Syrgjyn, triumf i radhës i antikomunizmit primitiv! Po ai antikomunizëm i pafytyrë dhe banal, që në emër të «demokracisë» bëri hajgare me Evropën e civilizuar me ekzotizmat e panumërt politiko-zoologjike të këtij vendi. Ku ka edhe nivelet më të larta të demokracisë parlamentare, teksa të tilla zëra paragjykues hidheshin pa apel kundër «një trysnie të organizuar të qeverisë shqiptare mbi popullsinë e qytetit të minoritetit grek» e të tjera sofizma. Dhe me gjasë kaq u ka mjaftuar disa deputetëve të Parlamentit Evropian që ta konsiderojnë si një punë të mbaruar, thuajse të gjitha «shkeljet e të drejtave të njeriut» në Shqipëri. Zoti Xhuzepe [...] dhe një grup parlamentarësh të djathtë italianë, konservatorë anglezë dhe deputetë të djathtë ekstremë, me një qëndrim të hapur antikomunist, përgatitën dhe paraqitën një rezolutë, ku përmbajtja e saj linte të kuptohej qartë se ajo synonte të dënonte Shqipërinë. Që në fillim të punimeve të Parlamentit Evropian, me një ton të ashpër e një gjuhë politike të sforcuar, u përdorën shprehje si: «Shqipëria po rrëshqet në diktaturë», «në Shqipëri po shkelen rëndë të drejtat e njeriut», «minoriteti grek po persekutohet», etj. Diskutimi u parapri nga një frymë e tillë paragjykuese. Ndërhyrjet e një pjese të deputetëve ishin krejtësisht të njëanshme, të mbështetura në materiale dhe informacione të dyshimta, të ardhura nga qarqe që nuk i fshehin qëllimet e tyre politike kundër shtetit shqiptar. U duk qartë se po luhej me emocionet e sallës dhe me stereotipet e vjetra për Shqipërinë. Në vend të një analize të matur dhe objektive, u preferua sensacionalizmi politik. Aq sa nuk ngurruan të flasin në emër të «mbrojtjes së demokracisë», duke sulmuar institucionet shqiptare dhe duke shpallur verdikte pa pritur asnjë verifikim serioz të fakteve. Shumë pak u tha për klimën e brendshme politike, për provokacionet e organizuara, për përdorimin e çështjes së minoritetit si mjet presioni ndaj Tiranës. Askush nuk u ndal gjatë te përgjegjësia e atyre që e ndërkombëtarizojnë artificialisht një çështje delikate. Rezoluta e propozuar ishte e mbushur me formulime të rënda dhe me një frymë qartazi ndëshkuese. Ajo synonte të vinte në bankën e të akuzuarit jo një qeveri apo një veprim konkret, por vetë shtetin shqiptar dhe dinjitetin e tij. Kjo është arsyeja pse reagimi ynë kundër kësaj klime paragjykuese është jo vetëm i kuptueshëm, por i domosdoshëm. Sot, më shumë se kurrë, Shqipëria ka nevojë për një marrëdhënie të ndershme me Evropën, jo për gjyqe politike të nxituara. Asnjë vend nuk mund të trajtohet si nxënës i përhershëm i klasës, të cilit i jepen nota pa dëgjuar mbrojtjen e vet. Shqipëria kërkon mirëkuptim, jo dënime simbolike; dialog, jo etiketime. (Pjesë të palexueshme në kolonat e poshtme të artikullit)[?]

Pas një heshtje të arsyeshme ndaj deklarimeve të kryeministrit Meksi për të ashtuquajturën «çështje të gomones», deklarimeve absurde që për fat të keq zunë vend në shtypin italian e grek, pata rastin ta njoh nga afër arrogancën e disa qarqeve në Athinë që i bien fyellit në një vrimë. Kjo klimë u ushqye edhe më tepër pas zhvillimeve të fundit dhe pas reagimeve të nxituara politike. Në këto kushte, lind pyetja se ku po shkon Shqipëria dhe çfarë synohet me këtë lloj trysnie të shumëfishtë? A po përgatitet terreni për zhvillime krejt të paparashikuara? Nuk mungojnë shenjat se disa faktorë të jashtëm e të brendshëm po luajnë me zjarrin. A. [...] (Pjesë të tjera të palexueshme)[?]

SHKELJE FLAGRANTE E TË DREJTAVE TË NJERIUT [...] avokatura e shtetit, Prokuroria, organet hetimore dhe strukturat e tjera përgjegjëse kanë vepruar në kundërshtim me normat kushtetuese dhe me të drejtat themelore të njeriut. Në këtë kuadër, rasti i Faios Nanos paraqitet si simbol i një ndjekjeje politike që bie ndesh me standardet demokratike. Në mënyrë të përsëritur janë bërë shkelje procedurale, janë injoruar kërkesat e mbrojtjes, janë ushtruar presione psikologjike dhe është krijuar një klimë e papranueshme denigruese. E gjitha kjo, sipas vlerësimit të autorit, nuk mund të interpretohet ndryshe veçse si një ndërhyrje e qëllimshme dhe e kundërligjshme. Me këtë rast ngrihet edhe çështja e përgjegjësisë institucionale dhe nevoja për një rivlerësim të plotë të procesit. Përndryshe, rrezikohet jo vetëm fati i individëve konkretë, por edhe vetë besimi publik te drejtësia. (Teksti origjinal në kolonat përkatëse është pjesërisht i palexueshëm)[?]

NENNVIZOJMË: [...] dhe se ai është pjesë e një debati më të gjerë politik. Janë paraqitur kundërshtime lidhur me mënyrën se si është organizuar dhe me tonin propagandistik që i është dhënë nga organizatorët dhe nga disa media. Autori nënvizon se nuk duhet lejuar deformimi i fakteve dhe përdorimi i çështjeve kombëtare për përfitime të ngushta politike. (Vijon në faqen 5)

Policia e qytetit [...] ka vënë në dukje se problemet e shumta, mungesa e orientimit dhe paaftësia në drejtim kanë sjellë pasoja të rënda në rend dhe në jetën e përditshme. Autori shtron pyetjen nëse fajësohen padrejtësisht vartësit, ndërsa përgjegjësia reale u takon drejtuesve që nuk arrijnë të organizojnë punën dhe të mbajnë kontrollin e nevojshëm. (Vijon në faqen 4)

DVL 4 ditë me 20 shkurt, në sa[?] ... u zhvillua një mbledhje përkujtimore kushtuar Heroit të Popullit Tuk Jakova. Në takim morën pjesë familjarë, veteranë dhe përfaqësues të organizatave shoqërore. U fol për jetën dhe veprimtarinë e tij, për kontributin në luftë dhe për rolin që ka luajtur në periudha të rëndësishme të historisë sonë. (Pjesërisht i palexueshëm)[?]

“Vëzhgime nga Gjirokastra” Janë vënë re dëmtime dhe mungesë kujdesi ndaj objekteve muzeale e historike, të cilat përfaqësojnë një pasuri me vlerë për qytetin dhe për kulturën kombëtare. Në material ngrihet shqetësimi për gjendjen e tyre, për mungesën e fondeve dhe për nevojën e ndërhyrjes së institucioneve përgjegjëse për restaurim dhe ruajtje. (Vijon në faqen 4)