- Barrë i ndjen ai që mbetet në karrocë, jo instrumentalizimi i të tjerëve. Masat e fundit të qeverisë për liberalizimin pa kriter të çmimeve të disa mallrave jetësore janë pritur me shqetësim nga të gjithë për përjashtim të zëdhënësve të bindur të saj. Jemi në mesin e dimrit në kulmin e një të quajtur reformë administrative që është katandisur vetëm në largimin e njerëzve nga puna për motive partiake. Janë rreth 300 mijë vetë që kanë mbetur pa punë e në shumë raste dhe e gjithë familja. Janë mijëra e mijëra pensionistë që nuk mund të blejnë dot edhe një kafe. Por janë edhe shkenctarët dhe pedagogët, inxhinierët dhe nëpunësit, mësuesit dhe më këta e shumë të tjerë paga e të cilëve mbetet në nivelet e asistencës. Gjithë këta njerëz i kishin të varur shpresat tek reforma. Ata pranonin edhe sakrifica, japin edhe kohë por kur shikojnë se qeveria hap-pat i bën të studiuara që ajo është transparente dhe e sinqertë, kur ajo nuk i shkarkon gjithë barrët në kurriz të popullit. Të qeverisësh nuk do të thotë bëj ç'të doni. Rroni si të doni! Kjo është reforma! «Sot emri reformë e shpeton të pafajtin, e shpeton dallkaukoun, e shpeton kolltukaxhiun zyrtar: «Je kundër mendimit tim - je kundër reformës! «Kjo është logjika e sotme e së sotmes parti-shtet. Dhe në shërbim të zyrtarëve vihet edhe propaganda. Një presion psikologjik për të gjithë ata që mendojnë ndryshe. Një furi e shfrenuar shprehjesh e shpifjesh bie mbi gazetat e «Zërit të popullit» dhe të gazetave të tjera të majta. Kjo majta. Kjo furi fillon që nga ATSH, RTVSH e duke mbaruar me RD dhe bijeza e saj dhe nuk kursen asnjë. Asnjë njeri, parti, personalitet. Nuk pyet as për ligj, normë morale dhe etike. Fig. «Destruktiv»-«Agjentë të sigurimit»-«Marksist-leninistë sot janë të përdorshëm edhe në komunikatat zyrtare të presidencës». Por nga ana tjetër është populli. Ai i bën hesapet me xhepin e vetë dhe jo me xhepin e ...

Më 20 Janar «Zëri i Popullit» botoi shkrimin akuzë të një nëne, me titull «Kush i vret fëmijët» gjashtëjavëshe në barkun e nënës Zoti President». Një letër publike e Fatbardha Degës drejtuar personalisht presidentit dhe drejtësisë shqiptare, qeverisë e opinionit demokratik. Në emër të humanizmit pyetim, - Ç'është tjetër pa precedent prishni të shfaqni humanizmin tuaj zoti president? - Pse hesht drejtësia kur vrasësi i ka në gjirin e vet? - Ku është Komiteti Shqiptar i Helsinkit kur nuk ngrihet të mbrojë një foshnjë të pafajshme?

Nuk duam të komentojmë ose të themi si e pritëm dhe si e kuptuam ne deklaratën e Partisë Demokratike të Shqipërisë, transmetuar në radio e TV e botuar dhe në RD-në e datës 10 janar. Duam të debatojmë për njëren nga idetë e publikuara atë, atë të rrënimit moral. Partia De- atje, atë të rënimit moral, Partia Demokratike ankohet për rënimin moral që la diktatura, po cila është puna dhe përpjekja e sotme, e të gjithëve, po në radhë të parë e saj për rënimin moral të shoqërisë? Pretendimet janë më se të ligjshme. Vetë e tua, siç e fitore së 22 marsit, si dhe, nuk ishte a gjëra sa pritje e nënkuptohesh dhe, të tuta, ai ra shumë shpejt. E thanë dhe treguan zgjedhjet lokale të 26 korrikut, por e sheh dhe e ndjen në jetën e popullit. Jetës shqiptare po i rikthehet ngadalë shija e humbur, njeriu shqiptar shkëputet gradualisht nga traumat e shkuara, atij i bëhet prezente një traumë e re ajo e pasigurisë së jetesës. Zbukuruesit e jetës dhe realitetit të sotëm në fakt janë zbukuruesit e regjimit, sepse barra e jetës po rëndohet në shumicën e shtresave të popullësisë. Klima politike vazhdon të jetë e tensionuar, gjithshtu. Si parti kryesore dhe parti-qeveri, PD-ja nuk po duket ta luajë rolin që i bie të luajë. Shumë njerëz, kur i pyet si të duket punët, thonë gjëra të tilla. Nuk e gjejnë entuziazmin te vetja, apo për rreth! Detyra na e do të lehtësojmë e përmirësojmë jetën e njerëzve, mos u kërkojmë atyre miratimin e përkrahje të verbër politike. Nuk mund të pretendo… kthesë e ringritje morale kur (Vijon në faqen 2)

- Prokurori bën pretencën. Ai kërkon dënimin e të pandehurve Nexhmije Hoxha dhe Kino Buxheli përkatësisht me 14 vjet dhe 9 vjet heqje lirie - Dje në orën 9, pas një ndërprerjeje prej disa ditësh, rifilloi procesi gjyqësor kundër të pandehurve Nexhmije Hoxha dhe Kino Buxheli. Në fillim të seancës prokurori i çështjes Teodor Mosko bëri një deklaratë lidhur me njoftimin e korrespondentës së AFP-së në Tiranë lidhur me ritransmetuar nga RTSH, për gjoja blerje prej mijëra dollarësh nga familja Hoxha të prezervativave dhe ilaçeve kundër impotencës në Francë. Unë, tha prokurori Mosko, deklaroj se një informacion i tillë dhe referimi im nuk është real dhe i vërtetë. Shtoj se deri tani nuk kam dhënë ndonjë intervistë apo deklaratë për procesin gjyqësor para gazetave të huaj ose vendas. Më pas e mori fjalën përfaqësuesi i grupit të ekspertëve, i cili paraqiti në seancë një shtojcë të aktit të ekspertizës, kërkesë kjo bërë nga trupi gjykues një seancë më parë. Lidhur me këtë shtojcë të aktit të ekspertizës e pandehura Nexhmije Hoxha tha se asaj nuk iu është thëlluar në përgjigjet e pyetjeve. Jaçet, tha ajo, i kam marrë falas mbi bazën e trajtimit të veçantë të familjes Hoxha si dhe të faktit që kanë qenë anëtarë e KQ të PPSH. Avokati Dhimitër Beshiri tha se nuk kemi pretendime për shifrën e paraqitur, por dokumentet e paraqitura janë të plota dhe ato që janë paraqitur nuk janë të sakta. Avokati Përparim Sanxhaku kërkoi një çerek ore pushim për t'u arsyetuar me kërkesat me treguesit e shtojcës. Kryetari i trupit gjykues Muharrem Kushi bëri të ditur se para disa ditësh është marrë në pyetje si dëshmitar nga Prokuroria Enver Miloti, ish-sekretar i ambasadës shqiptare në Francë. Me kërkesën e prokurorit, trupi gjykues vendosi që Enver Miloti të paraqitet në gjyq si dëshmitar. Ky dëshmi se në vitin 1987, kur ishte sekretar ambasade në Paris. Sulo Gradeci i ka lënë disa dhurata me porosinë që të ruhen për t'u përdorur kur të vijë përsëri Nexhmije Hoxha për mjekim. Këto dhurata, që unë i kam ruajtur në shtëpi për t'i dorëzuar në një kohë të përshtatshme, tha ai, janë, 7 artikuj si më poshtë, tre lulla, tre shalqime zadrimore, një tabaka prej bakri, një bucelë dekorative prej druri, dy rrugica leshi me përmasa 60 me 40 cm, dy çanta leshi me përmasa 30 me 34 cm, një pikturë që paraqet një vajzë. Lidhur me këta dëshmi e pandehura Nexhmije Hoxha tha se ajo është në favorin tim, sepse tregon që unë nuk bëja shpenzime vend e pa vend. Prokurori Teodor Mosko vendosi fillimin e çështjes penale ndaj Enver Milotit, me akuzën e dëshmisë së rreme në bazë të nenit 202 të kodit penal pasi nuk ka deponuar në hetuesi ato që deponoi në seancën gjyqësore. (Vijon në faqen 4)

Ku nuk hynë të përmendekurit në «erën e Demokracisë». Ku nuk i gjen ata. Në të gjitha hallkat e pushtetit nga baza në qendër. Në të gjitha dikasteret. Në të gjitha funksionet. Civilë e ushtarakë. Dhe bëjnë ligjin. Shumë prej tyre mbase e meritojnë. Por shumë të tjerë nuk dihet se si kanë depërtuar në të gjitha këto hallka e instanca. Si e quan veten të «përndjekur», në televizor, C.T-ja? Kur ai është dënuar me burg, sepse u kap në flagrancë duke tentuar të hidhte helm në depo uji të qytetit? A nuk do helmonte ai edhe femijët e tij, sepse tubat e ujit s'bënjë dot dallime? Eh, sa të përndjekur të tillë bëjnë «leksione» sot! Po nuk do të kisha shkruar këto radhë në qoftë se nuk do të kisha takuar rastësisht, duke dalë nga MRP-ja, Tafil Sinën. E njëhja që në Berat. - Tafil, - i thashë, - si je? Mirë, - ma ktheu. Kam filluar punë si oficer drejtimi në Drejtorinë Ekonomike këtu në Ministri. Ishte i gëzuar dhe i qeshur. Rreth 40 vjeç. Mua më ngriu «gezimin» në buzë. Nuk i fala, por u kujtova se al-kite bërë dënimin jo për nenin 55/1 por... si vjedhës, ku punonte në një ndërmarrje. Pas një dy muaje, përsëri e takova në sheshin para ministrisë së Rendit. Ishte i mërzitur. E kishin liruar si oficer. Shante e turfullonte kundër Demokracisë. Nuk është kjo Demokracia që kërkuam - thoshte. Ndërsa unë pata kurajon i them: Demokracia u hap «ditën jeshile» njerëzve të ndershëm. Bashkë me Tafilin (Tërfilin) kanë mbirë edhe ferra.

- Procesë e Këshillit të rrethit të Kuçovës - Drejtuar: Kryetarit të këshillit të Ministrave Z. Aleksandër Meksi, Ministrit të Arsimit z. Ylli Vejsiu Gazetave «Zëri i Popullit», «Koha Jonë» «Rilindja Demokratike» Drejtuar: Kryetarit të këshillit të Ministrave Z. Aleksandër Meksi Ministrit të Arsimit z. Ylli Vejsiu Gazetave «Zëri i Popullit», «Koha Jonë» «Rilindja Demokratike» Nisur nga vendimi Nr. 385 dt. 3.9.92 «Për emërimet dhe procedurat e lëvizjeve e të emërimit të drejtueseve në sektorin e arsimit», Kryesia e Këshillit të Rrethit në bashkëpunim me komunat dhe Bashkinë sipas një studimi të detajuar dhe të hollësishëm në dt. 12.9.92 bëri lëvizje dhe emërimet e domosdoshme të kuadrit arsimor dhe si rrjedhim procesi mësimor filloi normalisht dhe pa probleme nga ana e arsimtarëve. Nisur nga kjo paftësi dhe nga qëllime partiake në kundërshtim dhe me udhëzimin e Ministrisë nr. 17. dt. 2.11.92 për ngritjen dhe funksionimin e drejtorisë Arsimore ku thuhet prerazi se, «Transferimi i kuadrit nga komuna në komunë apo Bashki dhe anasjelltas brenda një rrethi bëhet një muaj para fillimit të vitit shkollor me përjashtim të rasteve të veçanta, tepër të domosdoshme e të detyruara. Për lëvizje merren dhe emërimi i Kryetarit të komunës ose Bashkisë përkatëse...» janë bërë me dhjetëra lëvizje të pamotivuara dhe të pavend, pa respektuar e çka thuhet më lart. Këto lëvizje që janë bërë nga kjo drejtori ashtu si dhe shumë lëvizje të tjera në sfera të tjera të prodhimit janë gatuar në kuzhinën e Partisë Demokratike, vetëm e vetëm se personat që janë nënshtruar lëvizjeve janë anëtarë dhe simpatizantë të Partisë Socialiste. Gjithashtu këto lëvizje bien ndesh dhe me kërkesat e nenit 24 të ligjit nr. 7526 dt. 3.12.92 «për Sindikatat» pasi nga lëvizjet që janë bërë ka dhe persona që kryejnë detyrën e Kryetarit të sindikatës. Në këto lëvizje nuk (Vijon në faqen 2) datën nga ana e arsimtarëve. Me vendimin nr. 418 dt. 23.9.93 «Për ngritjen dhe funksionimin e Drejtorisë Arsimore në rreth» si dhe për emërtesat dhe procedurat e lëvizjeve dhe emërimeve të kuadrit arsimor- krijohet Drejtoria e Arsimit dhe mbarë parasysh propozimet e bëra nga Kryesia e Këshillit të Rrethit që janë kandidaturat më të spikatura në rreth, që gëzojnë respekt dhe reputacion në masën e arsimtarëve, me nënshkresën nr. 4429-7 dt. 1.12.92 emërohet drejtor i Drejtorisë së Arsimit z. Luljeta Mimani, e cila për mendimin tonë është e paaftë dhe si e tillë ka krijuar në drejtorinë një ekip të paaftë. (Vijon në faqen 2)

– Nuk dimë apo nuk duam ta bëjmë këtë shëndetërim? Në kapitullin e tretë të veprës së tij «Shqipëria Ç’ka Qenë Ç’është dhe Ç’do të jetë» SAMI FRASHERI shkruante: «Të shpëtuarit, a të humburit, e Shqipërisë është në dorë të shqiptarëve: në dëshirën do të shpëtojnë, në dashinë do të humbasin.» Jo pa qëllim, siç do ta shohim më poshtë, çështja që në fillim nga kjo kryevepër e pantheonit të mendimit të këtij shqiptari të madh. Aktualisht i asaj, sot, pas 100 vjetësh, detyrohemi e kuturisim, se... «Shqipëria renkon! Jemi në këto, të rrahë kush tjetër në botë, që tash më shumë se pesë vjet, e vërejmë dëshpërim në mesues qoftë të lirë. Para më se 100 vjetësh ne ndonim edhe fizikisht, si deshën interesat e të mëdhenjve, pa filluar asnjëherë interesat tona. Mbi trupin tonë, ai mbi asnjë trup tjetër, u zhvillua e ashpër dueli mes drejtësisë dhe forcës, që dall fillimtare e tij e fundit. E megjithatë shpresa e fatit e mbuluan, e kjo, në pakën që me dorën tonë, mbështetemi. Dhe dëshira nuk ishim, Mëllëni i ndarë në gjashtë pjesë, Thashti ndarja në gjashtë pjesë, Thashti ... [teksti pjesërisht i palexueshëm] ... Kosovës e ka legjitimuar atë me kohë. Veç tjetrash, vazhdojmë të mos e dimë me ekzaktësi edhe atë, se sa shqiptarë jemi e ku jemi shpërndarë nëpër botë! Herë shkruhet se jemi gjashtë milion, herë nëntë milion e herë dymbëdhjetë milion, po sa ne të vërtetë? Ky është me dy fjalë realiteti shqiptar sot. Përballë këtij realiteti shqiptar një organizëm politikë shtëpi i popullit, në të gjitha pjesët, sa nuk është parë më përpara asnjëherë. Mjaft shpërndarës, padyshim. Masivizimi i këtij organizmi ka si qëllim të shenjtë Çështjen Kombëtare Shqiptare. Mirpo duhet të guxojmë të pohojmë që masivizimi s… [e palexueshme] ... Po ndalemi më konkretisht për këtë në pozicionin politik të Shqipërisë sonë. Deri tashti populli shqiptar është organizuar në mbi 20 parti. Mund të na duken shumë pak përndesi ka, partitë dashje pa dashje ekzistojnë. Ato janë shprehje e grumbullimit shpirtëror të popullit. Veçse fakt është koha e këtij organizimi i mungon çiltësia. Theksoi se bazë për një politikë kam faktin e pakundërshtueshëm që partitë politike adhurohen mëmë akoma nuk po dinë të merren vesh! Më poshtë do të përpiqem të vë në dukje, sipas mendimit tim, disa nga pasojat e dëmshme për të sotmen e të ardhmen si rrjedhojë e kësaj mosmarrëveshje. Koha po mbart momente të volitshme historike në favorin tonë, por ato nuk po i shfrytëzojmë pikërisht se nuk po merremi vesh. Kam mendimin se ato që e frymëzojnë këtë mosmarrëveshje janë paragjykimet, që kanë partitë mes vedi. Ato me politikën e tyre të deritashme dashje pa dashje janë duke e futur në borxh njëri-tjetrin tek e kaluar, si trashëgimtare të kësaj apo të asaj force politike të dikurshme e, si përgjegjëse të këtyre apo të atyre të këqijave që i janë bërë popullit e në tërësi kombit tonë. Në këtë mënyrë nxitet tensioni politik, destabilizimi e lufta për pushtet. Sa të ashpëra kanë qenë këto në këtë periudhë dy vjeçare, tashmë e dimë fare mirë. Edhe na kanë kushtuar keq, tashmë e dimë po fare mirë të gjithë, pamvarësisht a na ka qeflë vi pranomë apo jo! Unë do të vija në dukje se një nga shkaqet kryesore që edhe ne i mungon çiltësia organizmit më, kjo pak rëndësi nga shkaqet kryesore që tek ne i mungon çiltësia organizmit

– Kush ka interes të shtrembërohet historia. – A e gëzon statusin ai që është bërë invalid nga pushka e bashkëpunëtorit të pushtuesit? (LEXONI NË FAQEN 3:) Edhe diskutimi i projektligjit mbi statusin e invalidit të luftës nacionalçlirimtare nuk i shpëtoi dot politizimit dhe qëndrimeve diametralisht të kundërta. Kishte kohë që vonohej çuarja e miratimi i këtij ligji në Kuvend. Në një shënim të para dy ditëve gazeta jonë shprehte dyshimin se grupi parlamentar i PD-së e shtynte diskutimin e ligjit për shkak të kundërshtimeve të fuqishme nga lob i demoballsh në të. Mirësisht kjo gjë u vërtetua plotësisht në seancën e së mërkurës paradite. Me shumicën e votave grupi i PD-së e ndryshoi formulimin e ligjit duke e emëruar «statusi i invalidit të luftës kundër pushtuesve nazifashistë». Ky formulim i propozuar nga Rushen Golemi u kundërshtua nga grupi i Partisë Socialiste dhe lëng social demokrate. Sipas Maqo Lakrorit lufta jonë u zhvillua kundër pushtuesve të huaj dhe bashkëpunëtorëve të huaj dhe bashkëpunëtorëve të tyre brenda vendit. Prandaj grupi socialist këmbënguli që pas «pushtuesve të huaj» të shtoheshin fjalët «dhe bashkëpunëtorëve të tyre». Mund të duket e pabesueshme po nuk e dëgjoje vetë me veshë, se si mund të pashtuesit që të mohojnë se pushtuesit e huaj në Shqipëri u ndihmuan nga bashkëpunëtorë e shqiptarë brenda Shqipërisë. Atë e dinë të gjithë përveç Golemit, Papës, Alimëhillit, Hadjarit, Bregut, Baletës, Shamatës, N. Çelës etj. që me sofizmat e tyre u munduan ta fshihnin këtë të vërtetë ndonëse të njohur. Sipas Shamatës termi «bashkëpunëtor i armikut» është një konvencion dhe si i tillë është quajtur ai që nuk ishte me Partinë Komuniste me derivatet e saj. Mirë zoti Shamata, po ata që bënë masakrën e 4 shkurtit 1944, a nuk ishin shqiptarë? Ç’është ky zell për të mohuar historinë zotërinj? Ku doni ta dilni vallë? Q’ interesan kini? Ju mund të dëshironi që armiku i huaj të mos ketë pasur bashkëpunëtorë, këtë duam edhe ne, por ja që ka pasur të tillë. Të tillë jo vetëm që e kapasim por ata kanë bërë dhe krime të pabindshme. Sa jetë kanë prerë në lulen e rinisë, sa njerëz i kanë gjymtuar për jetë-tëll! Fjala okupatori i ka të gjitha brenda - thotë M. Poma ai që është bërë invalid nga pushka e atij që ka luftuar në krah të pushtuesve, a e fiton (Vijon në faqen 3)

Japim me qera godinën e gro-baqepësisë pranë Kombinatit, me sipërfaqe 8 m x 5 m, me banja, depo. Adresa: Rruga «Ali Kelmendi»-Lagjia 6, Kombinat, Tiranë, Shqipëri.