- Brenda muajit mars: 39 vrasje, 59 plagosje me armë zjarri, 32 kërcënime për vrasje... - Brenda 10 ditësh të parë të prillit: 13 vrasje, 20 plagosje. - Dy në Tiranë te kinema «Partizani»: dy vrasje. Terrori i vrasjeve, terrori i dhunës e ka zgjeruar rreth e rreth popullin tonë, në qytet dhe në fshat. Shifrat e mësipërme flasin më shumë se sa fjalët. Në qoftë se atyre do t’u shtonim edhe shifrat S të të vrasjeve dhe 25 të viktimave veç-muri do të arrinte në 74 veta. Mbase «disa» e justifikojnë këtë farë kriminaliteti me periudhën «kalimtare», por demokracia e sjell tek ne me jo pak mundime e sakrifica, nuk mund ta bashkëjetojë me krimin, por me lirinë e mendimit e të veprimit në dobi të mirëqenies, të të drejtave të njeriut. Për çudi, përballë kësaj «uçcedre» njerigënresë hesht parlamenti, hesht qeveria, hesht Radiotelevizioni Shqiptar. Heshtin e zbëjnë për këtë kriminalitet të shkallës më të lartë, sidomos pas zgjidhjeve të 22 marsit si për të dëshmuar që gjithçka u arrit. Me thënë të vërtetën, në herë në heshtje, diçka «mërmeri» Radio-televizioni, por jo gjithçka. A e dini pse? Për të vetmen arsye që të afirmojnë demokracinë e qetësinë fals pas marrjes të pushtetit nga PD-ja. Ndërsa në fakt po e përserisim: është vrarë frika e banditëve dhe, njëkohësisht, është vrarë trimëria e policëve dhe e qytetarëve. Kriminelët më ordinerë sheh të zotërojnë krimi i organizuar për vrasje, për prostitucion, për:.. Nuk dëshiroj ta shtyj apo ta lodh me tutje lexuesin me bëmat e elementëve kriminalë. Ajo çka diktojnë e thonë me zë të lartë qytetarët, nën, baballarët, fëmijët është një dhe vetëm një: - Kur do të vijë demokracia e ligjit? Unë vlon zotërinj deputetë të pozitës e të opozitës, ta vëni drejtues në çdo instancë «ta vrisni» sadopak mendjen për vendosjen e rendit. Dhe rendi nuk vendoset me mitingashe, me politikë penale, kur ndonjë i pafytyrë, i arrestuar lëshon të të vëzë, të shtetit i lirë se ndërhyjnë miqtë me «shitgjet» në kurriz të ligjeve. Pajtim nuk realizohet me rrëmbimin e armëve për hakmarrje. Dora e kriminelëve ndalohet me ligje të rrepta e, në radhë të parë, me zbatimin konsekuent të tij. Në qoftë se «lidh» një dorë kriminale dhe pas pak «e zgjidh» se gjoja mungojnë dokumentet e dëshmitarët, në vend që të bësh mirë bëj keq, e në këtë çështje kriminalitetin. I takon parlamentit të nxjerrë një ligj të ri se lush duhet e kush nuk duhet të mbajë armë. I takon çdo qytetari të kapë e të denoncojë kriminelët. Se bashku me ndërtarizmin ri? Ra[t]oelevisioni, por jo gjith[...]. afirmojnë demokracinë e gjetësinë po e përserisin: e policëve dhe e qytetarëve. Kriminelët më ordinerë bëjnë ligjin në mes të ditës e në mes të natës. Kobi e paturpësia i ka çuar deri në masakrime makabre të tipit mafioz, kur një bastard i shkolluar nëpërmjet filmave të panumërt që mbushin ekranet e televizionit tonë, vê dinamit në mes të autobuzit, ku nga shpërthimi i tij plagosën shtatë veta. Kobësia e papërgjegjësia shkon edhe më tutje, kur

Vështirësia shtojnë all-shqiptare! Radhet për sigurimin e ushqimeve janë bërë të lodhshme dhe të mërzitshme. Qysh në mëngjes herët fillon radha tek buka, tek dyqani i bulmetit tek dyqani ushqimor etj disa herë ose dhe ditë të tëra duhen harxhuar tek dyqani i ushqimeve për të pyetur dhe për të marrë ndonjë artikull nga të shportës, siç janë: sheqeri, vaji, orizi etj. Si shpjegohet që këto ushqime shpërndahen me vonesë dhe jo me rregull? Ushqimet e muajit mars a-komo nuk janë marrë, kur ne tani jemi gati në mesin e muajit prill?! Është e vërtetë se ka vështirësi, ka mungesa, por edhe neglizhencat, përvetësimet, burokracia nuk mund të përjashtohen. Si rrjedhojë fenomenet e tillë shkaktojnë lodhje, pakënaqësi të mëdha në popull. Vlen për t’u theksuar se edhe për furnizimin me mish ka shqetësima! Në dyqanet ku ai tregtohet, shitësi duke qenë gjysma private dhe gjysmë shtetërore, po shijnë lëmë, me mallin e shtetit. Ato e trajtojnë këtë artikull shumë të domosdoshëm si të leverdishëm atyre d.m.th. veprojnë si e si të realizojnë sa më shumë fitime. Ndodh që shitësja e mishit furnizohet për banorët me 8 kg mish por ajo vetëm 2kg e gjysëm ve në shitje, pjesa tjetër e seleksionuar shkon në drejtimin «të paditur». (tek qoftexhinjtë, miqtë e shitëses të ardhur me maqinë nga rrethet). Mendojmë se atë që konstaton nga kontrolli i ushtruar në këtë njësi mishi (Pallatet 1 Maj) policia financiare duhet të veprojë edhe në drejtim të tjera për t’i prerë rrugën veprimeve të shitësve të pandërgjegjshëm. Në një kontroll më efikas, më të rrjetë nga ana e organeve të specializuara për këtë problem, do t’u pritet rruga shpërdoruesve, do t’u tregohet vendi i duhur atyre që luajnë me huqimin e popullit. Për mendimin tim kurrsesi nuk duhet të lejohet me tutje ky ferr që përpin jetën e shqiptarëve. P. GJ NJE GRUP PENSIONISTESH TË LAGJES NR. 29 TIRANE

FEJTON «JE I LUMTUR KUR S’MERR VESH...» — Pak «kripë» në embëlsirën qeveritare — «ZP»-ja tani është si «Tersi i Pojanit», do thotë gjithnjë të kundërtën. «Ndaj mos ja vini veshin. Zaten kështu ka ndodhur me të edhe më parë. Ata që kritikonte ngriheshin në përgjegjësi. Le më tani që është fillestare në zanatin e opozitës. Madje kemi edhe një vështirësi tjetër të madhe. Na janë zbrazur bibliotekat nga literatura politike dhe ne, të mësuar me citate, po i drejtohemi nga halli letërsisë artistike. Kështu, për të-mën që kemi marrë përsipër, «artin e të qeverisurit», po i drejtohemi Çajupit. Ja ç’thotë ai 70 vjet më parë, në vend të parathënies për dramën e Milo Duçit. «...Për shumicën e shqiptarëve politika është një punë fort e letë dhe u vërtetoj se, për më fitu bukën, në këtë botë të rreme, zanati më i lehtë është të bëhesh ministër. S’ke nevojë të dish asnjë punë, asnjë mjeshtëri me themel. Ministri i bujqësisë bie fjala, takon të mos çquajë qepët nga presët; ministri i luftës takon të mos ketë marrë një pushkë në dorë..., ministri i punëve të përjashtëm takon të njohë prit a hoxhë, dhe puna të vejë mbarë gjithmonë., Në këta 3 a 4 vjet të fundit, Shqipëria ka mundur me pas më tepër se 300 a 400 ministra, diplomatë, deputyn të çkëlqyer». Siç mund ta dini, fusha e Çajupit nga kam marrë emrin peqi. është na gjysëm ore larg mbi Labovë, vendlindja e kryeministrit të sotëm. Ndërsa veti poeti ka lindur mbrapa malit në Shqipër, Me sa kemi të dhëna ai nuk ka qenë anëtar i PS. Jo vetëm se ajo është krijuar në qershor të 91-shit po edhe për faktin se refuzatët në përgjithësi janë anëtarë dhe simpatizantë të Partisë Demokratike. Kemi arsye ta themi këtë, jo për të justifikuar poetin, por se ai ka shkruar që më 1922. Po të ishte i vetëdijshëm mund t’i kishte lexuar edhe ish kryeministri Nano, (edhe ai është nga Lunxhëria, e njëjta krahinë e kryeministrit të sotëm). Mund ta kishte lexuar edhe zoti Çarçani nga Fushëbardha, përballë Lunxhërisë. Me sa duket është lagur aq nxjerr kryeministra, ndaj edhe ia ka venë synë Epi-ri i Verit... Kur lexon publicistiken e Çajupit sepse të kujton, për dredg, nga nga ministrat e sotëm. Ja për shembull le të marrim ministrin e Mbrojtjes, zotin Safet Zhulali sepse edhe ai është nga kjo laginë, pavarësisht se pajti «vullnetar» në zonën Verilindore., Ai vërtet nuk ka veshur uniformë ushtarake, por tani ka një kohë e armëve, e topave, është koha e demokracisë, e pushtjeve me armikun., Sa për veten time më kujtohet kur mbavera shkollën (sigurisht në kohën e monizmit) dhe më thirrën në Degën Ushatarake. Më thanë je caktuar komandant i therto-res pranë Shtabit të Brigadës. - I therrtores, - u habita unë duke rrezuikar karrjeren, po unë s’kam therrur kurrë asnjë pulë, asnjë zog. Madje edhe kur kam rastisur të therrë dikush, kthej kokën mënjanë se s’kam zemër. - Ke bërë zbor ushtarak, - më thanë. Shko atje ku të thonë. Në ushtri ka vetëm: «urdhëro, si urdhëron!»... Tani që shoh zotin Safet i jap të drejtë... Ose të marrim ministrin e brendshëm zotin Kopliku. S’ka nevojë të jesh has hetues as jurist, as operativ sigurimi, krejt «i pastër» profesionalisht. Mjafton të japësh prova si antikomunist. Mos është ndonjë vështirësi e madhe të kapësh kriptokomunistët? E ku të fshihen...? Apo të marrim ministrin e jashtëm zotin Serreqi. Ai me siguri i si mjek ka bërë vizita jashtëspitalore, ka parë edhe televizor në stacione të huaja, Nuk ka qenë krejt i izoluar në të kaluarën izolationiste, Kaq do bota se të tjerat i di vetë... Një miku ynë nga lugina e Drinosit, udhëheqës lokal i Partisë Agrare përsërit shpesh: «Je i lumtur kur s’merr vesh». U urojnë këtë lumturi edhe disa qeveritarëve të sotëm kur hallat janë pleksur si leshtë e arapës, Ec t’ua gjesh fillin, punëve, megjithëse s’duhet harruar që ata kanë përvojën e çmuar të mitingjeve paqësore, entuziaste.

15 prill 1979. Të gjithë e mbajnë mend tërmetin shkatërrimtar që goditi Veriun e Shqipërisë e në më-nyrë të veçantë Shkodrën e Lezhën. 15 prill 1979. Të gjithë e mbajnë mend tërmetin shkatërrimtar që goditi Veriun e Shqipërisë e në mënyrë të veçantë Shkodrën e Lezhën. Qindra e qindra shtëpi të rrënuara. Mijëra e mijëra vetë mbetën të pastrehë. Dhjetëra viktima jetë njerëzore. Miliona e miliona lekë të vajtura dëm. Por askush nuk u ligështua e nuk humbi shpresën. Sepse u ngrit në këmbë e tërë Shqipëria. Me mijëra vullnetarë nga rrethet e Jugut të Shqipërisë lanë vatrat e tyre e vajtën në ndihmë të vëllezërve në sepse për ta Shqipëria nuk është vetëm në Sarandë apo Korçë, nuk është vetëm në Durrës, apo në Kërçovë, por Shqipëria është Shqipëri në çdo pëllëmbë të saj. Ishte pikërisht uniteti vëllazëror ai që bëri të mundur të kapërcehet gjysëm dhe gjysëm i vdekur. Ne të gjithë kemi kaluar shumë vështirësi dhe duhet të gjejmë rrugën e zgjidhjes. Një kontrolle e popullit. (Vijon në faqen 2) vëllezëror me njëri-tjetrin. Ka qenë unitet besë e nderi. Ka qenë unitet gjaku e krenarie. Ka qenë unitet mbijetese. Ndaj dhe 15 prillit të 1979-ës i humbën gjurmët. I humbën gjurmët tërmetit, por kanë mbetur si monument gjurmët e unitetit. Ako kurrësesi nuk duhet të humbin. Sepse në ditët që jetojmë kemi më shumë nevojë se kurrë për to. Lëkundjet e fuqishme që solli «tërmeti» i demokracisë shëmbën godinën burokratike e afrofitizuese të sistemit monist dhe të gjithë aparatin që e mbante atë. Le t’a harrojmë që atë imazh duke ndërtuar një godinë të bukur e tëjetatë, një godinë që të pranojë të gjithë shqiptarët e vërtetë e atdhetarë. Le të ndërtojmë një godinë ku të mos kenë vend shprejët përçarëse. koni gjithkund në Veri dhe do të gjengji gjurmët e asaj pune kolosale që është bërë. E bënë vetë shqiptarët me mundin e tyre, me djersën e tyre, me ndërshmërinë e tyre, për veten e tyre. U ngrit tërë Jugua në ndihmë të Veriut. Të gjitha këto nuk i përmend aspak për romantizëm sentimental. As për nostalgji dhe as për të thënë se «ç’që në gjendje të bënte uniteti socialist i popullit tonë në udhëheqjen e PPSH-së». Jo! Çitate të tilla kanë shkruar disa prej paratrdhesve të mi në këtë gazetë, të cilët tash militojnë në shtypinë e pozitës (ose të ish-opozitës). Arsyeja që përmend sot 15 prillin e 1979-ës është tjetër gjë. Uniteti i vërtetë i shqiptarëve asnjëherë nuk është ngritur mbi ideologji apo mbi dogma. Ai ka qenë në jetë të njerëzve vetëm unitet shqiptarizmi. (Vijon në faqen 2)

Kushtrim: «T’u qepemi maleve e kodrave...» Efektin e parullës «T’u qepemi maleve e kodrave...» që pat lëshuar Enver Hoxha nga mesi i viteve 60, besoj se e kanë provuar tashmë të gjithë shqiptarët. Do të jetë, ndoshta ndër temat ku secili do ta ndjejë veten kompetent e të aftë jo vetëm për të sjellë ndërmend dhjetra e qindra fakte të shkallës së pasurive natyrore, por edhe për të nxjerrë përfundimet e duhura. Në Kashnjet të Lezhës u prish barbarisht një plantacion i madh natyror me gështenja për të selur 10-15 ha tokë të re, prej nga në vitet më të mira merrej një re- (Vijon në faqen 2)

Gjysëm do të jemi edhe nesër? Po jetojmë vërtet ca kohra që gati çdo gjë na duket e gjymtuar. Edhe vetë jemi bërë gjysëm njerëz. Ndërkohë shteti është bërë gjysëm shtet e ligji, gjysëm ligj. Pothuaj secili e ndjen veten gjysëm i gjallë e gjysëm i vdekur. Në zyrat e redaksisë erdhi një hallexhi nga Dibra. Kish punuar 38 vjet në gjeologji. Tani kish mbetur pa punë. Në zyrat e drejtorisë administratore kanë dhënë dy mundësi për të jetuar; ose do të vazhdosh të paguhesh me 80 për qind, ose do të dalësh me asistencë. Si do të jetoj me kaq pak para kur në shtëpi me presin 8 fëmijë për të ngrënë?, tha hallexhiu. Për këtë hallexhiu i kish bërë disa letra ish presidentit dhe nuk kish marrë asnjë përgjigje. Tani do të fillonte serinë tjetër të letrave presidentit të ri, gjysëm tjetër siç thoshte. Si do t’ja bëjnë hallit njerëzit? Venë për të marrë ushqimet e sportit në njësitë e shitjes dhe ato asnjëherë nuk dolën, siç thuhet, «të tera». Shitësit janë gjysëm privat e gjysëm shtet. Ushqimet i marrin me gjysëm të fiksuara dhe i shesin me të liberalizuara si privarë. Si t’ju vijë për mbarë. Edhe po të ankohesh në organet e pushtetit nuk zgjidh dot gjë. Pushteti pluralist i ka lënë zyrat gjysëm «të hapura». Po fshatari? Edhe ai është gjysëm. Dikush e mori tapinë e tokës, dikush ende pret «qetësojë shpirtin. Por edhe ai (jo të gjithë) që e ka marrë tapinë një «hije» i rri mbi kokë; ish pronari. Nuk dihet se cilgje do të paraqesë parlamentarët e ri. Përpara kam një djalë të ri me emrin Halim, bor që në pasaportë e ka regjistruar Kristo. Dëshpërimi, nevoja për të marrë rrugën e mërgimit e detyroi të ndërrojë emrin nga shqiptar në grek. Kështu qënka kërka e thënë të bëhet. Si do të shtyhet më tej me këto gjysëma? Gjysëm dje e gjysëm sot, gjysëm do të mbetem edhe nesër? Jo, kurrë nuk do të mendim, kurrrë nuk do të bëhemi siç po propagandojnë në qoftë se do të shkojmë e trajtojmë njëri tjetrin siç trajtojmë, në qoftë se edhe partitë qeveritë e parlamentin do t’i kemi «gjysma». (Vijon në faqen 3)

TRANZICION I VESHTIRE po shihet qartë se inte-[r]esimi për lëvizëse me kahje ... Ky për çdo fshatar ... Peshkopisë në rrethin ... është në përplasje, një ... brenda vetvetes, ... dhe dëshpërta dukuri ... ekonomike, kostoja e ... paprerë. Liberalizimi ... në çmi... me kontra... p[r]ishja e stru... administrative, mpirja e ngadalshme deri në paralizë të plotë e gjithë sferave prodhuese të veprimtarisë së popullit, çoj në një rrënie të llahtarshme të çmimeve dhe paralel me këte, në ndërvlerën e të ardhurave në lekë për furnizimin. Le të flasim në gjuhën e shifrave: 1 kg mish kushtoi për teslim e bajramit 80-90 lekë, 1 kg sheqer 40-50 lekë, 1 kg qumësht pluhur 38 lekë (ndërsa racioni i 1 tonilit në 1951 90 gr për frymë) 1 kg pr[]he 6-8 lekë, 1 kg [..] 250-350 lekë etj. Dhe ... Fshatari pa një burim të ardhurash, lufton me veten për të gjetur burime financiare për të mbajtur shpirtin gjallë. Ndaj muajt e fundit ka filluar një eksod i paparë blektorie drejt Dibrës së Madhe, në rrugë krejtësisht të kundraligjshme. Lopët shitën 300-400 marka germane, një kale apo mushkë ka shkuar deri në 1000 marka. Llogariten, i dashur lexues, me kursin 1 markë me 50 lekë, në tregun valutorr privat, sa ju vete çmimi këtyre. Në këtë eksodim ka shumë llojshmëri kafshësh shtëpiake, bul-meshë etj.), që çdo ditë kryhen nëpërmjet dy Dibrave. Kjo dukuri ka sjellë rritjen me kapërcim të llahtarshëm të çmimeve në tregun e brendshëm, si dhe varfërimin e tregut në mish e produkte ushqimore e blegtorale. Po varfëron dhe po shkatërron raca të tëra, duke ulur aftësinë gjenetike të riprodhimit, duke stimuluar edhe për të ardhmen një shkatërrim tërësor të blegtorisë gjenetikisht të pasur e me rendiment. Kjo lëvizje e pakontrolluar nga policia financiare ka ngjallur nga mbrapazet, vjedhjet e shumta në tufat personale, duke acaru[r] një situatë mjaft problematike, pakënaqësira të mëdha. Në këto kushte interesat për jetën minimale po nëpërkëmben nga matrapazët e p[a]shpirt e të paskrupullt, nga moszbatimi i ligjeve e rregullave nga organet shtetërore lokale e qendrore dhe gjithë levat e tyre. Gjithçka lëviz spontanisht në mënyrë kaotike për kurvarrre kufizimesh ligjore. Një lëvizje e tillë po vërehet mjerisht edhe në pronesinë mbi tokën, ku konfliktet janë në pikun e acarimeve më të rrezikshme. Kërcënon vëllanë vëllai, komshiu komshiun, fisi-fisin. Në disa fshatra të këtij rrethi ish pronarët e tokave të para vitit 1946, kanë ngjitur shtëpitë në mes të plantacioneve me mollë, apo fushës, dhe marrin fshehtësit si argatë për të punuar me një pagë ditore qesharake. Të tjerë qytetarë të Peshkopisë apo Bulqizës po kërkojnë trojet e tokat në fshatra. Posa kërkojnë pronën deri në konflikt fizik, apo në prishjen e shtëpive të ndërtuara duke nxjerrë familjet jashtë vetëm e vetëm se këto janë mbi tokat e tyre. Siç duket, tek disa ka humbur sensi i njerëzorit i arsyes. Edhe këto dukuri që tashmë janë bërë të zakonshme. (Vijon në faqen 3)

Presidenti i Republikës, zoti Sali Berisha, me dekretin nr. 166, datë 13. 4. 1992 me propozim të Kryetarit të Këshillit të Ministrave zoti Aleksandër Meksi, emëroi sot Këshillin e ri të Ministrave, me këtë përbërje: 1. - Zv. Kryetar i Këshillit të Ministrave dhe Ministër i Bujqësisë dhe Ushqimit Rexhep Uka i PD. 2. - Zv. Kryetar i Këshillit të Ministrave dhe Ministër i Rendit Bashkim Kopliku i PD. 3. - Sekretar i Përgjithshëm Vullnet Ademi i PSD. 4. - Ministër i Financave dhe Ekonomisë Genc Ruli i PD. 5. - Ministër i Punëve të Jashtme Alfred Serreqi i PD. 6. - Ministër i Drejtësisë Kudret Çela, Intelektual i Pavarur. 7. - Ministër i Industrisë, Burimeve Minerale dhe Energjetikës Abdy[l] Xhaja, Intelektual i pavarur. 8. - Ministër i Tregtisë dhe i Bashkëpunimit Ekonomik me Jashtë, Artan Hoxha i PD. 9. - Ministër i Mbrojtjes Safet Zhulali i PD. 10. - Ministër i Transporteve dhe i Komunikacioneve Fatos Bitincka i PR. 11. - Ministër i Ndërtimit, Strehimit dhe Rregullimit të Territorit Ilir Manushi i PD. 12. - Ministër i Shëndetësisë dhe i Mbrojtjes Ambientit Tritan Shehu i PD. 13. - Ministër i Arsimit Ylli Vejsiu i PD. 14. - Ministër i Kulturës Rinisë dhe Sporteve Dhimitër Anagnosti i PD. 15. - Ministër i Turizmit Osman Shehu, i PD. 16. - Ministër i Punës, Emigracionit, Përkrahjes Sociale dhe të Përndjekurve Politike Dashnor Shehi i PD. 17. - Kryetar i Komitetit të Shkencës dhe Teknologjisë Maksim Kononi i PD. 18. - Kryetar i Komisionit të Kontrollit ... ZYRA E SHTYPIT DHE ... PRANË PRESIDENTIT Tiranë, më 13. 4. 1992