Po të reflektojnë pushtetarët tanë ndaj reagimeve të Evropës: Shpeshherë, shënohen emra dhe pamje të njohura si simbol i një epoke. Në ndërgjegjen e Evropës kohët e fundit do të fiksohet përshtypja se pas emrit Shqipëri do të evokohet një emër tjetër: Fatos Nano. Po kjo do të luajë një rol pozitiv apo negativ? Natyrisht, kjo varet dhe do të varet shumë nga mënyra se si do të trajtohet në Shqipëri çështja e tij në raport me Evropën. E vërteta është se as në vendin tonë dhe as në Evropë nuk mund të gjykohet kjo çështje në mënyrë të njëjtë. Evropa nuk mund të jetë e qetë pa e ditur se si qeveriset Shqipëria. Veçanërisht tani që ajo ndodhet në një moment të ri të zhvillimeve të saj dhe të zgjerimit të interesave të saj në rajon. Shqipëria, nga ana tjetër, mbetet peng i një tranzicioni të ashpër, i cili po prodhon tensione politike e shoqërore. Në këto rrethana, reagimet evropiane për çështjen Nano nuk duhen parë si ndërhyrje formale, por si tregues i mënyrës se si perceptohet gjendja demokratike në vend. Fatos Nano është shndërruar tashmë në një simbol të provës së shtetit ligjor shqiptar. Në planin e brendshëm, kjo çështje lidhet me drejtësinë, me opozitën, me standardet e administrimit publik dhe me marrëdhëniet midis shumicës dhe pakicës parlamentare. Në planin ndërkombëtar, ajo lidhet me besueshmërinë e Shqipërisë në institucionet evropiane. (teksti i pjesës së poshtme të artikullit në figurë është pjesërisht i palexueshëm[?])

Pushteti hesht. Deri kur?! Shumë qytetarë janë të shqetësuar për mungesën e reagimit të institucioneve ndaj zhvillimeve të fundit. Heshtja e pushtetit, në vend që të qartësojë opinionin, e shton pasigurinë dhe dyshimet. Nëse qeveria është e bindur për drejtësinë e veprimeve të saj, ajo duhet të flasë hapur. Në të kundërt, opinioni publik do të vazhdojë të pyesë: deri kur do të vazhdojë kjo heshtje? (pjesa tjetër e shkrimit nuk lexohet qartë[?])

Në vend të lajmeve për prodhimin dhe investimet, publiku po dëgjon më shumë për ceremoni, përplasje dhe deklarata politike. Kjo ngre pyetjen nëse presidenti do të ketë rastin të inaugurojë ndonjë fabrikë, si shenjë e një ekonomie që ringrihet. Shqetësimi lidhet me mungesën e rezultateve konkrete në ekonomi dhe me prirjen për ta zëvendësuar realitetin me propagandë. (Vijon në faqen 2)

Takim i delega- teve me anëtarë e simpatizantë Në zonën ku zhvillohet fushata dhe veprimtaria organizative janë zhvilluar takime me anëtarë e simpatizantë. Në këto takime janë diskutuar problemet e ditës, gjendja ekonomike dhe detyrat organizative. Pjesëmarrësit kanë shprehur interes për zgjerimin e dialogut dhe për forcimin e lidhjeve me bazën. (Vijon në faqen 2)

Nga grupi i Vlorës, të ndarë nga tregu vite më... Shteti i thotë fshatarit: E gjozofsh lopën, ishi-pronari i thotë: Mos e mbill më se i imi në! Nga grupi i Vlorës, të ndarë nga tregu vite ... (vijon në faqen 2) Në grupin e Vlorës, që ka qenë njëra ndër zonat e rëndësishme të bujqësisë, vazhdojnë të përplasen interesat e fshatarit të ri me pretendimet e ish-pronarëve. Shteti i nxit njerëzit të punojnë tokën dhe të shtojnë prodhimin, ndërsa nga ana tjetër mbetet i paqartë në mbrojtjen juridike të atyre që e kanë marrë tokën sipas reformës. Kështu lind pasiguria: fshatari heziton të mbjellë, të investojë e të blejë bagëti, kur nesër mund t'i dalë dikush e t'i thotë se kjo tokë është e imja. Ky konflikt po krijon jo vetëm tensione sociale, por edhe pengesa serioze për rimëkëmbjen e bujqësisë. Shqetësimi bëhet më i madh kur në të njëjtin fshat dëgjohen dy zëra të kundërt: njëri zyrtar, që premton mbështetje, dhe tjetri i ish-pronarit, që kërcënon me rikthim. Në këtë mes, fshatari mbetet i pasigurt e i pambrojtur. (teksti i plotë nuk lexohet qartë[?])

Vegjime: "Fenomeni Moskso"! Vegjime: "Fenomeni Mosko"! Në një intervistë televizive, pas kthimit të tij nga Strasburgu ku kishte qenë me ftesë të kryetares së Parlamentit Evropian, z. Fatmir Xhafa e cilësoi çështjen Fatos Nano kryekëput si një problem politik, në të cilin ish-kryeministri sipas tij, jo vetëm që nuk është i burgosur politik, por ka të drejtë të ketë edhe avokat politik. Në të njëjtën intervistë, z. Xhafa foli gjerësisht për pjesëmarrjen e tij në sesionin dimëror të Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Evropës si dhe për takimin që zhvilloi me raporterin special të KiE-së, z. Erdman. Në këtë bisedë z. Xhafa, ndër të tjera, përmendi se sa i papranueshëm ishte për të dhe për PD-në vlerësimi i z. Erdman se gjyqi ndaj Nanos ishte politik dhe po ashtu e paarsyeshme ajo që z. Erdman e quante klimatë terrori e krijuar në Shqipëri për opozitën. Por në një moment të caktuar të intervistës, z. Xhafa tha se përgjigja më e mire ndaj pyetjes së z. Erdman se në çfarë shteti jeton z. Nano, nuk duhet kërkuar tek ai, por tek prokurori i përgjithshëm z. Mosko. Në këtë kontekst ai e konsideroi zotin Mosko personin më të përshtatshëm për të sqaruar opinionin. Ky vlerësim, me sa duket i thënë pa shumë kujdes, tingëlloi si një lloj transferimi i përgjegjësisë politike tek organi i akuzës. E pikërisht këtu fillon edhe ironia e këtij "fenomeni": sa herë që ngushtohet fusha e argumentit politik, nxirret në skenë prokuroria si shpëtimtarja e debatit. Në vend që të sqarohet opinioni me fakte dhe me logjikë politike, krijohen vegjime të reja, sipas të cilave problemi i madh i demokracisë shqiptare qenka thjesht një çështje procedurash penale. (Vijon në faqen 2)

Njoftim i Teatrit të Operas Sot ora 18.00, në godinën e Teatrit të Operas, jepet shfaqja ... (teksti i mëtejshëm është shumë i paqartë[?])