- Nga fjala e doktor Servet Pëllumbit, nënkryetar i PSSH-së në mbledhjen e Komitetit Drejtues të saj - Në harkun kohor të një viti dy fushata elektorale. Tregues i intensitetit të zhvillimeve politike, tregues tensionesh, kërkimësh, por dhe shpresash për të gjetur një zgjedhje më të mirë politike që do t’i hapte më gjerësisht rrugën stabilitetit dhe zhvillimeve demokratike, kapërcimit të krizës dhe kalimit në një ekonomi sociale tregu. Dy fushata elektorale, të dyja që i përkasin një periudhe tranzicioni, me plot gjëra të përbashkëta, por edhe me plot veçanësi që do ta bënin absolutisht të dëshmë çdo përpjekje të kopjimit, qoftë dhe të pjesshëm, të së parës nga e dyta. Pa bërë histori do të desha vetëm të tërhiqja vëmendjen në disa nga faktorët e disfavorshëm dhe të favorshëm që do të kemi në fushatën aktuale të zgjedhjeve të deputetëve për në Kuvendin Popullor. Kuptohet, qëndrimi ndaj tyre duhet të jetë i ndryshëm. Cilat janë disa nga faktorët e disfavorshëm? Ne po hyjmë në fushatën e dytë elektorale në kushtet e një krize të thellë ekonomike e shpërthyer, kur treguesit ekonomikë janë në rënie të vazhdueshme, kur vazhdojnë 80 për qind që po e rënon ekonominë, kur kemi një papunësi masive, rritje galopante të spekulativë të çmimeve, kur pritet të inflacioni të bëhet me katër shifra. Vazhdon shkatërrimi, vjedhjet e krimet e organizuara që më parë kanë qenë të pa njohura. Eksodet, megjithëse në përmasa më të vogla, po vazhdojnë. Vendi po mbahet me ndihmat që po na vijnë nga jashtë, ndihma që janë vetëm për konsum, apo që favorizojnë konsumimin, ndërsa prodhimin po e paralizojnë me tej. Të gjitha këto e kanë thelluar krizën e besimit dhe i kanë lidhur psikologjikisht njerëzit, të cilët vetë kushtet e vështira ekonomike i venë në pozita tejët kontradiktore: edhe të shpërndajë në një spekulimë (Messia) edhe të bien në dëshpërim; edhe të tërhiqen në luftën politike partiake, edhe të zvetënohen relativisht shpejt prej saj; edhe të distancohen me vendosmëri nga gabimet e rënda të së kaluarës, por edhe t’u kthehen me nostalgji fragmenteve të saj; edhe ta kuptojnë se shërimi i shoqërisë sonë do kohë, edhe të besojë gati çdo premtim të bujshëm që u thuhet. Në krahasim me zgjedhjet e një viti më parë në zgjedhjet e këtij marsi s’kemi më një parti që situata ta kishte vënë përpara, një parti në krizë që pas duhej maulë do krijt nga skena; s’kemi më bllokmenët, kastën e mbyllur e të privilegjuar që së beri dot një takim me zgjedhësit. E kaluara nga e cila u distancuam me vendosmëri nuk rëndon më mbi ne më peshën që do të dëshironote opozita, megjithëse për këtë ajo është kujdesur posaçërisht gjatë 9 muajve! Ne sot kemi një parti socialiste që e ka prezantuar veten si një forcë e re, e matur, e ekuilibruar, por edhe e vendosur dhe e aftë që t’u dalë zot proceseve të reja, vështirësive të tranzicionit, që ofron një alternativë bashkëkohore, alternativën e njohur në Europë; një ekonomi sociale tregu, alternativën e socializmit demokratik. Dhe, është fakt, se për një vend që del nga një ekonomi e centralizuar, me një sistem të caktuar të mbrojtjes sociale, kjo është alternativa më e mirë, më e përshtatshme dhe më e pranueshme për shumicën dërrmuese të njerëzve që janë të majtë, se totalitarizmi i çveshur nga çdo pasuri. Ne kemi pra, sot një parti të organizuar nga poshtë lart më mirë se çdo forcë tjetër politike që ekziston në vendin tonë. Ne kemi me vete traditën e mirë mbarëpopullore e P.S nuk ra në grekën e presionit të opozitës për të mohuar totalisht çdo gjë të së kaluarës. Ne kemi me vete shumicën dërrmuese të inteligjencës, intelektualë nga më të spikaturit e në të gjitha fushat, të cilët bazohen te P.S është në gjendje të marrë përsipër, edhe e vetme po të jetë nevoja, që të qeverisë vendin me sukses e me dorë të sigurtë. Ne sot kemi në Parti dhe përreth saj një rini të devotshme, luftëtare, të përparuar, të bindur në idealet eurosocialiste. Aktiv Komitetar i rinisë dhe aktivistët që po zhvillohen në rreth po e ndryshojnë opinionin e shumë njerëzve për PS dhe për alternativën që i ofron vendit, për forcën dhe vitalitetin e saj si forcë politike. Partia Socialiste me qëndrimet e saj të maturra, me shpirtin demokratik që ka treguar, ka fituar mbi psikologjinë e terrorit, mbi logjikën e presionit të popullit të rrugës, të shoqëruar shpesh me ak- ak-te vandaliste që kanë ndjekur forcat e opozitës. Vër-tet PS nuk ka aleatë të drejtpërdrejtë ndër forcat e tjera politike, por ajo ka fituar e po fiton shumë si një forcë që është kujdesur me ndjenjë të lartë për-gjegjësie për tri gjëra themelore: Së pari, që ajo të lozë rolin e vet të rëndësishëm në tërë procesin e transformimit radikal të shoqëri-së sonë përmes reformave të menduara e të përpu-nuara me kujdes e sipas kushteve të vendit tonë; Së dyti, si një forcë politike që ka luajtur rolin kryesor për kalimin paqësor të shoqërisë sonë drejt ekonomisë sociale të tregut e demokracisë pluraliste; Së treti, që edhe vetë të reformohet e të pi-qet në trafshin e transformimeve dhe të reformave që po realizohen. Testimi dhe rezultatet e Konferen-cës së Parë Kombëtare flasin qartë për seriozitetin dhe konsekuencën e PS. Nuk duhet lënë pa nënvizuar, si një faktor tje-tër i favorshëm, njohja dhe rritja e prestigjit të PS në sytë e partive socialiste e socialdemokrate të In-ternacionales Socialiste. Kot u përpoq opozita ta izo-lonte Partinë tonë nga Evropa. Me politikën tonë ev-ropiane, me programin e qëndrimet tona konkrete, me kontributin e dhënë në proceset demokratike në Shqipëri, Partia jonë mund të themi pa e tepruar, i ka hyrë para dyerve një gjirin e së majtës evropiane. Këtë e treguan edhe takimet e kohëve të fundit me një varg partish të së majtës evropiane, ftesa për të marrë pjesë në mbledhjen e Vjenës që do të zhvillo-het në muajin mars etj. Sigurisht ka edhe faktorë të tjerë të favorshëm mbi të cilët mbështesim besimin se futemi në zgje-dhje për të fituar dhe se do të fitojmë. Veçse ne du-het të mendojmë se si mund t’i shfrytëzojmë më (Vijon në faqen 3) Vete kushtet e vështira ekonomike e nevojshme bëjnë të pamundur kontradiktore: edhe të shprehen në një shpë-timtar (Mesia) politike partiake, edhe të zvetno-hen gabimet e rënda të së kaluarës, por edhe t’i shërimi i shoqërisë sonë do kohë, edhe të besojë gadi ço prentim të bujshëm që u thuhet. Po të shtonim këtyre faktorëve edhe atë që ne aktualisht jemi ende larg ekzistencës së një shteti ligjor dhe se vendi qeveriset nga një qeveri teknike tepër e brishtë që ka marrë përsipër detyra të kufizuara dhe që është në gjendje të vendosë rendin e qetësinë dhe të vazhdojë reformat e nisura e aq të domosdoshme, tabloja bëhet edhe më e qartë e më komplekse. Pa përmendur edhe faktorë të tjerë të disfavorshëm që janë të shumtë, mund të konkludonim se vërtet vendi sot ka një pamje demokratike, ka 18-20 parti, dhjetra shoqata e organizata politiko-shoqërore, dhjetra gazeta të reja e revista, pra më tepër liri fjale e liri organizimesh, por njerëzish ai është bërë më i varfër. Dhe nuk duhen harruar, mandej, edhe dy rrethana: Së pari, në kushtet e një varfërie ekonomike demokracia shumë lehtë mund të shndërrohet ose në anarki, ose në diktaturë, dhe së dyti, lufta politike, gadi e të gjitha forcave të tjera politike është e përqëndruar kundër PS. Gati të gjitha forcat politike e quajnë veten opozitare dhe përpiqen të fitojnë kapital politik, jo duke u ballafaquar me hallet e problemet që ka vendi, jo duke parashtruar ide e zgjidhje e duke punuar për vënien e tyre në jetë, por kryesisht duke sharë PS, duke sharë e mallkuar të kaluarën. Kjo e ndërlerën situatën dhe bën rrit përgjegjësinë tonë që të mos pozicionohemi mbi grindje dhe të merremi kryesisht me justifikimin e qëndrimeve tona. Kjo do të ishte veçanërisht e dëmshme në kushtet të tilla si kjo në të cilën jemi futur. Nuk kemi arsye për pozicione të tilla. Në kemi plot faktorë të favorshëm që na bëjnë optimistë, na rritin besimin të deklarojmë se se do të fitojmë. Cilët janë disa nga faktorët e favorshëm?

REPLIKE E DETYRUAR Mos luani më me Shqipërinë! Pas TANJUG-ut të famshëm an-tishqiptar, fill pas vendosjes së pluralizmit politik në Shqipëri, na ka dalë edhe një TANJUG tjetër për-ballë Atlantikut – zëri i zotit Elez Biberaj. Ky «specialist i mashëm i çështjes shqiptare» në «Zërin e Amerikës» për të mos ja ngrënë hakun, ka dhënë e po jep ndihmesë të shquar për ta shndërruar «ZAnë» në «Zë të Sali Berishës» e të kompanisë së pseudo-demokratëve në Shqipëri. Rol të veçanti i kemi caktuar vetes zoti Biberaj. Demokracisë të vërtetë në Shqipëri, qofshin ata socialistë apo demokratë, republikanë apo socialdemokratë, kanë besuar dhe besojnë pa lekundje se komuniteti shqiptaro-amerikan do të japë ndihmesën e vet të shquar për mbarëansinë e demokracisë në vendin e tyre të dashur. Aq më tepër, ky besim rrjedh nga një gjë jetoni e punoni prej vitesh në një vend që mbahet dhe është tempull i demokracisë. Besimi ynë në këtë fushë nuk do të njohë zhbëgjin. Veçse dëshirojmë t'u themi se ndihmesës si kjo e juaja më mirë mos e paçim! Për raportazhin e trancetuar me «ZA» në 11 shkurt, vërtet nuk dimë si t'ju falenderojmë! Më të drejtë mendoni e deklaroni se «zgjedhjet e ardhshme do të jenë vendimtare për Shqipërinë». Ky konstatim është i drejtë, por disinformacioni paanë e pa të drejt, mbi bazën e të cilit bëni analiza e nxirrni konkluzione, të shkakton të qeshura dhe ilaritet. S'ke faj. Sado mjete të sofistikuara të keni në përdorim, është e vështirë dhe e pamundur që realiteti shqiptar të njihet nga kabinetët e «ZA», e aq më tepër kur ve-eh syzet e një anti-shqiptari. Si ka mundësi që nga ana e një të pohoni se «zgjedhjet e ardhshme do të jenë vendimtare në Shqipëri», dhe nga ana tjetër me këtë çështje vendimtare sillni lodrat e fëmijëve?! Çështjet e mëdha kombëtare duan edhe gjykime me përgjegjësi të madhe, do të flitet nga karrikja, numër 1 e praktikatu apo nga karrikja e talentit të tij. Kushdo që gjykon me dashamirësi për demokracinë shqiptare ka kërkuar dhe kërkon që forcat politike të përfshihen në një luftë të ndershme, si opozita por si vëllezër, të përgatitura psikologjikisht e moralisht për të pranuar rezultatet e zgjedhjeve, cilado qofshin ato. Rënjët e sta- Cila, sipas jush, edhe pse ka në do-rë pusetin ka «lejuar që rrendi dhe qetësia të prishen», ka lejuar që «të gjendja të keqësohet dhe për rrjedhojë që «atë fajësohet dhe mokracisë». Sa larg realitetit jeni dhe sa rëndë gaboheni? Që shfaquni alergjinë tuaj antikomuniste aq herë, është e drejta juaj. Amër bëni, është e drejta juaj. Asnjë rezervë nuk kemi për këtë çështje për kjo nuk ju jep ju atënjë të demokratë e aq më shumë të një predikuesi të demokracisë. Nuk është çudi që të jetoni në Amerikë, mes njerëzve me shpirt të madh demokratik e të qenë pseudodemokrat, ashtu siç mund të rrish pranë zemrave altëhetare të zjarrit e të jesh renegat. Nuk i ra nuri Partisë Socialiste për zotin Biberaj shfrytëzon «Zërin e Amerikës» për ta akuzuar atë. Asnjë socialist shqiptar nuk shqetësohet për këtë gjë, madje, nuk do të denjonte të merrej fare me fantazirat alla-Biberace. Gjegjë është shqetësimi ynë: zotëria juaj përmes akuzave të njëanshme nëpërmjet PSSH nxjerr me tej tensionet politike e sociale në Shqipëri, provokon tensione, ndez torhazori apo haptazi destabilizimin e mëtejshëm të Shqipërisë. E, çfarë kanë bërë dhe ç'kanë kërkuar më shumë ata që nuk janë pajtuar kurrë me ekzistencën e shtetit e kombit shqiptar? Pasionet partiake, jo në çdo rast, janë pasione atdhetare z. Biberaj. Është puna më e lehtë sot t'i hedhësh më benzinë zjarrit, kur duhet që zjarri të shuhet, që Shqipëria të ketë qetësinë e punës e të jetës normale. TANJUG-ut, më në fund, z. Biberaj nuk i ngopet shpirti me shpifje përçarëse mos shpirtarëve. Fjalen për fjalë ai pohon se zgjedhjet e reja varen nga zbatimi i ligjit dhe «mbetet për t'u parë nëse fushata e partive të opozitës do të financohet në mënyrë të barabartë me atë të komunisteve. A do të lejohen komunistët që të përdorin burimet shumë të mëdha që disponojnë për të ndikuar në rezultatet e zgjedhjeve». Për hir të së vërtetës ju duhet të pohoni të kundërtën. Por e vërteta, që ushqen demokracinë, ju nuk u intereson dhe vazhdoni me cinizëm: «kur partitë e opozitës siguroan një sasi letre nga organizatat bamirëse ndërkombëtare fi-lloi të botohej edhe e përditshmja telialit të tij. Kushdo që gjykon me dashamirësi për demokratizimin shqiptar një luftë të ndershme, si opozita për sa i vëllëzër, zgjedhjeve, cilado qofshin ato. Rrënjët e stabilitetit të Shqipërisë, pra të shpe-timit të saj janë këtu, tek ky me-lim që presim të bëhet realitet pas zgjedhjeve të marsit. Por ju zotëri bëni të kundërtën. Që di-ten e parë të shpalljes së zgjedh-jeve parakohjshme, bile me cinizëm deri sa arrini të fabrikoni ak-kuza të pathemelta për një nga forcat më serioze politike në Shqi-përi, për Partinë Socialiste, duke e quajtur atë parti komuniste e kuar demokracinë, e opozitës si-guruan një sasi letre nga organi-zatat e bamirësisë demokratë fi-nikisht të botohej edhe e përditshmja komuniste «Zëri i Popullit». Por nuk u dhanë shpjegime se si u si-gurua letra. Demokratët thonë se egzistonte letër e mjaftueshme, por komunistët po manipulojnë me kë-të çështje». Si shqiptar unë gëzo-hem që del shtypi i opozitës nga letra që i erdhi nga organizata ba-mirëse ndërkombëtare, dhe më (Vijon në faqen 3)

Përse duhet të fitojë Partia Socialiste? KUSTIM HOXHA Kryetari i Komitetit Drejtues të PS-së, Përmet. - Partia Socialiste duhet të fitojë në zgjedhjet e 22 marsit sepse alternativa e saj realiste është e vet-mja alternative e besueshme që shpreh dhe mbron interesat e shu-micës dërrmuese të popullit. PAQËSOR ZENELI Kryetari i Komitetit Drejtues të PS-së Pogradec. - Partia Socialiste e Shqipërisë duhet të fitojë për arsye se ajo e ka shpallur pa asnjë rezervë ba-zën sociale, shtresat dhe interesat që mbron realisht e jo dema-gogji spekulative sa për të marrë pushtetin. Opozita, veç e veç apo në koalicion kësaj i shmanget me dja-lëzi. Populli ynë nuk mund t’ia besojë fatet e tij atyre që i shesin qëllimet e veta, atyre që po ga-tuanë pabarazinë e diferencimet ekstreme, atyre që po përgatiten për revansh. Për këto dhe shumë argumenta të tjerë që mund t’i nu-merojë kushdo që e do sado pak këtë vend duhet të fitojë Partia Socialiste. Populli do të dijë të zgje-dhë...

Para disa ditësh në selinë e KD të PSSH u mblodh një javë tavolinë e rrumbullakët komisioni ekono-mik i PS. Morën pjesë specialistë të të ekonomisë nga dikasteret, fa-kulteti ekonomik dhe nga baza, anëtarë e simpatizantë të PS. Takimi u vazhdoi disa orë e u diskutuan probleme thelbësore të PSSH për mbarëvajtjen e ekono-misë dhe përgatitjen e modelit ekonomik që nga PS, çështja dhe rrugët e zhvillimit ekonomik dhe problemet e tjera me rëndësi. Duke u ndarë tek modeli ekono-mik, specialistët theksuan ne-vojën e një modeli të alternativë të PS-së, që specialistët e ekono-misë vendore zhvillimi ekonomik e ekonomisë e tregut e përshtatur e modelit mësë evropian. Ekonomia e tregut që përfaqëson një dallon nga konceptimi i opozitës për faktin që e kërkojnë që kjo alternativë të mishërojë në vetvete një platformë humane e sociale. Në lidhje me problemet e mëdha që janë bërë evidente në fushat që kanë të bëjnë me reformën ekonomike, nevojën e konsolidimit të infrastrukturës ekonomike, me PS deklarohet se çështja për mb-lemt e tjera ne përgjithësi për to-në, të dalim nga PS e mira… Komisioni ekonomik i PS diskutoi edhe për problemet e tjera të lidhur me mirërritjen e stabilizimi të ekonomisë, inflacionin, depozi-tat e kursimeve, organizimin e NB-ve, problemin e çmimeve e të vitit të banesave, për të cilat specialistët do të ishin në gjendje të kualifikoheshin herë pas here në faqet e gazetës sonë. që lidhen me … të problemin e çmimeve e për-vitin e Korresp. i «Zërit të Popullit»

U gjet «grepi»... për të zënë vota E keni vënë re? Kohët e fundit mjaft opozitarë, veçanërisht të par-tive «aleate», na dalin para po-pullit me terxhumen (përkthyes). E ndonjë, me da duket, që njerë-zit nuk i kuptojnë, edhe pse flasin në gjuhën shqipe. Për kjo të do-të gjë. Sepse, në të vërtetë, nuk është vesha e jashtme, fjalët, pa përmbajtja, domethënia e këtyre, ajo që realizon komunikimin mi-dis njerëzve. E pra, këta opozitarë e kanë të vështirë ta realizojnë këtë komu-nikim me mrecën e shëndoshë të popullit. Prejtoni e terrori i rrugës sa vjen e po i dëmtojnë «të korra-t». Në veshin e popullit e po nvarje-zhohet, gjithnjë e më qartë, fytyra e sësiçes parti, «përfaqësojnë e për-çuflon njëra e tjerta. Ja pse u duhet të flasin me ter-xhumenë. Dhe kështu i ka bërë bër-zhdhupe ky fakt? Detyrë nafo-ri mbet për veprimtari të keqytu pë-r të, vërej ofiçe, dhe, domos, pas të dëgjuarve të partive do të ketë një a dy terxhumen? Gjani-gjë këta? Punonjës të disa ambasada-ve të huaja. «More, ç’bëhet kështu? Nuk u mrrika dot vesh shqiptari me shqiptarin? U dashka të na thonë të huajt se për ka të votuajnë? Hajde, banë të të tregoj arsy... Kë-tshu i kemi dëgjuar të flasin njerë-zit gjatë këtyre ditëve. Ndërsa o-pozitarët kërkojnë duart nga kën-dqësia, që u jep «mirëkuptimi» që shërben terxhumenë. Pretoni i rrugës gëzhohet me diplomacinë e të tjerët ditat. «Po votuat për opo-zitën, për lehtë ose atë parti të saj, do t’i keni ndihma. Në të kundër-tën...» Cinorën safi! Prandaj njerëzit, të lyer e të indinjuar nga ç’kanë ngjërë në Korçë, Fier, Skrapar, Berat e në të-kë, pysen: ç’qe ti, i ndryshuar di-plomacia pëlqifëzues? A thotë apo o-partisë thënja? Qeveri turaj e po-pujt tuaj ndihmojnë nga parti të cektuar, apo popullin e zhvillimin tonë demokratik? Qëndrimet e de-klatat tuaj shprehin humanizëm e demokraci, jo e jo, por, për më tepër, janë ndyrhyrje në punë e brendshme të një vendi, të një populli. Konkrehtësisht të vendit e të popullit tonë. E ndërsa terxhumenat të tillë «qaraqojnë» me buzën në gaz, të panishmit në veprimtari, opozita-rëve, në presidiume, u rritin dina-mikën në gjytrya. U gjet dhe sekret-ri, grepi për të zënë… vota». Spe-rkodhet me ndihmën e tonishme. Aq sa, për shembull, profesor-dok-tori numër një i social-demokratë-vetin e, madje vetë elësticencën e parti e ka varur thuajse në opi-nionet e hujve. Ç’nuk bëjnë shqiptarët për një fjalë të huaj! Po mirë ai, që logarit u bën me të tjerët, dhe jo me popullin e vet! ASTRIT ÇIKA

Kur lidhesh me botën dhe izolohesh me Shqipërinë Një gjë kontradiktore dhe e pa-pëlqyer shikon e dëgjon të ndodhë në vendin tonë. Të kesh nevojë të bisedosh në linjë telefonike me një shok e mik, ose të udhëtosh me linjë ajrore e tokësore jashtë shtetit, është shumë e lehtë dhe e shpejtë. Ndërsa të kesh një hall për mirë ose keq me një të afërmin tënd brenda atdheut është shumë e vështirë. Pranë zyrave të PT në Skrapar s'bëjnë më asnjë thirrje telefonike, s'të sigurojnë një telefonatë direkt. Bëjnë vetëm telegramë. Edhe këto telegramë venë ose vijnë pas një jave. Postat nëpër fshatra e zona s'punojnë fare. Në çdo rast nga punonjësit e PT dëgjon të thonë: s'punon ky ose ky qytet, kur punonjësit marrin me plotësimin e kërkesave me jashtë, sepse interesimi është i dyfishtë: fitimi është i madh dhe rrushfeti valon nën dorë e mbi dorë. Po me gazetat ç'bëhet? Është për të ardhur keq e shumë keq. Në Skrapar deri në Çorovodë vinë gazetat. Atje kush mund të marrë sa më shumë për t'i shitur e për të nxjerrë fitim. Rreth 1 muaj e gjysëm në 45 zonat e Skraparit për vitin që shkoi nuk u shpërnda asnjë gazetë, por ato u shitën nga PT, nga matrapazët për interesat e tyre më njerëzit prisnin t'u vinim abonimet, por më kot. E keqja ishte se jo vetëm për vitin e kaluar, por edhe për këtë vit punonjësit të veçantë paguhen për këtë punë e ata s'bëjnë asgjë, sepse është më mirë kur e merr rrogën pa punë se me punë. Autobuzet e linjave të 4-5 zonave s'punojnë fare, sepse autobuzet u bënë privatë e njerëzit detyrohen të vënë në këmbë në Çorovodë, ose me kafshë si dikur. Mirë një i fortë që ecën në këmbë, po gratë, fëmijët, pleqtë e plakat si do të lë- lë-vizin? Shumë shkolla kanë ngelur me ditë pa mësim, sepse mësuesit nga qyteti s’kanë mundësi të arrijnë në vendin e punës në këmbë. Deri kur kështu...?! BAJRAM HALLALA Staravecë, Skrapar