Ditën e martë, datë 20.7.1993, në mesditë, në fshatin Fushë-Peshkën të komunës së Vertopit ndodhi një incident i rëndë në prani të dy punonjësve të policisë së ruajtjes së rendit. Ngjarja ka ndodhur si vijon: Nga disa fshatarë ishte zënë forcërisht sheshi i ndërtimit me emrin «Lëmi i Orizit», me numër kadastral 150, 151. Ky shesh është studjuar nga urbanistika ligjore, dhe për pjesën ku ka lindur konflikti është vendosur nga këshilli i komunës të ndërtohen 8 shtëpi të reja. Për zënien forcërisht, komuna mbështetur në ligjet ekzistuese, kërkol ndihmën e forcave të rendit, për shblkim e sheshit të miratuar për ndërtim shtëpish. Prezent në vëndngjarje për të zbatuar këtë vendim ishin: kryetari i komunës Sami Ristani, kryetari i këshillit të komunës Flamur Balliu, përgjegjësja e zyrës së urbanistikës së komunës Bajrami Veziti, përfaqësuesi i zyrës së urbanistikës ligjore zoti Petrit Nigallopi dhe nga tre punonjës policie, të planifikuar. Erdhën 2. 6 vendet e para të shtëpive u ndanë normalisht. Kur u arrit në ndarjen e truallit të shtatë, zonë që ishte rrethuar nga djemtë e Hekuran Sallarit, e cila çënon pjesërisht truallin e pestë dhe të gjashtë, dhe plotësisht truallin e shtatë dhe të tetë; në këtë moment në mënyrë të organizuar (fillimisht njëri nga djemtë e Hekuranit kërcënon me gurë kryetarin e komunës) dhe pastaj të gjithë bashkë (të gjithë, prindërit veçanërisht kunati është goditur shumë rëndë. Edhe kryetari i këshillit të komunës është goditur me gurë. Pas këtij çasti të rëndë sherri u evatua, pasi në ngjarje u përfshinë shumë njerëz të pranishëm, të cilët ndikuan në uljen e tensionit. Është e çuditshme që në këtë ngjarje e precedentë askujt prej shekuesve të ligjit nuk iu vendos masa e ndalimit në vend mbi bazën e rrezikshmërisë konkrete që paraqitën në sy të dy punonjësve të policisë. Megjithatë, dy nga shkelësit e ligjit më pas «shkojrë vetë» në rend, kurse dy të tjerë thirrën më pas, ku çuditërisht sikur të shkonin për ujë-kënd dalin prej andej të qetë dhe të gëzuar. Tani, ka të dhe-na se shkelësit e ligjit, ata që ndërmorën sulmin e organizuar, po përgatiten sipas instruksioneve që kanë marrë të të paditur kryetarin e komunës, i cili nuk i lejoj të shkelin ligjet. Përse flasin të gjitha këto? Së pari, ato tregojnë edhe një herë sesa të «zotë» janë disa njerëz në disa kmuna ku kanë fituar socialism-tët që arrijnë të vënë dorë edhe mbi paprekshmërinë absolute të personave të zgjedhur nga populli. Ky është rasti i dytë në Berat pas goditjes që i bënë kryetarit të komunës së Kutallisë. Këta njerëz pasi kanë kryer ve-prën penale dalin të larë dhe nuk u preket liria dhe «guximi» që kanë. Së dyti, ato tregojnë dhe i lejoj të shkelin ligjet. Sami Ristani, duke e qëlluar me gurë, me grushta dhe me mjete të tjera rrahë- thanore, me qëllim për ta vrarë. Në këtë sulm familjar, njëri nga policët i hoqi nga dora njërit prej djemve (djalit Safillari) gurin, një gur shumë i madh, me të cilin ai përgatitej të godiste kryetarin e Komunës. Në mbrojtje të kryetarit të komunës u hodh kryetari i këshillit të komunës, dhe njeri nga kunetërit e tij, të cilët janë goditur rëndë, bënë kryetarit të komunës së Kutallisë. Këta njerëz pas kanë kryer vepra penale dalin të lirë dhe nuk u preket liria dhe «guximi» që kanë. Se dyti, ato tregojnë dhe mangësi në zbatimin e ligjit nga policia e rendit, e cila në vend që të bëjë bllokimin e personave të rrezikshëm, duket sikur i stimulon fajtorët dhe i përkëdhel duke i lënë të lirë edhe më pas. A flasim për shtet ligjor? Kur ndodh kështu me të zgjedhur nga populli, po me njerëzit e thjeshtë? Dhe ankohemi se po rritet vëllavrasja. Më shumë duhet të enkohemi dhe të thërrasim: ku është o shtet ligjor! LUAN SHMHILLI

Dikur parlamenti ka qenë tek është sot teatri i Kukullave më pas ka qenë ku është Instituti i Arteve, s’ct dihet ku është dhe nesër mund të jetë në një vend tjetër. Ajo që e bën parlamentin parlament nuk janë muret por njerëzit, deputetët. Që ditën që nga parlamenti kanë ikur socialistët dhe social-demokratët, parlamenti është hequr zvarrë. Rrallë herë gjatë këtyre ditëve është plotësuar numri minimal i domosdoshëm për të hapur seancat parlamentare. Konkretisht. Më 14 korrik kur në rend dite ishte një paketë mjaft e rëndësishme ligjesh fiskale, në sallën e parlamentit ishin 40 deputetë numri i të cilëve kur u votua arriti në 53 vetë. Kur një nga deputetët e AD-së kërkoi t’i bëhej e ditur rezultati i votimit, z. Arbnori bëri sikur u nxeh dhe nuk e plotësoi këtë kërkesë. Në ndihmë të Pjetrit shkoi deputeti Minga i shquar në raste të tilla i cili tha se verifikimi i numrit mund të bëhej vetëm me kërkesën e 20 deputetëve. Shumë me vend ishte kjo ndërhyrje për të numuruar 40 vetë, duhet bërë kërkesë prej 20 vetëve!! Me zvarritje filloi edhe kjo javë. Pasi u fol e u fol për ligjet fiskale të martën para dite pasi iku z, E. Klepsh, zoti Pjetër e mbylli se- ancën sepse nuk ishte kuru­mi. E mërkura fillon nën kryesinë e To- mor Malasit kur në sallë ishin bë- rësëri 53 vetë, numur i cili mbeti i pandryshuar. Përëndem vetëm disa raste për të treguar se impotenca së njohur të Partisë në pushtet i shtohet edhe pamundësia për të detyruar deputetët e saj të rrinë qofte edhe vetëm sa për numur në bankat e parlamentit. Zoti Klepsh erdhi në Tiranë i ftuar nga z. Arbnori, por vizita e tij përkoi me disa momente të rëndësishme në zhvillimet e brendshme e të jashtme të Shqipërisë së marrëdhëniet e saj të tensonura me Greqinë dhe sidomos, ai erdhi pak ditë pas miratimit në rezoluta nga Parlamenti Evropian për marrëdhëniet Shqiptaro Greke. Në këtë re- zolutë i bëhej thirrje qeverisë shqip- tare dhe asaj greke të bashkëpu- nojnë për një klimë të besimit reci- prok. Në një farë mënyre kjo ishte edhe lajtmotivi i fjalës së zotit Klepsh në Parlamentin shqiptar, ku midis të tjerash theksoi se vizita e tij «në Tiranë duhet të jetë një sinjal politik, duhet të kupto- het si një shtytje për paqe në të gjithë rajonin». Ai shtoi se vizita e tij është shprehje e dëshirës dhe vullnetit se Shqipëria duhet të jetë pjesë e kësaj Evrope». Gjithashtu zo- ti Klepsh, u morën pjesë të gjit- hë deputetët, pavarësisht nga bojkotimi që ata i kanë bërë prej më shumë se një muaji parlamentit, për shkaqe të njohura. Pjesëmarrja e të gjithë deputetëve të partive të ndry- shme ishte një shenjë se të gjitha grupet parlamentare e vlerësojnë njëlloj rëndësinë që paraqet për Shqipërinë vizita në Tiranë dhe fjalimin e parlament të një personaliteti të tillë të rëndësishëm siç është zoti Egon Klepsh, kryetar i Parlamentit Evropian. marrëdhëniet e saj të tensionura këtë rezolutë i bëhej thirrje qeverisë shqiptare dhe asaj greke të bashkëpunojnë për një klimë të besimit reciprok. një sinjal politik, duhet të kuptohet Gjithashtu zoti Klepsh, u morën pjesë të gjithë Pjesëmarrja e të gjithë deputetëve të partive të ndryshme fjalimin në zoti Egon Klepsh, kryetar i Parlamentit Evropian. Padyshim një nga pikat e rëndë- sishme të vizitës së Klepshit në Ti- ranë përveç theksimit të faktit që Shqipëria dhe Shqiptarët janë një faktor stabiliteti në Ballkan ishin edhe zhvillimet e brendshme politi- ke dhe ekonomike në Shqipëri. Zoti Klepsh pati mundësinë që të marrë jo vetëm informacion zyrtar, por edhe nga grupe të tjera parlamentare, nga opozita nga drejtues të Komiteteve fetare etj. Kështu që vizioni i Parlamentit Evropian për zhvillimet në Shqipëri, për gjendjen e saj ekonomike e politike, për raportet e pushteteve, raportin pushtet opozitë janë më të gjera. Në këtë kuadër edhe përkrahja ekonomike e politikë për Shqipërinë në kuadrin e KE do të jetë më e konkretizuar në të ardhmen. Sidoqoftë, duke theksuar edhe kë- tu rrugën e dialogut mes të gjitha forcave politike e duke nënvizuar atë trashëgimi që nuk e dëmtoi e dik- tat ura, të dialogut e marrëdhënieve të mira mes popullsive me besime të ndryshme fetare, si dhe toleran- ncës që ka ekzistuar vazhdimisht mes popullsive shqiptare e minorita- rëve greke në jugë, mesazi i tij dhe i KE ishte i qartë se rruga e dialogut dhe e tolerancës është me vle- rën universale si në raportet e brë- ndshme ashtu edhe në raportet e jashtme të një vendi.

Fantastike ekonomike Tani s’mbetet gjë tjetër. Nga Evropa Lindore, madje nga vendet më të zhvilluara të Komunitetit Evropian do të vijë në Shqipëri të marrin përvojë ekspertët më të mirë. Në një vit të qeverisjes së PD-së Shqipëria arriti të ketë inflacionin zero, atë që Amerika nuk e ka arritur pas 400 vjetësh zhvillimi të kapitalizmit. Po si, në ç’mënyrë u bë e mundur kjo «mrekulli». Ekspertët e Ministrisë së Ekonomisë dhe financave po përgatisin për këtë një raport të hollësishëm. Në mundëm të njihemi vetëm me drejtimet kryesore të cilat, për mungesë kohe po i botojmë pa analizën përkatëse. Teza (nënkupto: porosia e Partisë) - «inflacioni zero», mbështetet në dy shtylla kryesore: 1) para: Buxheti: - borxhi i jashtëm mbi 600 milionë dollarë. - borxhi i brendshëm - nga viti i kaluar 12 miliardë lekë. - deficiti i 6 mujorit të këtij viti 2 miliardë lekë. 2) ekonomia: Në paralizë të plotë. Produkti kombëtar vazhdon të bjerë në nivele kritike. Kështu që kushti i FMN për të kufizuar konsumin 40 për qind është një objektiv lehtësisht i realizueshëm. Çmimi: që janë detyruar të paguajnë shqiptarët për «inflacionin zero»: - 400 mijë të papunë - çmime të 10 fishuar e paga të stopuar - tatime e taksa të rishikuara tre herë në rritje. Perspektiva: Ndërmarrje që shkojnë drejt mbylljes. Importe të pakontrolluar po shkatërrojnë ekonominë kombëtare. Qindra mijë të asistuar shkojnë drejt varfërisë së plotë. Investimet zero. Emigracioni i vetmi burim valute, rrezikohet nga politika pa bosht. Kjo është përmbledhja ekonomike për temës më të preferuar qeveritare «inflacioni zero». Mahnitëse sigurisht, sidomos për ekonomistët. Aq më tepër kur dihet se në fillim të këtij viti, në krahasim me dhjetorin ’90 inflacioni arrinte shifrën 700 për qind. Pas këtij njoftimi të dhënave i është vënë kyçi, ndërsa njihen 2 rritje çmimesh dhe 3 rritje të tarifave doganore. Por kam një merak. Vallë do të jenë në gjendje evropianët ta «përtypin» këtë përvojë unikale? Vështirë, sepse përveç përgjegjësisë së lartë profesionale, kërkohet edhe partitë-shmëria partiake në shkallën sipërorë. Veç kësaj në praktikë si mundet të bëjnë këtë ekspertiment? Mos u bëj zilqar po të duash! Sh. M.

Dje përfundoi vizita tre ditore e kryetarit të Parlamentit Evropian dr. Egon Klepsh në Shqipëri. Gjatë tre ditëve ai zhvilloi takime të shumta me zyrtarë të ndryshëm, duke filluar që nga presidenti Berisha, kryeministri Meksi, ministri i Jashtëm Serreqi, kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Pjetër Arbnori, kryetarët e grupeve parlamentare, kryetarët e komiteteve fetare etj. Ai mbajti një fjalim në Parlamentin shqiptar, ku morën pjesë të gjithë më shumë se një muaji parlamentit, për shkak ndryshme njëlloj rëndësinë që paraqet për Shqipërinë vizita në fjalë. Dr. Klepsh rikonfirmoi atë që theksohet edhe në rezolutën e Parlamentit Evropian se për këtë Parlament marrëdhëniet e mira Shqipëri-Greqi janë tepër të rëndësishme për rajonin. Gjatë takimit me zotin Berisha ai u përgjigj pozitivisht kërkesës së presidentit shqiptar që të dërguar së shpejti në Shqipëri një grup parlamentarësh evropianë, përsëri edhe grekë për të vëzhguar në vend pozitën dhe të drejtat e minoritetit grek në Shqipëri. Padëshim që një grup i tillë vëzhguesish të nivelit të lartë do të japë një vlerësim objektiv për gjendjen dhe pozitën aktuale të minoritarëve grekë në Shqipëri, për të drejtat dhe liritë e tyre në shkallën ato apo janë qytetarë të barabartë me shqiptarët. Marrëdhëniet mes tyre kanë qenë përherë vëllazërore. Në fjalën e tij para parlamentit zoti Klepsh lidhu me krizën në Jugosllavi gjeti rastin të ritheksoi paaf-tësinë e mekanizmave ndërkombëtarë për të ndalur luftën atje, megjithë dëshirën e mirë, vullnetin politik dhe rezultatet e ndryshme të miratuara. Indirekt ndoshta mesazhi tij në këtë pikë është pavarsisht nga mbështetja politike e KE për zgjidhjen e krizës është e udhës që rrugët dhe mjetet për kapërcimin e krizës të gjenden përmes dialogut mes Shqipërisë e Greqisë. Padyshim një nga pikat e rëndësishme të vizitës së Klepshit në Tiranë përveç theksimit të faktit se Shqipëria dhe Shqiptarët janë një faktor stabiliteti në Ballkan ishte edhe zhvillimet e brendshme politi-

- Ahmet Zogu është figura më e madhe e historisë së Kombit duke përfshirë edhe Skënderbeun. - Mbreti i falet edhe nëse ka vrarë. Në vazhdim të paradës elektorale, oborri mbretëror është të martën në Rrëshen. Në prani të simpatizantëve të pakët dhe kurreshtarëve të shumtë që kishin ardhur për të parë oborrtarët ata i dhanë vetes të drejtë të evokonin «periudhën më të lavdishme të historisë së Shqipërisë», dhe kthimin e «burrit më të aftë dhe më të ditur» të kombit, si dhe dhe më të diturin e para mbretërinë së tij Leka I, në fronin mbretëror. Janë me interes disa përgjigje të ministrit të oborrit Z. Mulosmanaj: «Kur themi Ahmet Zogu është figura më e madhe e historisë së Kombit kemi parasysh edhe Skënderbeun». «Vërtetë mbreti Zog lidh triaksin e miqësisë dhe të bashkëpunimit me Italinë fashiste, por ishte i detyruar, pasi Anglia ia kishte ndaluar, pasi as ndihmuan dy kjo e shpërdoroi besimin duke e frikësuar Kosovën e madhe të detit?». (pjesë pjesërisht e palexueshme) «Mbreti jeton me dëshirën e vet, pa marrë borxh askujt... Ari i marrë nga mbreti na qënka në bankat e Anglisë! Shqari i madh për popullin tonë! Mbreti i shqiptarëve jeton me mjetet e mbretërisë dhe sheh aleatët e vendit tonë në Europën e qytetëruar dhe në vendet demokratike». I shkretë «mil- jëteri» kujton se shqiptarët kanë alfabetë siç i ka Naltmadhnia dhe mund ta hedhin kur të duan! Oborrtarët të lëvizin kalanë në roje të redaktorëve të pyetjeve, duke lejuar disa djallë pyetjesh që shqiptarët nuk i harrrokan, si p.sh.: Me ndihmën e kujt u rikthye Zogu në pushtet? A është e vërtetë, se nga mbreti janë vrarë shumë patriotë të të mëdhenj si: Avni Rustemi, Luigj Gurakuqi, Hasan Prishtina, Bajram Curri e plot të tjerë? Në momente nervozizmi i shkretë «ministër tha: «Komunizmi ka vrarë e nuk po i kërkoni llogari, vetëm po na kërkoni llogari neve». Harroi zoteria se kishte ardhur për të sjellë zërin e mbretit, apo donte të thoshte se mbreti i falet edhe nëse ka vrarë. Zoteria nuk përmend as Shën-Naumin dhe Vermoshin, dhëna peshqesh serbo-sllavëve, të cilët i shau më shumë, e plot gjëra të tjera që oborri i mori me vete si material për një studim sociologjik mbi rolin e kohës në ndërtimin e veprimtarisë antikombëtare të mbretit Zog, ose studimin tjetër mbi «zemërgjerësinë» e shqiptarit për t'ia falur mbretit «këtë oborr të vogla». MATUSH MANI

- Pse u rrit çmimi i bukës? - Kujtdo i kujtohet biseda në televizion e tre ministrave të qeverisë Meksi, Ruli, Kalakula e Shehi një ditë para rritjes së çmimit të bukës. Kujtdo i kujtohet dhe argumenti banal i zotit Ruli mbi efektin e uljes së konsumit të bukës nga ana e shqiptarëve, argument ky i mbështetur në një studim të bërë me zonjën e ministrisë së financave të cilat pas fitores së demokracisë hani më shumë çokollata se sa bukë. Pra më së fundi sipas studimit, dhe Shqipëria u bë si Evropë. Çmim i bukës u rrit, u bë 47 lekë. Po konsumi i bukës? Sipas Rulit ose me urdhër të tij duhet të bënte. Por nuk ndodhi kështu. Njerëzit nuk ju bindën në të ngrënë zotit Ruli. Siç mësojmë nga fabrika e bukës Tiranë, plani dhe njëkohësisht prodhimi bukës është pas rritjes së çmimit të saj 900 kuintalë. Por «rastësisht» sasia e prodhuar ka qenë në muajin qershor po 900 kuintalë. Po kaq ka qenë dhe në muajt pararadhës. Për rrjedhojë dhe konsumi i bukës nga ana e popullatës ka qenë sa sasia e prodhuar (e treguar më lart) dhe nuk ka ndryshuar me ndryshimin e çmimit të bukës. Kështu pra argumenti i parë i paraqitur nga zoti Ruli në arsyetimet e tij u rrëzua. Ndërkohë çmimi i bukës u rrit. U rrit dhe çmimi i grumbullimit të grurit nga ana e shtetit fashatarëve, Fusha e korje-shirrjeve po i drejtohet fundit. Të shohim nëse do të ketë sukses argumenti i paraqitur nga zoteria i potent ministri i bujqësisë dhe ushqimit Kalakula se çmimi i rritur i grumbullimit të grurit nga fshatarët (efekt i të cilit është rritja e çmimit të bukës) do të stimulojë sipërfaqin e afro 400 mijë tonëve grurë në vend. Dhe në rast se dhe ky argument do të bëjë atërën s'na mbetet veçse të pyesim: Pse u rrit çmimi i bukës? ERION BRACE

I vendosur për të goditur çdo lloj shkelje dhe korrupsioni në bashkinë e tij, nënkryetari i bashkisë së Tiranës z. Gëzim Kallçiu i shoqëruar nga një eskortë policësh, i përforcuar me vinça, para disa ditësh u nis për një mision special. Qëllimi i këtij «operacioni» që doli lloi ishte heqja e një lokali në bulevardin «Dëshmorët e kombit». Një lokal që u tërhoq vëmendjen të gjithë kalimtarëve për pamjen e tij dhe për aspektet? Për aksionin i tij doli bosh. Në mesditë ai u detyrua të tërhiqet bashkë me policët ashtu vajti pa guxuar të bëjë asnjë veprim. Nga se u tremb nënkryetari i bashkisë? Në qoftë se lokali do të ishte me leje, pse udhëhe të shkonte për ta tërhequr z. Kallçiu dhe policia e tij? Në dokumentat ishin në duart e tyre për të vërtetuar nëse takti? [pjesë e palexueshme] Por kush ja ktheu mendjen Kallçiut? Mos e urdhëruan njerëzit? Apo e kërcënuan? Pas vitesh sa «suksesshme» të zotit Kallçiu në çatinë e këtij lokali tani valvitet një flamur amerikan. ARDIAN AULONA

eziste- shté- rr nga orin e repro soVes, p- me KrY- Qeve- dhe vet- jété r tivar thote