Në seancën e paradites të Kuvendit Popullor, nënkryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Aleksandër Meksi njoftoi Kuvendin se grupi parlamentar i PP ka kërkuar të bëjë konsultime për një çështje të rëndësishme, prandaj ai i pezulloi punimet.
Mbasië Kuvendi popullor pritej t'i fillonte punimet në ora 17.00, por po shkonte ora 18.00 dhe deputetët akoma nuk kishin filluar seancën. Ndërkohë, në sheshin «Skënderbej», prej më se një ore ishin mbledhur disa mijëra njerëz, kryesisht punëtorë, minatorë dhe studentë. Ata u drejtuam para ndërtesës së Kuvendit Popullor dhe ndaluan aty duke hedhur parrulla për dorëheqjen e Qeverisë, plotësimin e kërkesave të minatorëve të Valiasit, si dhe duke brohoritur «Liri Demokraci» etj. Me kërkesën e forcave të ruajtjes së rendit për të qetësuar masën e manifestuesve dhe me dëshirën e këtyre të fundit, deputetët Sali Berisha, Gramoz Pashko, Azem Hajdari, Panajot Barka e të tjerë bënë thirrje për qetësi e rregull. Ata këshilluan demonstruesit të largoheshin në mënyrë që punimet e Kuvendit të zhvilloheshin normalisht. Demonstruesit shkuan pastaj në sheshin «Skënderbej», ku përsëri vazhduan të kërkonin plotësimin e kërkesave të paraqitura.
Pas kësaj ndërprerjeje, Kuvendi i filloi punimet. Kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Kastriot Islami i sugjeroi deputetëve se duke patur parasysh situatën mjaft të rëndë, që po kalojmë të lexojmë 2 prej shumë telegramve, letrave e peticioneve që i kanë ardhur Kuvendit.
Ndërkohë, deputeti Sali Berisha shprehu mendimin se këto letra, të cilat janë të panumërta t'u qarkullojnë deputetëve për t'u njohur me to, duke mos u lexuar në Kuvend. Është në interesin e popullit ta ai, që ashtu si deri tani, parlamenti të punojë intensivisht me përkushtim për t'u dhënë zgjidhje problemeve që na shqetësojnë të gjithëve.
Në seancën e dytë të mbasdites erdhi për të marrë pjesë në punimet e Kuvendit, Presidenti i Republikës, Ramiz Alia.
Gjatë dy seancave të pasdites diskutuan shumë deputetë, të cilët shprehën shqetësimin e tyre për ngjarjet që po zhvillohen dhe që paraqesin rrezik për fatet e kombit. Lidhur me zhvillimin apo ndërprerjen e punimeve të Kuvendit pati mendime të ndryshme nga deputetët. Në përgjithësi të gjithë deputetët e PD ishin të mendimit që Kuvendi t'i vazhdojë punimet, duke shprehur shqetësimin për zgjidhjen e shpejtë të kësaj gjendjeje dhe propozuan që të jepet sa më parë përgjigje nga parlamenti rreth komunikatës që u miratua përmbremë për një zgjidhje të re politike. Nga deputetët e PP pati mendime që të vazhdojnë punimet e Kuvendit, por disa prej tyre kërkuan që të ndërpriten ato, për të marrë mendimin e elektoratit që përfaqësojnë. Shumë prej tyre këmbëngulën që letrat e telegramet e ardhura nga rrethe të ndryshme, nga studentët etj., të lexohen para Kuvendit. Ata shprehën indinjatën e tyre për mitingjet e paligjshme që po ndodhin në Tiranë, veçanërisht për demonstrimin e masës së njerëzve para parlamentit.
Lidhur me këto e probleme të tjera, duke debatuar të gjithë deputetët që morën fjalën, u shprehën në këto rrethana, me shpresën se kurrë, kërkohet forcimi i unitetit të popullit si e vetmja mundësi për kapërcimin e gjendjes së krijuar dhe çuarjen përpara të proceseve demokratike.
Në seancën që filloi në orën 00.35 të datës së sotme 31 maj, kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Kastriot Islami, njoftoi për ndërprerjen e punimeve, megjithë vajti vonë.
Punimet rifillojnë sot në orën 10.00.
(ATSH)
Mirëkuptim dhe jo drama të reja
Një natë dikush bie të flejë pa ngrënë dhe familja shqetësohet. Për minatorët që kanë disa ditë në grevën e urisë shqetësimi e meraku sa vjen e shumëfishohet.
Në fillim familja, pastaj të afërmit, shokët e punës, fqinjët, të njohurit e më në fund një popull i tërë. Sa herë fillojnë emisionet e lajmeve, njerëzit kudo që ndodhen, presin të informohen për fatin e minatorëve.
Ka tri ditë që shqetësimi është shtuar më tej. Edhe në Elbasan, Shkodër, Korçë, Pogradec e gjetkë ka të ngujuar të tjerë në grevën e urisë. Sa zemra janë në ankth? Sa fëmijë, sa nëna e gra janë në pritje të një lajmi të mirë?
Të gjithë jemi të ndjeshëm për jetën e njerëzve, sepse humanizmi është tipar që nuk venitet. Po kur dy njerëz grindën në rrugë? Po kur disa vihen përballë njëri-tjetrit? Vërtet një dramë që përjetohet me ngarkesa të caktuara tek të gjithë. Askush nuk i do drama të tilla, por ja që po ndodhin. Shiriti i ndjeshmërisë i popullit tronditet mjaft.
«A nuk mund ta gjejmë fjalën me njëri-tjetrin?». Kjo është një pyetje që bëhet në çdo mjedis. Pluralizmi, kjo fitore e arritur para pak muajsh, i krijoi të gjitha mundësitë e të gjitha shanset jo vetëm për të «gjetur fjalën», por edhe më shumë për ta futur vendin tonë denjësisht në Evropë, për ta bërë si vendet e tjera evropiane me mirëqenie e stabilitet social.
«Punët dalin për mirë, kur nisnën me zemër të mirë», thotë populli. Për mirëqenien e tij, për qetësinë e tij e të fëmijëve, pa tjetër që populli me zemër të mirë i nis gjërat. Madje ai ka zgjedhur dhe deputetët që përbëjnë parlamentin për t'u përfaqësuar edhe në pushtetin shtetëror, për të komunikuar me të. Ndaj parlamenti s'ka pse heziton e jo më të vonohet, kur populli i bën apel. Kërkesat e drejta s'ka pse zvarriten për t'u zgjidhur, që kur lindin në njësinë bazë të prodhimit apo në ndërmarrje. Çdo përgjigje e vonuar duket sikur e zgjat varfërinë dhe papunësinë. Ky çast, ky prag ndjeshmërie, a nuk duhet vlerësuar më shumë? Por si të vlerësohet e si të veprohet kur dihet se jemi në krizë? - bëhet pyetja. Besojmë se duke folur hapur dhe realisht, duke gjykuar formulën e përshtatshme të mirëkuptimit, edhe njerëzit qetësohen. Po ja që kjo nuk bëhet mirë. Dikush struket, një tjetër shtrihet indiferent. Madje edhe forcat politike në mjaft raste heshtin. Kur flasim për forcat politike e kemi fjalën sidomos për anëtarët e Partisë së Punës. Përballë një gjendjeje konkrete s'ka se ç'përpjekje të presësh. Me sinqeritet, secili pranë biznesojë e të qajë hallet së bashku. Kushdo që u shmanget bisedave të sinqerta nuk mund të arrijë mirëkuptim. Pra më tepër atërë dhe do gjenjë truall të vepronjë edhe kokat e nxehhta, me të cilët nuk mund të pajtohet asnjë forcë politike, asnjë qytetar i ndershëm dhe as grevistët.
Bisedat e anëtarëve të parlamentit me grevistët e Valiasit, dhe takimet e grupeve parlamentare me presidentin e republikës sjellin një shpresë për të kapërcyer gjendjen ku jemi. Të gjithë shpresojmë dhe dëshirojmë për një zgjidhje të shpejtë e që të kënaqë dëshirat e kujtdo. Dhe njerëzit besojnë se kjo do të arrihet, sepse kemi tashmë jo një po disa forca politike, të cilat do të vihen para provës për autoritetin e tyre.
Katër të rënët më 2 prill shpallen dëshmorë
- SHKODËR -
Dje në ditën e 15-të të grevës, në orën 12.00 në sheshin para ndërtesës së sindikatave të pavarura të Shqipërisë, dega e Shkodrës, ku janë mbyllur edhe disa sindikalistë në grevën e urisë, u zhvillua një miting me pjesëmarrje e qindra vetëve.
Atyre u foli kryetari i sindikatave të Shqipërisë Gëzim Shima, që u solli përshëndetjet e grevë solidarizimin e ngushtë lëvizjes sindikaliste të vendit, por edhe të sindikatave të ndryshme në botë. Gjithashtu përshëndeti edhe një pjesëtar i grevës së urisë, nga brenda ndërtesës. Dje u mblodh edhe komiteti ekzekutiv i KP të rrethit, që mori në shqyrtim propozimet e bëra për shpalljen dëshmorë të Demokracisë të rënët në ngjarjet e Shkodrës, më 2 prill 1991, vendosi: 1. Të shpallë dëshmorë të demokracisë të rënët në ngjarjet e 2 prillit 1991 Arben Broci, Nazmi Kryeziu, Bujar Blshahnaku, Besnik Ceka. 2. Gjithashtu Komiteti Ekzekutiv i KP të rrethit përsëriti kërkesën për përfundimin e procesit hetimor për gjetjen e fajtorëve të ngjarjes së 2 prillit 1991. Ky vendim u lexua pjesëmarrësve në mitingun në fjalë. Ndërkohë në sektorët jetik puna vazhdon normalisht. të tejkalojmë plotësimin e kërkesave vendi ti vazhdojë punimet, duke shprehur shqetësimin për zgjedhjen
Edhe një grevë urie tjetër
- BERAT -
Që nga data 28 maj një grup punonjësish prej 12 vetësh janë futur në një nga sallat e klubit «Tekstilisti» duke shpallur grevën e urisë në solidarizim me grevën e urisë të minatorëve të Valiasit.
Nga ana e komitetit ekzekutiv të KP të rrethit mësuam se u është dërguar për ndihmë këtyre grevistëve një grup mjekësh, por ata e refuzuan një ndihmë të tillë.
Takim i një grupi deputetësh me grevistë në Valias
Në seancën e fundit parmbrëmë, pas orës 22.00, Kuvendi Popullor vendosi që një grup deputetësh nga të tre grupet parlamentare të shko- nin menjëherë mbrëmë se se- ancës në minierën e Valiasit dhe të bënin një takim me minatorët grevi- stë të ngujuar në galeritë e kësaj miniere në greve urie.
Kështu deputetët, Azem Hajdari, Napolon Roshi, Dritan Shehu, Fra- nko Kroqi, Petrit Llatifu e Ridvan Peshkëpia, të PD, deputetët Halim Elezi, Mehmet Loci e Thoma An- gjellari të PP, dhe Thoma Mico i OMONIA-s në orën 23.00 shkuan në minierën e Valiasit. Mbas një takimi të shkurtër me drejtorin e minierës, Agim Hyseni, dhe kryetarin e sindikatës së Pava- rur të Minatorëve, Shyqyri Xibri, rreth orës 12.00 të natës ata zbritën poshtë në galeri për tu takuar me minatorë grevistë. Pikat tona ja kemi bërë të qartë qeverisë qysh më datën 9 prill. Për këtë punë ne jemi të vendosur. Në rast të kundërt kjo qeveri nuk gë- (Vijon në faqen 2)
Kryeministri Fatos Nano viziton të plagosurit
Parmbrëmë, Kryetari i Këshillit të Ministrave, Fatos Nano dhe ministri i Ruatjes së Rendit Publik, Hajredin Shyti, bënë vizita tek for- cat e ruajtjes së rendit të cilët u plagosën nga goditja me gurë, thika e mjete të tjera të forta me datë 29.5.1991, në sheshin «Skënder- bej», në repartet e spitalit ushtarak të sektorit të kirurgjisë.
Ata u inte- resuan nga afër për gjendjen e ty- re shëndetësore, për ndihmat që po ju jepen për t’i shëruar ata. Në biseda me ta, Kryeministri Fatos Nano, u tha atyre: «Në këto mo- mente që po kalon vendi ynë, është e nevojshme që demokracia të je- të pa dhëmbje, pa u grindur me njëri-tjetrin, pasi jemi bij të një populli dhe jemi bij shqiptarë. Në rrugën tonë të mëtejshme të demo- kracisë, të gjithë bashkë do të rre- gulllojmë, shtetin me ligje dhe drej- tësine e tij. Pastaj ai u interesua me radhë, në të tre pavionet e kë- tij spitali ku ndodheshin, të shtru- ar të plagosurit dhe ju uroi aty- re shërim të shpejtë dhe të mos përsëriten ngjarje të tjera të tilla, por së bashku të luftojmë ta arrij- më demokracinë me mirëkuptim e të shkojmë drejt procesit të inte- grimit të Shqipërisë në Evropë. (ATSH)
Besimin e kam në jetë
Popullin, për katastrofë partike, e kanë ndarë në shumë pjesë. Ato mund të shtohen nëse lufta politike për demokracinë bëhet vazhdimisht e nxehte.
Prej muajsh e sot, në të ardhmen, këto pjesë të mëdha, të mesme, të vogla, e vogla i bash- kon vetëm një alternativë. Kombë- sia shqiptare, shtetësia shqiptare, Secili për interesat partike je të bëjë çfarë të dojë, veçse duke respektuar ligjin, demokracinë dhe kulturën. Vetëm kështu njerëzit i lidh me njëri tjetrin kombësia, e njëjta gjuhë, e njëjti gjak. Thuaje e njëjta mënyrë e shkretës ekono- mike që vjen nga shurbi buri- nesh më tepër nga brenda, por edhe nga jashtë. Prej vitesh, e më- nishat për malë vendimesh «ple- hish» për bashkësinë për tone- latë legjenda historike, prodhuar në këto homore dhe organizatat par- tiake dhe shtetërore! Jo vetëm në këtë, por edhe në mendjet dhe zem- rat e pjesës dërrmuese të popullit. Vinim nga mjeshtë dha drita e vogël na u duk diell. I, ngjajshëm në skenë e teatrit shqiptar dhe ho- jën s’e bëmë kurrë, por harruam me hapnim përden e të shihnim si lu- ante Evropa lojën e saj. Dhe drita jonë që rritej ngadalë na dukej diell. Kaq shihnin sytë tanë dhe nga që kemi të «shkruar» në gjak, në eshtra, në fjalë, në këngë, në lot, ne jemi një «Kombësia shqiptare» kemi besim. Kemi shpresë se këto dy fjalë do të na bashkojnë fort me njëri tjetrin, duke na distancuar nga katastrofa. Fund, atëherë, ho- sannave të buzegjysheve, të duartro- kitjeve, të brohoritjeve të rreme! Të na çmohemi i besojmë bukës, ujit të dritës, «rritni» përparna të bëj- sojmë që së bashku të karafilave, magjisë së ekraneve; lustrave të çdollojsh- me. Kur I beson jetës, të vërtetës, më të ndryshme je larguar nga «shihja» e hapur e djajve dhe je në gjen- dje hapur e djajve shpejt mjetet demo- dhe të dallosh shpejt je imtat) për kratike (edhe ato më të lira!) për të luftuar me to kundër gjithçkaje që të tradhëton. Veçse paharruar më paharruar më të par të parin e ashpër për të bërë një Evropa. Edhe të konliden- lojën evropiane. Edhe të konliden- lësve të tjera, në të cilat lë- tve të tjera, në të cilat lë- vuz dhe Kumbë- shqtare» jo vetëm në pas- sine – shqiptare” jo vetëm në pas- porte, por në trajtën e zemrës, në portë, por në trajtën e zemrës, në portë, por në trajtën e zemrës, në shtet e syrit, në palcë të kulturës shtet e syrit, në palcë të kulturës dhe edukatës e bartim, në palcë e dhe edukatës e bartim, në palcë e fletës. Fund honasave të perdeve të fletës. Fund honasave të perdeve të mbullura! Vullneti i popullit, i pa- mbullura! Vullneti i popullit, i pa- truzuar me lahjka dhe kërcënime, truzuar me lahjka dhe kërcënime, është rrugë më e bukur e demo- është rrugë më e bukur e demo- kracisë. PËRPArIM XHIHZA
Miniera e Selenicës rrezikohet të mbyllet
- VLORË -
Është një gjendje që vazhdon prej fillimit të muajit. Miniera e Selenicës nuk furnizohet fare me lëndë druri, me shtylla. Dhe puna është ndërprerë.
Mijra punonjës paguhen me 80 për qind. Por nuk është kjo më e keqja. Më keqja është se miniera në këtë mënyrë rrezikohet të mbyllet. Specialistët sqarojnë se teknikisht ka arritur caku i fundit, ai cak përtej të cilit «pritjet» në rrezik i vërtetë për minierën. Po qe se nuk do të furnizojnë me shtylla, për 3-4 ditë, uhet, miniera rrezikohet të ketë shembje masive, të mbyllet. Dhe çdo gjë pas kësaj do të kërko- het të nisë nga «A»-ja. Në sesionin e energjetikës të komitetit ekzekutiv të KP të rrethit pohohet se e tillë është gjendja. Agjencia e lëndës së drurit nuk po e furnizon minierën me shtylla, sepse kësaj nuk i plotësohen kontratat nga ndërmarrjet e përpunimit të drurit në Shëngjin e Librazhd. Ka një gjendje shtyllash të tilla në Llo- gora, por nuk ka mjete për t’i sjellë. Shoferët e parku të transportit të mallrave janë në grevë. Në gre- vë janë gjithashtu edhe miniera pu- nonjës të tjerë të mjafte ndërmarrje të qytetit. Kështu edhe pu- nonjësit e uzinës së sodës, që janë me mijra, të ndërmarrjes së grum- bullimit e mjaltë të tjerë. Por në di- sa prej qendrave të punës, në sek- torët e repartet të veçantë puna është ndërprerë për mungesë të lëndë- ve të para. Në një gjendje të tillë punëtorët paguhen me 80 për qind. Është një gjendje që më tepër kri- johet nga mungesa e përpjekjeve të administratave të ndërmarrjeve për zgjidhjen e problemeve. VANGJEL STEFA
ME DHEMB SI BIR FSHATI QË JAM
- Nga blloku i shënimeve -
Ndryshimet tërësore të jetës shqiptare nuk mund të mos e bëjnë njeriun të mendojë edhe për atë gabime e mangësi që ndodhen në k 40 vjet.
Ndryshimet tërësore të jetës shqiptare nuk mund të mos e bëjnë njeriun të mendojë edhe për atë gabime e mangësi që ndodhen në kë 40 vjet. Rëndësi ka që ato të njihen e të korrigjohen për të mos u përsëritur më. Sot Narta, fshat në rrethin e Vlo- rës, po përjeton një nga dramat më të mëdha të ekzistencës së vet. Ke të mëdha njerëzish, po ikin ja- shtë në shtete me të gjallë mënurat e mundshme: legale dhe ilegale; ve- tëm, ose me gjithë familje. Në sh- shin para dyqaneve nën të plaku- ra qajnë heshturazi. Kushedi, va- llu do të kthehen më? Deri më sot që pohë këto shë- nime numuri i të ikurve i kalon mbi 16000 vetë, ndërsa qindra të tje- rë janë në pritje të një vize. Ç’po ndodh kështu me këtë njerëz që deri më sot nuk kishin pranuar kur- rë ta brakstisin këtë vend të be- gatë, as në vitem më të errta të pa- shtimeve të huaja? Ç’po ndodh më këtë ndër fshatrat me të mëdha të vendit, ndër më të pasurit dhe bu- gatë? Në vdtin 1938 Narta kishte një popullsi prej 1800 banorësh dhe prodhonte 25.000 kuintal rrush dhe 30.000 kuintal ullinj. E famshme, e njohur në të gjithë vendin, pse jo edhe më tej, vera e Nartës, ish- te një mrekulli që njerëzit këtu, megjithë varfërinë e kishin në so- frë. Por nuk ishte vetëm vera. Na- rta e kishte vendosur fshatin mi- dis detit dhe lagunës, por edhe bri kiprores më të vjetër të vendit. E vërteta ishte se nuk jetonin të gji- thë njëlloj. Kishte familje të tërë të kamura që tregonin me Italinë e Greqinë, sikundër kishte edhe ar- gatë e shërbëtorë të varfëruar të pasur dhe edhe italianëve të Vlorës. Për këtë u bë lufta. Ndryshe nga shumë fshatra të Vlorës ku kon- tradiktat komuniste - ballistë qenë tepër të ashpra, me personalitete të fuqishme nga të dy krahët, Nar- ta u rradhit e tëra me partinë ko- muniste, Asnjë ballist, asnjë lega- list, asnjë zogist. Vetëm një shër- byes të italianëve. U vra që në vi- tin 1942. Kur them asnjë kundër Partisë Komuniste kam parasysh se dhe të pasurit e fshatit, me gjithë mendjehjen, frikën për pronat e tyre dhe mëdha e të pamata; E shpëtuan fshatin nga gjermanët duke fsha- dhur në dorë të pushtuesit pjesë- marr pusërisë së tyre. Duke qenë tillë Narta ishte bazë e legaleve të llores të cilën e njinin e tuboh shim, ushqeheshin aty, propagando- nin. Narta i dha Luftës mbi 100 partizanë dhe 6 dëshmorë. Me çlirimin e vendit reforma ag- rare ishte hapi i rëndësishëm për të ngushtuar pabarazitë sociale. Megjithatë korrigjimet nuk mund të bëheshin menjëherë. Fundi i vi- teve ’10 krijuan pika tragjike në zi- ninë e bukës. Nuk e harrojmë qumë- shtin pluhur të UNRA-s që na je- pnin në foshnjore, siç quheshin ko- pshtet e fëmijëve, bathët e zier në vend të bukës etj. Me gjithë këtë gjendje të mjeruar askush nuk ku- ntoi të ikte, ekzistonte besimi në të ardhmen. Pikërisht në atë kohë një pjesë e pronave të fshatit ka- luan në të ashtuquajturën ndërma- rre shtetërore. «Ullishtet». Dhe kur fshati nisi të mëkëmbesh, nisi fu- shata e kolektivizimit. Nuk pati ek- sesë. Vetëm të kujtojmë. Madje jo vetëm nga të pasurit, por edhe nga ndonjë i varfër. Psikologjia e re e ngjante tepër iluzore. Dhe sado që nisi keq, jeta po ripërtërihej, Narta u bë shpejt një nga kooperativat më të mira të Vlorës, e ndoshta të vendit. Megjithatë, vendimet që do ta mbanin fshatin në një nivel ekonomik barbarit vazhduan. Kri- praja dhe kënetat po përdoren gjithmonë e më pak në dobi të tyre njerëzve që i kishin adminis- truar me shekuj për të një. Shtetëror, apo me sipërmarrje ato kishin qenë dhe para çlirimit, por njerë- zit ishin të lirë të peshkonin ka- të donin me varkat dhe rrjetat e tyre, veçse mbi të ardhurat poli- tika fiskale. Në qoftë e prodhi- mit. Dhe fshati që plotë. tregtare të (VIJ në faqen 2)