(nga fq. 2) Që në çastin e daljes në opozitë, i PS u bë e qartë se një pjesë e antarsisë së saj, me shumë dëshirë apo rastësisht, mund të qëndronte jashtë saj. Opozitarizmi si gjendje psikologjike nuk është e lehtë të kapërcehet, sidomos ndaj atyre që në subkoshiencën e tyre e lidhin ekzistencën e vet me privilegje e favore të humbura, me pushtetin dhe jo me peshën e vet elektorale, me qeverisjen dhe jo me alternativat qeverisëse, me poste dhe jo me ide e programe, etj. Politika ndaj anëtarësisë që mund të mos ndahej ende nga kjo mendësi e ndryshuar, ka qenë e qartë që në fillim. Dialogu me ndjenjën e ndershme, por edhe me qëllimin e mirë, ka qenë dhe është ai i argumentit, i bindjes, i mirëkuptimit të përgjegjshëm, i bashkimit në idetë themelore programore dhe statutore, jo me çdo kusht, por gjithsesi duke i krijuar vetes mundësi të reja për bashkëpunime. Kjo është e para. Së dyti, dialogu me pozita antistatutore dhe me çdo formë të shfaqjes së fraksioneve, deri te organizimet jashtë institucionale politike të PS, ka qenë dhe mbetet institucional, me gjykimin dhe vendimin e forumeve të zgjedhura sipas rregullave të organizimit të saj. Polemika ndaj opozitës së brendshme ishte inekzistente si koncept, por një qëndrim i tillë s'mund të vazhdonte me pasoja edhe pas shfaqjes së këtyre prirjeve. Koha e ndërtimit të opozitës së majtë nuk mund të shkonte me rrahje gjoksi për demokracinë e brendshme me mjete që e cenojnë e dëmtojnë atë. Nuk mund të mbahet asnjë organizatë politike ndërmjet një opozite autonome të brendshme dhe një kompaktesie që pason dinamikën organizative normale të saj. Nëse kjo do të ndodhte, atëherë edhe PS do të kthehej në një grupim politik ideologjik të rradhës dhe jo në një parti të së majtës që tenton të marrë përsëri shumicën e qytetarëve për të qeverisur vendin. Nga ana tjetër, nevoja për ngritjen e staturës së lartë të opozitës, si parti e madhe, do të kërkonte dhe kërkon qartësinë e pozicionimit dhe të individëve të veçantë, nëse ata do të zgjidhnin alternativën e organizimeve paralele. Por, TJ grupimesh të tilla dhe tërësia institucionale e partisë do të ishin krejt të papajtueshme me njëra-tjetrën. Kjo do të ishte e domosdoshme jo thjesht si konseguencë e vetorganizimit statutor, por edhe si nevojë për një qartësi publike. Në PS s'ka pasur vend as për divergjenca ideore për çështje themelore dhe as ndarje programore. Në këtë kuptim, çështja është dukur krejt e qartë. Pikërisht, në këto rradhë janë spikatur dy qëndrime të kundërta. Nga njëra anë, qendrimi i PS për afrimin me Internacionalen Socialiste dhe përgatitjen e saj si një organizatë e tipit evropian. Nga ana tjetër, ndaj këtyre procesesh, një grupim i artikuluar brenda saj, jo pa lidhje me faktorë edhe të jashtëm, që po punonte hapur kundër këtij orientimi. Ai përfaqësohej nga një mendësi sektare, e cila duke mbetur në vlerësime sipërfaqësore dhe arbitrare për fenomenet e zhvillimet shoqërore, në strategjinë politike ka absolutizuar vetëm protestën dhe ka qenë e prirur të identifikohej me çdo shfaqje të saj. Tek e fundit, ajo e shihte PS vetëm si një organizatë të protestës dhe thjesht me komision politik të opozitës. Një pozicionim i tillë, jo vetëm thjeshtonte PS, por mbase e fuste edhe në kuadrin e asaj force të mëparshme në të cilën ishte ushqyer tradicionalisht. Tek e fundit, kjo mendësi mund ta orientonte një pjesë të saj deri te nostalgji politike për organizime apo forca të caktuara të së majtës klasike. Polemika dhe, ca më pak përçaria, nuk i shkojnë, pra, PS, sepse në historinë e saj të re, ajo ka qenë dhe duhet të mbetet një parti e centrizmit të majtë. Jo më kot ajo e ka vendosur veten në një opozitë konstruktive ndaj pushtetit aktual, jo më kot ajo ka qenë e përmbajtur në formula dhe iniciativa ekstreme të protestës sociale të opozitës dhe jo më kot ajo është pozicionuar qartë përballë realiteteve postkomuniste duke mos i fshehur simptomat e krizës së majtës në tranzicion. Në këtë kuptim, çdo mendësi që do t'i kundërvihej këtij orientimi, me çdo argument apo alibi, mbetej e paracaktuar në mosndërhyrjen me realizmin e PS. Ajo do të ngjante më shumë me një ekspozim polemik për thirrje rrethimi sesa me një strukturë të argumentuar politike. Polemika me të kundërtën është e mundshme. Dialogu me realitetin është i domosdoshëm. Por jo me variante që të çojnë në vetizolim ose në alibi për fragmentarizim politik të së majtës. Në këtë kuptim, zëri diversionist i Labraskavë nuk zë vend te socialistët.

Po mblidhen gjithnjë e më shumë evlen shënime, letra, artikuj etj. për fjalori politik e ideologjik të disa figurave të PD. Ndër to zë vend të spikatur z. Tritan Shehu. Për fat të keq, edhe profesioni i tij i lartë, mjeku, fiskohet nga pushteti si personazh politik antiopozitar. Përballë deklaratave të shumta, mjafton të përmendim një ndër të fundit, ku doktor Shehu kërkonte që maxhoranca ta vazhdonte veprimin e forcës gjer në shkatërrimin përfundimtar të PS. Një lëshim i tillë, që s'ka të bëjë as me vullnetin dhe as me formimin profesional të mjekut, është në gjendje të ngrejë pikëpyetje serioze rreth normave etike dhe qytetare të një politikani. Të paktën nga një mjek pritej qetësi, durim, ekuilibër, humanizëm. - MIRËNJOHJE VETEN - T'i kërkosh një force politike si PS shkatërrimin, do të thotë të mos njohësh as peshën e saj reale, as natyrën e sistemit pluralist. Demokracia nuk rritet duke zhdukur kundërshtarin, por duke konkurruar me alternativa. Kushdo që flet për asgjësim politik të tjetrit, tregon jo forcë, por frikë nga debati dhe pamundësi për të bindur qytetarët. - SHËROJE VETEN - Në politikë ka nevojë për gjuhë të matur, veçanërisht nga ata që mbajnë përgjegjësi publike. Kur fjala bëhet thirrje për përjashtim e shkatërrim, ajo sëmuret vetë dhe helmon jetën demokratike. Mjeku, para se të japë diagnoza politike për të tjerët, duhet të shohë plagën e gjuhës së vet. Kjo vlen edhe për doktorin, edhe për politikanin.

Konflikt i rrezikshëm midis popullit dhe policisë Mbrëmjen e kaluar, automjeti i Qarkut të Laçit, që po transportonte 30 gram për meter e verë, [?] u përmbys. Mësohet se e gjithë policia e qytetit, përfshirë edhe efektivë të komisariatit, është nisur për në vendin e ngjarjes. Burime të qytetit flasin për një përplasje mes qytetarëve dhe forcave të rendit, ndërsa situata është tensionuar nga ndërhyrje të pakujdesshme të policisë. Banorët kanë shprehur pakënaqësi të fortë dhe janë mbledhur në grupe të mëdha. Disa prej tyre pretendojnë se policia ka ushtruar dhunë, ndërsa nga ana tjetër thuhet se disa individë kanë kundërshtuar me forcë veprimet e efektivëve. Të dhënat mbeten të paqarta dhe zhvillimet po ndiqen me shqetësim. Kërkohet verifikim i plotë i rrethanave dhe evitim i përshkallëzimit të konfliktit.

Përfaqësues të organizatës së përndjekurve politikë dhe të subjekteve të tjera opozitare i janë drejtuar dje me një protestë të ashpër drejtorisë së Përgjithshme të Arkivave të Shtetit, pas një njoftimi zyrtar të saj mbi aksesin në dokumente të ish Sigurimit të Shtetit. Sipas deklarimeve të tyre, janë shpërndarë informacione të pasakta që krijojnë konfuzion në opinion dhe dëmtojnë të drejtën e qytetarëve për të njohur të kaluarën. Në reagim kërkohet transparencë, respektim i procedurave dhe shmangie e keqpërdorimit politik të dokumentacionit arkivor. Ata paralajmërojnë se do të ndjekin rrugë institucionale për të kundërshtuar çdo veprim që, sipas tyre, shtrembëron të vërtetën ose pengon ballafaqimin e shoqërisë me të kaluarën represive.

KALAKULA SHKAK- KOHE? NGA DREJTESI PA E MBULUAR TE BUSHESISE ( vijon në faqen 2 ) Sipas burimeve të datës 28 gusht, shtetas të ndryshëm kanë qenë objekt kontrollesh dhe ndalimesh të shoqëruara me pretendime për shkelje procedurale. Në reagimet publike është vënë në dukje mungesa e qartësisë dhe përgjegjësisë institucionale. Në disa raste përmendet përdorimi i dhunës dhe ushtrimi i presionit mbi qytetarët, ndërsa autoritetet nuk kanë dhënë ende një shpjegim bindës. Rasti ka ngjallur debat mbi rolin e drejtësisë dhe të organeve të rendit në kushtet e tranzicionit.

Gjykata e Apelit ka përcaktuar për ditën e hënë seancën ndaj ish-kryeministrit Vilson Ahmeti. Sipas njoftimit, çështja lidhet me procedura të ndjekura gjatë ushtrimit të detyrës së tij në qeverinë teknike. Në mjediset politike dhe mediatike pritet interes i lartë për këtë proces, i cili shihet si një provë e rëndësishme për funksionimin e drejtësisë në vend. Mbetet për t'u parë se çfarë argumentesh do të paraqiten nga palët dhe si do të vlerësohen ato nga gjykata.

SHQIPERIA: MASKARADE TRAGJIKE Ekziston një rrezik për pushtetin që çështja e referendumit, me nisjen e procedurave për miratimin e amendamenteve kushtetuese, të marrë një dimension krejt tjetër. AI do të ishte konsolidimi edhe më i madh i një strategjie që do të synonte edhe më fort eleminimin politik të opozitës socialiste. Në një plan të dytë, kjo do të ngjante me një manipulim të madh të realitetit shqiptar me thelbin e pushtetit të njëanshëm. Kjo është thelbi i analizës së revistës franceze "Politique Internationale" mbi Shqipërinë. Ajo i referohet zhvillimeve politike, marrëdhënieve mes pushtetit dhe opozitës, si dhe rrezikut të përkeqësimit të klimës demokratike.