Rrjeti ben jehonë për të mirat që ka populli po të rriten çmimet, shtrejtërohet e pështillet mbeten snerëtore Vëzhgim Nga se ka fillë qeveria? — çmimet mbi të gjitha? U mësuan njerëzit me vendime? Që t’i thonë kësaj reformë? Apo çmimet e para të jetë paga e para? E para? E para? E para? Kush e di. Janë ditë të çoroditura. Mjaft të shtrenjta, ndërsa qytetarët pyesin në radhë e para dyqaneve e bukës: po nesër? po pasnesër? A do të kemi bukë? Në qytet, në fshat, në lagje e në rradhë janë po të njëjtat pyetje. Kështu është pritur vala e rritjeve. Kjo që quhet reformë nuk hyn te njerëzit si reformë. Ajo vjen si frikë, si ankth, si llogari e pamundur. Në treg e në rrjet flitet se çmimet do të sjellin bollëk, se prodhuesi do të nxitet, se tregtari do të furnizohet. Por deri tani qytetari sheh vetëm se pagat mbeten po ato, pensionet po ashtu, ndërsa buka, vaji, sheqeri, qumështi, detergjentët e çdo ditë tjetër kërcasin mbi tavolinën e varfër. Si të mbahet familja? Si të mbahet qetësia? Kjo është pyetja minimale. Nëpunës, pensionistë, punëtorë, amvisa, të rinj pa punë e të moshuar, të gjithë pyesin se nga do të nisë qeveria për ta bërë të besueshme këtë reformë. Nga rritja e çmimeve apo nga rritja e mbrojtjes sociale? Nga fjalët apo nga buka?

Partia socialiste, që me sa duket po i kapërcen pengesat, e vazhdon gjallërisht jetën e saj të brendshme. Ajo vendosi së fundi të dilte në mbrojtje të qeverisë, gjynah, se e rrezikonte humbjen e një aleati të ri. Përgjigjja që ajo dha zërave të shumtë e të ashpër që mbushën sheshet e Tiranës e qyteteve të tjera ishte gati e prerë. Duket se këto ditë është hapur goja dhe po pyesin të gjithë: çfarë po mbron? Qeverinë apo qytetarin? Duket sikur po luhet me fjalë. Njëri flet për reforma, tjetri për sakrifica, një i tretë për durim. Ndërkohë jeta e zakonshme rrëshqet drejt një pasigurie që nuk e mbulon dot asnjë parullë. Në këtë kuptim pyetja nëse kemi të bëjmë me shaka apo me politikë të përgjegjshme mbetet në fuqi.

LETER DREJTUAR ZOTIT PRESIDENT ... dhe mjeku duhet ta dijë mirë këtë gjë. Pra, për mjekim të suksesshëm, duhet saktësuar mirë diagnoza. Në këtë sens, le të shikojmë pak shkakun e së keqes së sotme. Sot vendi ndodhet në një gjendje të rëndë ekonomike. Nuk ka prodhim, mungojnë mallrat, është përkeqësuar jetesa e familjeve, janë shthurur lidhjet e shumë ndërmarrjeve. Në fshat mungojnë mjetet, në qytet mungon puna, ndërsa në administratë shpesh mungon përgjegjësia. Kjo është diagnoza. Terapia nuk mund të fillojë me goditjen e më të dobëtit. Me këtë logjikë, rritja e çmimeve pa masa shoqëruese, pa mbështetje për prodhuesin e për konsumatorin, pa rritje të pagave e pensioneve, pa furnizim minimal të garantuar, e rëndon më tej gjendjen. Një shtet serioz duhet të dijë të shërojë e jo të thellojë plagën.

Si dje, veçoritë ka filluar të paraqitet para publikut me një zë të mëvetshëm për çështjen e atmosferën e vendit e të përditshmërisë. Por ajo që bie më tepër në sy është se shpjegimi i njëanshëm e zëvendëson shpesh informacionin, dhe debati i vërtetë rrallëherë shfaqet. Në ekran flitet për reforma, për sakrifica e për pritje, por nuk flitet sa duhet për ankthin e qytetarëve, për tregun bosh, për radhët, për pagat e pakta. Në vend të kësaj, nganjëherë jepen kronika të gjata e të lodhshme që e largojnë vëmendjen nga problemi. Publiku pret tjetër gjë: qartësi, maturi, argument, përgjegjësi.

(Vijon në faqen 4) Është më habitës e vështirës me thellë sesa ta kishin në tërë çmimet. Karlo 93.

Sinqeriteti e solidariteti ka filluar të shfaqet edhe tek kjo strukturë. Dje u zhvilluan në shumë rrethe protesta e pakënaqësi kundër vendimeve të fundit. Njerëzit kërkuan bukë, punë, rroga, pensione, drejtësi në ngarkesën e reformës. Në deklaratat e bëra theksohej se nuk mund të mbajë vetëm populli barrën e gabimeve të qeverisjes. Tyre e qytetareve u bëri përshtypje veçanërisht fakti që vendimet merren pa dialog të vërtetë me grupet e interesit. Protesta kërkon dëgjim, jo shpërfillje.

PANEVRA SKËNDI Problemet e transportit urban e ndërurban po rëndohen. Njerëzit presin gjatë në stacione, mjetet mungojnë ose janë të mbingarkuara, oraret nuk respektohen. Në disa linja autobuzët kalojnë rrallë dhe pasagjerët detyrohen të shtyhen me orë të tëra. Kjo sjell nervozizëm e humbje kohe për qindra qytetarë që duhet të shkojnë në punë, në shkollë apo në spitale. Shpesh mjetet janë të amortizuara dhe pa kushte. Edhe kur vijnë, nuk mjaftojnë. Udhëtari nuk pret luks, por rend, saktësi dhe një shërbim minimal. Deri tani duket sikur autobuzët “presin” udhëtarët dhe jo e kundërta.

Historia në rikonstruksion e PS-së — Vlerësohet se nuk bëhet histori me urdhër, as me anatema. Kështu duket se po ndodh me mënyrën si po përdoret emri i Skënderbeut në debatet e ditës. Në vend që figura e tij të shërbejë për bashkim e vetëdije kombëtare, ajo po tërhiqet në polemika të vogla partiake. Historia nuk mund të ribëhet sa herë ndryshon shumica, dhe as të zëvendësohet me etiketime. Skënderbeu nuk ka nevojë për “mbrojtës” që e përdorin sipas interesit të radhës. Ky është një tjetër tregues se kriza e sotme nuk është vetëm ekonomike, por edhe morale e kulturore.

Konstruktuimi i madh industrial sipas VIGORAKO (VIZA S.A) 1. Janë dhënë e po ofrohen mjete e pjesë nga firma të ndryshme: PRODHIME ALUMINI: Profile, skela, llaçer, kanalin për panele izolante, profile e skelat. ELEKTRO-SALDIME: Për ndërtime, konstruksione dhe sisteme, me tubacione dhe elemente të tjera. PRODHIME DHE ARTIKUJ TEKNIKE: Tuba e profile, sistem saldimi dhe sisteme për instalime. PRODHIME QELQORE: Dritare, xhama, panele. TË GJITHA VALVOLE HIDRAULIKE: Hapëse dhe mbyllëse për presion, etj. PRODHIME E FURNIZIMI JO-HEKUR-SANITARE: Për ndërtime, me elemente dhe pajisje të ndryshme. ELEKTRO-SALDIM: Për llogaritë e mbyllura dhe të montuara. 2. Ne bashkëpunim me firmën italiane VIGORAKO (VIZA S.A.) dhe firma të tjera italiane e gjermane ofrojnë për klientët tanë projektime, zbatime, rikonstruksione për fabrika, punishte dhe objekte industriale. TUNA ÇELIKU Tel. - Faksi 3269, 2200 Për mëte[/?] shkoni dhe ujni te Albex SA