- Viti i tretë që Tirana «administrohet» nga pushtetarët lokalë të PD-së. - 35 mijë vetë në asistencë presin t’i «gëzohen» së afërmi limjoshës prej 270 lekë në muaj. - Industria shkattërore sipas alternativës «demokratike», «do gjë në zero». Gjatë vitit 1992 prodhimi industrial ishte i barabartë vetëm me atë të një muaji të vitit 1990. - 5000-6000 apartamente banimi të pandërtuara këto tre vjetët e fundit. Zgjidhja e shtrëhimit do të bëhet duke shfrytëzuar në maksimum bodrumet dhe dhomat e «tepërta». - Tirana, nga Kryeqyteti më i gjelbëruar në Europë kthehet në më i shkreti dhe më i pisti. Numri i lypësarëve sa vjen e shtohet. - A do të kemi energji elektrike? Po ujë të pijshëm? A do të shkojmë më premitem? Të gjithë shesin, kush do të blejë? - Pushteti lokal vazhdon të jetë i bllokuar. «Vallja e Tiranës» në Bashki. Është paradoks, por është fakt, se në demokracinë e tipit përëndimor, nuk ka transparencë, nuk bëhen fare shifra e të dhëna ekonomike. Madje Kryetari i Bashkisë e fsheh statistikën nga struktura organizative si të «panevojshme». Prandaj, në këtë shkrim po përpiqemi të mbushim një pjesë të këtij boshllëku të madh. PAPUNËSIA Një nga arsyet pse humbën socialistët francezë në zgjedhjet legjislative jepet fakti se papunësia u ngrit 10 për qind. Në Shqipëri ajo ka arritur mbi 50 për qind dhe askush nuk lëshon karriken. Mbi 35 mijë vetë, (kuptohet pjesa më e madhe punëtorë) në Kryeqytet kanë dalë në asistencë e së shpejti i pret valë-valë e ashtuquajtura ndihmë ekonomike prej 270 lekë në muaj. Ç’mund të blejë qytetari shqiptar me 2.7 dollarë në muaj, kur çmimet i kanë kaluar ato të Zvicrës? Në Tiranë oxhaqet nuk nxjerrin tym. Nga-kjo anë ekologjia është e pastër. Gjatë gjithë vitit 1992 u prodhua aq sa prodhohej në një muaj të vitit 1990—Kombinati i Tekstileve kishte rreth 6100 punëtorë, sot ka në punë rreth 900. Kombinati «Misto Mame» nga 2200 po ndahet në një 10 pjesë me nga 50-60 punëtorë. Kombinati i autotraktorëve nga 3500 vetë ka 700-800 punëtorë. Ndërmarrja e veshjeve nga 2700-700, ajo artistike nga 3200 në 800 e kështu me radhë. Alliasit u duk edhe në TV se si u niveli në 0 në mars të vitit 1993! Këtyre u thonë reforma ekonomike! Tirana jepte mesatarisht 10 milionë dollarë mallra për eksport dhe merrte 30-40 milionë importe, tani asnjë cent. E nxjimi realitetin apo është i tillë? A do të «zbardhet» ai këtë vit? Deri tani nuk ka shenja. Në se ka alternativa konkrete. (Jo llafe) Qeveria e Bashkisë le t’i hedhin për zbatim, të mos mbajnë rezerva. STREHIMI Edhe po të ecë thjesht me ritmet e vetëve të fundit gjatë këtyre 3 vjetëve do të ndërtoheshin 5000-6000 apartamente banimi, pra të ngrihej një qytet i ri prej 25-30 mijë banorësh. Këto do të kishin zbuluar mijëra kërkesat e shumta për banesa dhe zgjidhur përfundimisht ato më të ngutëshmet: për ata që s’kanë shtëpi, për të përndjekurit politikë, për të sëmurët, të transferuarit etj. Tregu i lirë i konceptuar nga «ekonomistët» e PD e çoi çmi- min e një tulle apo një tjegulle në nivele jo 10 por 30 herë më të lartë. Pas kësaj mund të merret me mend se kush do të jetë në gjendje të ndërtojë në Shqipëri, dhe sa do të vijë kostoja një apartamenti banimi. Ndërkohë, që kerret e PD-së po i zgjidhin problemet e tyre, populli vazhdon të mbetet jashtë. Në pritje të ndërtimit të vilave Qeveria dhe veçanërisht Bashkia po vë në zbatim variantin Nr. 2 të zgjidhjes të kërkesave për strehim: shfrytëzimin në maksimum të çdo bodrumi apo dhome të «tepërt». Ishte një shou televiziv guri «themelëtar» që vendosi në prag të vitit të Ri Kryeministri Meksi për të ndërtuar 650 apartamente banimi. Ende pa dalë ligji i «zot» i truallit i a shkul i e hodhi tej. Po kur të miratohen ligji ka rrezik t’i shkulim edhe vetë selinë e Kryeministrisë sepse edhe ajo, me siguri do të ketë ndonjë «zot». E, ndërsa qeveritarët nuk kanë zgjidhur ende çështjen e «zotave» populli pret zgjidhjet nga... Zoti i vërtetë! PASTRIMI, GJELBËRIMI Të gjithë e dinë se aty nga (Vijon në faqen 3)

Gjuetia e makinave është bërë problem shqetësues në Sarandë. Hajdutët nuk kanë frikë të futen edhe në oborret e shtëpive e të zhvathin makinat. Nuk bëhet fjalë për disa vend parkingje publike apo ndonjë garazh të aneksuar ku «vizitojnë» e zhvathësve janë më të shpeshta. Ç’bën policia e rendit? Është një kërkesë e ligjshme e qytetarëve për më shumë siguri. Ata kërkojnë qetësi dhe garanci për mbrojtjen e pronës që më shumë e kanë vënë më të ardhurat e punës në emigracion. Dega e rendit duket se noton në mjegullën e pasivitetit, por edhe në dilemen që e bën evidente tërheqjen, presionet mbështetja e krimit me sa duket edhe brënda organit nga individë të veçantë. Nuk ma merrte mendja se mund të më vidhnin - tregon qytetari L.P. një shofer i vjetër dhe i nderuar i parkut të Sarandës. U drejtoja kryetarit të degës së rendit dhe i kërkova ndihmën e policisë për kapjen e hajdutëve. Si është e mundur i thashë. Saranda është mbushur me policë ndërsa hajdutët veprojnë si pa të keq! Po të isha i armatosur nuk do të kërkoja ndihmën tuaj. Na jepni armët. Në të kundërt na i ktheni ato të vetmbrohemi. Ti e di, ligji nuk e lejon një gjë të tillë, më tha kryetari. Mund të blini një çiftë. Unë nuk blej asgjë i ishte përgjigjur qytetari. S’mund të bëjë vetgjyqësi. Dhe i tregoi këtë ndodhi, një personalitet politik foli në një miting para popullit kohë më parë. Një plak nga Nivicë vetëm e dëgjonte e nuk duartrokiste si të tjerët. Dikush e pyeti, pse qëndron i heshtur dhe ai i ishte përgjigjur. E pse të duartrokas? Këta erdhën dhe do ikin. Ne do të mbetemi këtu. E pra zoti kryetar i rendit, i ardhur (ose i dërguar) nga Shijaku për të stabilizuar rendin në Sarandë, duhet ta kuptoj se Sarandiotët do të mbeten këtu dhe jo njëjaks më njëri tjetrin për kriminalet e hajdutët të veprojnë ligji të veprojnë organet e ngarkuara. PANAJOT ZOTO

Ditën e shtunë kryesia e veteranëve të LANÇL të qytetit të Korçës dhe kryesia e forumit të gruas socialiste të rrethit organizuan një takim përkujtimor me rastin e 50 vjetorit të demonstratës antifashiste të gruas korçare. Takimin e çeli kryetarja e forumit të gruas socialiste Drita Kodrali. Fjalën e rastit e mbajti veteranja Shkëndije Kamberi. Demonstrata e grave të qytetit të Korçës tha mes të tjerash ajo ishte një protestë masive kundër pushtuesve italianë të cilët kërkonin të internonin 123 të burgosur politikë. Gratë korçare në mëngjesin e 4 prillit u grumbulluan aty në sheshin e Mitropolisë dhe prej këtu me thirrjet «Poshtë fashizmi, liri[o?] dj[e?]mët, burrat, vajzat tona shpëtoni nga vendi ynë» etj., si dhe me këngën «Për mëmëdhenë, për mëmëdhenë...» u drejtuan për tek Lulishtari Kombëtar. Ata kaluan para godinës së prefekturës e pastaj para bashkisë duke kërkuar të dilte kryetari i bashkisë. Fashistët për të shpërndarë demonstratën përdorën armë zjarri dhe filluan arrestimet. Nga përleshjet pati ndër sho[q?] plagosje. Demonstrata u tregoi pushtuesve fashistë forcën e grave shqiptare kundër veprimeve të tyre terroriste. Ajo shërbeu për shtimin e radhëve të lëvizjes nacionalçlirimtare dhe erdhe me shoqe. Në takim pastaj e morën fjalën ish pjesëmarrës në demonstratë dhe shoqe të tjera. Përveç kujtimeve që ato sollën u theksua domosdoshmëria e përpjekjes së frymës atdhetare tek e rinjtë e të rejat. Kurrësesi theksuan ato me zërin e protestës nuk duhet mohuar Lufta nacionalçlirimtare, dita e çlirimit të atdheut, gjaku i dëshmorëve. Kurrësesi në Korçën e traditave atdhetare nuk duhet harruar aq më tepër mohuar gjaku i Heronj të popullit Koçi Bako, i dëshmorëve Midhi Kostani e Kiço Greco, i 59 të vrarëve në demonstratën e madhe të 9 shtatorit 1943 e qindra të tjerëve. Është e pafalshme që në një qytet si Korça të demtohen simbolet e Luftës nacionalçlirimtare. Për të gjitha këto si dhe për vënësën në miratimin e statusit të veteranit nga mbledhja ju dërgua një peticion, Presidentit të Republikës, kryeministrit dhe kryesisë së kuvendit popullor. Gratë pjesëmarrëse në takim i përshëndeti kryetari i PS të rrethit të Korçës Kostaq Duka. Korresp. i «Zërit të popullit»

Këto ditë Berati pati radhën e aksionit të heqjes së telefonëve. Urdhëri është i Degës së Rendit e i SHIK-ut. Si zakonisht aksioni filloi nga socialistët. Ndër të parët telefoni i u pre ish kryeredaktorit të gazetës «Kushtrimi» dhe bashkëpunëtorit të «Zërit të Popullit», Hylli Polovina, Protestat e kryetari i Bashkisë, në PTT, te Këshilli i rrethit, he një komision që emërohet wi heqjes së telef[o?]nëve» nuk dhanë asnjë rezultat. Pa telefon një njeri e një shtëpi mund të rrijë, me mijëra janë ata që s’kanë. Por ky aksion prapa krahëve nuk është as shenjë zhvillimi e as demokracie, sepse, telefonat u hiqen njerëzisht disave e u jepen besnikëve të PD. Ky është aksion kombëtar dhe së shpejti pritet në çdo rreth. Korresp. i «Zërit të Popullit»

In questi giorni, nella piazza davanti allo stadio «Tomorri» di Berat, il consiglio sindacale della confederazione ha tenuto una manifestazione pacifica. Vi hanno partecipato oltre 2.000 lavoratori e cittadini di Berat. La manifestazione è stata aperta da Ibrahim Çjapi, presidente del consiglio sindacale della confederazione. Il discorso di circostanza è stato pronunciato da Kristaq Pepa, segretario di questo consiglio. Sono intervenuti anche Kastriot Muço, presidente e capo della Confederazione dei sindacati d’Albania; Tasi Proko, presidente della Confederazione sindacale di Fier; Resmije Lenja, presidente della confederazione del complesso tessile; Feim Ruka, in rappresentanza dei lavoratori che ricevono assistenza; Naxmi Hazizi, in rappresentanza dei pensionati; e Zylyftar Kermita, in rappresentanza dei sindacalisti dell’agricoltura. Corrispondente di «Zëri i popullit», Berat

— Richiesta urgente — Una TV indipendente — Ciò di cui gli albanesi erano assetati alla vigilia degli sviluppi democratici era senza dubbio il soddisfacimento del bisogno di informazione, il desiderio di conoscere con precisione le situazioni nel Paese e nel mondo. Nacque una speranza quando, nel periodo da febbraio 1991 al 22 marzo 1992, la RTV si aprì a una rappresentazione veritiera degli eventi. Era il tempo in cui l’ora del telegiornale riuniva le persone nelle piazze e faceva aumentare il numero dei telespettatori. Ma ben presto le battaglie per la libera informazione furono dimenticate—o forse non furono dimenticate, ma... Una cifra è stata riferita a mezza voce, sulla base del sondaggio Eurobarometro. Più della metà degli intervistati non si fida della TV. Affermo con piena convinzione che un sondaggio sull’Albania condotto negli uffici in cui si paga il canone TV darebbe una percentuale molto più alta. Tutti capiscono perché avvenga questa trasformazione regressiva. Ma i nostri governanti e coloro che li servono in TV hanno dimenticato che la menzogna e l’inganno hanno vita breve, mentre per la loro carriera sono i tratti più detestabili. Già da ora (e davvero molto presto), gli albanesi desiderano una RTV d’informazione, non un altoparlante del PD, che si è guadagnato, per i suoi alti meriti di partito, il nome di RTVPD. Sotto l’insegna della «riforma» ha licenziato 30 dipendenti non conformisti e ne ha assunti 40 fedeli al partito. In questa situazione porta avanti una politica di discriminazione politica, che presto diventerà la materia prima del film televisivo «Diferenciada». La TV «Bugupaj» e Tropoja promuovono questo processo: sono impavidi e coerenti nel servire i propri padroni. Il Presidente, il Parlamento e i partiti politici devono al più presto aprire la strada alla soddisfazione della richiesta di un’informazione indipendente e veritiera. Questo significa adempiere all’impegno dell’Albania nei confronti dei diritti umani.

Lunedì 5 aprile, nella sala del Palazzo della Cultura di Tirana, il Comitato nazionale dei veterani della Guerra di Liberazione Antifascista del Popolo Albanese e l’Associazione degli Storici d’Albania hanno organizzato una sessione scientifica e commemorativa dedicata al nome e all’opera dell’illustre patriota Zylyftar Poda. Lunedì 5 aprile, nella sala del Palazzo della Cultura di Tirana, il Comitato nazionale dei veterani della Guerra di Liberazione Antifascista del Popolo Albanese e l’Associazione degli Storici d’Albania hanno organizzato una sessione scientifica e commemorativa dedicata al nome e all’opera dell’illustre patriota Zylyftar Poda, partecipante attivo e rinomato kapedan dei movimenti popolari antiottomani della prima metà del XIX secolo, in occasione del 225º anniversario della sua nascita. I movimenti del popolo albanese di quel periodo e l’attività dei suoi eminenti patrioti, come Zylyftar Poda, Rrapo Hekali, Zenel Gjoleka e altri, furono parte integrante dei movimenti di liberazione antiottomani nei Balcani, che portarono alla creazione di Stati indipendenti nella nostra penisola. Per dimensioni e intensità, i movimenti in Albania occuparono un posto di rilievo tra i movimenti antiottomani di quel periodo, anche se le circostanze interne e internazionali ritardarono la realizzazione delle aspirazioni, della volontà e dei legittimi diritti del popolo albanese all’indipendenza, di fatto conseguita nello stesso periodo, molto prima della loro definitiva affermazione con la vittoria del 28 novembre 1912. «L’iniziativa congiunta del Comitato nazionale dei veterani della Guerra di Liberazione Antifascista e dell’Associazione degli Storici d’Albania di organizzare questa sessione è naturale», ha detto il Prof. Dr. Xhemil Frashëri nelle parole introduttive. «L’Associazione degli Storici ha nel proprio programma una conoscenza più approfondita e la promozione degli eventi e delle figure storiche patriottiche del nostro Paese, dall’antichità ai giorni nostri. L’Organizzazione dei veterani della Guerra di Liberazione Antifascista mira soprattutto a promuovere queste guerre, alle quali i veterani hanno partecipato attivamente, e il loro ruolo in attività di questo genere. Ma la Guerra di Liberazione Antifascista fa parte della storia del nostro popolo. del nostro popolo, e la storia della Guerra di Liberazione Antifascista è...» [Il testo originale è corrotto in questo punto.] «La storia patriottica del nostro popolo è un appello permanente alla dedizione verso il popolo e il Paese. Oggi il nostro popolo, come raramente in passato, ha bisogno di rievocare il passato, per trarne forza, fiducia, coraggio e ispirazione al servizio della patria, anteponendo i suoi interessi a ogni ristretto interesse di partito e a ogni obiettivo ideologico o regionale. Oggi, infatti, si trova davanti a grandi sfide e pericoli, che deve affrontare con onore e superare trionfalmente.» Questi erano alcuni dei temi presentati e delle figure patriottiche albanesi del passato celebrate. Essa [il testo originale è corrotto in questo punto] nella sua storia [testo poco chiaro]. Perciò ne fu naturalmente ispirata e le promosse come strumenti che avrebbero contribuito anche a mobilitare tutto il popolo albanese, senza distinzione di classe, ideologia, fede religiosa o regione, nella lotta per realizzare le ardenti e permanenti aspirazioni patriottiche del popolo all’indipendenza. Per questa ragione ha reso popolari, e continuerà a rendere popolari anche in futuro, gli eventi storici precedenti e le figure patriottiche, unendo attorno a essi tutto il popolo. Alla sessione sono intervenuti diversi autori e studiosi. Il poeta veterano Luan Qafëzezi ha presentato «La famiglia Poda e il suo ruolo nei movimenti di liberazione». Dr. Stavri Naci ha presentato la relazione «Il contributo di Zylyftar Poda nel pascialato di Ali Pashë Tepelena e nelle rivolte degli anni ’20 del XIX secolo». Dr. Petrika Thengjilli ha esposto «Zylyftar Poda, uno degli organizzatori delle rivolte del 1830–1835». La giovane studiosa Jovana Dilo ha presentato la relazione «La figura di Zylyftar Poda nei racconti popolari». Le relazioni sono state seguite con grande interesse dai presenti, perché trasmettevano il potente messaggio patriottico dell’opera leggendaria del kapedan Zylyftar Poda. La storia della nostra patria superare trionfalmente. Corrispondente di «Zëri i popullit»

Qualche giorno fa, in uno dei locali del Consiglio distrettuale del Partito Socialista di Mirditë, presso il circolo indipendente del Partito Democratico di questo distretto, si è tenuto un incontro con rappresentanti del Consiglio distrettuale del Partito Socialista. L’incontro era incentrato sul libero scambio di opinioni riguardo alle questioni politiche, economiche e sociali attuali che interessano il Paese e Mirditë. Riferendosi agli sviluppi attuali, è stato sottolineato che la crisi totale che ha investito l’intero Paese si avverte in modo più doloroso a Mirditë. La paralisi della vita economica in tutti i settori; la gestione delle ricchezze del Paese da parte di un gruppo di persone al governo; la disoccupazione e l’assistenza di massa; la mancata applicazione della legge sulla terra; l’assenza di un’emigrazione organizzata; le contraddizioni osservate nel distretto tra le autorità locali dei comuni, il consiglio distrettuale e l’autorità centrale; nonché la mancata consultazione di un’opinione intellettuale qualificata, furono alcuni dei problemi discussi, sui quali i partecipanti espressero le proprie opinioni. È stato sottolineato che il Partito non deve separarsi dagli altri quando si tratta di Mirditë e dei suoi problemi. Questo dovrebbe anche essere il punto d’incontro tra loro, per trovare un’intesa e definire soluzioni future. Il 22 marzo gli abitanti di Mirditë hanno votato per l’indipendenza sociale e non per una nuova lotta di classe; per lo sviluppo dell’economia e non per la sua centralizzazione; per l’aumento del benessere e non per l’assistenza e la povertà. È compito dei partiti, delle autorità e dei rappresentanti in Parlamento alzare con forza la voce e trovare un’intesa per risolvere i problemi di Mirditë. Non è che non conosca Mirditë: è che non vuole conoscerla. Il governo l’ha trascurata. Non c’è distretto più povero di Mirditë. Il governo approfitta del silenzio. Dobbiamo impegnarci di più per Mirditë. Non dobbiamo avere paura: il popolo è dalla nostra parte e ci sostiene. Sui problemi specifici si è concordato di seguire il principio del consenso e della collaborazione. L’incontro è stato costruttivo e caratterizzato da uno spirito di preoccupazione civica per l’andamento dei futuri sviluppi a Mirditë. Redattore del Partito Socialista di Mirditë