- Viti i tretë që Tirana «administrohet» nga pushtetarët lokalë të PD-së. - 35 mijë vetë në asistencë presin t’i «gëzohen» së afërmi limjoshës prej 270 lekë në muaj. - Industria shkattërore sipas alternativës «demokratike», «do gjë në zero». Gjatë vitit 1992 prodhimi industrial ishte i barabartë vetëm me atë të një muaji të vitit 1990. - 5000-6000 apartamente banimi të pandërtuara këto tre vjetët e fundit. Zgjidhja e shtrëhimit do të bëhet duke shfrytëzuar në maksimum bodrumet dhe dhomat e «tepërta». - Tirana, nga Kryeqyteti më i gjelbëruar në Europë kthehet në më i shkreti dhe më i pisti. Numri i lypësarëve sa vjen e shtohet. - A do të kemi energji elektrike? Po ujë të pijshëm? A do të shkojmë më premitem? Të gjithë shesin, kush do të blejë? - Pushteti lokal vazhdon të jetë i bllokuar. «Vallja e Tiranës» në Bashki. Është paradoks, por është fakt, se në demokracinë e tipit përëndimor, nuk ka transparencë, nuk bëhen fare shifra e të dhëna ekonomike. Madje Kryetari i Bashkisë e fsheh statistikën nga struktura organizative si të «panevojshme». Prandaj, në këtë shkrim po përpiqemi të mbushim një pjesë të këtij boshllëku të madh. PAPUNËSIA Një nga arsyet pse humbën socialistët francezë në zgjedhjet legjislative jepet fakti se papunësia u ngrit 10 për qind. Në Shqipëri ajo ka arritur mbi 50 për qind dhe askush nuk lëshon karriken. Mbi 35 mijë vetë, (kuptohet pjesa më e madhe punëtorë) në Kryeqytet kanë dalë në asistencë e së shpejti i pret valë-valë e ashtuquajtura ndihmë ekonomike prej 270 lekë në muaj. Ç’mund të blejë qytetari shqiptar me 2.7 dollarë në muaj, kur çmimet i kanë kaluar ato të Zvicrës? Në Tiranë oxhaqet nuk nxjerrin tym. Nga-kjo anë ekologjia është e pastër. Gjatë gjithë vitit 1992 u prodhua aq sa prodhohej në një muaj të vitit 1990—Kombinati i Tekstileve kishte rreth 6100 punëtorë, sot ka në punë rreth 900. Kombinati «Misto Mame» nga 2200 po ndahet në një 10 pjesë me nga 50-60 punëtorë. Kombinati i autotraktorëve nga 3500 vetë ka 700-800 punëtorë. Ndërmarrja e veshjeve nga 2700-700, ajo artistike nga 3200 në 800 e kështu me radhë. Alliasit u duk edhe në TV se si u niveli në 0 në mars të vitit 1993! Këtyre u thonë reforma ekonomike! Tirana jepte mesatarisht 10 milionë dollarë mallra për eksport dhe merrte 30-40 milionë importe, tani asnjë cent. E nxjimi realitetin apo është i tillë? A do të «zbardhet» ai këtë vit? Deri tani nuk ka shenja. Në se ka alternativa konkrete. (Jo llafe) Qeveria e Bashkisë le t’i hedhin për zbatim, të mos mbajnë rezerva. STREHIMI Edhe po të ecë thjesht me ritmet e vetëve të fundit gjatë këtyre 3 vjetëve do të ndërtoheshin 5000-6000 apartamente banimi, pra të ngrihej një qytet i ri prej 25-30 mijë banorësh. Këto do të kishin zbuluar mijëra kërkesat e shumta për banesa dhe zgjidhur përfundimisht ato më të ngutëshmet: për ata që s’kanë shtëpi, për të përndjekurit politikë, për të sëmurët, të transferuarit etj. Tregu i lirë i konceptuar nga «ekonomistët» e PD e çoi çmi- min e një tulle apo një tjegulle në nivele jo 10 por 30 herë më të lartë. Pas kësaj mund të merret me mend se kush do të jetë në gjendje të ndërtojë në Shqipëri, dhe sa do të vijë kostoja një apartamenti banimi. Ndërkohë, që kerret e PD-së po i zgjidhin problemet e tyre, populli vazhdon të mbetet jashtë. Në pritje të ndërtimit të vilave Qeveria dhe veçanërisht Bashkia po vë në zbatim variantin Nr. 2 të zgjidhjes të kërkesave për strehim: shfrytëzimin në maksimum të çdo bodrumi apo dhome të «tepërt». Ishte një shou televiziv guri «themelëtar» që vendosi në prag të vitit të Ri Kryeministri Meksi për të ndërtuar 650 apartamente banimi. Ende pa dalë ligji i «zot» i truallit i a shkul i e hodhi tej. Po kur të miratohen ligji ka rrezik t’i shkulim edhe vetë selinë e Kryeministrisë sepse edhe ajo, me siguri do të ketë ndonjë «zot». E, ndërsa qeveritarët nuk kanë zgjidhur ende çështjen e «zotave» populli pret zgjidhjet nga... Zoti i vërtetë! PASTRIMI, GJELBËRIMI Të gjithë e dinë se aty nga (Vijon në faqen 3)

Gjuetia e makinave është bërë problem shqetësues në Sarandë. Hajdutët nuk kanë frikë të futen edhe në oborret e shtëpive e të zhvathin makinat. Nuk bëhet fjalë për disa vend parkingje publike apo ndonjë garazh të aneksuar ku «vizitojnë» e zhvathësve janë më të shpeshta. Ç’bën policia e rendit? Është një kërkesë e ligjshme e qytetarëve për më shumë siguri. Ata kërkojnë qetësi dhe garanci për mbrojtjen e pronës që më shumë e kanë vënë më të ardhurat e punës në emigracion. Dega e rendit duket se noton në mjegullën e pasivitetit, por edhe në dilemen që e bën evidente tërheqjen, presionet mbështetja e krimit me sa duket edhe brënda organit nga individë të veçantë. Nuk ma merrte mendja se mund të më vidhnin - tregon qytetari L.P. një shofer i vjetër dhe i nderuar i parkut të Sarandës. U drejtoja kryetarit të degës së rendit dhe i kërkova ndihmën e policisë për kapjen e hajdutëve. Si është e mundur i thashë. Saranda është mbushur me policë ndërsa hajdutët veprojnë si pa të keq! Po të isha i armatosur nuk do të kërkoja ndihmën tuaj. Na jepni armët. Në të kundërt na i ktheni ato të vetmbrohemi. Ti e di, ligji nuk e lejon një gjë të tillë, më tha kryetari. Mund të blini një çiftë. Unë nuk blej asgjë i ishte përgjigjur qytetari. S’mund të bëjë vetgjyqësi. Dhe i tregoi këtë ndodhi, një personalitet politik foli në një miting para popullit kohë më parë. Një plak nga Nivicë vetëm e dëgjonte e nuk duartrokiste si të tjerët. Dikush e pyeti, pse qëndron i heshtur dhe ai i ishte përgjigjur. E pse të duartrokas? Këta erdhën dhe do ikin. Ne do të mbetemi këtu. E pra zoti kryetar i rendit, i ardhur (ose i dërguar) nga Shijaku për të stabilizuar rendin në Sarandë, duhet ta kuptoj se Sarandiotët do të mbeten këtu dhe jo njëjaks më njëri tjetrin për kriminalet e hajdutët të veprojnë ligji të veprojnë organet e ngarkuara. PANAJOT ZOTO

Ditën e shtunë kryesia e veteranëve të LANÇL të qytetit të Korçës dhe kryesia e forumit të gruas socialiste të rrethit organizuan një takim përkujtimor me rastin e 50 vjetorit të demonstratës antifashiste të gruas korçare. Takimin e çeli kryetarja e forumit të gruas socialiste Drita Kodrali. Fjalën e rastit e mbajti veteranja Shkëndije Kamberi. Demonstrata e grave të qytetit të Korçës tha mes të tjerash ajo ishte një protestë masive kundër pushtuesve italianë të cilët kërkonin të internonin 123 të burgosur politikë. Gratë korçare në mëngjesin e 4 prillit u grumbulluan aty në sheshin e Mitropolisë dhe prej këtu me thirrjet «Poshtë fashizmi, liri[o?] dj[e?]mët, burrat, vajzat tona shpëtoni nga vendi ynë» etj., si dhe me këngën «Për mëmëdhenë, për mëmëdhenë...» u drejtuan për tek Lulishtari Kombëtar. Ata kaluan para godinës së prefekturës e pastaj para bashkisë duke kërkuar të dilte kryetari i bashkisë. Fashistët për të shpërndarë demonstratën përdorën armë zjarri dhe filluan arrestimet. Nga përleshjet pati ndër sho[q?] plagosje. Demonstrata u tregoi pushtuesve fashistë forcën e grave shqiptare kundër veprimeve të tyre terroriste. Ajo shërbeu për shtimin e radhëve të lëvizjes nacionalçlirimtare dhe erdhe me shoqe. Në takim pastaj e morën fjalën ish pjesëmarrës në demonstratë dhe shoqe të tjera. Përveç kujtimeve që ato sollën u theksua domosdoshmëria e përpjekjes së frymës atdhetare tek e rinjtë e të rejat. Kurrësesi theksuan ato me zërin e protestës nuk duhet mohuar Lufta nacionalçlirimtare, dita e çlirimit të atdheut, gjaku i dëshmorëve. Kurrësesi në Korçën e traditave atdhetare nuk duhet harruar aq më tepër mohuar gjaku i Heronj të popullit Koçi Bako, i dëshmorëve Midhi Kostani e Kiço Greco, i 59 të vrarëve në demonstratën e madhe të 9 shtatorit 1943 e qindra të tjerëve. Është e pafalshme që në një qytet si Korça të demtohen simbolet e Luftës nacionalçlirimtare. Për të gjitha këto si dhe për vënësën në miratimin e statusit të veteranit nga mbledhja ju dërgua një peticion, Presidentit të Republikës, kryeministrit dhe kryesisë së kuvendit popullor. Gratë pjesëmarrëse në takim i përshëndeti kryetari i PS të rrethit të Korçës Kostaq Duka. Korresp. i «Zërit të popullit»

Këto ditë Berati pati radhën e aksionit të heqjes së telefonëve. Urdhëri është i Degës së Rendit e i SHIK-ut. Si zakonisht aksioni filloi nga socialistët. Ndër të parët telefoni i u pre ish kryeredaktorit të gazetës «Kushtrimi» dhe bashkëpunëtorit të «Zërit të Popullit», Hylli Polovina, Protestat e kryetari i Bashkisë, në PTT, te Këshilli i rrethit, he një komision që emërohet wi heqjes së telef[o?]nëve» nuk dhanë asnjë rezultat. Pa telefon një njeri e një shtëpi mund të rrijë, me mijëra janë ata që s’kanë. Por ky aksion prapa krahëve nuk është as shenjë zhvillimi e as demokracie, sepse, telefonat u hiqen njerëzisht disave e u jepen besnikëve të PD. Ky është aksion kombëtar dhe së shpejti pritet në çdo rreth. Korresp. i «Zërit të Popullit»

These days, in the square in front of the «Tomorri» stadium in Berat, the confederation’s trade union council held a peaceful rally. More than 2,000 workers and citizens of Berat took part. The rally was opened by Ibrahim Çjapi, chairman of the confederation’s trade union council. The welcoming speech was delivered by Kristaq Pepa, secretary of this council. Kastriot Muço, president and chairman of the Confederation of Trade Unions of Albania; Tasi Proko, chairman of the Fier Trade Union Confederation; Resmije Lenja, chairwoman of the confederation at the textile combine; Feim Ruka, on behalf of workers receiving assistance; Naxmi Hazizi, on behalf of pensioners; and Zylyftar Kermita, on behalf of agricultural trade unionists, also spoke. Correspondent of «Zëri i popullit», Berat

— Urgent request — An independent TV station — What Albanians had been yearning for on the eve of democratic developments was undoubtedly the fulfillment of their need for information, the desire to gain an accurate understanding of situations in the country and in the world. Hope arose when, from February 1991 until 22 March 1992, RTV opened up to real coverage of events. It was a time when the news hour brought people together in the squares and increased the number of viewers. But the battles for free information were soon forgotten—or perhaps not forgotten, but... A figure was given in a half-whisper from the Eurobarometer survey. More than half of those interviewed do not trust TV. I firmly believe that a survey of Albania conducted in the offices where the TV tax is paid would produce a much higher figure. Everyone understands why this regressive transformation is happening. But our rulers and those serving them on TV have forgotten that lies and deception have a short life, while for their careers they are the most hated characteristics. Even now (and very soon indeed), Albanians are yearning for an informative RTV, not a PD loudspeaker, which has earned the name RTVPD through its high party merits. Under the banner of «reform», it removed 30 nonconformist employees and brought in 40 party loyalists. In this situation, it pursues a policy of political discrimination, which will soon become the raw material for the television film «Diferenciada». The TV station «Bugupaj» and Tropoja themselves are driving this process; they are fearless and consistent in serving their masters. The President, Parliament, and political parties must clear the way as soon as possible for meeting the demand for independent, accurate information. This is what fulfilling Albania’s commitment to human rights means.

On Monday, 5 April, in the hall of the Palace of Culture in Tirana, the National Committee of Veterans of the National Antifascist Liberation War of the Albanian People and the Association of Historians of Albania organized a scientific and commemorative session devoted to the name and work of the distinguished patriot Zylyftar Poda. On Monday, 5 April, in the hall of the Palace of Culture in Tirana, the National Committee of Veterans of the National Antifascist Liberation War of the Albanian People and the Association of Historians of Albania organized a scientific and commemorative session devoted to the name and work of the distinguished patriot Zylyftar Poda, an active participant and renowned kapedan in the popular anti-Ottoman movements of the first half of the 19th century, on the occasion of the 225th anniversary of his birth. The movements of the Albanian people at that time, and the activities of its distinguished patriotic figures, such as Zylyftar Poda, Rrapo Hekali, Zenel Gjoleka, and others, were an inseparable part of the anti-Ottoman liberation movements in the Balkans, which led to the establishment of independent states on our peninsula. In terms of their scale and intensity, the movements in Albania held a worthy place among the anti-Ottoman movements of this period, even though domestic and international circumstances delayed the realization of the Albanian people’s aspirations, will, and legitimate rights to independence—de facto established at the same time, well before their eventual triumph on 28 November 1912. «The joint initiative of War and the Association of Historians of Albania to organize this session is a natural one,» said Prof. Dr. Xhemil Frashëri in his opening remarks. «The Association of Historians has on its program a deeper understanding and promotion of the events and patriotic historical figures of our country, from antiquity to the present day. Above all, the Veterans’ Organization of the National Antifascist Liberation War seeks to promote these wars, in which veterans took an active part, and its role in such activities. But the National Antifascist Liberation War is part of the history of our people. history of our people, and the history of the National Antifascist Liberation War is...» [The source text is garbled here.] «The patriotic history of our people is a constant appeal for devotion to the people and the country. And today, as rarely before, our people need to recall the past, to draw from it strength, confidence, courage, and inspiration to serve the homeland, placing its interests above every narrow party interest and every ideological or regional aim. For today it faces great challenges and dangers, which it must confront with honor and overcome triumphantly.» These were some of the topics presented and the patriotic figures of Albania’s past honored. It [the source text is garbled here] in its historical [text unclear]. Therefore, it was naturally inspired by them and promoted them as means that would also help mobilize the entire Albanian people, regardless of class, ideology, religious belief, or region, in the struggle to realize the people’s ardent and enduring patriotic aspirations for independence. For this reason, it has popularized, and will continue to popularize in the future, historical events and patriotic figures from earlier times, bringing the whole people together around them. At the session, several authors and researchers presented papers. Veteran poet Luan Qafëzezi presented «The Poda Family and Its Role in the Liberation Movements». Dr. Stavri Naci presented the paper «Zylyftar Poda’s Contribution to the Pashalik of Ali Pashë Tepelena and to the Uprisings of the 1820s». Dr. Petrika Thengjilli presented «Zylyftar Poda—One of the Organizers of the Uprisings of 1830–1835». The young researcher Jovana Dilo presented the paper «The Figure of Zylyftar Poda in Folk Tales». The papers were followed with great interest by those present, because they conveyed the powerful patriotic message of the legendary deeds of kapedan Zylyftar Poda. The history of our homeland it must confront with honor and overcome triumphantly. Correspondent of «Zëri i popullit»

A few days ago, a meeting with representatives of the District Council of the Socialist Party was held in one of the premises of the District Council of the Socialist Party of Mirditë, at the independent club of the Democratic Party in this district. The basis of the meeting was a free exchange of views on current political, economic, and social issues facing the country and Mirditë. Referring to current developments, it was emphasized that the total crisis affecting the entire country is felt more painfully in Mirditë. The paralysis of economic life in every sector; the management of the country’s wealth by a group of people in government; unemployment and mass assistance; failure to implement the land law; the lack of organized emigration; the contradictions observed in the district between the local authority of the communes, the district council, and the central authority; and the failure to draw on qualified intellectual opinion, among other things, were some of the problems discussed, on which participants expressed their views. It was emphasized that the Party should not be separated from other people when it comes to Mirditë and its hardships. This should also be the meeting point between them, so they can find common ground and determine future solutions. On 22 March, the people of Mirditë voted for social independence, not a new class war; for economic development, not its centralization; for increased prosperity, not assistance and poverty. It is the duty of the parties, the authorities, and representatives in Parliament to raise their voices forcefully and find common ground to solve Mirditë’s problems. It is not that it does not know Mirditë, but that it does not want to know it. The government has neglected it. There is no poorer district than Mirditë. The government takes advantage of the silence. We must do more for Mirditë. We should have no fear; we have the people on our side, and they support us. On the specific problems, agreement was reached on the principle of consensus and cooperation. The meeting was constructive and characterized by a spirit of civic concern for the course of further developments in Mirditë. Editor, Socialist Party of Mirditë