04/01/1992
Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Zëri i Popullit

4 janar 1992

VITI I PAJTIMIT TË MADH

- A DO TË JETË KJO NJË ËNDËRR APO NJË REALITET - Hymë në vitin 1992 me një barrë të halleve, por edhe me një barrë shpresash. Midis këtyre të fundit, njëra që po e bëjmë objekt të këtij shkrimi është kjo: a do të mbahet sivjet ai kuvend i shumëpritur i pajtimit të bashkimit kombëtar? 92-shin e kemi vlerësuar si vitin e konsolidimit të demokracisë pluraliste në Shqipëri, sepse përpara kemi zgjedhjet e reja për të gjitha strukturat e pushtetit të shtetit tonë, përpara kemi miratimin e kushtetutës, por përpara kemi edhe një javë të shënuar, 80 vjetorin e pavarësisë. Kombi ynë është i ndarë, i ndarë që nga 1913-ta në mënyrë të dhunshme nga diplomacia evropiane, por i ndarë e i përçarë jo pak edhe nga lufta e klasave e zbatuar gjatë këtij gjysmëshekulli të fundit nga regjimi totalitar. Mendojmë se këto janë shkaqet, që sot është çasti historik për ta marrë seriozisht në dorë çështjen e organizimit me çdo kusht të këtij kuvendi. Pra nuk është thënë shtrë dhëre e një grupi njerëzish, por është fjala për nevojën organike që ka shoqëria shqiptare që duke organizuar këtë kuvend të afirmojmë përmes tij aspiratën mbarëkombëtare se të bashkuar jemi të gatshëm e të vendosur të ecim në rrugën e demokracisë e të progresit. Vetëm kështu ne do të jemi në gjendje t’i themi Evropës dhe botës se Shqipëria dhe shqiptarët, mijëvjeçarë në këto troje, janë një popull i emancipuar, i etshëm për të hyrë në familjen e qytetëruar të kombeve. Disa muaj më parë vetëm për pak ditë, si një iluzion, në shqiptarët kudo që ndodheshim - në shtetin amë, në trojet e stërhollëta amtare në Jugosllavi apo në diasporë, menduam se erdhi ai çast i madh e i dëshiruar i pajtimit e bashkimit kombëtar. Por siç dihet, ai kuvend u shpallësën këtë dëshirë mbarëpopullore e pa caktuar të kryer çdo gjë nga ana e tyre. Madje mund të themi u nxituan. Por kjo nuk ishte mungesë përgjegjësie qytetare, sesa një bindje se ky kuvend ishte i domosdoshëm. Dhe vërtet, asnjëherë s’ka qenë më e ngarkuar shoqëria jonë, shqiptarët këtej e andej kufirit, gjithnjë diaspora, me idenë se vetëm pajtimi e bashkimi kombëtar mund të realizojnë atë hop në kohë që duhet të bëjmë si komb tani kur përgatitemi të hyjmë në shekullin e 21-të. Ky grup intelektualësh në vend që të vlerësohej, edhe u fy e, u etiketuа: E; pra ai asnjë faj nuk bëri: Natyrist duke marrë në mbrojtje të tyre nuk përjashtojmë që nismëtarët për mbajtjen e këtij kuvendi mund të ishte çdo grupim tjetër; edhe forca politike të caktuara, midis tyre pa tjetër edhe ato opozitare, edhe të persekutuarit politikë, ish të burgosurit e ndërgjegjes apo ata që u detyruan të lëvizin nga që u burgosurit e ndërgjegjes, edhe krerët e komuniteteve fetare etj. Po vetë ideja e mbajtjes së këtij kuvendi mbarëkombëtar i ka pjesë organike këto grupe e këto forca, ndryshe ai nuk mund të quhet gjithëshqiptar dhe nuk mund të realizojë synimet që i ka vënë vetes. Është caktuar një datë e dytë për mbajtjen e këtij kuvendi - 20 janari. Domosdoshmëria është që ai të mbahet. Ideja e mbajtjes së tij brenda këtij viti, duke mos harruar se jemi në vitin jubilar të 80 vjetorit të shpalljes së pavarësisë, e bën organizimin e tij një detyrë imperative, që s’ka përse të «sabotohet», me ndonjë shkas e askënd nuk marrim përsipër ta vlerësojmë si të tillë. Mbajtjen e këtij kuvendi e bëjnë të domosdoshme edhe rrethanat... të hyrë në familjen e qytetëruar të kombeve. Disa muaj më parë vetëm për pak ditë, si një iluzion, në shqiptarët kudo që ndodheshim – në shtegtim amë, në trojet e stërlashta amtare në Jugosllavi apo në diasporë, menduam se erdhi ai çast i madh e i dëshiruar i pajtimit e bashkimit kombëtar. Por siç dihet nisma e atij grupi intelektualësh për realizimin e këtij kuvendi u mjergullua, u politizua, vetë kuvendi u shty për të mos thënë që u harrua. Në derë na troket kriza e thellë në shumë forma, por sidomos kriza e besimit, që na paraqitet si ai ujku në përrallën me kecat ku Shqipëria, nëna jonë, është si kec i pambrojtur në sfidat e kohës. Dhe të gjithë këto ngjasin kur po gatuajmë demokracinë. E kemi ditur se demokracia ka sfidat e saj në çdo hap, jo si trill të ndokujt, por sepse ajo ka të bëjë me rregullime të mëdha, radikale, në të gjithë mekanizmat që rregullojnë jetën e një shoqërie, të shtetit, ajo ka të bëjë me ndërgjegjen e trazuar të çdo individi, me ligjet, me lojën e partive politike e planet e tyre pushtetore, me qën­d­rimin ndaj së kaluarës e sidomos me ndërtimin e së sotmes e të një perspektive të qartë. Cili është ai politikan që lotë se hapat që bën sot i hedh kundër këtyre aspiratave demokratike mbarkombëtare? Asnjë. Por fjalët janë fjalë, veprat janë gjithçka. Tani që është konkretizuar idea e mbajtjes së një kuvendi mbarëkombëtar, veç entuziazmit që ndjen për këtë ngjarje me peshë në historinë tonë, që evokon të thëlla kuvende të mëdha si të vitit 1444-ës, 1912-ës, 1919-ës (thuaj: kush duhe) ta merrte nismën për thirrjen e tij? Thua kështu pasi rreth këtij problemi ka patur vlerësime të ndryshme, ka patur edhe politizime, ndonëse argumentet bindëse i kanë munguar. E mori këtë nismë një grup intelektualësh. Mendojmë se ata e meritojnë këtë barrë, sepse jo në këtë janë vlerësuar si truri i që ai të mbahen. Idea e mbajtjes së tij brenda këtij viti, duke mos harruar se jemi në vitin jubilar të 80 vjetorit të shpalljes së pavarësisë, e bën organizimin e tij një detyrë imperative, që s’ka përse të «sabotohet», më, ndonëse askënd nuk marrim përsipër ta vlerësojmë si të tillë. Mbajtjen e këtij kuvendi e bëjnë të domosdoshëm proceset e vrullshme demokratike në Shqipëri, gjendja tragjike e vëllezërve tanë në Kosovë e në viset e tjera në Jugosllavi, nevoja për t’i dhënë një zgjidhje çështjes çame, vetë klima ndërkombëtare, që ndërsa ka për devizë shembjen e barrierave dhe ndarjen vendet e popujt e kontinentit tonë, zgjerimin e frytshëm të bashkëpunimit e të mirëkuptimit, ka nxjerrë në skenë edhe variantet më ekstreme të nacionalizmit e deri armët. Çdo të bëjmë ne shqiptarët para kësaj gjendjeje? Do të rrimë duarkryq duke pritur që hallet tona të na i zgjidhin të tjerët, apo do t’i flasim Evropës me gjuhën e një kombi të qytetëruar se aspirata për pajtim e për bashkim ndër ne shqiptarët kurrë s’ka qenë më e fortë se sa sot. Kjo është një aspiratë e ligjshme në bazë të të gjitha normave ndërkombëtare. Askush nuk i bie në qafë, por edhe s’pranojmë askënd të diktojë e aq më pak të na shtrojë në atë vater. Kundërvënia politizuese të pa-numërta zotërojnë sot në shoqërinë tonë, për fat të keq edhe lidhur me qëndrimin ndaj këtij kuvendi. Kjo do të thotë se foshnja rrëzohet që të mbytet që në djep. Megjithatë për deri sa në programin e saj secila parti politike si në Shqipëri dhe në Kosovë nuk vë asgjë mbi interesat e atdheut, kemi bindjen se kjo përgjegjësi do të angazhojë secilën prej tyre për të dhënë kontributin e vet maksimal në mbarëvajtjen e këtij kuvendi. Ky si të thuash, është guri i provës se asnjëra prej tyre për çështjen kombëtare nuk i ndan fjalët nga i ndan fjalët nga veprat. Bashkimi i problemeve të kuvendit për bashkim e pajtim kombëtar është Shqipëria e sotme plot halle e sidomos e ardhmja e saj. Çfarë duhet të bëjmë që ta futim atë sa më shpejt në rrugën e përparimit? Një kuvend i tillë do të ishte rruga e vetme që bota të na dëgjonte për herë të parë me zërin tonë si një komb i pa ndarë. Sot kur flitet për Evropën e bashkuar, për ne shqiptarët kjo do të thotë se drejt saj mund të shkojmë vetëm të bashkuar. Në këtë mënyrë ky kuvend do të ishte një nxitje e madhe për të gjithë vëllezërit tanë, sidomos për ata që jetojnë në pushtimin serb, që çështja e tyre të fitojë. Një kuvend mbarëkombëtar e kërkon me çdo kusht që të lemë prapa krahëve atë që na ndan dhe të kapemi fort pas asaj që na bashkon. Kuvendi mbarëkombëtar, pavarësisht se kur do të mbahet, pavarësisht nga gama e problemeve që duhet të trajtojë, duke qenë një ndërër e një shpresë në shërbim të bashkimit e pajtimit të gjithë shqiptarëve, një ditë do të mblidhet pa tjetër. Dhe kjo ditë, qoftë sa më e shpejtë, do jetë një ngjarje e shënuar për Shqipërinë demokratike. ALBERT SHIALA të një regjimi totalitar si ai që lamë pas.

A u shpërnda «Zëri...» dje?

- Vazhdon fushata e abonimeve - Dje më datën 3 janar, doli numri i parë i gazetës «Zëri i popullit» për vitin 1992. Në datat 1 dhe 2 janar nuk pati gazetë. Si është bërë e ditur, abonimet sivjet u bënë nga komitetet drejtuese të PS në rrethe. Në qytetin e Tiranës abonime u bënë edhe pranë gazetës «Zëri i popullit» si dhe nga agjencia private e shpërndarjes së shtypit. Edhe shpërndarja e gazetës për këtë vit do të bëhet ndryshe nga vitet e tjera. Ajo nuk do të shpërndahet nga punonjësit e postelegrafave, por nga ata që kanë bërë abonimet. A u shpërnda gazeta dje, si ditë e parë e botimit të saj për këtë vit? A shkoi ajo tek abonenti? Çfarë probleme dhe mangësi u vunë re dje në këtë drejtim? Nga informacionet që mundëm të marrim dje, gjendja rezulton si më poshtë. 1. Shumica e komiteteve drejtuese të PS në rrethe mbi bazën e abonimeve dhe të kërkesave për shtypjen e lire, i paraqitën redaksisë së gazetave. Shpërndarja për në rrethe u bë me anë të drejtorisë së shpërndarjes së shtypit. Shtyqësime kanë patur rrethet, Vlorë, Shkodër, Kukës, Elbasan, Tiranë etj. Në të cilat, si na informuan, gazeta nuk ka vajtur në kohë. Komitetet drejtuese të PS. Për këtë problem redaksia do të kontaktojë me shokët e drejtorisë së shpërndarjes së shtypit për të gjetur shkaqet dhe shkaktarët. Në se ka anomali të tilla, të cilat në rrethe të tjera, të na njoftojnë sa më shpejt. 2. A shkoi gazeta tek abonenti? Për rrethet nuk kemi informacion. Për qytetin e Tiranës e dimë mirë se gazeta nuk shkoi te abonentët. Kjo erdhi për arsye të mosorganizimit të shpërndarjes që qysh ditën e parë. Duam të theksojmë se për këtë problem nuk është përgjegjës Komiteti Drejtues i PS të qytetit të Tiranës, duke e konsideruar këtë si një punë që «nuk i takon atij». Sigurojmë abonentët se qysh nga dita e sotme redaksia e gazetës «Zëri i popullit» do të marrë masa për shpërndarjen e rregullt të shtypit. Në se edhe sot do të ketë ndonjë parregullsi për arsye të adresave të pa njohura për shpërndarësit e rinj, pajtimtarët të drejtohen pranë redaksisë për të marrë gazetën. Redaksia mirëpret vërejtjet dhe kritikat nga pajtimtarët, kudo që janë, për të shmangur të metat dhe dobësitë në shpërndarjen e gazetës. 3. Në ato rrethe ku problemi i gazetës është vlerësuar me seriozitetin e duhur nga komitetet drejtuese të PS në rrethe, kërkesat për gazetën janë më të mëdha. Si të tilla mund të përmendim rrethin e Fierit ku është kryetar i Komitetit Drejtues të PS shoku Petro Koçi, i cili ka kërkuar 3000 copë gazetë, rrethi i Pogradecit 1300 copë, rrethi i Shkodrës, 1500 copë, rajoni i Kuçovës 1200 copë, etj. Por ka edhe rrethe që kërkojnë sasira tepër të vogla të gazetës siç janë Gjirokastra, Dibra, Mirdita etj. Duket qartë indiferentizmi i vlerësimit të gazetës dhe i punës që është bërë për abonimet. 4. Megjithëse fushata e abonimeve ishte shumë e shkurtër, ajo do të vazhdojë deri më 15 janar për të përfunduar 16 janar 1992. Abonimet do të vazhdojnë të bëhen pranë redaksisë së «Zërit të popullit». Përserisim se çmimi i një gazete është 1 lek. Çmimi 50 qindarka i botuar dje në gazetë është vendosur gabim. 5. Komitetet drejtuese të organizojnë urgjentisht shpërndarjen tek abonentët në bazë të kushteve të përcaktuara. Ato duhet të organizojnë edhe shitjen e lirë në bazë të të përvojave të fituara. Cilat janë këto përvoja? Shitja nga punonjës të lirë të aparatit, shitja nga punonjësit e librarive ose të dyqaneve private kundrejt shpërblimit mbi bazën e sasisë së gazetave që shiten; shitje nëpër «shtëpi duke bërë paraprakisht një marrëveshje verbale me familjet e interesuara për ta blerë gazetën. Mundësitë, pra, janë të shumta, mjafton vlerësimi i duhur për rol që luan gazeta në informimin e opinionit shoqëror. REDAKSIA E «ZËRIT TË POPULLIT»

Veprimtari e shoqërisë së Kryqit të Kuq

Shoqata e Kryqit të Kuq në rrethin e Matit ka ardhur duke e rritur veprimtarinë e saj, që ka qenë me efektivitet veçanërisht kohët e fundit. Kjo shoqatë është ballafaquar me kërkesa të shumta, si për evindentimin e familjeve që kanë nevojë për përkrahje sociale, forcimin e masave për mbrojtjen e shëndetit të popullit, vendosjen e lidhjeve midis familjeve brenda e jashtë vendit etj. Muajt e fundit është marrë sidomos me shpërndarjen e ndihmave humanitare të akorduara nga Kryqi i Kuq shqiptar dhe organizata të tjera bamirëse, si veshmbathje, ushqime, ilaçe etj. Është bërë kujdes që ato t’u jepen invalidëve, apo familjeve me të ardhura të pakta. Gjithashtu vazhdon puna për të shpërndarë ndihmat... e Kryqit të Kuq Ndërkombëtar dhe Gjysmë Hënës së Kuqe, prej të cilave do të përfitojnë rreth 5400 banorë, me një racion ditor deri në 6 muaj. Me këto ndihma janë furnizuar banorët në Klos, Olec, Kraste në fshatrat Urovë, Rrembull, Rukaj, etj. Por në ndonjë rast janë bërë abuzime duke mos ua dhënë personave të caktuar, si në fshatrat Gjoçaj, Zall-Gjoçaj etj. Për shpërndarjen në kohë të ndihmave shoqata duhet të mbështetet me mirë nga komitetet ekzekutive pluraliste në bazë, të cilat herë-herë vonojnë hartimin e listave, ose ndryshojnë ato disa herë. hartimin e listave, ose ndryshojnë ato disa herë. sisë e vjetra dhe pa hequr dorë nga një formë tjetër e së famëshme luftë e klasave, por mendonjë se demokracia nuk mund të bëhet edhe pa kërkuar ndjesë e pa aktin e faljes, siç është bërë në shekuj në kuvendët shqiptare. Natyrisht të kaluarën nukishit prapa krahëve. Ajo duhet analizuar thëllë që çdo gjë që na ka penguar e na ka përcarë të hiqet poshtë. Kështu, nxitet ku-shto të çlirohet prej nostalgjive e të vlerësojë realisht dëmet e mëdha që i kanë sjellë kombit e gjithë shqiptarëve politikat përqarëse të një regjimi totalitar si ai që lamë pas. Këto ndihma janë furnizuar nga vonojnë hartimin e listave, ose ndryshojnë ato disa herë. gjithanshme, por hasnin edhe pengesa e vështirësi. Duke biseduar me z. Mehmetin, shtetësia në këtë nënprefekturë, ai theksoi se Përmet, Janul Kreci, kçepar [?] në Përmet etj., ngrejmë si problem e siguruar burime sias nevojave, cimet ja-së pandejtueshëm dhe me ndryshime të shpejta, u mungojnë mjete monetare për blerje me lekë në dorë të mallrave me shumicë, sepse banka jep kredi vetëm me shtrimit etj. Megjithatë, shumë prej tyre po gjejnë rrugë për një veprimtari aktive. Kështu, janë Skënder Lianaj, Luan Keko, Albina Çekollari etj.

Dy fabrika për fillimin e vitit

Kaloi një vit me vështirësi e pengesa, disa prej të cilave vazhdojnë akoma edhe në ditët e para të këtij viti. Nga një vështrim nëpër ndërmarrje, nëpër njësi shitjeje private, të bien në sy dy pamje: në njësitë private të shërbimeve komunale dhe të shitjes ka filluar puna kush të tërheqë më shumë klientë dhe blerës. Dhe, këta nuk janë pak në rrethin e Përmetit, janë 251 njësi që zhvillojnë veprimtari shërbimi e shitjeje në rreth 400 veta. Përpjekjet e tyre janë të gjithanshme, por hasin edhe pengesa e vështirësi. Duke biseduar me Hasim Memetin, shitës në Këlcyrë, Zhuljana Çuedari, shitëse në Përmet, Janul Kreçi, kepucar në Përmet etj., ngrejmë si problem se mungojnë mallra e lëndë të para që akoma nuk janë siguruar burime sipas nevojave, çmimet janë të paqëndrueshme dhe me ndryshime të shpejta, u mungojnë mjeshtëri që miratoi komiteti ekzekutiv pluralist i përkohshëm në ndërmarrjen ushqimore dhe ndërmarrjen e grumbullimit, po duket qysh në ditët e para. Përpjekje janë bërë nga administratat e ndërmarrjeve për të gjetur fronte të reja pune, me qëllim që punëtorët të mos paguhen me 80 për qind. Kështu, ka vepruar NPD-ja për riparim e arkave, i cili u pezullua për mungesë godinash, duke siguruar lëndë të parë sheqereli dhe punëtorët nuk e kanë ndërprerë punën. Kështu, është vepruar edhe në riparim e shportarisë në Këlcyrë nga drejtoria e ndërmarrjes së prodhimeve të ndryshme: Kurse në repartin e robaqepësisë të kësaj ndërmarrjeje në bashkëpunim me një firmë greke është siguruar puna për 60 punëtorë dhe po luftohet për të rritur numrin e punëtorëve të zënë me punë. Por, ka ... Mirë e filluan punën e këtij viti edhe disa ndërmarrje. Normalisht dhe pa pengesa filluan dhe po vazhdojnë veprimtarinë e tyre prodhuese fabrika e prodhimit dhe shitjes së bukës, ndërmarrja e grumbullimit dhe përpunimit të bimëve, ndërmarrja e grumbullimit dhe bluarjes së drithërave, ndërmarrja e përpunimit të drurit etj. Efekti i herë. PËRPJARIT MUSTAFAI

Përshpejtohet procesi i privatizimit

Drejt privatizimit të ekonomisë Në kuadrin e reformës ekonomike procesi i privatizimit e dhe në rrethin e Vlorës, po merr përmasa të një-ma të përshtatshme, në mënyrë të veçantë në sektorin e shërbimeve. Janë mbi 300 pika të shitjes private të lëjuara vitit sipas ligjeve për ushtrimin e profesionit privat. Veç këtyre vende të rëndësishëm po zë privatizimi i lokaleve dhe njësive të shërbimit të sektorit shtetëror si, të tregtisë, shërbimit komunal e të transportit. Në Agjencinë e privatizimit pranë Komitetit Ekzekutiv pluralist, korrespondenti i ATSH-së mësoi se, vetëm gjatë muajit dhjetor janë shitur mbi 71 lokale të tregtisë, kryesisht të ushqimit social e të fruta-perimeve. Ndërkohë, janë vënë në dispozicion edhe afro 160 lokale të tjera të këtij sektori e po përpiqet dokumentacioni përkatës për shitje. Lokalet e këtij sektori i kanë marrë për përdorim privat vetëm punonjësit e tyre në mënyrë individuale ose më solidarë. Mjaft prej këtyre lokaleve janë dhënë me qira dhe marrëdhëniet financiare me ndërmarrjen janë ndërprerë që më 1 dhjetor. Në këto raste dhe për lokale të tilla private, ndërmarrja vepron si pikë furnizimi. Rreth 27 lokale janë quajtur qy-tetareve të Vlorës edhe nga ndërmarrja komunale e riparim-shërbimeve, kryesisht reparte fotografësh, berberësh, këpucëtarësh, tapiceri etj. Gjithashtu janë vënë nga sektori i komunave në dispozicion për shitje edhe 02 njësi të tjera me një strukturë të gjerë shërbimesh për popullatën. Përpjekje të mira po bëhen në këtë rreth edhe për privatizimin e shërbimit të transportit ku janë shitur 18 automjete e është në vazhdimësi ky proces edhe për 20 automjete të tjera. E ka lehtësuar mjaft shërbimin e transportit në këto rrethë edhe numri i konsiderueshëm i automjeteve private të blera nga vetë qytetarët. Pavarësisht nga rezultatet e deritanishme në këtë fushë, dhe nga puna përgatitore që po bëhet për privatizimin e reparteve të masive të shërbimit si të hoteleve, restoranteve, atelieye etj. duhet thënë se ka edhe shfaqje ngathtësie, indiferentizmi, prit-mërie e subjektivizmi. (ATSH) saj finan-mik. Në shëtimit pasqy-evropi-Munge-juktura-i kanë perspe-shpejtë pse shkua-e lojit për-përbë-likë die rëvizjve ndryshe taci-rre-rea-rezervë-mjet do mjetë-jë

Nga puna për zbatimin e ligjit për tokën

Në rrethin e Mirditës vazhdon puna për ndarjen e tokës sipas ligjit të miratuar në Kuvendin Popullor. Komisioni i rrethit për zbatimin e këtij ligji po ndjek me përparësi veprimtarinë e komisioneve nëpër fshatra, duke bërë kujdes që gjithçka të kryhet me mirëkuptim, duke sqaruar ligjshmërinë e ndarjes së tokës në çdo fshat, problemet që kanë dalë midis fshatrave apo grupe fshatarësh. Deri tani ka përfunduar ndarja e arave. Ngadalësimi ka patur edhe në fshatra të tjerë, e cila u pasua me rikthim të ulta në përgatitjen e tokave e mbjelljet e vjeshtës. Kjo, si dhe tarifa të larta që u caktuan për punimet, lëvrjen e farërave, mungesën e mjeteve etj., kanë bërë që në këtë rreth në sektorin shtetëror dhe atë privat të mbillen më shumë e të suks vjetim afro 600 ha nga 1600 ha që mbilleshin mesatarisht çdo vit.

Njoftim

Njoftohen të gjithë deputetët e Kuvendit Popullor, do t’i vazhdojnë punimet në seancë plenare, më datën 6.1.1992, ditën e hënë në orën 17.00. KRYESIA E KUVENDIT POPULLOR

KOMANIKATE VDE GJENI SHQIPTËSO? TË FAMILJARËT E KRYEPISË JAMIL ALIA

Nga vëzhgimi i ekipit të mjekëve elektro-kardiografikë, në këtë rast ka kaluar dhe është vlerësuar në gjendje të rëndë. Analizat e bëra dhe disa rezultatet më të fundit dëshmojnë se Presidenti i Republikës Ramiz Alia, është shëruar. Më ekzaminim e sotëm vërtet në një evolu... Një ekzaminimi i bërë i drejtuar nga ekipi mjekësor përbëhej nga dr. Kristo Pano, ministër i shëndetësisë, prof. Ylli Popa, prof. Anastas Kondi, prof. Anesti Kondi, dr. Dina Abazi, dr. Arben Fino, dr. Ferit Saraqati, dr. Idriz Balli, Tiranë, 3.1.1992. mego elektro-kardiografike. Ekzaminimi i këtij ekipi, me gjëra të jashtëzakonshme të cilat janë të domosdoshme, për të qenë në rrugën e mbarë e për të realizuar atë për të cilën është marrë iniciativa. Por siç dihet, kjo nismë të qartë.