Arvizem me djeresën e popullit
TRANSICION I VËSHTIRË Arvizem me djeresën e popullit A do t'i hiqet fare e "ujitna" na zeto? Nuk është asnjëherë e vonë të kuptosh se kuptohet, në shtratin e derdhur. Ndofta dështime me sa duket nuk kanë qenë të tilla. Në vorbullën e përgjakshme kanë krijuar fitimtarët e vërtetë. Sot askush nuk mund ta mohojë se nuk janë as të vjetrit, as të rinjtë. Modat e reja kanë lindur nga faji i kombit. Klasa politike e re sot, me paturpësinë më të madhe u bë pronare e pasurisë së vendit. Këto ditë qeveria po shfaqet me shumë bujë, me ankande e privatizime. Kjo fjalë po bëhet e përditshme, po askush nuk na thotë se çfarë do të ndodhë me njeriun e zakonshëm. Në emër të reformës po krijohen pabarazi të reja. Nga njëra anë varfëria, nga ana tjetër pasurimi i beftë. Populli pyet: kush e krijoi këtë pasuri? Me çfarë djerse? Me çfarë rruge? Dhe kur përgjigjja mungon, lind dyshimi i madh se shumëçka po bëhet mbi shpinën e këtij populli. Në dyqan mungon buka, në treg mungon drejtësia, ndërsa nëpër zyra shumohen fjalimet për demokracinë. Por demokracia nuk mund të hajë e vetme, as nuk mund të vishet me premtime. Ajo ka nevojë për ligj, për barazi, për përgjegjësi. Nëse privatizimi do të thotë t'u japësh të fortëve atë që e kanë marrë me ndikim e me mashtrim, atëherë nuk kemi reformë, por grabitje të legalizuar. Shihni fabrikat, kooperativat, dyqanet, magazinat — gjithçka po ndahet me ngut. Kush po i merr? Kush do të përgjigjet nesër? A do të ketë shtet që të kontrollojë, apo vetëm letër e vulë për të justifikuar ç'është bërë tashmë? Ky tranzicion po i kërkon popullit durim pa fund. Populli ka duruar. Ka pritur. Ka sakrifikuar. Por edhe durimi ka një kufi. Dhe nëse ky kufi tejkalohet, zhgënjimi do të shndërrohet në revoltë morale. Reformat duhen bërë, por jo me djeresën e popullit për xhepat e një pakice. Nëse duam ekonomi të tregut, duhet së pari treg i ndershëm. Nëse duam demokraci, duhet shtet që mbron të dobëtin po aq sa të fortin. Përndryshe, fjala reformë do të mbetet një mbulesë e hollë për padrejtësinë e madhe. (Vijon në faqen 3)
Shans për qytetin e reformës ekonomike
Ekuilibër socialë
: Shans për qytetin e reformës ekonomike Vendet e programuara për privatizim dhe zhvillim urban duhet të shoqërohen me masa të qarta sociale. Vetëm kështu reforma ekonomike mund të ruajë mbështetjen e qytetarëve. Nëse çmimet lirohen dhe pagat mbeten pas, krijohet pabarazi e madhe. Kjo ndihet më fort në qytete, ku papunësia dhe mungesa e strehimit shtohen. Politika ekonomike nuk mund të matet vetëm me shifra, por edhe me jetën e përditshme të familjeve. Shteti duhet të parashikojë mbrojtje për shtresat në nevojë, ndihmë për të papunët dhe shërbime publike funksionale. Reformat pa ekuilibër social prodhojnë vetëm tension. Nëse synohet një treg i lirë, ai duhet të shoqërohet me rregulla, transparencë dhe kontroll publik. Në të kundërt, reforma do të perceptohet si padrejtësi. Qyteti ka nevojë për shans, jo për goditje të reja. (Vijon në faqen 3)
REFORMA: e vetmja alternativë zhvillimi
Kryesitri i fortë e banjos
Bujqësia në erëzë e guaj pritshmarr sotialisg — nevoja nga getuuen? Anastas Angjeli —
30 qershorin dhe me hyrjen në treg u bë i nevojshëm riorganizimi i prodhimit. Me 1 korrik hyri në fuqi sistemi i ri i çmimeve dhe tregu i lirë i produkteve bujqësore. Në kushtet e ekonomisë së tregut u bënë të domosdoshme forma të reja organizimi të prodhimit dhe të shpërndarjes. Ndërmarrjet bujqësore, kooperativat dhe strukturat e vjetra nuk mund të vazhdonin më me të njëjtën mënyrë. Në praktikë u pa qartë se prodhimi kishte rënë dhe furnizimi i tregut ishte bërë i pasigurt. Për këtë arsye u shtrua nevoja e një reforme të thellë në bujqësi. Qëllimi i reformës socialiste në fushat e transformimit të marrëdhënieve të pronësisë dhe të përdorimit të tokës ishte të krijonte kushte për shtimin e prodhimit dhe rritjen e interesit të fshatarit. Në programin ekonomik të PS-së parashikohej decentralizimi i prodhimit dhe nxitja e iniciativës private, pa dëmtuar interesat publike. Një pjesë e debatit u përqendrua te mënyra se si do të bëhej ndarja e tokës dhe si do të ruhej baza prodhuese. U kërkua që reforma të mos shkatërronte asetet e përbashkëta, por t'i vinte ato në funksion të zhvillimit. Përvoja e vendeve të tjera u mor në konsideratë, por u theksua se Shqipëria duhej të gjente rrugën e vet. Sipas autorit, bujqësia mbetej sektori kyç për daljen nga kriza dhe për sigurimin e bukës së vendit. (Vijon në faqen 4)
Kronikë partie
Takim me përfaqësues të PASOK-ut të Greqisë
NJE KUJTESE NE PRAG TE 5 MAJIT
Ana nuk każë të protestojë
Deklarata e zëdhënësit të Ministrisë së Punëve të Jashtme
Qeveritari pëtallë politikani
Një kalë për ië hodhurr lumin...
(Vijon në faqen 3)
