(Vijon në faqen 3) Mos u çuditni të dëgjoni konstatime të derdhura në version popullor e proverbial, si këto: "Zëri, zëri i popullit e nxori macen me lopatë nga druri". Ne jemi të bindur se kjo është ndër të paktat shenja që japin qartë se zgjedhjet nuk u fituan vetëm me vota e me fjalë, por edhe me një frymë të organizuar presioni, kërcënimi e urrejtjeje. Që të kërkohet sot një ligj për agjitacion e propagandë, kjo tingëllon paradoksale për ata që e kanë përdorur propagandën si mjet të përditshëm. Por pikërisht sepse propaganda është kthyer në mjet destabilizimi, në gjuhë përçarjeje e në instrument linçimi politik, lind pyetja: përse të mos ketë rregull edhe këtu? Nuk bëhet fjalë për të kufizuar mendimin e lirë, as për të rikthyer frymën e censurës së dikurshme. Përkundrazi, bëhet fjalë për të mbrojtur shoqërinë nga shpifja e organizuar, nga thirrjet e nënkuptuara për hakmarrje dhe nga deformimi sistematik i së vërtetës. Në një klimë të tillë, fjala bëhet armë. Dhe kur arma përdoret pa përgjegjësi, pasoja nuk janë vetëm politike, por edhe shoqërore, morale e njerëzore. Ata që dje ulërinin kundër çdo kufiri, sot po përdorin pa asnjë skrupull mekanizmat më brutalë të ndikimit mbi turmat. Ndaj ky debat nuk është i tepërt. Është i vonuar.

Sikur të mos kishte qenë PD-ja e Sali Berishës, me sa duket, askush nuk do të kujtohej për fatin e ish të përndjekurve politikë. Zërat, shkrimet, deklaratat, premtimet e protestat, të gjitha po bëhen tani për ta. Tani, kur prej dy vjetësh ata janë përdorur e shpërdorur politikisht deri në cinizëm. Tani, kur shumica e atyre që flasin në emër të tyre i kanë lënë të presin gjithçka nga premtimet, ndërkohë që hallet reale të jetës së tyre mbeten po aq të rënda. Ndaj zemërimi i tyre është i kuptueshëm. Por po aq i kuptueshëm është dhe dyshimi ndaj atyre që i kujtojnë vetëm në prag zgjedhjesh. Nëse do të kishte pasur vullnet të sinqertë për zgjidhjen e problemeve të tyre, kjo mund të ishte bërë më parë, pa zhurmë e pa hipokrizi. Sot, disa kërkojnë të shfaqen si shpëtimtarë, kur në të vërtetë kanë kontribuar që kjo çështje të mbetet e pazgjidhur. Ata kanë krijuar iluzione, kanë nxitur përçarje dhe kanë përdorur dhimbjen si argument elektoral. Ish të përndjekurit politikë meritojnë drejtësi, jo mëshirë të rreme. Meritojnë zgjidhje konkrete, jo fjalë boshe. Dhe mbi të gjitha, meritojnë të mos përdoren më.

PARLAMENTI 'ANON', LIGJET 1. Sala do të bëjë politikë ? Vendimmarrësi i vetëm i ekonomisë, "ekuilibruesi" e zgjidhjeve, "komandanti" i situatës të posaçme mbetet socialistët.

(Vijon në faqen 3) Të dhënat e fundit flasin për një numër të madh të rinjsh shqiptarë që kanë marrë rrugët e emigrimit. Familjet e tyre mbijetojnë shpesh me paratë që dërgojnë djemtë nga jashtë. Por pyetja që shtrohet është: ku shkojnë këto dollarë? Në vend që të shërbejnë për investime të vogla familjare, për ndërtim, për shkollim a për ngritje të jetesës, shumë prej tyre treten në konsum të përditshëm, në tregti të pasigurt ose humbasin në duart e ndërmjetësve e fajdexhinjve. Kështu, sakrifica e emigrantëve nuk kthehet në zhvillim, por vetëm në mbijetesë. Dhe kjo është drama e heshtur e shumë familjeve shqiptare.

1. Portugalia e Partisë Socialiste votuan kundër tesës për të drejtat e emigrantëve, që do të paraqitej në kryesinë e Asamblesë së Evropës nga deputeti i PDS, A. Hajdari. U Lëngs u dha. Jaso. Herën tjetër, s'e me njeri e vuffit per drejtimin e Atdheut të dukshëm, ne me gjithë qafë me këmbët e zëri i frymës i vetëm që hiqej në qafë pesha aty, i ndejti e dominoi, e kjo tejet? kjo shoqë e thellë humbjeje ideve. Përshëndesin pasj për votën e social demokratëve suedezë, francezë, portuguezë e Partisë Socialiste vonë e mbarimit hapat e tyre liri (?) E populli që do ta çmojë. Mendijul. Pas kësaj i qafë me ballin fletër e djalit që do të hiqej në drejtim, falimentimi do t'i ketë hapin dhe detyrat e Trupës së Mëshirës. Asfakusi

(Vijon në faqen 2) Shoqen Ismaili kryegjoseur të Peshkopisë në pastërtinë e një qyteti me bulevard apo pa trotuar. Të larguar, me ciskin e gojës (?) Në qendër të konfliktit ka qenë prona, kufijtë, hakmarrjet e vjetra, por edhe varfëria e tanishme që i shtyn njerëzit të humbin durimin. Në vend që të qetësohen, palët janë acaruar edhe më shumë. Kjo gjendje është bërë e njohur për të gjithë, ndërsa organet vendore kanë mbetur ose të paafta, ose të painteresuara për të ndërhyrë me kohë.

KRONIKË QEVERITARE

SIPA DO TË DËRGOJË VËZHGUES PËR ZGJEDHJET NË KOSOVË LAJMË NGA KOSOVA SIPA DO TË DËRGOJË VËZHGUES PËR ZGJEDHJET NË KOSOVË — DËNIMI I ARDNON MARGATIT TUTJE[?] PERPJEKJA[?] SHP