Intervistë e kryetarit të Këshillit të rrethit të Mallakastrës, zotit Fiqiri Hazizi dhe kryetarit të bashkisë së Ballshit zotit Ismet Beqiri RRETHI GREVËS NË BALLSH — Dje opinioni u informua se greva në Kombinatin e Përpunimit të Thellë të Naftës në Ballsh vazhdon. Ju ndërkohë para disa ditësh bëtë një deklaratë. Cila është situata aktualisht dhe çfarë përpjekjesh keni bërë ju për normalizimin e gjendjes dhe vendosjen e dialogut midis qeverisë dhe grevistëve? Fiqiri Hazizi: Fillimisht duam të sqarojmë të gjithë opinionin se KPTHN Ballsh është klasifikuar si ndërmarrje nacionale me vendim qeverie. Në ligjin mbi organizimin dhe funksionimin e pushtetit lokal për Këshillin e rrethit dhe të Bashkisë nuk përcaktohet asnjë kompetencë lidhur me marrëdhëniet e punës në ndërmarrjet nacionale. Megjithatë, duke patur parasysh se pjesa më e madhe e popullsisë të Ballshit e kanë të lidhur jetesën e familjeve të tyre me këtë kombinat ne si drejtues të pushtetit e thjeshtë si qytetarë mallakastritë, e kishim si detyrim qytetar dhe moral dhënien e kontributit për vendosjen e një dialogu mirëkuptimi midis punëtorëve grevistë dhe përfaqësuesve të qeverisë. Me këto synim ndonëse edhe jashtë kompetencave tona ligjore kemi marrë pjesë në tri takime të organizuara me përfaqësueses të qeverisë, të partive politike dhe të administratës së kombinatit. Si rezultat i këtyre takimeve janë bërë dy deklarata të përbashkëta të pushtetit lokal dhe të partive politike ku është shprehur mendimi për zgjidhjen e kërkesave të drejta me karakter ekonomik si dhe për normalizimin e situatës. Me këtë shqetësim fill pas deklaratës të datës katër janar unë dhe kryetari i Bashkisë së Ballshit zotit Ismet Beqiri zhvilluam një takim me kryeministrin zotin Meksi për t'i shfaqur disa mendime për zgjidhjen e situatës së rënduar nga greva në vazhdim në KPTHN Ballsh. Cilat ishin mendimet tuaja në takimet e zhvilluara me kryeministrin Meksi? Fiqiri Hazizi: Për të qenë më të sakta, duam të themi se takimi ishte me zëvendëskryeministrin dhe ministrin e Industrisë dhe Tregtisë zotin Meksi. Unë jam i mendimit që përgjigjen e kësaj pyetje ju ta merrni kryeministrit Meksi në ndonjë intervistë të tij. Si u pritën nga zoti Meksi mendimet tuaja? Ismet Beqiri: Unë jam i mendimit që përgjigjja intervistë të tij. Çfarë mendoni ju duhet bërë në të ardhmen? Ismet Beqri: Ne mendojmë së vetëm nëpërmjet një dialogu dhe mirëkuptimi midis punëtorëve dhe përfaqësuesve të qeverisë mund të arrihet normalizimi i situatës. Çdo alternativë tjetër do ta bënte të pavlefshëm kontributin tonë. (LEXONI NË FAQEN 4 MATERIALIN QË I ËSHTË DËRGUAR KRYEMINISTRIT DHE PRESIDENTIT TË REPUBLIKËS). TE REPUBLIKES). vit... me kryetari... e... marrë... tepër... vendosur... privat... Shiptar... detyra... Alikaj [tekst i prerë] ... në qytetarë, mallakastriotë, e kishim si detyrë qytetare dhe moral dhënien e kontributit për vendosjen e një di-

Letër e hapur presidentit Zoti president, Meqënësë nuk më kthyhet përgjigje për telegramin që ju kam dërguar më datën 3 të këtij muaji, po ju drejtohem me anën e kësaj letre, të hapur që ta marrë vesh mbarë opinioni sesi po i mbron veteranët e luftës antifashiste nacionalçlirimtare. Zoti president, Meqënësë nuk më kthyhet përgjigje për telegramin që ju kam dërguar më datën 3 të këtij muaji, po ju drejtohem me anën e kësaj letre, të hapur që ta marrë vesh mbarë opinioni sesi po i mbron veteranët e luftës antifashiste nacionalçlirimtare. Quhem Vehbi Xhabia, 68 vjeç, partizane e luftës antifashiste nacionalçlirimtare, e arrestuar e torturuar gjatë luftës nga forcat kuislinge. Burri, im, Bahri Xhabia, (sot i vdekur) u hodh në aktivitet ilegal për çlirimin e vendit nga pushtuesit që më 15 qershor 1941. Ai gjatë gjithë luftës nacionalçlirimtare, u shqua si luftëtar trim e i vendosur. Shtëpitë tona u vunë në shërbim të luftës me çfarë kishim. Pas çlirimit e deri më sot kemi punuar me ndershmëri e me privacione, duke rritur pesë fëmijë me një figuë morale të pastër. Populli i Shkodrës, e njeh mirë familjen tonë, ndaj s'është të zgjatem më shumë me historira. Por e përmenda shkurtimisht biografinë time, për t'ju treguar më poshtë ju zoti president dhe opinionit më të gjerë mbi veprimet e disa pushtetarëve revanshistë, që po ndërmarrin ndaj veteranëve të luftës antifashiste nacionalçlirimtare, pjestare e së cilës jam edhe unë. Privilegjim më të madh (në qoftë se mund të quhet shtëpia privilegj) që kam patur, ishte dhe një shtëpi para tre vjetësh me dy dhoma e një guzhinë, ku jetoja unë me burrë dhe një plakë 90 vjeçe, që e kemi mbajtur tash 45 vjet në familjen tonë. Në muajin nëntor të vitit të kaluar policia më njofton se sipas vendimit të marrë nga bashkia, unë duhej të dilja nga kjo shtëpi brënda 5 ditëve pasi, po sipas tyre, une kisha siperfaqe të tepërt. U habita, të dala nga shtëpia e marrë para tre vjetësh, ku unë në atë kohë e kisha burrin gjallë e megjithatë edhe sot jemi dy kurorë brenda. Çështjen e hodha në gjyq. Data e caktuar nuk u respektua për arsye objektive të paraqitura nga gjykata, kështu është caktuar data e dytë më 9 të këtij muaji. Ju kujtoj se më datën 31 më hoqën edhe telefonin, kupohet si shumë shoqëve e shokëve të mij. Mirëpo më datën 2 janar policia më heq ultimatum për të bruar deri më datën 5 shtëpinë ose për ndryshe do të më nxirrnin forçërisht. Ua tregova dokumentin e nevojshëm që vërtetonte se me këtë çështje po merrej gjykata. Por ata nuk deshën ta dinë, duke më thënë se në kemi urdhër dhe m'i nxorën të gjitha plaçkat jashtë. Ata më bëjnë presion se do të më nxirrin fizikisht, por nuk vepruan më tej. Kështu, sipas vendimit të bashkisë, unë tashti duhet në moshën 68 vjeçe dhe e sëmurë me zemër së bashku me një plakë në katin e pestë me një dhomë 20 vjeçe të paralizuar të shkoj e guzhinë. Gjykokeni vetë zoti president, ç'më bënë në këtyre veprimeve? Mos vallë pinjollëve të fashistëve po u lihet dorë e lirë të veprojnë mbi antifashistët?! Zoti u ruajt ju dhe Shqipërinë prej tyre! VEHBIJE XHABIA Shkodër

NJE FAKT DHE DOMETHENIA E TIJ Përpara disa ditësh radioja dhe televizioni dhanë një lajm ku bëhej fjalë për dorëheqjen e Ministrit gjerman të ekonomisë. Arsyeja e dorëheqjes ishte fakti që ai akuzohet se ka ndihmuar një firmë ku njëri prej kushërinjëve të tij është drejtues. Qeveritarëve tanë një gjë e tillë mund t’u duket qesharake. Jo vetëm kaq, por televizioni mund të akuzohet edhe si destabilizues, edhe si antikushtetues, edhe si antikombëtar dhe antigrevar. Rasti i ministrit gjerman është ditësh radioja — A ka në botë «Serreqë» të tjerë? — Ministri Serreqi vajti në Londër, në atë konferencë ku diskutohej fati i shqiptarëve që jetojnë në trojet e tyre në atë që deri dje quhej Jugosllavi, por vajti si lojtar stoli. Ai vajti atje pa marrë më parë miratimin e Parlamentit shqiptar, ndaj ndonjëri me të drejtë gjëti konferencës, dhe pas kthimit nga Londra në vend që të jepte llogari dhe të largohej nga detyra si një njeri i shtar, krekoëse si kaposhi në majë të plehut. S’ke ç’i bën. nuk dha dorëheqje, gjë që do ta bënte çdo koleg i tij në çdo vend demokratik. destabilizues, edhe si antikushtetues, edhe si antikombëtar dhe antigjerman. Rasti i ministrit gjerman është më normal për një njeri të civilizuar, është krejt i natyrshëm për një shoqëri demokratike serioze dhe të konsoliduar. Ndërsa tek ne ndodh ndryshe. Ministrit Serreqi i plasi në dorë skandali i gjashtë diplomatëvë qeflinj të seksit të paguar më para në dorë mu në zyrën e tij, por faj i atyre që e bënë ministër pa i themë se në praktikën e punës janë edhe mikrofonët. Megjithatë, edhe pas këtij skandali të kurdisur prej atij vetë ai përsëri Ministrit Serreqi i mbeti në dorë mikrofoni i aparaturave legale të punës në dikasterin ku ai është ministër, por e ngatërrroi atë me stetoskopin e mjekut, të cilin e kishte lëshuar nga dora pak më parë se të ulej në fronin e kreut të diplomacisë shqiptare. Nuk është faji i tij që këtë «zbulim» ai e paraqiti si skandal duke u bërë i famshëm në mes të kolegëve të tij ministra të jashtëm, por është faji i atyre që e bënë ministër pa i thënë të ngjitet Shqipërisë. Ai vajti atje pa marrë me parë miratimin e Parlamentit shqiptar, ndaj ndenji me gjithë gjë që gjatët e jeptë llogari dhe të largohej nga detyra si një njeri dështak, krekoset si kaposhi në majë të plehut. S’ke ç’i bën. Mediokriteti, paaftësia dhe etja për kolltuk me sa duket tek ky njeri që i është ngjitur diplomacisë për të treguar se në Shqipëri nuk ka diplomatë, janë shkruar në të. Ndaj ai nuk di të japë dorëheqje, sepse ka marrë bekimin e Presidentit dhe të vetë ZOTIT. Amen. LUAN M. RAMA

Rreshjet e dëborës shoqëruar me erë dhe temperatura të ulëta kanë krijuar vështirësi serioze në rrethin e Dibrës. Nga era e fortë në Qafë të Bullit, Fushë-Bulqizë, Moranicë, Kastrioj etj. janë krijuar grumbullime të dëborës në pika të ndryshme të rrugës nga Bulqiza në Peshkopi. Me marrjen e masave, veçanërisht nga pushteti lokal dhe ndërmarrja e rrugëve, si Qafë të Bullit, Fushë-Bulqizë, rrugët janë më 5 janar të kalueshme për mjetet e transportit. Po ashtu është bërë i kalueshëm edhe rrugëkalimi Shupenzë-Peshkopi. Të bllokuara vazhdojnë të jenë rrugët në drejtim të Ostratit, Klenjës e Zogjajt të rrethin e Bulqizës dhe ato në drejtim të Selishtës, Reçit, Lurës dhe Kalasë së Dodës në rrethin e Dibrës. Ndërkohë që moti është i kthjellët dhe temperaturat e erës ka rënë, temperaturat vazhdojnë të (Vijon në faqen 3)

Data 6 janar shënon fillimin e punimeve të parlamentit shqiptar për vitin 1993. Në sallë deputetët përshëndeten e takohen me njëri-tjetrin. Aty këtu ka edhe përqafime. Në një grup po bisedojnë D. Agolli N. Dokle, P. Arbnori e I. Baci. Pas pak me ta bashkohet edhe T. Laco. Pak më tutje një grup tjetër i përzier. Në sallë futen Imami dhe Pashko, duke përshëndetur me dorë. Në fytyrat e deputetëve sikur nuk shikohej gjurmë të atij tensioni që të pranishëm në shumë seanca të vitit të kaluar. • I urojmë parlamentit punë të mbarë! Me shumë preokupim kombëtar e më pak politizime. Miratohet programi i punës për janarin Në programin e janarit është parashikuar që parlamenti të diskutojë e të vendosë për statusin e invalidit, Ligjin e kontabilitetit, të kontratave kolektive të punës, të komuniteteve e organizatave fetare, për një ndryshim në kodin penal propozuar nga Zef Brozi, për farërat dhe fidanet, për shërbimin e mbrojtjes së bimëve, shqyrtimi i dekretit normativ për faljen e studimeve të plikto-rëve për kreditin tregtar, për mbrojtjen e mjedisit, për regjistrin tregtar, kërkesën e prokurorisë së përgjithshme për heqjen e imunitetit të Vasil Plakut, kërkesën për dorëheqjen dhe zëvendësimin si deputetë të Natasha Lakos, amend prejhjet për drejtuesin e këshillin drejtues të RTV-së. Kërkesave të mjaft deputetëve Meksi? Fikiri Hazzi: Për të qenë më të

Në këtë seancë e mori fjalën edhe deputeti Emin Gjana. Ai kritikoi qeverinë aktuale dhe qeveritarët e kaluar që nuk kanë vepruar me përkushtimin e duhur kundër korrupsionit e spekulimit. Ai kërkoi të gjenden organizatorët dhe fajtorët që çuan në shkaktërimin e Pogradcit, Lushnjës e të Fush - Arrëzit. Namik Dokle: Në emër të grupit parlamentar të PS mbështes kërkesën e Emin Gjanës. Të zbulohen e japin llogari skenaristët, regjisorët dhe aktorët që e çuan ekonominë në nivelin zero. Aleluja apo himni i flamurit Deputeti Kalakula e ngriti shqetësimin se në një aktivitet festiv me fëmijët e të përsekutuarve u refuzua kur dëgjoi që këta fëmijë të nën zë himnin Kombëtar. BEQIR SKRELI (Vijon në faqen 3)

Kur filluan proceset demokratike në Shqipëri, të cilat padyshim u pritën me entuziazëm panergjerik popullor, askush nuk mendonte se kaq shpejt ajo do të përballohej me ekstremizmin e djathtë. Për hir të së vërtetës shumë politikanë të karrierës të viteve 90-të, bënë paralajmërime dhe dhanë sinjalet e asaj situate që po kalojmë sot. Shumica mendonin se ardhja e demokracisë do të bëhej duke flakur diktaturën e PPSH-së dhe do rolin e saj sundues në jetën e saj politike dhe kjo ishte fare e vërtetë. Por ndërkaq grupe politike të caktuara dhe çlitikanë të veçantë demokratikë filluan ta llogaritin nga pikëpamja të ndryshme referimi. Politikanët e partive të djathta, duke spekulluar me dëshirën popullore për demokracinë, kamufluan pikëpamjet dhe pozicionet e tyre të vërteta me vellon e bukur të demokracisë. Është e natyrshme që pas një politike diktatoriale monokolorë gjysmëshkollore, atmosfera demokratike do të krijonte grupe të ndryshme social-politike me diversitet mendimi. Kohëzgjatja e grupeve politike u bazua në konstanten mbartëse të plane të të gjitha Lindjes për t’u larguar me vendosmëri nga doktrina dhe praktika e stalinistëve dhe diktaturës komuniste. Në të vërtetë siç po duket po krijohet bindja se demokracia nuk vjen nga ekstremet. Ajo do të kalojë në qendër larg polaricioneve tradicionale komuniste ose balliste. Është kohë tjetër tani, ndaj llogaritë dhe hesapet nuk bëhen më vitin 1944. Ajo kohë pati vulën, rrejell të shkaqet e fitores së saj popullore. Filmat e asaj kohe nuk mund të gjykohen sot... Përkundrazi ato duhen nderuar për veprën historike që realizuan. Atëherë me siguri sot dhe gjithë jetën do t’u mirënjohës a-tyre. Koha e demokracisë është kohë e re dhe kërkon mendje të reja të purifikuara nga miljet dhe hapat e të së kaluarës. Padyshim pika më e fortë dhe vija ndarëse midis forcave të majta dhe të djathta mbetet qëndrimi ndaj luftës nacional - çlirimtare. Për të sot po shkruhet shumë, edhe njerëzit janë bërë shumë sensibel ndaj vlerësimeve të saj. Natyrisht, është domosdoshmëri një rishikim i saj dhe i personaliteteve të saj. Një vlerësim i tyre me optikën e re të demokracisë dhe pa asnjë ngjyrë partiake. Por qëndrimet e forcave politike të djathta edhe për këtë ngjarje madhore të historisë janë të skajshme. Përgjithësisht mohuese. Teza e rishikimit të historisë po bëhet spekulative. Për çdo mendje normale rishikim nuk do të thotë shtrembërim i historisë. Bilanci historik bëhet në kohën e tyre. Tendenca për të falsifikuar luftën e Dytë Botërore dhe kontributin e popullit shqiptar në këtë luftë janë provizore. Pasojnat politike momentale do të kalojnë. Nuk mund, populli ynë që dha nga kontribut në atë luftë e që u rreshtua përkrah forcave progresive të kohës të lejojë sot që t’i mohohet gjaku e sakrificat e tij supreme. S’ka ofendim më të madh për një popull që gjysmën e shekullit më vonë, t’ia dalin forca të caktuara nga gjiri i tij që duan me një të njollë të lapsit të fshijnë historinë e vërtetë të tij. Historianët e vërtetë objektivë realistë e të ndershëm pas [tekst i paqartë] Heshtjeje të gjatë kanë filluar të ndihen e të thonë fjalën e tyre në peshë. Qëllimet pragmatiste politike dhe të forcat e djathta duhen përballuar me guxim në fushën e historisë duke iu kundërvënë argumentet e pakundërshtueshëm. Kontributin e popullit tonë në Luftën e Dytë Botërore e njohin të gjithë, e njeh populli shqiptar por dhe ish aleatët e mëdhenj të luftës antifashiste të cilët nuk mund të jenë aq të paanshëm sa të mohojnë atë. Në fund të fundit ajo luftë pati protagonistët e saj, të cilët kuptuan imperativin e kohës, dijtën t’i përgjigjen asaj dhe sot kanë të drejtë të krenohen. Ekuivoket që ngrihen sot për atë që ndodhi 50 vjet më parë sido që të motivo-hen janë të destinuara të dështojnë para të së vërtetës historike. Padyshim, lufta na çel plot nyje që diktatura komuniste i impleksi keq dhe që duhen kohë, mendje, tolerancë për t’i zgjidhur ato. Nyjet historike nuk priten me «shpata partiake» të pasionuara e as me gjykime ekstremiste intolerante por me logjikën e ftohtë të historianëve. Atë duan kohë, qëndrim objektiv, analitike të gjera të kontekstit historik të luftës së Dytë Botërore, debat publik dhe logjik të hekurt. Pasionet politike - partiake të PPSH-së e falsifikuan dhe e mistifikuan historinë. Deviza e sotme “Historia” është shfajësim fa-ntastibër, Por filmëtarët u dhanë nga filtorja dhe historia u mbajt në bumerang për ta. Arështël i njër-rit fenomen por me kaq se kurajën kërkon të punohet. Në çdo çerdhe duam të kujrojmë historinë e vërtetë pa panjohshme ... GRIM TUSI (Vijon në faqen 2)

Fatkeqësia më e madhe që mund t’i ndodhë sot njeriut tek ne është që ai të mbetet pa shtëpi. Pesha e kësaj fatkeqësie ka disa ditë që po rëndon mbi 15 familje të Elbasanit. Shtëpitë e tyre, pas hetimeve paraprake, u dogjën nga zjarri i shkaktuar prej harikut elektrik. Dhe Zoti s’di ç’bën, ai dogji gjithçka. Për 9 nga 15 familjet duket se po vërtetohet thënia: «ruhu nga zjarri dhe uji». Para se gjithash 9 familjet në fjalë qenë nga Kucarthi (lagje pranë fabrikës së çimentos) pasi banesat e tyre u përmbytën nga uji dhe balta. Pesë banesa u shkatërruan e 6 familjet e tjera ato u strehuan për banim në ish-mjediset e shkollës së lirë ushtarake, pranë kombinatit të drurit. Por edhe aty i ndoqi fatkeqësia tjetër, këtë radhë shkak nuk u bë uji, por zjarri. Familjarët, në këtë ditë dimri, presin të gjejnë strehë. Në bashkinë e Elbasanit informohemi se është ngritur një komision për t’u ardhur në ndihmë fatkeqësive. Në njërën nga hotelet e qytetit janë vendosur (Vijon në faqen 4)

[tekst i prerë] ... drejtimi i ... profesiona- ... Në një këshilli e ... e trikove dhe ... për më ... AHOLLARI ... nga ndërhyrjen ... Ky ... në Vlorë ... parlamenti ... kundër ...

[tekst i prerë] ... kushtërve të tij në ...