Atëherë, në të tilla rrethana, krejt të reja, a nuk duhet reflektuar me mjete, forma e metoda pune po ashtu të reja nga anëtarët e Partisë së Punës, nga kuadrot e saj? Mendoemos. Në të kundërtën, me veprime sektare dëmtohen puna e Partisë, lidhjet e saj me njerëzit. Të zgjedhurve, kuadrove, njerëzve të aparateve sot, më shumë se kurrë, u është shtruar detyra të gjenden mes njerëzve. Jo që t’u mësojnë këtyre për të bërë punë, që këta e njohin shumë më mirë se të parët. Fjala nuk është aspak për këtë. Kërkesa është që të njihen mirë problemet lindin, opinionet krijohen e dominojnë, mbi ç’baza e argumente krijohen? A mund, a është e pranueshme, «e partishme», në këtë kuptim, të injorosh, të mos- vlerësosh edhe ç’ka thuhet e shpalet nga nismëtarët e pasuesit të njëres a tjetrës parti politike, sidomos në mitingje e mjedise të tjera, ç’ka shkruhet në shtypin e tyre. Pse të pyeten të tjerë, e të merren ndoshta edhe të shtrembëruara, për ç’ka u tha në një miting, ose për ato që shkruhen në gazetë? Kjo veç të mira ka: si «pa u kuptuar» kualifikohet gjithnjë e më shumë për debatimin, për dialogun, mëson ta përballosh situatën. Jo rrallë vëhemi para opinioneve të tilla: as që dua, thuhet, ta lexoj iks gazetë; ç’më duhet të dëgjoj se ç’thotë njëri a tjetri i kësaj apo i asaj partie! Pozohemi, pra, qëndrime «kategorike», «të prera», që mendohen se shprehin partishmëri, besnikëri. Të tjerë parapëlqejnë të shprehen me epitetet, sidomos në sy të të provuarëve, për nismëtarët e veprimtarëve e partive të tjera. Dhe nuk kuptojmë se kështu largohemi nga sfon- di i kohës, drejt së shkuarës, largohemi nga «mejdani», nga sheshi i luftës që kërkon koha, nga debati. Debati nuk mund të bëhet e të fitohet kuturu, pa objekt, pa argumente. Natyrisht, në debatet publike, në angazhimin e secilit, anëtari i cilësdo parti qoftë, për zgjidhjen e problemeve konkrete, për kapërcimin e vështirësive matet jo vetëm serioziteti i fjalëve dhe i programeve- ve, por merr formë edhe personali- teti i secilit. Në këtë ndeshje mendimesh populli do të gjykojë cili është serioz dhe vërtet militant dhe cili është sharlatan, që kërkon ta shfrytëzojë klimën politike pluralis- te të krijuar për kredi personale. Është koha që njerëzve u hidhen shumë programe, alternativa, objek- tiva, premtime e mashtrime, të vërteta e trillime, vlerësime e fyerje, thirrje për çndërm e ndryshme. Në këtë gjendje që e krijon plura- lizmi, sidomos në fazën e parë, kër- kohet të luftohet për të triumfuar e vërteta. Kjo nuk mund të arrihet me apati, me tërheqje nga kuadro- po me «sulme» e «mbrojtje» të ku- alifikuara, të argumentuara, bindë- se e sqaruese. Të sulmohet për çka synohet, për të zbatuar programin e Partisë, po dhe të mbrohet e vër- teta nga gënjeshtra, nga shtrembë- rimet. Situatat e kërkojnë të gjënd- desh përballë, po me mjetet e ko- hës. Anëtarët e pasuesit e partive të tjera mundet që tani i ke në ndër- marrje, në institucione në fshat. Po, a do të kishte vlerë shmangia, nga veprimtaria e tyre, nga dobësimi për problemin kyç e mbyllja e veshëve dhe e syve para asaj që thu- het e kryhet nga ata? Fusha e veprimit, iniciativa kështu brakti- sen. Dhe ku? Kur është shumë e nevojshme të mbahem fort në dorë. Me debatin, me sqarimin aty për aty të gjërave, të detyrave e të rru- gëzgjidhjeve më të drejta, që janë në interes të tyre, të popullit, të Atdheut. Kjo është mëse e domos- doshme të bëhet. Që bindjet e tua, të krijuara pa dyshim nga të vërteta e argumenta të qartë t’u trans- metohen dhe të tjerëve. vite të ekonomive bujqësore. Atëherë ç’është kjo ngujtje për ta shkrirë fondin e garantimit të pagës, ndërkohë që dihet prej të gjithëve se ai krijohet nga tejkalimi i vlerës së planifikuar të ditës së punës dhe përdoret si rregullator kur ajo pëson ulje në një vit të vështirë bujqësor? Jepen përgjigje të ndryshme për këtë dhe po veçojmë dy prej tyre. Së pari, ekziston «frika» se mos prishet kooperativat bujqësore (sikur kjo mund të ndodhë pa i prishen kooperativat bujqësore (sikur kjo mund të ndodhë pa i prishur kooperativat bujqësore) dhe, së dyti, ky mendim është ushqyer nga disa drejtues karrieristë të kooperativave, për të fituar «kredi» e për t’u thënë të tjerëve: «ja, edhe para ju dhamë, ura t’rritem edhe mirëqenien», ose nga disa kuadro të tjerë që largohen nga një kooperativë në tjetrën dhe, para largimit, të marrin me vete edhe ata një grusht para. «Inisjatorët e parë për këtë janë bërë drejtuesit e kooperativës së Pajovës, të cilët kanë gjetur edhe «mbështetjen» e kooperativistëve. Madje ata kanë gjetur edhe përkrahjen e disa drejtuesve në rreth. Përfundimi? Siç është krijuar në synimin për të garantuar qëndrueshmërinë në fabrika kjo më 1.8 milionë lekë. Ndërkohë kërkesa të ngjashme ka edhe prej kooperativave të tjera, madje për shpërndarjen e gjithë fondit e jo të një pjese të tij. Kuptohet se veprime të tilla krijojnë në masën e kooperativistëve psikozën e pasigurisë, sikur diçka po ndodh, prandaj c’logari kemi me kooperativën, t’i përfundonjmë ato sa më shpejt. Kështu mbillet anarki, ulet interesi për punë, humbet shikimi i qartë i perspektivës. Harrhohet se këto të ardhura, të lëna mënjanë për ditë e vite të vështira, janë të kooperativistëve dhe vetëm të atyre. Asnjëri nuk ka të drejtë t’i cenojë ato dhe kjo s’ka nevojë për asnjë lloj komentimi. Prandaj s’ka vend edhe për asnjë lloj frike. Edhe familja që është familje, përherë e di ç’ka mënjane që ta përdorë atëherë kur ndodhet ngushtë. Në një farë kuptimi edhe kooperativa është si një familje e madhe dhe pa tjetër që ka nevojë të ketë një fond garantimi për të qenë e pavarur. Tjetër gjë: si rregull pagimi i paradhënies për kooperativistët çdo 6 muaj për të vitit përpallohet nga fondi i akumulimit, të garantoar qëndrueshmërinë në të ardhmen. Se fundi në se shpërndahet i gjithë fondi i garantimit të pagës të ekonomive bujqësore, që si rreth kap vlerën e 24 milionë lekëve (shto këtu edhe sasitë e tjera të veçanë që do t’u shpërndahen kooperativistëve pas mbylljes së bilancit të vitit që kaloi), me çastet e tanishme krijohen probleme jo të vogla sociale. Logjika më e thjeshtë sugjeron se po të hidhen në qarkullim këto miliona lekë, dyqanet e këtyre kooperativave duhet të vijnë malla shpejtë. A është e mundur kjo? Tani për tani, dihet se jo. Pra ku do të shkojnë këto para? Sigurisht, nëpër xhepa. Një veprim i tillë nuk është ekonomik, madje, ai prish shumë raporte. A nuk ia vlen të diskutohet kështu hapur me kooperativistët, por dhe me drejtuesit e tyre? Pa tjetër, sepse çdo hap i bërë në marrëdhëniet ekonomike krijon probleme që vështirë të riparohen shpejt. SEJDIN CEKANI PREND DEDJA tisë, lidhjet e saj me njerëzit. Të zgjedhurve, kuadrore, njerëzve të aparateve sot, më shumë se zarudobër [?], është shtuar detyra të gjenden mes njerëzve. Jo që t’u lësdo vështirësive matet jo vetëm serizoteti i fjalëve dhe i programeve, por merr formë edhe personali- (Vijon në faqen 3)

— Shënime — Titulli duket si një lajm i gëzueshëm, megjithatë të vjen keq që je jepet si i veçantë dhe të të emocionojë një gjë që duhet të jetë normale e jetës, puna e përditshme, e zakonshme e kthyer në kënaqësi e në standart. E prapë ai ngjan i tillë se vjen në një kohë kur, duhet pranuar, flitet dhe ka kaq shumë shkrehje e stepje në punë në jo pak kolektiva e në jo pak rrethe. Peshkatarët e Sarandës nuk mburren për këtë, se e kuptojnë se s’ka logjikë të vetëlavdëhesh kur bën, thjeshtë e natyrshëm, detyrën tënde. Megjithatë momenti vetë duket se kërkon të shkruhet për ta, për përvojën e tyre. Edhe ata që e njohin vetëm nga larg profesionin e peshkatarëve e dinë se puna e tyre nuk është punë e lehtë, duhet të mund- desh me detin dhe të fitosh mbi të. Nga pikpamja e joshjes dhe euforisë, ai është më afër botës dhe jetës së huaj, dhe peshkatari vete dhe aty ku s’vete kujtari. Por braktisje nuk ka pasur, përkundrazi ka patur denim të tyre dhe rritje të frymës adhetare. Në një klimë të trazuar duket se peshkatarët do t’i ngjiten dashthehëma më e pa- rë me të shkuelur në tokë, po që të nje det që është informuar e sqa- ruar plotësisht. Jetohen dhe ndiqet këtu me një intensitet që të habit jeta politike dhe shoqërore e ve- ndit. Bile thonë, do të sqarohesh për ndonjë ndodhi në qytet, shko tek kafja me chama e peshkatarit. Fryma e kolektivitetit ndihmon gjith- shka për mbarë. Ende pa mbaruar muaji janar, planin e mallit të shi- tur ndërmarrja e realizoi 130 për qind. (Vijon në faqen 2)

— KOLONJË — Ndërmarrja e grumbullim përpunimit në rrethin e Kolonjës, në vitin e vitit u ofron përvojë ndërmarrjeve të tjera të rrethit. Fjala e urtë popullore, «fillim i mbarë, gjysma e punës» është mbajtur parasysh që nga punëtori deri tek drejtori. Në këtë ndërmarrje vitin që shkoi u ele- minuan mjafte mangësi të vrejtu- ra vite më parë, u lehtësua stru- ktura organizative. Përmirësimet të bëra janë të ndjeshme qysh në muajin e parë të këtij viti. Kjo ndërmarrje që më 25 janar realizoi prodhimin industrial në masën 110 për qind, ndërsa zërat mbi 90 për qind. E- dhe detyrat e eksportit për mua- jin janar janë realizuar disa di- të para afatit. Në pararojë qën- dron sektori i bimëve medicinale e eterovajore, i cili qysh më 20 janar ka dorëzuar tek detyrës për eksport 500 kv kokër dëllinjë e kuqe nga 150 kv që kishte planin dhe 20 kv kokër dëllinjë të zezë, e cila ishte e paplanifikuar. Në kë- të sektor tani po punohet për të manipuluar e përgatitur për ek- sport edhe 300 kv kokër trëndafi- li të egër e bimë të tjera, me të cilat realizohet plani i eksportit për tremujorin e parë. Por në biseda me punonjë- sit e repartit të konservave, ata na ngritën edhe një shqetësi- sim. «Mendojmë se si admi- nistrata e ndërmarrjes ashtu dhe seksionet e komitetit ekzekutiv duhet të na rrinë më afër e të përgjigjen më mirë për detyrat që kanë ndaj nesh. P.sh., nuk na duket aspak e drejtë që tani që kemi filluar nga puna për re- alizimin e planit të vitit, të na ndryshohen tis treguesit e prodhi- mit.» (Vijon në faqen 2)

— BERAT — Në seksionin e industrisë së re- dhit të Beratit mësuam se me rea- lizim detyrash paraqitën disa ndër- marrje të vogla, si NPA Berat e Kuçovë, NG, NPN, etj. Në seksionin e industrisë së re- dhit të Beratit mësuam se me rea- lizim detyrash paraqitën disa ndër- marrje të vogla, si NPA Be- rat e Kuçovë, NG, NPN, etj. Për dy NPA-të p.sh., para- ka kohësh kemi shkruar se i mby- llen detyrat e vitit 1990 një muaj para afatit. Kolektivitat punonjëse dhe drejtuesit e tyre ishin të kë- naqur me arritjet, por mbi të gjitha ishin optimistë edhe për muajt e parë të këtij viti. Këtë vit NPA-ja e Kuçovës do të hëdhe në prodhim një tip të ri aerogrëhës, që për- veg funksionit më të mirë kurrsen- deri në 50 për qind lëndë të pa- rë. Në qoftë se ka probleme linja (Vijon në faqen 2)

— Paraprijnë dëshirat apo logjika ekonomike? — Këto ditë në Elbasan, që nga qendra e seksionit të bujqësisë, të degës së bankës bujqësore e deri në zyrat kooperativash e brigada është hapur një temë e re bisede. Bëhet fjalë për fondin e garantimit të pagës që kanë krijuar mjaft kooperativa bujqësore, kryesisht ato të fushës. Më saktë, diskutohet për tua shpërndarë kooperativistëve këtë fond, që është krijuar me synimin për të garantuar qëndrueshmërinë në vitet të ekonomive bujqësore. Atëherë ç’është kjo ngutje dihet prej të gjithëve se ai krijohet nga tej- kalimi si rregullator kur ajo peshon ulje në degën e ban- kës bujqësore, kooperativës së Pajo-ves iu dha 50 për qind e fon- dit të garantimit të pagës, e ba- rabartë kjo me kooperativave të tje- ra, madje për shpërndarjen e gji- thë veprime të ti- lla krijojnë në masën e koope- rativistëve pasigurinë e pasigu- risë, sikur diçka po ndodh, pran- dëse nga pamundësia për të shi- tur prodhime deri në qershor, nuk ka ç’të arkëtoje. Në qoftë se kooperativa nuk ka një fond të tillë, detyrohet të marrë kredi për këtë paradheni. Kështu ajo rëndohet me interesa bankare. Atëherë bëjmë pyetjen e thje- shtë: duhet apo jo fondi në fja- lë? Përgjigjja — po. Së pagës të ekonomive bujqësore, që si …

Dje presidenti i Republikës së Turqisë, Turgut Ozal, priti zëvendëskryetarin e Këshillit të Ministrave, të RPS të Shqipërisë, Shkëlqim Cani, i cili ndodhet për një vizitë pune në Ankara. Presidenti Ozal vlerësoi lart marrëdhëniet miqësore shqiptaro-turke dhe bashkëpunimin e ngushtë midis dy vendeve të cilave tha ai, qeveria turke i kushton rëndësi të veçantë. Zëvendëskryetari i Këshillit të Ministrave të Shqipërisë, Shkëlqim Cani, e informoi presidentin Ozal për zhvillimet dhe reformat e ndërmarra në vendin tonë për demokratizimin e mëtejshëm të jetës. Presidenti Ozal u shpreh pozitivisht për procesin demokratizues në Shqipëri në drejtimin e presidentit Ramiz Alia dhe formuloi përshëndetjet dhe urimet më të mira për të. Ai rishfaqi gadishmërinë e tij për të vizituar në një kohë të shpejtë Shqipërinë. Po dje, zëvendëskryetari i Këshillit të Ministrave të Shqipërisë, Shkëlqim Cani, pati një takim me ministrin e Shtetit të Turqisë, Ishtin Çelebi. Gjatë këtij takimi u shkëmbyen mendime dhe u shpreh vullneti i përbashkët për zgjerimin e mëtejshëm të marrëdhënieve të bashkëpunimit, sidomos në fushën ekonomike. (ATSH)

Dje, sekretari i Shtetit të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Rumanisë, Romulus Neagu, u prit në takime të veçanta nga ministri pranë Kryesisë së Këshillit të Ministrave... Dje, sekretari i Shtetit të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Rumanisë, Romulus Neagu, u prit në takime të veçanta nga ministri pranë Kryesisë së Këshillit të Ministrave, nga kryetari i Komitetit për Bashkëpunimin Ekonomik me Jashtë, Farudin Hoxha, dhe nga ministri i Tregtisë së Jashtme, Shane Korbeci. Gjatë këtyre takimeve u shkëmbyen mendime dhe u shpreh gatishmëria e të dy palëve për zgjerimin e bashkëpunimit në fushat ekonomiko – tregtare. (ATSH)

Dje mbërriti në Tiranë një delegacion i Ministrisë së Punëve të Jashtme të Japonisë i cili do të zhvillojë bisedime në Ministrinë e Punëve të Jashtme të vendit tonë. Delegacioni kryesohet nga zëvendësdrejtori i përgjithshëm politik në Ministrinë e Jashtme japoneze, Yusha Takashima, drejtor për Evropën Lindore, Hideaki Domichi, etj. Në mbërritje delegacioni u prit nga drejtor drejtorie në Ministrinë e Punëve të Jashtme, Shpëtim Çahu. (ATSH)

Korrespondenti i ATSH mësoi në Ministrinë e Punëve të Jashtme të RPSSH se bisedimet shqiptaro – amerikane për vendosjen e marrëdhënieve diplomatike midis të dy vendeve janë duke përfunduar. Teksti bazë i marrëveshjes është përfunduar që në muajin gusht të vitit të kaluar. Pritej vetëm miratimi përfundimtar nga administrata amerikane. Ditët e fundit funksionarë të Departamentit të Shtetit të SHBA morën kontakt me diplomatët shqiptarë në Nju Jork për të precizuar edhe ndonjë detaj tjetër teknik. Tanime mbetet që të dy palët të caktojnë përbërjet e datën dhe vendin e nënshkrimit të marrëveshjes. (ATSH)

INTERVISTA E DITËS - Fillimisht do të donim të informoheshim lexuesin në mënyrë të përgjithshme për objektin e shtëpisë botuese «8 Nëntori». - Shtëpia botuese «8 Nëntori» është një ndërmarrje shtetërore e cila ende varet nga Komiteti i Kulturës e i Arteve dhe punën e ka organizuar në këto redaksi: kulturore-enciklopedike, politike, - shoqërore, tekniko-shkencore, e klasikëve dhe e dokumenteve të PPSH, të botimeve të ilustruara dhe e përkthimeve në gjuhë të huaja. Secila nga këto redaksi ka një objekt e tematikë të gjerë. Për shembull më të madhe në tituj e tirazh, po edhe në interesin e lexuesit, aktualisht e kanë redaksitë kulturore enciklopedike dhe politico – shoqërore, të cilat gjatë vitit 1991 kanë planifikuar të botojnë përafërsisht 35 dhe 44 tituj me 12.000 dhe 10.000 faqe. - Cilat janë drejtimet kryesore të redaksisë politiko – shoqërore për vitin 1991? - Në kolanat tona lexuesi do të gjejë botime politiko - filozofike, shoqërore, memorialistike, ekonomike, monografi të ndryshme dhe botime për probleme ndërkombëtare. Kësaj pyetjeje do të jemi në përgjigjem edhe lidhur ngushtë me çastet që po jeton populli shqiptar, çaste të një kthesë të madhe, që nga rëndësia është historike. Reformat për demokratizimin e tërë jetës së vendit që pa dyshim janë nevojë e kushteve të brendshme e të jashtme dhe kërkesë e dëshirë e mbarë popullit tonë - mendojmë që të shpjegohen edhe nëpërmjet botimeve të ndryshme. Ideja jonë është që të shpjegohet se ky pluralizëm partiak i shërben unitetit kombëtar, thellimit të demokracisë, mirëqenies së popullit, integrimit të saj në Evropë. Nëpërmjet këtyre botimeve ne do të synojmë të formojmë tek lexuesi edukatën, etikën, kulturën demokratike, shkurt të nënvizojmë mendimin se partitë politike vërtet janë të ndryshme nga njëra - tjetra, por ato kanë të përbashkët, konvergojnë në një pikë: në dëshirën për të siguruar, për të rritur mirëqenien e popullit, për të forcuar unitetin kombëtar, për të zgjeruar liritë dhe të drejtat e njeriut, për të ruajtur integritetin, pavarësinë dhe sovranitetin e popullit shqiptar. - Më konkretisht, a keni ju tani disa tituj librash të përcaktuar dhe autorësh të angazhuar për realizimin e këtyre qëllimeve apo që do t’i shërbejë realizimit të këtyre problemeve? - Natyrisht, tituj të rinj e autorë të rinj do të pasurojnë botimet tona. Që nga muaji dhjetor dhe në ditët e para të janarit të sivjetshëm kemi dërguar disa tituj që mendojmë se do t’u shërbejnë këtyre qëllimeve në mënyrë të drejtëpërdrejtë dhe më gjerë. Përmendim botimin e Kartës së Kombeve të Bashkuara dhe Statutin e Gjykatës Ndërkombëtare (kudo të jetë botimi i dytë pas atij të vitit 1987) librin «Lufta e Dytë Botërore», që është prej disa muajsh në shtyp; vëllimin me kujtimet «Lasgushi më ka thënë» të P. Kolevciës, «Bursa» te A. Angjelit, «Rrugë malli» nga N. Jorgaqi, «Kronikë» nga fronti i dyte nga N. Nikolla etj. Së shpejti do të synojmë të dërgojmë titujt «Ç’është OKB», «Ballkani», «Spanja», «Austria» etj., të cilët do të synojnë për një informacion më të gjerë të lexuesit me fjalë të reja e të vjetrave. Kemi biseduar për të përgatitur edhe një apo disa botime për legjislacionin, për përgjegjësitë dhe të drejtat juridike etj. të kësaj natyre. Këtu do të gërshetojmë tituj të përkthyer dhe origjinalë. Nënvizojmë se plani ynë është dinamik dhe me siguri do të pasurohet edhe me tituj e problematikë të re që kërkon koha. Drejtimi tjetër i redaksisë sonë dhe në përgjithësi i shtëpisë sonë botuese, është zgjerimi i horizontit kulturor dhe kujdesimi që më mirë (Vijon në faqen 3)