Para pak ditësh filloi gjyqi kundër 9 drejtuesve të grevës së uzinës së naftës në Ballsh. Ky është gjyqi i dytë në përmasa të mëdha ndaj lëvizjes sindikale, pas atij të Policantit. Pritet të fillojë gjithashtu gjyqi i tretë i këtij lloji kundër grevistëve të Bulqizës, të cilët, për më shumë se një muaj, mbahen në qeli të. pagjykuar. Këto janë tri lëvizjet më të mëdha sindikaliste gjatë kohës së ushtrimit të pushtetit të kësaj qeverie. Po çfarë tregojnë të tri ato, pa përmendur qindra greva të vogla që janë ndalur me forcën e pushtetmbajtësve? Tipari kryesor i tyre është se ato janë ndodhur vazhdimisht përballë represionit të gjithanshëm policor të organizuar të pushtetit në fuqi. Qeveria me çdo kusht dhe me çdo mjet ia ka arritur të bllokojë këto lëvizje e të dënojë drejtuesit e tyre. Si mjete të efektshme të saj janë përdorur ins­ti­tu­cionet shtetërore të propagandës, RTSH ATSH dhe shtypi i partisë në pushtet. Këto i kanë paraprirë pastaj reparte­ve prokurorisë e gjykatave, drejtuesve të rendit, mbrojtjes e SHIK-ut, të cilët kanë qenë të pranishëm fizikisht thuajse në të gjitha këto vatra lëvizjesh sindikaliste. Shteti demokratik, në bazë të ligjeve në fuqi ka të drejtë të kërkojë zbatimin e këtyre ligjeve dhe vënien para përgjegjësisë të autorëve që i shkelin ato. Kjo është krejt e natyrshme dhe e padiskutueshme. Por si do të tregojmë më poshtë, qëndrimi i deritanishëm i qeverisë ndaj lëvizjes sindikaliste ka qenë i mbështetur në një strategji të përpunuar mirë, për të dënuar, bllokuar dhe shpartalluar atë. Synimi final i kësaj strategjie ka qenë, që, pasi të paralizojë këto lëvizje, të futë frikën në masën e gjerë të punëtorëve përballë pushtetit të qeverisë. Hapi i parë ishte përçarja e organizatave sindikaliste në Shqipëri. Në këtë drejtim aksioni i përçarjes nuk ishte shumë i vështirë. Për vetë rrethanat e turbullta në të cilat u krijuan organizatat e reja sindikale pas shpërndarjes së ish- shumicën e tyre erdhën në krye njerëz karrieristë, aventurierë, që nuk u dhimbseshin interesat e punonjësve, por që lakmonin karrierat në situatën e ndarjes së posteve. Si të tillë, këta u caktuan të kryefytën me njëri-tjetrin kush e kush të zinte majën e pushtetit sindikal. Kështu shpjegohet eliminimi i Gëzim Shimës dhe dalja në krye të Sindikatës së Pavarur e Valer Xhekës. Kështu shpjegohen grindjet midis Kryesisë së Sindikatave të Pavarura dhe sindikatës së pavarur të Tiranës, e cila çoi në shkëputjen dhe daljen më vete të sindikatës së pavarur të minatorëve dhe grevës. Pjesë e kësaj përçarje është krijimi më vete i sindikatës së Pavarur të Naftëtarëve dhe së fundi, krijimi i sindikatës së re të minatorëve të Bulqizës dhe përçarjet në sindikatën e naftës. Kjo përçarje filloi nga mesi i vitit ’91, pas grevës së madhe shkatërruese kur oreksi i krerëve të sindikatave u hap shumë dhe kur nuk ishin të paktë ata njerëz që ndi­en frikë se në Shqipëri qènë ndodhur përçarje. (Vijon në faqen 4) të afirmuar dhe të drejten natyrore historike dhe kulturore të kombit shqiptar duke rrezuar çdo teori të shkatërrimit apo të vetëshkatërrimit për shqiptarët. Sepse kombi është Guri i nevojës kombëtare të cilit iliputet hedhin rrufetë e tyre liliputiane. Duke vlerësuar lart librat që kanë shkruar ju shoh se si përpëliten inkuzitorët antishqiptarë, shoh si thërmohen e bëhen copë e çikë formulat groteske të skllavërimit të kombit tonë. Në këtë luftë nga më të pahitshme e historisë moderne të kontinentit tonë të vjetër Ju profesor keni triumfuar sepse keni qenë me kombin dhe kombi është me ju deri në fund. Armqtë e kombit janë armiqtë tuaj më të tërthuar. Pikërisht, siç Vinistët serbë kanë bërë atentatëm në të madh dhe më e pabesueshme kundrejt jush. Mijra artikuj, njiqenocid kundër jush, çlismes nga më të skajshmet, sintetizuar, në togjalëshin “armiku më i madh i Serbisë së Madhe” formulone Anatemen e Parë dhe të shumëfishtë ndaj jush. Kjo gjë dihet. Nuk duhet pritur gjë tjetër. Kjo ju nderon dhe është prova tuaj historike. Lum kush e ka këtë provë dhe mjerë ai që nuk e ka. Kjo është prova e dinjitetit dhe e llogjikës, prova e njeriut të lirë kundër skllavërisë fizike dhe mendore. Dosja Qosja është një dosje e hapur për të gjithë. Si një refleks e bile binjakëri, sozie e anatëmës së parë këto kohët e fundit për një paradoks të dhimbshëm u shfaq mizorisht dhe... Kombi shqiptar kanë lufuar me një dinjitet të veçantë për të afirmuar rrëzuar kombi është Guri i nevojës kombëtare të cilit liliputët jush. Duke mbrojtur idenë e kombit të bashkuar ju i nderuar Profesor mbrojtët të vërtetën. Ju keni vetëm një armë atë të fjalës «atë të forcës së tmerrshme të arsyes», siç thoshte filozofi Sokrat. Ju nuk keni as kobure, as TV, as gazeta dhe as mjete të administratës shtetërore. Ju keni vetëm librat tuaj, por kjo mjafton. Nuk është asnjëherë pak të kesh libra si tuajat. Ato janë të vërteta testamentale dhe jo lojra burleske të alibive të çastit. Duke qenë i shqiptarëve ju jeni drejtuar përherë shqiptarëve. Edhe kur keni polemizuar me të huajt ju e keni konsideruar këtë përsëri si dialog me shqiptarët e tu, Shqipëtarët e ndershëm të kanë kuptuar. Kombi shqiptar rrëzoi diktaturën totalitare dhe në ekuinoksin e demokracisë që në ditët e para mbante portretet tuaja duke treguar kështu respektin dhe dashurinë. Kështu ka ndodhur para dy vjetësh. Kronika nuk mund të përgënjeshtrohet nga askush. Po tani? Adam ubi es? Simbolet e vetshpallura të demokracisë dhe demokracia nuk përputhen nuk janë e njëjta gjë. Dikush përfitoi me e- ...mja ndërmjetësonte të kaluarën dhe të ardhmen. Po çdo presësh të tëra denimet armiqtë e njerëzimit kombi shqiptar jo thjesht si fillon emri me germën e parë formën e një albanofobie të çuditshme. si dialog me shqiptarët e tu. Shqiptarët nga askush. Po tani? Adam ubi es? Simbolet e vetëshpallura gjë. Dikush përfitoi me e-

I nderuar Rexhep, Ju përshëndes dhe ju përqafoj. Mos u tut o bacë! Goditja gurin e çau, drurin e thau, por njeriu e mbau! MOIKOM ZEQO LETËR E HAPUR PROFESOR REXHEP QOSES I nderuar Rexhep, Ju përshëndes dhe ju përqafoj. Mos u tut o bacë! Goditja gurin e çau, drurin e thau, por njeriu e mbau! Shpifja e vetënaqur është bërë një kimerë publike, ajo zgat kthetrat, ulërin triumfues, zotëron dhunshëm skenën shqiptare, helmon vetëdijen tonë, dehumanizon dhe terrorizon gjithçka. Përballë kësaj kafshe heraldike të dhunës në shekuj rri njeriu i thjeshtë, që është esencialisht Njeri. Sulmi është jashtëzakonisht i egër. Shpifja shpërson në iluzionin e fitores përfundimtare mbi njeriun e pambrojtur, sundon mbi masak­rën e saj, dinakë dhe e pabesë lëpin gjakun e shenjtë të viktimave, po pikërisht ky gjak është helmi më i tmerrshëm për atë vetë. Kjo s’ka asnjë dyshim. Rexhep Qosja! Emri juaj i ndritur është emri i nderit! Shpifja dhe ku-? e?ra është të përherë anonime. Emrat e turpit njeriu fisnik do t’i harrojë. Po, megjithatë scripta i manent. Historia është një kujtesë e tërësishme dhe supreme. Njëriu ndruhet nga Historia po jo nga shpifja. Vdekja është e pranueshme për njeriun, por nuk është e pranueshme të mos jesh njeri. I lindur shqiptar në gjysmën e parë të shekullit guxojmë të mos ju quajnë shqiptar në fundin e shekullit. Po pse vallë? Sharjet janë arsyet e mëdha për ata që s’kanë arsye (Servante). Jeta juaj krijuese dhe intelektuale e pashëm­bullt është për­herë më shumë se sa mosha juaj. Në fillim të mijëvjeçarit të tretë antikhi i Shqipërisë është dhe ankthi juaj. Juve, i thirrta i patrembur i Shpresës, ju mohojnë dhe identitetin. Kështu për paradoks ju u gjendët besa midis dy anatemave të tmerrshme, polemifemi­ke. Dhe mua mu kujtua sadizmi i përshkruar në «Kopshtin e torturave» të Mirbosë si dhe të dhënia e paharruar e këtij shkrimtari: «preferoj të jem një luan i vdekur se sa një qen i gjallë». Anatema e parë A është shpirti i kombit shqiptar Perma e Ndalua? («Ndalo­het t’i hash frutat nga ajo pemë. Përdryshe aty për atë do dënohesh me vdekje», Gjeneza, 2,17). Shpirti i kombit për ju është gjithçka si për çdo shqiptar të vërtetë. Shpirti i kombit është tepër i lashtë, më e rëndësishme për të është jo të themi ishte dhe është po edhe do të jetë. E tashmja ndërmjetëson të kaluarën dhe të ardhmen. Po çdo e ardhme bëhet e tashme dhe e kaluar, pra, në këtë triumvirat të kohës përjetohen gjithmonë atributet e së ardhmes. Koha është potencialisht vetëm e ardhshme. Nga kjo pikëpamje e marrë shumë se para historisë aktuale jemi përgjegjës para ... Anatema e parë është një platformë konceptuale të dënje për kanibalët kundër shqiptarëve. Të mos harrojmë se një mitologji e tillë e egër pseudoshek­oncore dhe politike ka rënduar mbi mendësitë dhe mbi vetëdijen e popujve ballkanikë e europianë duke u përhapur paragjykime e teka nga më absurdët. Kjo gjë nuk është thënë qartë në tekstin e-? ... Por pikërisht në këtë kohë komunikueshme me mend-? ... mja ndërmjetësonte të kaluarën dhe të ardhmen. Po çdo është potencialisht vetëm e ardhme. Nga kjo pikëpamje më shumë se para historisë aktuale jemi përgjegjës para historisë që vjen. Ky është determinimi madhështor i historisë, filozofia e saj e pashlyeshme. Ju i dashur Qosja, e keni kuptuar në thelb këtë gjë. Shpirti i kombit është tek ju dhe ju zotëron në të gjitha indet. Vetëkuptohet që ti do të presësh të tëra dhënimet publike të mundshme dhe bile edhe të paparashikueshmet. Se pari këtë gjë do ta bëjë, ashtu siç e kanë bërë, armikët e kombit shqiptar. Ata kanë sulmuar në kryqëzatë të pabesueshme kombin tonë për ta mohuar tërësisht. Ky mohim është bërë me të gjitha mënyrat dhe mjetet aq sa në Martirologun e njërezimit kombi shqiptar jo thjeshtë si fillon emri me germën e pa... të rendit alfabetik shquhet që në fillim. Kjo është historia jonë e cila është tepër e dhimbshme por dhe tepër krenare sepse ne kemi mbijetuar jo thjesht se kemi marrë frymë. Nuk di për asnjë komb tjetër të botës që të ekzistojë një teori e mohit dhe e shkatërrimit deri në fund. Shovinistët e huaj, midis të cilëve dallohet shovinizmi serb kanë botuar libra, elabore, studime akademike, etj. me të cilat kanë përvijuar teorinë e shkatërrimit të kombit shqiptar në formën e një albanofobie të çuditsh- kombit shqiptar kanë luftuar me një dinjitet të veçantë për të afirmuar të drejtën natyrore historike dhe kulturore të kombit shqiptar duke rrëzuar kombi është Guri i nevojës kombëtare të cilit liliputët kanë shkruar ju shoh Parë dhe të shumëfishtë ndaj jush. Në mënyrë të pandereshme Televizioni shqiptar nuk e transmeton këtë letër në të kundërt transmetoi vetëm përgjigjen e zëshme ndaj anomin që kishte në fillim të një rangut më të lartë» e një jetri të rangut «më të ulët». Po ana konvencionale e epiteteve «e vet lartë» dhe «e ulët» kuptohet fare lehtë pa asnjë mundim. Televizioni është kryekujt informacinal, i pazvendësueshëm mbi nga askush. Edhe gazeta me triazh më të madh është e pafuqishme në raport me televizioni. Kështu që jam i bindur se opinioni shqiptar nuk u informua dot në mënyrë të lirë e (Vijon në faqen 9) (Vijon në faqen 4) (Vijon në faqen 9)

mrin tuaj, për ta rrëzuar atë kur nuk hynte më në punë. Kjo është sa e turpshme aq dhe ndjellakeqëse. Në një konferencë shtypi Presidenti Berisha ju quajti «romantik» dhe jo «realist». Deri këtu nuk ka asgjë të keqe. Presidenti ka të drejtë të thotë publikisht mendimin e tij, ashtu siç ka të drejtë çdo shqiptar i thjeshtë dhe të jetë i lirë në mendim. Po cilësimi presidencial eufemizëm! Në letër e hapur për Presidentin Berisha ju mbrojtët tri koncepte kryesore që lidhen me çështjen kombëtare shqiptare. Kjo është e drejta juaj. Si në një metaforizë kaftiane «romantizmin» tuaj e përkthyen në «armik» aventurierë. Nga një burrë i madh i kombit ju u bëtë Herostrat?! Në hapësirën informative pa pritur u bë «një prishje moti», u ndjenë bubullima e vetëtima sulfurike. Kabineti i Presidentit ju përgjigjej (çfarë fleshi ju­piterian!) ndërmjet një zëdhënieje anonime Berisha nuk e quajti të udhës dhe normë dinjiteti t’ju përgjigjej vetë Juve dmth. drejtpërdrejt Qoses. Pse? Zëdhënësi komentonte se Qosja sugjeron akte të terrorizmit duke akuzuar lëvizjet e quajtura revolucionare që zhvillojnë veprimtari terroriste të bazuara në platforma marksiste leniniste në zona të ndryshme të Europës... metoda terroriste që përdorën në lëvizjet baske, irlandeze apo korsikane etj. «shpresojmë se ky ka qenë një moment dëshpërimi për zotin Qosja» etj. Fill mbas këtij leksioni shkollor publik e shpërfillës në shtypin e PD e në fle­tushka të tjera të «Yellow press» u shkruan dhe shpjetësi e me një ligësi të ethshme artikuj derivativë nga më të përshtirët dhe nga më të ndyrët duke lëvizur në mekanizmin e shtypshkrimit dhe mekanizmin e gjotimit. Factokumin i sklerizuar i komunizmit dhe njëkohësisht anti-komunizmit, alias «kriesia frankeshta­jë» Bujar Hoxha «farkëtoi»

NGA SEZONI I GJYQEVE Dje Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë, e përbërë nga 9 veta dhe e kryesuar nga kryetari i saj, zoti Rustem Gjata, shqyrtoi çështjen e kapërcimit të listës së deputetëve të Kuvendit Popullor. Siç është bërë e ditur, Kuvendi Popullor më 25 gusht 1992 me anë të marrëveshjes së Partisë Demokratike vendosi t’u mohojë të drejtën kandidatëve të radhës në listën shumë emërore elektorale të Partisë Demokratike për të marrë mandatin e deputetit duke ua dhënë atë personalëve të tjerë, duke kapërcyer kështu listën. Është fjala për deputetët Mira Kacni, Napolon Roshi dhe Arben Lika që zunë vendet e kandidatëve Preç Zogaj, Shahin Kadare dhe Arben Demeti. Lidhur me këtë çështje grupi parlamentar i Partisë Socialiste, duke e konsideruar këtë veprim të parlamentit të paligjshëm, i paraqiti Gjykatës Kushtetuese më datën 4.1.1992 kërkesën për të deklaruar antikushtetues këtë vendim të Kuvendit Popullor. Një kërkesë e tillë Gjykatës Kushtetuese ka qenë e bërë edhe tre kandidatët e listës, Preç Zogaj, Arben Demeti dhe Shahin Kadare, kërkesë kjo dy herë e paraqitur, mirëpo në mënyrë të pavarur. Gjykata Kushtetuese vendosi të trajtojë ata të bashkuara në një çështje të vetme, megjithëse kanë objekt të njejtë. Sotja pala paraqiti dje para Gjykatës Kushtetuese argumentet e saj ligjore për të argumentuar vendimin e saj. Njëkohësisht argumentoi dhe antikushtetueshmërinë e vendimit të Kuvendit Popullor... 7556 datë 4.2.1992 për zgjedhjet në Kuvendin Popullor në të cilin thuhet: Mandati i deputetit merr fund para afatit: kur ai jep dorëheqjen, kur al deklarohet fajtor me vendim të formës së prerë nga gjykata për kryerjen e një krimi; kur ai refuzon të bëjë betimin sipas kërkesave të parashikuara në rregulloren e Kuvendit Popullor ose kur ai vdes. Përfaqësuesi i tre ish-kandidatëve për deputetë Spartak Ngjela, në argumentimin e kërkesës të tyre u referua nenit 4 të ligjit nr. 7491 «Për dispozitat kryesore kushtetuese» në të cilin thuhet: «Republika e Shqipërisë njeh dhe garanton të drejtat dhe liritë themelore të njeriut, të pakicave kombëtare, të pranuara në dokumentet ndërkombëtare». Në rastin konkret, tha ai, tre personave në fjalë u është mohuar e drejta e zgjedhjes në organin më të lartë të pushtetit shtetëror. Gjykata Kushtetuese, pas dëgjoi argumentet e të gjitha palëve si dhe pyetjet e përgjigjeve që iu bënë atyre nga anëtarët e asaj gjykate, vendosi ta konsiderojë të përfunduar shqyrtimin e kësaj çështjeje dhe të deklarojë vendimin e saj më datën e shtunë që vjen. Të bën përshtypje fakti se që nga marrja e vendimit të shpërndarjes nga Kuvendi Popullor që nga data e paraqitjes së kërkesës pranë Gjykatës Kushtetuese nga grupi parlamentar i Partisë Socialiste kanë kaluar gati 6 muaj dhe tre muaj, gjë që dëshmon për vonesën e Gjykatës Kushtetuese në marrjen e vendimit për këtë çështje. Korean | “Zëri i popullit”

Ditën e djeshme në orët e mbrëmjes në kryqëzimin e «21 Dhjetorit» në Tiranë ndodhi diçka e papritur. Disa banditë (rreth 4 veta) ndaluan një makinë, duke kërkuar të rrëmbenin një person i cili, me sa duket, u kish «rënë» në kokë. Në kohën kur drejtuesi i makinës bëri përpjekje të largohej, aua nxorrën pistoletat dhe qëlluan në drejtim të saj. Njerëzit që u ndodhën aty pranë u alarmuan, por për fat nuk ndodhi ndonjë gjë e keqe. Për këto policët që u mblodhën aty nuk ndërhynë. Madje njeri u fsheh. A. Ç.

Dje televizion njoftoi një vendim të qeverisë për rritje të taksave. Informacioni ishte krejt i thjeshtë sikur bëhej fjalë për një planet tjetër. Vetëm me theksimin e qartë: «në dobi të Buxhetit të Shtetit». Sidoqoftë, kudo që të vërtetohet kjo rritje ajo është një barrë që çmimi do të na e sjellë në sofër.