“Cadra” e privilegjeve
Përmbysja e shoqërisë totalitare dhe zëvendësimi i saj me shtet pluralist. As në kapitalizmin e sotëm nuk mund të ekzistojë një kufizim kaq brutal i lirisë qytetare sa që ende rëndon si trashëgimi e hidhur e regjimit të kaluar. Qëllimi i reformës është të ndërtojë një rend të ri shoqëror, ku njeriu të mos jetë mjet, por qëllim në vetvete. Në qoftë se ndryshimet demokratike mbeten në nivel deklaratash dhe nëse privilegjet e vjetra vazhdojnë të ruhen nën “çadra” të reja, atëherë populli nuk do ta ndiejë drejtësinë e tranzicionit. Nuk mjafton të ndryshohet emërtimi i institucioneve, po të mbetet po ai raport i padrejtë midis qytetarit dhe pushtetit. Shteti i së drejtës nuk mund të ndërtohet mbi përjashtime arbitrare, mbi imunitete të pakufizuara dhe mbi një burokraci që e konsideron veten të paprekshme. Kërkesa për barazi para ligjit është sot prova më e qartë e sinqeritetit politik. Çdo privilegj i pajustifikuar prodhon mosbesim, revoltë morale dhe krizë përfaqësimi. Reforma nuk është dekor. Ajo është proces i vështirë që kërkon sakrificë, transparencë dhe shembull personal. Nëse klasat drejtuese kërkojnë nga shoqëria durim, ato duhet të heqin dorë të parat nga komoditetet e pamerituara. Vetëm kështu mund të krijohet një marrëdhënie e re besimi midis popullit dhe institucioneve.
[Shënim OCR: pjesë të shumta të tekstit janë të zbehta dhe pjesërisht të palexueshme; transkriptimi i mësipërm është vetëm i pjesshëm dhe me gjasa jo i plotë.]