DEPUTETI I PD VASIL GJIKA DO TË DALË DEPUTET I PAVARUR
Nga burime të mirinformuara që mbajnë lidhje me zyrën e Z. Dosti në vështrim të shkurtër e të shpejtë kishim mundur të hidhnim letërs? mesohet se pritet largimi i disa deputetëve nga radhët e PD-së dhe grupit të saj parlamentar.
Fakti që po përmendim ka të bëjë me tendenca për shkëputje të disa deputetëve të tjerë të PD nga grupi i tyre dhe daljen si deputetë të pavarur apo... drejt Aleancës Demokratike, ose drejt një fraksioni të ri. «Nisma» së re Politike-? Në një tjetër që deputeti i PD, Vasil Gjika i ka drejtuar para do kohësh kryesisë së Partisë Demokratike; Kryesisë së Grupit Parlamentar të PD dhe për dijeni. Presidentit të Republikës dëshmohet në së mirë shumë fakte që të çojnë në konkluzione të mësipërme. Që në fillim «si për të larë ndërgjegjen» në këtë letër «megjithëse i bashkon se vetëm nuk mund të ndryshojë vjeshtën revanshiste të PD-së»- ai ndjen detyrim moral të thotë atë që mendon: dhe që nuk mund të bashkëjetojë me revanshisto-ballistët; sidomos të tipit komunistë-ballistë-legalisto-revanshisto-ekstremist; - Baleta e kompani. Zoti Gjika i shqetësuar për fatet e demokracisë në Shqipëri, në këtë letër pasi paraqet kundërshtimet lidhur me politikën që ndjek e zbaton PD sot, sidomos veprimet revan- deputeti Vasil Gjika ka ngritur shumë probleme edhe lidhjen me politikën dhe re-formën ekonomike, padrejtësitë që janë bërë në nxjerrjen e njerëzve nga puna si dhe disa qëndrime e op-sione në lidhje me politikën e jashtme
që ndjek vendi ynë sot (të cilat i ka ngritur disa herë) veçanërisht për çështjen kombëtare dhe qëndrimi ndaj Kosovës. Kurse lidhur me politikën ndaj vendeve fqinjë Italinë e Greqinë ai shprehet se «Ambasada në Greqi dhe marrëdhëniet me këto vende? mund të rregullohen nga një mysliman i ndershëm dhe besnikë të PD-së ballistëve e Baletës». Duke marrë shkas edhe nga disa probleme që lidhen direkt me qëndrimin e PD-së dhe grupit të saj parlamentar ndaj tij si deputet e person, thuhet se ai është shprehur se është e kotë të luftosh brenda një grupi parlamentar në të cilin janë bashkuar, në një front, deputetë me ide e pikëpamje të ndryshme nga ekstremistët, ballistë e deri në demokrati të vërtetë. Duke kërkuar vetëvetën, ai deklaron se si deputet nuk mban më përgjegjësi për politikën e PD-së dhe grupit të saj dhe do të veprojë si deputet i pavarur. Ndërkaq bëhet e ditur që deputeti Vasil Gjika së bashku me rreth 20 deputetë të tjerë po punojnë për platformën e «Nismës së re politike» dhe mes tyre e iniciatorit të saj Azem Hajdari ka kontradikta. Konferenca Kombëtare e PD, në shtator po afron. Ç’do të ndodhë?! Gjika dhe shokët e tij do të përfundojnë tek Aleanca Demokratike apo tek Nisma e Re?! Nërkaq mësohet se letra e deputetit Gjika është shumë sekret dhe «Byroja Politike e PD ende nuk po e shpall “armikun e brendshëm të saj”- sepse “shejtanët fillojnë e dalin nga shishja». Gjithashtu mësohet se Deputeti Vasil Gjika megjithëse ende nuk është shprehur në asnjë nga organet me letrën e tij; ndoshta po përgatitet që ta botojë PD; Rilindja Demokratike. Korresp. i «Zërit të Popullit»
Shteti i dhunës
«DEMOKRACIA» NË VEPRIM:
Shteti i dhunës
- Kujtesë për presidentin e Republikës së Shqipërisë dhe pushtetarët e tjerë të Partisë Demokratike -
Politika e rrugës, shantazhi dhe presioni mbi njerëzit, kërcënimi dhe imponimi i kundërligjshëm tanimë nuk bëhen nëpër sheshe si para një viti e gjysmë, por kanë zënë vend në pushtet. Një pjesë e atyre që ulërinin e bërtisnin vend e pa vend dje, sot flasin e drejtojnë nga kabinetet qeveritare, në Parlament. Dhe ç’ndodh?...
Menjëherë pas 22 marsit të vitit të kaluar fillon fushata e pushimeve massive nga puna vetëm për bindje politike apo për simpati partiake.
Shumica e njerëzve privohen kështu padrejtësisht nga liria për të punuar që është njëra prej lirive themelore të individit.
Ndërsa Presidenti citon «Kartën e Helsinkit» dhe «Kartën e Parisit» për të provuar se gjithçka që do të thotë më pas do të jetë vetëm demagogji.
Në korrik të vitit 1992 me urdhër nga dikasteri u kryen të famshmet operacione të natës njësos si në natën e 4 shkurtit të Xhafer Devës, ku u bastisën dhe u përdhunuan në mënyrën më të paturpshme banesat e qytetarëve, duke shkelur kështu jo vetëm ligjet e shtetit demokratik, por edhe ato të shtetit të diktaturës së Proletariatit, madje edhe vetë Kanunin. U dërguan edhe Presidenti të Republikës, por kush i dëgjoi?...
Njerëzit e pafajshëm dhe të ndershëm protestuan. Kryepushtetari dhe gjithë të tjerët pas tij mburreshin «se po ndërtojnë shtetin e së drejtës!»... Çironi! Ç’njerëz groteskë që tallen me vetveten! Gënjojnë pa të keq ditën për diell.
Por ajo fushatë e organizuar e njerëzve të natës, që vetëm sinjalin i parë i asaj që do të ndodhte më pas. Sepse...
Më 26 korrik 1992 rreththot me forca të armatosura një qytet i tërë i pafajshëm si Poliçani. Rrihen njerëz të pafajshëm vetëm e vetëm se «ruanin» t’i kërkonin shtetit të tyre bukën e gojës për fëmijët.
Ndërsa qeveritari simpatik Zhulali clodhej duke soditur pamjet nga helikopteri. Dhe si të mos mjafonte kjo fyerje për popullin e Poliçanit, vajti e gënjeu në Parlament pa ia skuqur faqja, duke fyer njerëzherësh Poliçanin, Parlamentin, gjithë Shqipërinë.
Presidenti Berisha 8 muaj më pas i quajti para policanasve sharlatanë ata që politizuan fatkeqësinë e tyre. Vallë Presidenti i Republikës nuk e dinte që «Deklaratën provokuese të transmetuar atë mbrëmje nga RTV-ja e kishte shkruar vetë Meksi me dorën e tij? A nuk e kishte dëgjuar ai Safet Zhulalin në Parlament që fund e krye politizoi fatkeqësinë e policanasve?
Me siguri që i dinte të gjitha këto ndaj dhe i quajti sharlatanë, nëse ka qenë i përgjegjshëm kur foli ashtu në Poliçan.
Minatorët e Bulqizës ashtu si vëllezërit e tyre punëtorë të Poliçanit ngritën zërin e protestës që shteti i tyre që pretendon të jetë demokratik dhe jo policor, t’ju sigurojë bukën e gojës dhe paga më të larta. Por si shpërblim morën shkëpindje e gomës. Ata që provuan të futen në galeri u nxorrën që andej forcërisht me polic. Ministri Zhulali dhe zhulalistët e tij përsëri në krye të operacionit. Dhe ndodhi ajo që nuk do t’i shkonte në mendje as Zhvjekt. Safet Zhulali largohet nga Bulqiza vetëm pasi del i veshur si polic nga dritaret e WC-ve?!... Ministri?!...
Por edhe pas kësaj bëme «burrërore» hallexhiu përsëri kthehet si kaposhi në majë të plehut.
Ditët kalojnë. Zhgenjimi rritet. Rritet edhe ndjenja e revoltës, e pakënaqësisë për pushtetarët e paaftë dhe mediokër. Por në progresion gjeometrik me të gjitha këto rritet dhuna dhe shtypja policore, e cila tashmë është bërë më e egër, më e drejtpërdrejtë. Ajo i jep fizionominë shtetit.
Fieri dhe qytetarët e tij janë dëshmitarë. Dhuna dhe shkopi i gomës nuk kurseu as pensionistët. Këtë herë policia ngre kurthin e ndërrimit të vendit të mitingut. Dhe provokon njerëzit e pafajshëm.
E njëjta gjë ndodh edhe në Kuçovë. Përseri drejtuesit e policisë provokojnë, rrahin, fyejnë, bëjnë si duan. Sepse shteti nuk është i demokracisë, por i tyre. Dhe viktimë janë fëmijët, gratë, pleqtë.
Në krye këtë radhë nuk është Zhulali, por drejtuesit shepenemet? drejtpërdrejt nga indirekt Agron Musaraj, sepse policët në Kuçovë flisnin në radio i drejtoheshin 540-së (Shenepremtes) dhe 509-ës, Agron Musarajt, (atë ditë ishte data 9 maj).
Ndërsa në Peshkopi ku si në Fier për të provokuar njerëzit u ndërrua vendi i mitingut provokimi i policisë që edhe më i rëndë. U qëllua me armë nga ata. U qëllua me gurë mbi makinat e deputetëve nga ata. Ata... ata... ata...
Ku po e çoni Shqipërinë zoti President? Përse gjithë kjo frikë?
Rastet e mësipërme nuk i kam sajuar unë. Ju e dini më mirë, por po ua përsëris publikisht. Ato janë realitet i hidhur i shtetit të dhunës të cilin e drejton Kole Topalli, ju dhe gjithë kori përditë që është sot më në krizë se kurrë. Ndryshe nuk ka si shpjegohet që dhuna policore në Shqipëri sa vjen e rritet, kur keni premtuar demokraci, liri, drejtësi, barazi.
Zoti Dervishi kërkon gazetarin
Nga përfaqësues të Këshillit të Rrethit mësoam se drejtori i përgjithshëm i Agjencisë Kombëtare të Privatizimit, zoti Përparim Dervishi, kërkon gazetarin Gentian Kruna, i cili para dy javësh botoi në gazetën «Zëri i Popullit» artikullin me titull «Kush e vodhi lek-un e popullit në Berat?». Mësu-am gjithashtu se nga përfaqësues të pushtetit në Berat atij i është dhënë përgjigjja: Hajde një herë në Berat të sqaroësh problemin, pastaj e gjejmë gazetarin. Kjo është edhe përgjigja që do t’i jap-nim ne si gazetë zotit Dervish. Pasi të sqarojë popullin e Beratit për korrupsionin e atjeshëm, është i mirëpritur në redaksi për të pirë kafe.
Oficerët e Sali Berishës rrahin një qytetar të pafajshëm
KENDI I INFORMACIONIT
- Ngjarja ndodhi rreth orës 8.00 të mëngjesit më datë 26 maj, përpara hyrjes në selinë e Presidentit.
- Njëri nga oficerët më aktiv quhet Martin.
Njëra nga «TIPO-t» që shoqëron Presidentin Berisha kur shkon dhe kur vjen nga shtëpia, ndaloi dhe e quajti zoti Martini, ish-mundës në KS «Partizani», tani njëra nga oficerët e eskortës së Presidentit.
Zbriti dhe sulet si bishë mbi një qytetar të pafajshëm, i cili po shkonte rastësisht në punën e tij.
Qytetarit të rrahur nuk ia më-suam dot emrin, por na thanë se është ndihmësmjek në ish-klini-kën e udhëheqjes.
Këtë informacion na solli dje në mëngjes një qytetar, i cili na tha se ngjarja ndodhi rreth orës 8.00 të mëngjesit m’u përpara hyrjes për në Selinë e Presidentit.
Redaktori
Bëmat e një kryetari SHIK-as
Shkas për këtë shkrim u bë një ngjarje para pak ditësh në bar-bule-vardin «Gjuetari» në qytetin e Korçës.
Përpara hyrjes së lokalit një kli-ent thirresh rreth të 70-tave pashë që i kishin zënë për lokesh e po nxirrnin jashtë. U atova si gjithë kurreshtarët dhe përpara lokalit ish-te një «bens» kuq i kryetarit të SHIK-ut dhe mendova se do të, ke-në arrestuar tinëzishin (që s’është më vonë, quhej Spiro Orgocka) për «agjitacion e propagandë».
Të alarmuar ishin edhe klientët që ndodheshin në lokal dhe ndërsa vëzhdonin duel, ndërmjet plakut dhe «trimave» të kryetarit me tej një burrë rreth të 40-ve, me mustaqe
përmbys duke mbrojtur ko-kën e barkun nga grushtat e shkel-mat e sigurakëve të SHIK-ut.
Ndërsa në verandën e lokalit tek tavolina e kreut kapardisur si maco-ku në thekër duke pirë e ngrënë kryetari i SHIK-ut për Korçën Z. Llambi Koçi me zëvendësin e tij etj Aferim o Llambi PP të bëri mate-maticien dhe nuk të lë një këmbë shatave të Korçës; PD të bëri SHI-K-as të mbaruar aq sa e ke spas-tuar punën nga zyra në bazë ka-feneve dhe mbetesh pletar i dalluar.
Llani Gazdhedja që të ka!
BEU I RI ME TESËR BLU
Endrrat për pasurim të përdë-lstëve nuk i rrok dot fantazia më e cmendur. Çfarë nuk po bëjnë për t’u gdhiur kapitalistë, pa pasur kurrfarë kapitali, bej-lerë, pa pasu edhe tapi të zver-dhura. Më kokëekzisurit në kon-kretizim endrrash janë titulla-rët që karrikojnë e vlerësojnë gjithpushtetshme.
Ja konkretisht, masha e PD-së në Korçë, z. Kujtim Hoxha, nënkryetar i këshillit të rrethit, me banim dhe pasaportizim në Libonik, të ishëndërmarrës, bujqësore Dritan, për llogari të vet ka marrë 5 ha, aty në pal-ë që të tokës torflike të ish-këne-tës. Këtë copë të majme ia shtoi sasinë që ka marrë si banor i këtij fshati së toku me përesta-rët e tjerë të familjes. Me be-të privilegji këtë rrëmbim tokë?! Ja, me atë thënien në ligjin e qeverisë se në fermat me bazë shtetërore, pas shpërndarjes së tokës punonjësve, u jepet tokë me qera specialistëve. A nuk është zoti Kujtim specialist? E-shtë që’ce me të. Punë e mad-he se ai ka marrë një herë to-kës si banor, punë e madhe se aktualisht nuk është specialist pa punë apo në asistencë, por
në krye të kryesisë së rrethit, punë e madhe se në fshat ka ende 15 familje të pa plotësu-ara me tokë, punë e madhe se tokë nuk u është dhënë gjithë specialistëve të NB-ve... A e di-zoteri nëntë Gjergji Angoni, drejtor i drejtorisë së privatizi-mit të NB-ve dhe Benjamin Na-kuçe, drejtor i departamentit të bujqësisë të rrethit që z. Kuj-tim ka rrëmbyer këtë tokë apo ndoshta e kanë lëshuar atë për-para për të ecur menjëherë e-dhe vetë pas tij?!
KOÇO DRENOVARI
Në vend të një replike me gaze-«tën Koha jonë»
Pas një paralajmërimi të sforcuar, të bërë ndoshta në orët e vona të natës direkt në shtypshkronjë, «Koha jonë» vendosi të «rrëhë me pambuk» «Zërin e popullit si kundërpërgjigje ndaj artikullit: «Mes Azem Hajdarit dhe Nikollë Lesit ka plasur sherri për platformën e gazetës «Koha jonë»». Këq mos paç kurë, kolegë të nderuar, por në se keni vendosur të ballafaqoheni pa hile e pa mëdyshje jemi gati edhe ne të shtrojmë faktet në tavolinë. Dëshirojmë sinqerisht që «Koha jonë» të jetë përsëri si «bletë e plotë», si paraqitet në kryeartikullin e djeshëm të asaj gazete. Është një fakt i admirueshëm dhe i veçantë që në atë gazetëje indipendente bashkëjetojnë të paktën një kryetar i këshillit botues, si z. Hajdari dhe një drejtor, si z. Ngjela që publikisht janë deklaruar se i përkasin partive të ndryshme, e megjithatë, bëjnë politikë të pavarur nga partitë e tyre. Kjo jo mund të ngjallë xhelozi të partitë që ata përfaqësojnë të ne që e shpallim hapur se jemi gazetë e Partisë Socialiste dhe jemi mjaft të kënaqur me numrin e lexuesve të… Më kot druheni se mund t’ju akuzojmë për socialistë ndërkohë që në redaksinë tuaj nuk gjendet asnjë i tillë. Ju po, të jeni të kujdesshëm sepse «shartimet» duan marifet të madh. Dhe, sidomos t’i vilni vetë frytet e punës suaj se mos ua grabisin të tjerët, siç ka ndodhur shpesh. Ju na siguroni se nuk ka pasur asnjë përplasje midis jush. Ashtu qoftë, por me të kujdesshëm ndaj një fakti që vetë Nikollë Lesi e pranon te pika 2 e shkrimit të vet, të cilin se kuptojmë pse ka dalë me shkrim më vete. Të pak-tën mos mohoni vetveten duke thënë: «Tani situata jonë e ve-shtirë kaloi»- kur në faqe të tre-të po ju deklaroni me germa të mëdha: A. Frangaj sërish për bal-lë shtetit. Si ta kuptojmë këtë, si huti që vjen nga nxirni, apo po refleks i një presioni që mba-het i ngritur mbi «Koha Jonë». Në se faktet mbivendosen padhur, shkaku gjendet tek ju dhe nuk janë aspak fantazi e «Zërit të popullit». Mos gërmoni fort në këtë pikë se kushedi, del ndo-njëri e thotë: «fakti është brenda». Së fundi, të nderuar kolegë ga-zetat nuk i bëjnë demokratikë apo jo vitet, por njerëzit. Ju me teza të tilla bajate vendosni kolegun e nderuar Çupi, i cili aktualisht është gazetar me i vje-tër i «Zërit të popullit». Faleminderit edhe për leksionet që na jepni për rregullat e shtypit të lirë veç mos i shkelni ato duke provokuar dhe kërkuar autoresi-në e shkrimit të botuar te «Zëri i popullit». Redaksia