(Kopja dhe origjinali) Pas 31 marsit lidhet me alternimin paqësor të pushtetit nga PP në PD dështoi, tashmë të gjitha përpjekjet e opozitës antikomuniste synojnë në prishjen e rendit kushtetues dhe të stabilitetit politik e ekonomik të vendit. Shkaku themelor i kësaj është se PD-ja erdhi në pushtet për të realizuar pushtetin total të vetin, por nëpërmjet zgjedhjeve të lira ajo mbeti në opozitë. Që këtej burojnë të gjitha veprimet e saj destabilizuese, të cilat synojnë ta detyrojnë me forcë shoqërinë shqiptare t’i japë pushtetin, që nuk ia dhanë zgjedhjet. Kjo linjë është ndjekur me këmbëngulje e në mënyrë të njëpasnjëshme nga drejtuesit e PD-së, duke filluar nga ultimatumi famëkeq që u dha protestuesve me 2 qershor e deri te mitingjet, demonstratat e presioni politik i ditëve të fundit. Të gjitha këto janë pjesë e një skenari të përgatitur më parë. Po cili është ky skenar? Ai ngjan shumë me variantin bullgar të tranzicionit politik, ku kriza politike u stimulua në mënyrë artificiale për të rrëzuar me presion jashtëinstitucional një qeveri legjitime dhe për të imponuar një rend të ri forcash. Në Bullgari, siç dihet, opozita antikomuniste, e mbështetur nga një pjesë e aparatit shtetëror dhe nga faktorë të jashtëm, krijoi një gjendje tensioni të vazhdueshëm, duke kërkuar jo kompromis politik, por dorëzim të kundërshtarit. Kjo solli radikalizim, polarizim dhe dobësim të institucioneve. Edhe tek ne po vihen re të njëjtat elemente: nxitje e pakënaqësisë sociale, dramatizim i çdo vështirësie ekonomike, shpifje e presion mbi administratën, krijim i një atmosfere mosbesimi të përgjithshëm ndaj shtetit. Kjo nuk është opozitë normale demokratike, por përpjekje për ta marrë pushtetin me rrugë të tjera. Në këtë kuadër duhet parë edhe qëndrimi i fundit i drejtuesve të PD-së, të cilët jo vetëm nuk distancohen nga aktet e dhunës, por shpesh i justifikojnë ato si “zemërim popullor”. Kurse, në të vërtetë, dhuna e nxitur politikisht është mjeti klasik për ta zëvendësuar ligjin me rrëmujën. Shqipëria ka nevojë për qetësi, jo për aventurë politike. Ka nevojë për zgjedhje, institucione dhe përgjegjësi, jo për skenarë të importuar. Kush kopjon verbërisht modele të huaja të rrëzimit të rendit, nuk ndërton demokraci, por minon themelet e saj. Prandaj opinioni publik duhet të dallojë qartë midis debatit demokratik dhe skenarit destabilizues. Skenari i PD-së, i ngjashëm me skenarin bullgar, është kopje e zbehtë e një origjinali që solli krizë. Shqipëria nuk duhet ta përsërisë atë përvojë.