— Në nenin 7 të këtij ligji thuhet: «Askush nuk mund të quhet fajtor për derisa nuk i është provuar fajësia me vendim gjyqësor të formës së prerë». — Edhe pse asnjë gjykatë legjitime nuk e ka shpallur fajtor qytetarin Fatos Nano me vendim të formës së prerë, propaganda zyrtare e liderit të Partisë Demokratike e cilëson atë si: «hajdut ordiner», «vrases i 2 Prillit», «kriminel», «hajdut profesionist» etj. — Prokuroria i kërkoi parlamentit heqjen e imunitetit deputetit Fatos Nano për të hetuar për shpërdorim detyre dhe elementë të falsifikimit të dokumentave zyrtare, e jo për të hetuar për të si: «hajdut profesionist», «vrasës», etj. — Në një letër që Tim Cooke, shef i seksionit shqip të BBC i ka dërguar B. Trenovës, k. redaktor i RD-së, thuhet: «...duhet të veçoj dy çështje në artikullin tuaj. Në të, ju shprehni se zoti Nano është fajtor për krimet për të cilat është akuzuar. Vendimet i jep gjykata, dhe duke paragjykuar çështjen, ju mund të akuzoheni për paragjykim ndaj mundësive për një gjyq të drejtë...» — Deri kur demagogjia, shpifja, terrorizmi shtetëror psikologjik e fizik do të zëvendësojë në Shqipëri shtetin e të drejtës? Të pa aftë për ta përballuar Fatos Nanon si politikan me luftë të ndershme politike dhe argumenta, Partia në pushtet ndërmori ndaj tij një fushatë të egër terrori me qëllim që ta likuidojë atë jo vetëm si udhëheqës politik, por edhe dhe fizikisht. Skema e luftës kundër liderit të opozitës shqiptare s’ka asgjë të përbashkët me luftën politike që zhvillohet në botën demokratike. Pikespari kjo luftë nuk njeh dhe ne përkëmbë në mënyrë flagrante ligjin 7 të këtij ligji ... (Vijon në faqen 3)

DRITËRO AGOLLI Në pluralizëm nuk ka kurrë qetësi publike të gjatë dhe të detyruar nga nga prishja e qetësisë së kush nuk duhet. , domethënë asgjë nuk na çudit, thotë latinisht. Prandaj edhe nga mitingjet, nga demonstratat dhe nga grevat nuk ka pse të habitemi dhe pse të vuajmë. Kur punët e qeverisjes nuk shkojnë mirë, kur ka papunësi të theksuar, kur ka shtrenjtim të madh dhe kur ka varfëri të egër doemos që do të ketë edhe mitingje, edhe greva. Këto mitingje dhe greva i tërheqin vëmendjen qeverisë dhe i korrigjojnë atë për veprimtarinë e saj të tanishme dhe të ardhshme. Këto mitingje e greva i tregojnë pushtetit plagët e shoqërisë, që kanë nevojë të shërohen. Partin që është sot në fuqi, nëse mund të mos jetë, Kur të mos jetë në fuqi, edhe ajo do të organizojë mitingje proteste. Prandaj të mos çuditemi nga brishja e qetësisë, prisi frymën pluralizmin. Sot njerëzit dalin përsëri në rrugë dhe në sheshe me kërkesat e tyre. Ata nuk janë punët, ata janë të papunë, rrjedhimisht janë në rrugë. Shikoni rrugët tona! Janë të mbushura me njerëz që vrapojnë e nuk dinë se për ku vrapojnë. Këtyre njerëzve nuk ka nevojë t’u bësh ftesa personale për të ardhur në miting. Mjafton të vërshëllehesh njëherë në trotuar dhe ata ndalojnë vrapin e pakupim në trotuar dhe mblidhen. Partia Socialiste nuk i heq nga puna njerëzit që mboldhi në mitingje. I vret? I detyron të punojnë e të papunë? A i gënjen? A i kërcënon punëtorët me pushim nga puna? Duhet të jetë e qartë se në rrugë dhe në sheshe dalin të kategoritë të bashkësisë njerëzore të në vend: 1. T’urma, 2. publiku dhe 3. populli. Në mitingjet e fundit ka dalë në sheshe populli. Koha e turmës u kapërcye. Turma kur del në rrugë historikisht ka vetëm për një çast të drjetë, pasi ajo manipulohet shpesh dhe është e paqëndrueshme. Në përgjithësi, në të shumtën e rasteve, Partia Demokratike kishte me vete turmën, si turmë historikisht akrepet e orës në shtëpinë matur ndaj kohë të shkurtër të domosdoshme për një fitore. Zëmrëku i orës së turmës dëshbohet dhe nuk i shtyn më akrepet përpara. Zëmrëku i orës së partisë se fuqi që tendoset nga turma u dobësua deri në fund. Dhe zëmrëku krizë? njërë kur në Parlamentin shqiptar u dëgjua zëri i një deputeti demokratik, duke u murrë se e kishte për ndër të ishte fashist. Vërtet, kur Kataliku i madh tha në parlament se e ishte për të ishte fashist, gjithçka ... (Vijon në faqen 2)

DJE NË GJYKATËN E TIRANËS: Dalin para trupit gjykues: Faimir Mena, Kujtim Kola, Ermir Neziri dhe ish oficer i SHIK-ut që s’do t’i publikohet emri... - U dënuan Kujtim Kola, 30 ditë, Fatmir Mena 1000 lekë gjobë, Ermir Neziri, 6 muaj heqje lirie me kusht që të mos marri pjesë për dy vjet në të tilla mitingje të paligjshme. K.SH. me qortim shoqëror. - Ish oficer të SHIK-ut të akuzuar padrejtësisht vetëm për të vërtetuar dhe realizuar ato ç’ka kanë pasur në mendje pushtetarët. Prokurori kërkon për K.SH. pafajësi. - Deri më sot (gjatë këtyre tre ditëve) asnjë nga dëshmitarët punonjës të rendit nuk vërteton se në shesh janë hedhur parullat: «Parti Enver-Jemi gati kurdohërë», «Parti e Punës», «Rroftë komunizmi». Ata që kanë përhapur të tilla informacione të rreme duhet të ndiqen penalisht. - Megjithëse dëshmitarët dëshmojnë për një antimiting të paligjshëm të zhvilluar më datë 30 korrik në shkallët e pallatit të kulturës me thirrjet e pamiratuara «Rroftë Sali Berisha» deri më sot nga prokuroria nuk është akuzuar asnjë prej tyre. Në orën 10.00. Para gjykatëses Florida Tecu dhe në prani të prokurorit u paraqitën të akuzuar për grumbullim në miting të paligjshëm ish oficerë e SHIK-ut K.SH dhe Fatmir Mena. I pandehuri K. Sh u shpreh se s’ka kam deponuar unë në polici si dhe çfarë dëshmojnë dëshmitarët, vërtetojë se unë nuk kam marrë pjesë në miting. Më 30 korrik kam shkuar me vonesë në miting thjesht për kuriozitet. Prokurori në pretencën e tij u shpreh: se elementët e veprës penale të parashikuar nga neni 6 i dekretit 7408 kërkoj që i pandehuri me dashje të ketë marrë pjesë në miting, gjë që nuk u vërtetua gjatë hetimit gjyqësor. Kërkoj që i pandehuri të dalë i pafajshëm pasi vepra e tij nuk ka asnjë subjektive, përfundoi prokurori. Gjykatësja Flori- (Vijon në faqen 3)

Zëdhënësi i presidencës dhe Ilir Hoxha përgënjeshtrojnë

E përditshmja e «Leces» — 11 gusht 1993 E përditshmja e «Leces» 11 gusht 1993 SHQIPËRI: Alessi (DC) me paratë tona Shqipëria paguante tankxhenetet Vetëm në fund të janarit të këtij viti - shpjegon Alessi, ambasada italiane në Tiranë zbuloi prapaskenën e «skandalit» Guvernaori i Bankës Qendrore në Tiranë Hoti, ministri i Financave Rulli, kryeministri Ahmeti dhe presidenti i Republikës Berisha kishin trajtuar në mënyrë sekrete me ndërmjetësin francez Nikolas Arsidi për të bërë një skemë të jashtëzakonshme. Për këtë detyrë Nikolas ka marrë një pjesë prej 1 milion e 600 mijë dollarë të derdhura për Hotin. Në 1992 vazhdon të tregojë Alessi u arrestua në Francë, nën akuzën për pastrim parash dhe ka dënuar se ka derdhur 400 mijë dollarë në një llogari rrjedhëse e dërguar me shumë pasaporta të Hotit pranë një banke në Zyrih. Kjo shumë ka shërbyer për të financuar fushatën elektorale të Partisë Demokratike duke kundërbëtuar në legjitim simotra blerjen e Partive politike. Në këtë mënyrë mohoj para tona e administruara nga Drejta paguan tangentet. Për mesazhin e tij vesë të një lideri shqiptar koha për shpenzimet e 8 milion lekëve nga ana e shtetit. Për të gjitha këto, e Alessi me ankth është i kënaqur që arrestimi është një akt i kryer. «...», por dështoi ... [?]

«Resto del Carlino» — 11 gusht 1993 «Resto del Carlino» 11 gusht 1993 ALESSI (DC): Mashtrim shqiptar mbi ndihmat italiane Tangjentët shpërthejnë edhe në Shqipëri. Por nxënësit ja kalojnë më së euesve: marrin ndihma nga Italia, i përdorin me konsulentët francezë të cilët ua përdorin për fushatën elektorale. Ndërkaq dy prej ekspertëve tanë më të mëdhenj të politikës ekonomike ofrojnë ndihmën e tyre. Me të vërtetë një venë në lojë. Denoncimi u krye nga deputeti demokristian Alberto Alessi, që ka paraqitur një peticion ministrit të Jashtëm Andreatta për të sqaruar nëse është akoma e justifikuar politika e ndihmave të vendit tonë në lidhje me Shqipërinë. Alessi, referues përgjegjës i komisionit Parlamentar mbi kooperimin që do të krijohet në shtator, ka dhënë disa të dhëna e ka rindërtuar «il giallo» (të verdhën) e Tiranës. Nga viti 1991 deri më sot, shumta totale e ndihmave të dërguara nga Italia në Shqipëri, ka qenë pak a shumë 700 miliard lireta. Vendi ynë ka përdor afro 25 mijë refugjatë, të cilëve u janë bashkuar 90 më pak se 15 mijë familjarë. «Vetëm për këtë sforçim të indiferent - thotë Alessi - autoritetet e Tiranës duhet të tregojnë mirëqenien në bashkëpunim me ne, edhe pse? kanë kërkuar përndryshe Zhuliano Amato e ministri Beniamino Andreatta kontraktor (negociatë) në kreditorët e huaj borxhën ndërkombëtare Shqipërisë prej 175 milionë dollarë, detyrë kjo që qeveria shqiptare ja caktoi dy politikanëve italianë». Vetëm në fund të janarit të këtij viti - shpjegon Alessi - ambasada italiane në Tiranë zbuloi prapaskenën e «skandalit». Guvernatori kryeministri Ahmeti e madje presidenti i Republikës Berisha kishin vepruar në mënyrë sekrete me tregtarin francez Nikolas Arsidi për t’i konferuar detyrën që me mirëbesim e kishte marrë Amato e më vonë Andreatta për të reduktuar borxhin shqiptar. Për këtë detyrë Nikolas ka marrë një shumë prej 1 milionë e 600 mijë dollarëve prej të cilave 400 mijë dollarë u derdhën në llogari të Hotit. Në ’92 - vazhdon Alessi - Arsidi u arrestua në Francë, për mashtrim ndaj shtetit (taksë, tatim) dhe u rrëfye që ka derdhur 400 mijë dollarë në një llogari rrjedhëse në numër pasaporte të Hotit, pranë një banke në Zyrih. Kjo shumë shërbeu për financimin e fushatës elektorale të Partisë Demokratike Shqiptare në zgjedhje të ligjshme shqiptare mbi financimin e Partive. E të mendosh që kanë dënuar të venë e liderit shqiptar Hoxha, për vetëm 8 milionë lireta për shpenzime në dëm të shtetit. Nga Tirana mbrin ndërkaq lajmi që ish-ministri i tregtisë së qeverisë së fundit komuniste shqiptare, Farudin Hoxha, u arrestua në akuzën e korrupsionit lidhje me dërgimin (mbrejtimin) e ndihmave ushqimore të dërguara nga Italia në Shqipëri në gjashtëmbëdhjetë e parë të 1991. Arrestimi u krye në vazhdim të arrestimeve të liderit aktual të opozitës socialiste Fatos Nano, të ish ministrit të Turizmit Robert Gjini dhe zëvendësministrit të Jashtëm Eokrat Plaka. Eksponentët e qeverisë së përmbysur komuniste shqiptarë akuzohen të kenë përvetësuar ndihmat italiane shqiptare për një vlerë komplekse të pakët 8 milionë dollarë (afro 13 miliardë lireta).

«Corriere della sera» — 11 Gusht 1993 «Corriere della sera» 11 Gusht 1993 Polemika me Shqipërinë për ndihmat humanitare Romë. Shpërthen skandali i tangenteve mbi ndihmat italiane në Shqipëri, ndërsa polemikat vazhdojnë në të dy brigjet e Adriatikut. Megjithëse nga viti 1991 Tirana ka marrë fonde për rreth 700 miliardë lireta Shqipëria në vend që të negociojë mirëqenës, thurr kundër qeverisë italiane një «gënjeshtër» e cila shërben për të pasuruar Partinë Demokratike Shqiptare. Ishtë deputeti Demokristian Alberto Alessi referues i komisionit të hulumtimit mbi kooperimin që do të mbahet në shtator Alessi i ka drejtuar një interpelancë Ministrit të Jashtëm Beniamino Andreattes, në të cilën pasqyron historinë e lojës së dyfishtë (doppio gioco) e vënë në skenë nga personalitetet shqiptare të një niveli të lartë - të cilët - vazhdon deputeti demokristian - i kanë besuar të njëjtën detyrë si personale italiane, në fillim Xhuliano Amatos e më vonë Andreattes ashtu edhe një tregtari francez, Nikolas Arsidi. Por këtij të fundit, Banka e Shtetit Shqiptar në një kontraktim shumë sekret ka premtuar një onorar prej 1.600.000 dollarë në një kohë kur detyra e ngarkuar italianëve konsiderohej si një ndihmë gratis. Por edhe më shumë sipas Alessi, tregtari francez do të kishte xhiruar 460 mijë dollarë në një bankë zvicerlande për qeveritarët e Bankës Shqiptare lekë këto të destinuara për financimin e fushatës elektorale të Partisë Demokratike. E pikërisht në kryeqytetin shqiptar për periudhën në burg ish ministri i tregtisë në qeverinë e fundit komuniste të vendit, Farudin Hoxha, i akuzuar të ketë përvetësuar ndihmat ushqimore të ardhura nga Italia.

«Il Popolo» — 11 gusht 1993 Ndihmat e Shqipërisë, hije mashtrimi. 1.200.000 dollarët Nikolas Arsidi për një shërbim, që Amato e bën gratis. «Il Popolo» 11 gusht 1993 ALESSI: paratë tona në xhepat e një ndërmjetësi francez Ndihmat e Shqipërisë, hije mashtrimi. 1.200.000 dollarët Nikolas Arsidi për një shërbim, që Amato e bën gratis. Romë: Politika jonë e ndihmave për Shqipërinë shërbente edhe për (paguar) shpërblyer avatore nj comercalisti (tregtar) francez një farë Nicolas Arsidi, që mori 1.200.000 dollarë onorare nga Qeveria e Tiranës për bllokimin në mënyrë të fshehtë të borxhit shqiptar. Edhe pse që prej 1991 Italia «shojti urinë» (janë pothuaj 700 miliardë lireta që Roma ka akordol Tiranës ndihma ushqimore marrëveesha financiare dhe marrëveesha bashkëpunimi shqiptarë dhe pse falas kurdësi «një gënjeshtër kundër qeverisë italiane» që gjetuhet [?] dhe për të pasuruar Partinë Demokratike me nj tangjent prej 400.000 dollarë. Jahtte Alberto Alessi (d.c), a! culi denoncoi dhe gjenështërin referues komunistë për hetimet mbi bashkëpunimin që duhej ta mbante në shtator paraqiti një çështje (kërkesë) urgjente Ministrisë së Jashtme Beniamino Andreatta. Operacioni shpërblen(?) Alessi, shpërtheu më 1991 kur kryeministri Shqiptar Bufi me një vizitë në Romë i referoi G. Amatos «detyrë për të marrë pjesë në zhbllokimin e borxhit të bankës së Shqipërisë të përbërë prej 175 milion dollarë». Vetëm në janar 1993 - vazhdon Alessi ambasadori italian në Tiranë zbuloi gjithçka. Shqiptarët e kishin (trajtuar)bashkëpunimin në mënyrë të fshehtë me N. Arsidi një tregtar francez duke u shpërblyer me një honorar prej 1.200.000 dollarësh si ndërmjetës të borxhit shqiptar; Alessi njofton faktin që edhe pse asistent(?) dy vjet e fundit Shqipëria e ka dhënë nga Italia Shqipërisë dy vitet e fundit (verë) 400 miliard liretash ndihma ushqimore, dy marrëveesha financiare prej 30 miliardë secila, dhurata dhe projekte industriale prej 39 miliardë dhe bashkëpunime prej 200 miliardë. Tirana nuk ka dhënë as më të voglën shenjë të ekzistencës së këtij akordi sekret. Gënjeshtra përfundoi Alessi doli në dritë në fund të 1992 me arrestimin e Arsidi në Francë për dënime të financuara i cili tha ai e kishte ndë- shuar(?) me shqiptaret (guvernatorin e bankës Qendrore Hoti, ministrin e financës Rulli, kryeministrin Ahmeti dhe presidentin Berisha) nga 1.600.000 në 1.200.000 duke derdhur 400000 Hotit në një llogari rrjedhëse në Zyrih të destinuar për financimin në fushatën elektorale të PD e pa- pranueshme dhe e denueshme nga ligji shqiptar për financimin e partive.

- Zëdhënësi i presidentes dhe Ilir Hoti përgenjeshtrojnë vetëm pas publikimit në «ZËRI I POPULLIT»