NDERI I SHOQËRISË QËNDRON TE PUNA DHE UNITI
Mesazh
Shoqëri e nderuar, në radhë të parë e kuptojmë se të gjithë ndajmë të njëjtat ndjenja dhe të njëjtat shqetësime e dëshira. Të gjithë e dimë se në periudha të vështira kërkohet maturi, vetëpërmbajtje dhe unitet. Puna dhe rendi shoqëror janë themeli pa të cilin nuk mund të ecet përpara. Në këtë kohë përgjegjësia bie mbi secilin, mbi punëtorin, fshatarin, intelektualin, të riun dhe të moshuarin. Askush nuk mund të qëndrojë mënjanë. Jeta e përditshme kërkon përkushtim, qetësi dhe besim te e ardhmja. Vetëm duke forcuar disiplinën në punë, duke respektuar ligjin dhe duke mbrojtur pasurinë shoqërore, ne mund të kapërcejmë vështirësitë. Shoqëria nuk qëndron mbi fjalë boshe, por mbi punë të ndershme dhe mbi bashkim. Nëse e duam vendin tonë, duhet ta dëshmojmë me vepra. Sot më shumë se kurrë nevojitet që secili të japë kontributin e vet aty ku punon e jeton. Ndërmarrjet, institucionet, shkollat, fshatrat dhe qytetet tona kanë nevojë për qetësi e mirëkuptim. U bëhet thirrje të gjithëve që të shmangin provokimet, të mos bien pre e thashethemeve dhe të ruajnë gjakftohtësinë. Çdo veprim i pamenduar dëmton familjen, kolektivin dhe vendin. Nderi i shoqërisë qëndron te puna dhe uniteti. Vetëm kështu ruhet dinjiteti i njeriut dhe forcohet besimi tek e nesërmja.
SHOKUT RAMIZ ALIA
Sekretar i Parë i KQ të PPSH-së Presidentit të Kuvendit Popullor të RS Shqipërisë
Tiranë
Ku ka punë, nuk ka fjalë
KOLUMNË
— ky është mësimi i ditës që vjen nga koha e trazuar dhe nga përvoja e kolektiveve tona. Kur njerëzit merren me punë, kur çdo njeri e di përgjegjësinë e vet dhe e çon përpara detyrën, zërat e kotë bien vetiu. Vendi nuk mund të mbahet me hamendje, me ankesë pa fund dhe me pritje që dikush tjetër të zgjidhë gjithçka. Punët e mëdha kërkojnë duar, mendje dhe disiplinë. Punëtori në uzinë, minatori në galeri, bujku në arë, mësuesi në shkollë e mjeku në spital i japin kuptim jetës së përditshme. Fjalët kanë vlerë vetëm kur mbështeten te veprimi. Kjo është arsyeja pse sot na duhet më pak zhurmë dhe më shumë punë. Ka nga ata që kërkojnë të përhapin mjegull, të ndezin zemërime e të përçajnë njerëzit. Por shoqëria nuk ndërtohet me përçarje. Ajo mbahet me mirëkuptim, me rregull dhe me ndershmëri. Në çdo ndërmarrje e institucion duhet të forcohet ndjenja e detyrës. Asnjë ditë e humbur nuk kthehet më. Prandaj secili duhet të pyesë veten jo çfarë pret nga të tjerët, por çfarë jep vetë për të përmirësuar punën, shërbimin dhe jetën e përbashkët. Ku ka punë, nuk ka fjalë. Ka rend, ka qetësi dhe ka shpresë.
DEKLARATË E KËSHILLIT TË MINISTRAVE
Në një situatë të rënduar, Këshilli i Ministrave u bën thirrje të gjithë qytetarëve, punonjësve dhe organeve vendore të marrin të gjitha masat për ruajtjen e qetësisë publike, të rendit dhe të vazhdimit normal të jetës ekonomike e shoqërore. Ndërmarrjet prodhuese dhe institucionet e shërbimit duhet të funksionojnë pa ndërprerje. Çdo pengesë ndaj punës, furnizimit, transportit, komunikimit dhe rendit publik dëmton drejtpërdrejt interesat e përgjithshme të vendit. Organet shtetërore e lokale janë të ngarkuara të mbajnë nën kontroll situatën dhe të sigurojnë respektimin e ligjit. Qytetarët ftohen të tregojnë gjakftohtësi dhe të mos bien pre e thirrjeve destabilizuese. Në këto rrethana nevojitet më shumë se kurrë përgjegjësi qytetare, unitet dhe vendosmëri. Këshilli i Ministrave rithekson se problemet nuk zgjidhen me rrëmujë, por me punë, dialog dhe zbatim të ligjit. Vetëm në këtë mënyrë mund të mbrohen interesat e popullit dhe të vendit.
Për demokracinë që të çon përpara
Demokracia e vërtetë nuk mund të kuptohet si rrëmujë, as si shkatërrim i rendit shoqëror. Ajo është e lidhur ngushtë me përgjegjësinë, me respektin për ligjin dhe me pjesëmarrjen e ndërgjegjshme të qytetarëve në jetën publike. Të kërkosh të drejta do të thotë edhe të pranosh detyrime. Askush nuk fiton nga kaosi. Në një shoqëri që kërkon të ecë përpara, demokracia duhet të mbështetet mbi punën, mbi tolerancën dhe mbi dialogun qytetar. Vetëm kështu krijohen mundësi për përmirësimin e jetës, për fuqizimin e institucioneve dhe për zgjidhjen e problemeve reale. Zëri i lirë është i domosdoshëm, por po aq e domosdoshme është përgjegjësia që ai zë të mos përdoret për nxitje, dhunë apo përçarje. Demokracia që të çon përpara është ajo që bashkon, jo ajo që ndan.
KËSHILLI I MINISTRAVE Tiranë, më 16.2.1991
