Në gjurmë të skandalit të arkivit Aventë! shpejt policia zuri Atëm Haxhiun dhe drejtori i policisë Arben Veliu e mblodhi[?] rreth 3000 dosje sekrete dhe vulosi ato me qirinj e nënshkrime. Dje policia e shtetit shkoi në Ministrinë e Brendshme. Atje u bë inventarizimi, ku duhet të paraqitej për kontroll 25-30 dosje me kopje të dokumenteve. Atë mbrëmje u urdhërua që të mos dëgjohej radio «Zëri i Amerikës». Të nesërmen u tha se dokumentet janë të gjitha në rregull, se dosjet janë të sistemuara dhe se nuk mungon asgjë. Zoti Atë Haxhiu, i cili ishte deklaruar me zë të lartë se kishte zbuluar një aferë të rëndë, po përpiqet tani ta minimizojë atë. Ai u tha gazetarëve se bëhej fjalë për disa materiale që ishin marrë vetëm për verifikim. Por faktet flasin ndryshe. Në arkiv mungonin jo vetëm shkresa të zakonshme, por edhe materiale me rëndësi operative. Punonjës të ministrisë thanë se hyrjet dhe daljet e dokumenteve nuk ishin regjistruar sipas rregullores. Kjo ka hapur dyshime të forta për manipulim dhe fshehje provash. Përpjekja për ta mbyllur çështjen me një deklaratë formale nuk e qetëson opinionin. Përkundrazi, shton bindjen se dikush po mundohet të mbulojë përgjegjësitë. Në vend që të sqarohen rrethanat, po ndërtohet një mur heshtjeje. Kërkohet një hetim i plotë dhe publik. Çdo dokument i zhdukur duhet të identifikohet, çdo përgjegjës duhet të japë llogari. Përndryshe, skandali i arkivit do të mbetet një njollë e rëndë mbi institucionet.

Pushtetarëve: - Asgjë kontributore e privatizimit, me hyrje të përparim? Dyfish zbaton me pashfrytëzore te ndërtuar nga shteti, - Dragonjës Prespa kërcënon punëtorët, - për nuk e çrbeni në punë tjetër e heni një Vë Krye inspektorët duet të lënë të lirë[?]. • Ndalimi i prodhimeve po fitojmë[?] armë nga minierat e Tiranës dhe po kundërshtohet veprimtaria monetare e firmave «Nimfa». • Kandidimi qeveritare monopoletë firmën «Prespa». • Lidhoja të dërpoja me firmën «Prespa». • Dragojsh Prespa kërcënon punëtorët; • «po nuk cëbeni në punë tjetër e heni një».

Se nuk mbyllej fjalën z. President? Pas një viti të një krimi Prapa çdo akti të rëndë, që trondit opinionin publik, mbetet gjithmonë një pyetje: a do të ketë drejtësi? Në këtë rast, pas një viti, çështja ende nuk është mbyllur dhe shumë pikëpyetje vazhdojnë të rëndojnë mbi institucionet. Familjarët kërkojnë përgjigje, ndërsa autoritetet heshtin ose japin versione të pjesshme. Në opinion është krijuar bindja se po zvarritet qëllimisht një proces që duhej të ishte sqaruar prej kohësh. Nëse shteti nuk arrin të hetojë e të ndëshkojë fajtorët, ai humbet besimin e qytetarëve. Krimi nuk mbyllet me heshtje, por me të vërtetë dhe drejtësi.

Transparenca parlamentare luan dalles i demokracisë Transparenca parlamentare luan dallues i demokracisë Në botën demokratike: Një shqetësim i madh në botën e politikës shfaqet gjithnjë e më i fortë prej opinionit publik: Deputetët po zhduken. Kjo nënkupton jo vetëm humbjen e pushtetit tradicional të parlamentit, sa humbjen e besueshmërisë së tij. Për qindra vjet me radhë, ai ka pasur si meritë të ishte një vend rrezatues ku interesat, konfliktet, kundërshtitë dhe pakënaqësitë e shoqërisë artikuloheshin nëpërmjet dialogut e debatit dhe pjesëtarët e saj, zgjedhësit, mund të shihnin përfaqësuesit e tyre, të mundur t’i ndiqnin nga afër e t’i gjykonin në bazë të veprimeve të tyre politike. Kjo ka qenë puna njerëzore e pushtetit të suksesshëm, por me kohë në vëmendjen publike është lënë mënjanë duke i zëvendësuar nga imazhi dominues i ekzekutivit, për shkak të vendit vendimtar që i kushtohet menaxhimit të ekonomisë e të kompleksitetit gjithnjë në rritje të politikave qeverisëse. Rrjedhimisht, parlamenti rrezikon të duket si vendi ku vetëm flitet dhe nuk vendoset gjë. Kështu, parlamenti rrezikon të reduktohet në një skenë bosh. Megjithatë, pa publicitet nuk ka parlament. Fjala është për publicitetin e mirëfilltë politik e jo vetëm për paraqitje televizive. Për të gjithë ata që merren me çështjet publike e që duan të dëshmojnë se demokracia parlamentare nuk është një teatër i kotë, duhet të ketë një rregull themelor: transparencën. Në një regjim demokratik, parlamenti është vendi ku idetë, kundërshtimet, argumentet dhe ligjet përpunohen para syve të publikut. Kjo i lejon qytetarët të vlerësojnë jo vetëm përmbajtjen e vendimeve, por edhe mënyrën se si ato janë marrë. Nëse ky publicitet mungon, atëherë zbehet edhe përgjegjësia politike. Deputetët nuk ndihen më të detyruar të japin llogari para zgjedhësve dhe qeveria fiton terren përtej kontrollit demokratik. Shqipëria, duke ndërtuar institucionet e saj pluraliste, ka nevojë më shumë se kurrë për një parlament të hapur, ku procedurat të jenë të qarta, debatet të jenë reale dhe qytetari të mos ndihet i përjashtuar. Një parlament që e mbyll veten ndaj publikut, humbet arsyen e vet të ekzistencës. Transparenca nuk është zbukurim, por kusht i demokracisë.

Përvjetori i 50-të i luftës së Posiçës u përkujtua dje me një ceremoni ku morën pjesë veteranë, përfaqësues të pushtetit lokal dhe familjarë të dëshmorëve. U fol për rëndësinë e kësaj ngjarjeje në historinë e Luftës Nacionalçlirimtare dhe për sakrificat e bëra nga banorët e zonës. Të pranishmit vendosën kurora dhe bënë homazhe pranë lapidarit. Në fjalët përshëndetëse u theksua se kujtesa historike duhet ruajtur dhe se brezat e rinj duhet të njohin kontributin e atyre që luftuan kundër pushtuesit. Ceremonia u mbyll me një takim përkujtimor dhe me premtimin për të ruajtur traditën e nderimit të ngjarjeve të tilla.

Miting paqësor i PUK në Tiranë Përfaqësues të PUK zhvilluan një miting paqësor në Tiranë ku kërkuan lirimin e Beqirit dhe respektimin e të drejtave të tij. Në fjalimet e mbajtura gjatë tubimit u tha se çështja ka marrë jehonë të gjerë dhe se kërkohet ndërhyrje nga instancat ndërkombëtare. Pjesëmarrësit mbanin pankarta dhe thërrisnin parulla në mbështetje të kërkesës së tyre. Organizatorët deklaruan se protesta do të vazhdojë edhe në ditët në vijim nëse nuk do të ketë një reagim zyrtar. Tubimi u zhvillua pa incidente dhe nën vëzhgimin e forcave të rendit.

Zoti Selami merr poza qeveritari Nuk është e para herë që zoti Selami del në skenën publike me tone të ashpra politike dhe me deklarata që i tejkalojnë kufijtë e rolit të tij. Vëzhguesit mendojnë se ai po përpiqet të ndërtojë profilin e një qeveritari, edhe pse pozita e tij aktuale nuk e justifikon këtë sjellje. Në deklarimet e fundit ai ka përdorur gjuhë ultimative dhe ka sulmuar kundërshtarët me etiketime, në vend të argumenteve. Një sjellje e tillë nuk i shërben klimës së nevojshme të dialogut politik. Shumëkush pyet nëse kemi të bëjmë me një ambicie personale apo me një strategji të koordinuar. Sidoqoftë, paraqitja publike e zotit Selami po shihet gjithnjë e më tepër si përpjekje për të fituar rol ekzekutiv në sytë e opinionit. Në demokraci, pesha e fjalës matet me përgjegjësinë që e shoqëron. Poza e qeveritarit nuk mjafton për të qenë i tillë.

Ndodhi poshtë, e 7-htori[?] së qytetit Qazim Mulleti[?] u përurua dje me pjesëmarrjen e mjaft qytetarëve dhe të ftuarve. Ceremonia u zhvillua në praninë e drejtuesve vendorë. Në fjalën e rastit u tha se kjo vepër do t’i shërbejë komunitetit dhe do të krijojë mundësi të reja për aktivitet kulturor e shoqëror. Të pranishmit e pritën me interes këtë nismë. Në përfundim u bë edhe një vizitë në ambientet e reja.

Për. M[?]itro ajo është shërbyes nd[?]a e[?]. Suljovë? u me të dhëna. Po cili ishte veprimi? NUK u ndodhën që ata që më ndjekin të më presin në takim. Nuk është hera e parë që përballem me një sjellje të tillë. Përballë këtyre pengesave, unë kam zgjedhur të flas hapur. Qytetarët duhet ta dinë se çfarë po ndodh dhe pse disa takime pengohen ose shtyhen pa arsye bindëse. Ky nuk është vetëm një problem personal. Ai lidhet me mënyrën se si trajtohet fjala e lirë dhe e drejta për t’u dëgjuar.

Nga M. Hysko[?]