– Shkrim nga Korça – Kështu do të shprehej një bujk i fshatit po t’i kërkoje të përcaktonte gjendjen e tanishme të bujqësisë në rrethin e Korçës. Ai nuk do të zinte në gojë vonesat e shpërndarjes së tokës sipas ligjit. Do të ishte i tendosur për një varg problemesh të tjera. Po kader, dëshpëruese, ka ardhur puna, sa nuk e di se ç’dobi ka të rrëfesh. Të tjerët do të bënin pyetjen: përse ende, pas dekretit historik të Presidentit Alia, nuk janë zgjidhur këto probleme? Pse akoma ekonomitë bujqësore e kooperativat po prodhojnë pa një orientim të qartë? Këto dhe pyetje të tjera i bën sot çdo fshatar i ndershëm. Në rrethin e Korçës ka qindra familje që jetojnë me ankthin e së nesërmes. Tokat po lihen djerrë, mjetet e punës mungojnë, nafta e pjesët e këmbimit gjithnjë e më shumë po bëhen pengesë. Në shumë fshatra ka nisur të dobësohet ritmi i punëve. Kjo është një kambanë alarmi. Fshatari pret jo vetëm tokën, por edhe mjetet për ta punuar atë. Në të kundërt, reforma mbetet përgjysmë. Në këto kushte po rritet pakënaqësia. Në disa zona dëgjon zëra se shteti po tërhiqet, se askush nuk po i del zot hallit të bujqit. Ky perceptim është i rrezikshëm. Bujqësia është themeli i jetës së vendit dhe nuk mund të lihet të bjerë në kaos. Kërkohet vendosmëri, organizim dhe ndihmë e shpejtë. Në Korçë ka njerëz të zotë, tokë të mirë dhe përvojë pune. Por pa vendime të qarta dhe pa mbështetje materiale, fshati vërtet po shkon në udhëkryq.

UJOFTIM i zëdhënësit të Ministrisë së Rendit Publik (faqe 2)

Pashimi i tregut të gjelbert – GJIROKASTËR Punëtorët nuk susqethen me propagandën –

(HISLV) BIBLIOTEKA KOMBËTARE TIRANË