Letër në redaksi zoti [qeveri?], zotëri parlamentare e qeveritarë. Po u drejtohem me popullin satës per mil- la dhe në këto dhimbje po ju them një të vërtetë që po e vuajmë si shumica e ko- munistëve. Dje isha i zoti i tokës, para ko- operativës, i ndershëm e me karakter para ko- munizmit kur ma morën me “forcë” në ko- operativë; edhe sot po mbetem i zoti me ligj pas ndarjes së tokës sipas kufijve të vjetër. Mua ma ndanë në bazë të ligjit dhe tani vje- njëri e thotë me kompetencë “unë po ta shkul për gardh. [nuk?] ke ç’të më bësh!” Trokita në disa dyer: kryetari i komisionit pa gjurmë e pa kuptim më tha se “unë po të tregova [?] e po të heq listën me emër poshtë”. I thashë: “Kjo është në kundërshtim me ko- ushtetutën e me ligjin”. “Po ti çfarë mund të bësh?”, m’u përgjegj, “hajde dhe ke bërë sa- shqetësim [?]”. Më pas shkova te kryetari i ko- misionit të ndarjes së tokës. Në vend që të më japë të drejtë, më tha: “Nuk të njoh as letër, as vulë, as hartë”. Unë kam punuar tokën me djersë, siç e ka punuar dhe babai im, dhe gjyshi im. Para ko- operativës e kishim me tapi. Tani, sipas ligjit 7501, na u nda përsëri dhe ne e pranuam. Po si ka mundësi që dikush të vijë sot e të ma marrë përsëri? Ku është shteti? Ku janë organet e rendit? Ku është drejtësia? Mos vallë ligji është për të dobëtit, kurse për ata që kanë mik e forcë nuk vlen? Jam një fshatar i thjeshtë, nuk di të shkruaj bukuri, por di të them të drejtën. Nuk kërkoj asgjë më tepër veç tokës sime që ma dha ligji. Mos na detyroni të marrim rrugët e kurbetit, se këtu po na hiqet edhe ajo pak që na mbeti. Nga 24 kryefamiljarë të këtij fshati, secili ka hallin e vet, por të gjithë po flasin me një gojë: ligji të zbatohet njësoj për të gjithë. Nëse nuk na jepet e drejta, atëherë çfarë të besojmë më? Nga 24 kryefamiljarë të fshatit [?]

Huj i i dosjollë: Përse, nuk e kuptojnë dot të ve- çantët e opinionit se jo me shoqërimin e kriminelëve per pallatet e suksesit e shokut Ylli, por me gojën e zotit Hudo, “vakon” e njeriut të vegjël, i qeverive e vartësive për paqet [?!]. I thërras komisareve që me këtë shqetësim pra- kë, që po më bën ky problem i vjetër, të marrin masa e të zbatojnë ligjin. Kush e ka për detyrë t’i vërë fre këtyre gjë- rave? Kush e kontrollon zbatimin e ligjit në komunë? Kush mban përgjegjësi për padrejtësitë që po bëhen ndaj qytetarëve? Këto pyetje kërkojnë përgjigje, jo fjalë. Mjafton me premtime. Njerëzit duan fakte. Ata duan të shohin se ligji vepron, se prona respektohet, se i forti nuk e mund të drejtin. Nëse vazhdohet kështu, humbet besimi. Dhe kur humbet besimi, humbet edhe shpresa. (Vijon në faqen 5)

Shqiparët duhen të marrin nga bota gjatë në te mira Intervistë e GENC XHULIT me politicin nga radha ENNIO ZA- TANIN Askush në zërin e vjetër të socializ- mit shqiptar, jo specialistë ndoshta, ndjejnë çdo fjalë në gjakun e vet e të kombit e [e?] me shumë të mirë e [be- sim?], por [faktin?] e se [nuk?] [saj?]. Vizioni ynë për Europën është një vizioni i një shoqërie të hapur, që respekton pluralizmin politik, lirinë e mendimit dhe të drejtën e pronës. Në Itali, pluralizmi është arritur jo përmes sloganeve, por përmes institucionesh që funksionojnë dhe përmes një kul- ture politike të dialogut. Në Shqipëri, viti 1992 solli një kthesë parlamentare dhe demokratike. Nga janari deri në shtator, disa vendime të dhimbshme ekonomike ishin të pa- shmangshme, por ato duhen shoqëruar me një politikë sociale që të mos lërë pas shtresat më të dobëta. Ju shikojeni se 1800 m. në Gji- rokastër lëviz qendra e kryeqytetit [?] si pasojë e emigracionit të lirë. Po Tirana, në krahasim, [është?] [si?] një qendër e mbingarkuar, ku [shtohen?] shpejt problemet e strehimit, ujit, transportit dhe punësimit. Në botë, sistemi i tregut nuk do të thotë mungesë e shtetit. Përkundrazi, duhet një shtet i fortë në zbatimin e ligjit, në mbrojtjen e konkurrencës së ndershme dhe në garantimin e shanseve për të gjithë. Në Itali, socializmi demokratik ka mësuar të bëjë kompromis me realite- tin pa humbur idealet. Mendoj se edhe Shqipëria duhet të marrë nga bota gjërat më të mira, jo imitimet më të këqija. (Vijon në faqen 4)

MARATONA E NJË GJYQI FARSE OF FILLON NË TIRANË DHE PËRFUNDON NË KORÇË Përsëri, [shkresa?] e [detyra?] për të zvarritur [procesin?] kundër [një?] qytetari. Ç’po ndodh vallë me gjyqet dhe me drejtësinë? Gjithçka fillon më 3 nëntor të vi- tit 1992, ku [paditësi?] [dhe?] [tjetri?] në Korçë [ishin?] [në?] [gjykatë?]. [Pas?] [një?] [vendimi?] [të?] [parë?], [çështja?] kalon në Tiranë, ku [seancat?] [shtyhen?] herë pas here pa arsye të qarta. Në [seancën?] [e?] [radhës?], [mungesa?] e [palës?] [paditëse?] [u?] [justifikua?] me [një?] [shkresë?] [administrative?], kurse [avokati?] [kërkoi?] [kohë?] [shtesë?]. Kjo [maratonë?] [gjyqësore?] [vazhdoi?] me [udhëtime?], [shpenzime?] dhe [lodhje?] për [familjen?] [e?] [të?] [paditurit?]. Së fundi, [pas?] [muajsh?] [sorollatjesh?], çështja [u?] [dërgua?] [sërish?] në Korçë, sikur [asgjë?] [të?] [mos?] [kishte?] [ndodhur?]. Në një shtet ligjor, drejtësia nuk mund të jetë farsë. Ajo duhet të jetë e shpejtë, e paanshme dhe e kuptueshme për qytetarin. (Vijon në faqen 5)

Redaksioni i gazetës “Europa” [që?] ndodhet në [adresën?] [e?] [mëposhtme?] se [boton?] [edhe?] [të?] [përjavshmen?] “Europa Times-Jare” [me?] [nën- titull?] [ekonomik?]. Sipas njoftimit, “Europa Times-Jare” ka [si?] [detyrë?] [të?] [bëhet?] [tribunë?] e [veprimtarive?] [ekonomike?] dhe [shoqërore?], [si?] [edhe?] [për?] [marrë- dhëniet?] [ndërkombëtare?]. Botimi [është?] [i?] [hapur?] [për?] [bash- punim?] [me?] [gazetarë?], [ekonomistë?] dhe [veprimtarë?] [nga?] [vende?] [të?] [ndry- shme?]. Adresa e redaksisë: Bulevardi Dëshmorët e Kombit - Tirane. Telefoni i informacionit 042/233 87. Fax 042/230 47 Numri i llogarisë në bankën e shtalli 608/110.

Nisur nga zelli kulturor dhe qëllimi vetjak për [fitim?], [shtypi?] [i?] [ditës?] [kohët?] [e?] [fundit?] [ka?] [hedhur?] [në?] [qarkullim?] libra [me?] [emrin?] [tim?] [si?] [autor?], duke [marrë?] [në?] [mënyrë?] [abuzive?] shkrime [të?] [viteve?] [të?] [kaluara?]. Unë [deklaroj?] se [nuk?] [kam?] [dhënë?] asnjë [leje?] [për?] [botim?] [dhe?] [se?] çdo [përdorim?] [i?] [emrit?] [tim?] [bëhet?] pa [pëlqimin?] [tim?]. Të [gjithë?] [ata?] [që?] [janë?] [interesuar?] për [sqarime?] [mund?] [të?] [drejtohen?] pranë [redaksisë?]. Tiranë dhe qershor [?] sa ora 3 e 30 [dita?] [e?] [premte?] te [ora?] [17.00?] redaksitë [në?] [rrugën?] [e?] [Durrësit?] pranë [farmacisë?] [veterinare?] Ishik i braut.

PARTIA KONSTACION : Punojsja e gjendjes civile në Rrogozhinë “pengon reformën” PARTIA KONSTACION : Punojsja e gjendjes civile në Rrogozhinë “pengon reformën” Një zyrtare e vogël e orkestrës, kurse “fajin” e ka partia ?! Në Rrogozhinë erdhe për sindikata profesionale, po s’pate ku të futeshe, se mësuesit e atjeshëm ishin “bërë hasha”. Se qe ajo pasdite e 2 marsit, ditë e premte, s’pate ku të vetëzbrazej saji, po se ajo kohë e shkurtër kaloi, erdhi e diela. Le të më falë Presidenti, po me sa duket s’ia kanë thënë këto gjëra. Se po t’i dinte, do të pyesim thjesht: përse zoti President, kur pak ditë më pas në Rrogozhinë tentove ndërrimin e drejtorit të fermës bujqësore, kurrë nuk u kujtove për mësuesit ? (Vijon në faqen 5) Z. BEQIRAN AVDIU KRYETAR I KËSHILLIT RRETHIT TË KAVAJËS Kujtim HOXHA Kryetar i Degës së Partisë Socialiste, RRETHI I KAVAJËS