“Transparentë e qeverisë” Largët si të ndodhemi, lokalizmat e shkollës komuniste, me kënaqësi i gjen ende dhe sot. Si në një premtim televiziv të një qeverie e cila ka vendosur të bëjë sikur po qeveris. Na shfaqet çdo ditë në ekran, flet me një gjuhë të thatë optimizmi dhe na jep të kuptojmë se qymyri është politikë dhe politika çmim. Në vend që të na thuhet e vërteta e tregut, e shtrenjtimit, e varfërisë dhe e mungesës së alternativave, propagandohet një qetësi artificiale. JANCET e kohës, automatikisht, të zellshëm deri në monotoni, e përsërisin këtë refren. Sapo ngrihet një pyetje për bukën, energjinë, qiranë, transportin, përgjigjja shkon tek “reformat”, tek “sakrificat”, tek “periudha kalimtare”. Dhe qytetari i zakonshëm, ai që paguan çdo ditë me lekë të zhvlerësuar, e ndien mbi shpinë jo vetëm krizën, por edhe përqeshjen e fjalës boshe. Në proceset e papunësimit kundër në ide e kundra specialistëve në paga e specialistëve në pagesa, në tërësinë e tyre, sipas një përvoje të gjatë të propagandës, krijohet përshtypja sikur përgjegjësia është gjithnjë diku tjetër. Sikur nuk ka emra, nuk ka zyra, nuk ka institucione. Sikur qymyri, dritat, çmimet dhe tregu janë forca të verbra, jo pasoja vendimesh konkrete politike. Provat e “transparencës” nuk mund të jenë tabela të varura, deklarata të ngrira, apo fjali për televizion. Transparenca kërkon bilance, përgjegjësi, shifra, afate, dhe mbi të gjitha respekt për publikun. Kur kjo mungon, çmimi i politikës bëhet më i rëndë se çmimi i qymyrit. Përballë këtij spektakli, publiku jo vetëm dyshon, por lodhet. Në qoftë se politika dëshiron të rikthejë besimin, ajo duhet të heqë dorë nga truket e vjetra. Duhet të flasë qartë për rritjen e çmimeve, për krizën energjetike, për fituesit dhe humbësit e reformës. Ndryshe, do të vazhdojmë të kemi jo qeverisje, por transaparencë të zbrazët e qeverisë.[?] “Transparencë e qeverisë”